گزارشی از بی توجهی مسئولان دولت تدبیر و امید به مطالبات دست اندرکاران صنعت چاپ

آقای رییس جمهور؛ صنعت چاپ در حال مرگ است، تدبیر کنید

  • دوشنبه, 29 شهریور 1395 ساعت 12:31
  • منتشرشده در چاپ

وزارت ارشاد نمی تواند متولی صنعت چاپ ایران باشد


 

هفته دولت همواره در تاریخ بعد از انقلاب به این موضوع اختصاص یافته است که دولت به تشریح عملکرد خود می پردازد و یا اقدام به افتتاح بعضی از پروژه های ملی یا استانی می کند و جایی است که همواره از دولت تقدیر و تشکر می شود و کمتر نقاط ضعف دولت ها بازگو می شود و این در حالی است که بسیاری از مدیران صنایع و تولیدکنندگان از عملکرد دولت انتقاد دارند و در این هفته جایی برای بازگویی نقطه نظرات آنان متاسفانه وجود ندارد. گزارشی که در پی می آید، به بیان نقطه نظرات دست اندرکاران صنعت چاپ و انتقاد آنان به بی توجهی دولتمردان به این حوزه پراهمیت می پردازد که سال هاست فراموش شده است.

 

چاپ، وصله ناجور ارشاد

امیرحسین رازقی، مدیرعامل چاپ و بسته بندی فرارنگ آریا در خصوص کمرنگ بودن نقش صنعت چاپ در هفته دولت عنوان کرد: جایگاه چاپ در کشور به روشنی مشخص نیست و متولی ثابتی ندارد. از آنجایی که این صنعت اداره کننده درستی ندارد بنابراین در هیچ جا قدرتی ندارد و نخواهد داشت. 

رازقی افزود: اتحادیه چاپخانه داران تهران در خصوص رسیدگی به مشکلات این صنف در کل عملکردی ضعیف دارد. وزارت ارشاد اسلامی نیز اصلا به فکر صنعت چاپ نیست و چاپ را به عنوان وصله ناجور به خود می داند. مراسم هایی نظیر جشنواره چاپ تنها موقعیتی است که مدیران در رابطه با چاپ در جشنواره ها شرکت کنند و لاف سیاسی بزند و خودی نشان دهند. اداره چاپ و نشر وزارت ارشاد یک اداره تشریفاتی است و تنها یک ویترین برای صنعت چاپ است.

وی اشاره کرد: متاسفانه ردیف بودجه ای که از سوی ارشاد به صنعت چاپ تعلق می گیرد بسیار کم است. اگر هم بودجه ای تخصیص دهند شرایط سختی را در نظر می گیرند تا فرد متقاضی از خواسته خود پشیمان شود. بودجه ارشاد بیشتر در بخش های سینما، کتاب و... صرف می شود. این در صورتی است که در کشورهای توسعه یافته مانند آلمان، صنعت چاپ صنعت دوم یا سوم است. به عنوان مثال در کشور آلمان بعد از خودروسازی دومین صنعت محسوب می شود و شرکت هایی مانند هایدلبرگ و KBA و رولند را می توان شاهد این مساله گرفت. 

مدیرعامل چاپ و بسته بندی فرارنگ آریا با اظهار تاسف در خصوص دید مسئولان نسبت به صنعت چاپ گفت: در ایران متاسفانه چاپ را به عنوان واحد زیرپله ای نگاه می کنند و هیچ درک درستی از صنعت چاپ وجود ندارد و چاپ را زیر نظر ارشاد قرار داده اند. این در صورتی است که چاپ در همه دنیا زیر نظر وزارت صنایع است اما در ایران هیچ جایگاهی ندارد. ما به عنوان یک واحد تولیدی بزرگ نه می دانیم جایگاه مان کجاست و نه می دانیم متولی مان چه ارگانی است؟ 

وی در خصوص دغدغه نداشتن مسئولان حوزه دولت در خصوص صنعت چاپ گفت: در کل می توان گفت دولت مصرف گرا شده است و بیشتر به فکر واردات است و کمتر به صنایعی مانند چاپ توجه دارد. بیشتر اجناس از چین و کشورهای حوزه خلیج فارس، آذربایجان، گرجستان، روسیه و... وارد می شود. کارهای چاپی ازجمله چاپ رول و بسته بندی نیز با وجود چاپخانه های مجهز در ایران وارداتی اند. به عنوان مثال جعبه چای از کشورهای چین، سریلانکا و ترکیه وارد می شود. از مسئولان باید پرسید مگر ما قابلیت چاپ این جعبه ها را نداریم؟ 

به گفته رازقی اتحادیه های چاپ در حال حاضر در عمل هیچ قدرتی ندارند. این در حالی است که در کشور آلمان اتحادیه های کارگری و صنفی برای دولت خط مشی تعیین می کنند و بسیار قدرتمند هستند.

وی در خصوص عدم اعطای تسهیلات دولتی به بخش چاپ کشور گفت: دولت هیچگونه حمایتی از تولیدکننده های حوزه چاپ نمی کند. به طور مثال برای دریافت تسهیلات بانکی از سوی وزارت ارشاد نامه ای با امضای معاون وزیر برده ام ولی متاسفانه بانک توجهی نکرد و بانک ها مستقیم به ما اعلام کرده اند که به واحدهای تولیدی تسهیلات نمی دهند. 

رازقی مهم ترین بحث در حوزه چاپ را آموزش و پرورش دانست و در خصوص اینکه اگر پیامی برای رییس جمهور در هفته دولت دارید بیان کنید گفت: رییس جمهور نمی تواند هیچ کمکی به صنعت چاپ کند چون در این خصوص هیچ نگرشی ندارد. وزیر ارشاد باید به رییس جمهور در خصوص صنعت چاپ اطلاع رسانی کند ولی متاسفانه خود شخص وزیر درگیر مسایل حاشیه ای است و معمولا به مشکلات صنعت چاپ توجهی نمی کنند. آیا وزیر ارشاد تاکنون از یک چاپخانه بخش خصوصی دیدن کرده است؟ متاسفانه ایشان تنها از چاپخانه های دولتی مانند بانک ملی، آستان قدس رضوی و... بازدید می کنند. 

وی گفت: به رییس جمهور باید گفت آقای رییس جمهور اگر در کشور ابتدا به مبحث آموزش و پرورش و اصلاح زیر ساخت ها بپردازید، همه مشکلات به صورت خودکار درست خواهد شد. 

این مدیر چاپ در خصوص بیان وضعیت موجود صنعت و تولید عنوان کرد: چاپ بخشی از صنعت است. در حال حاضر تمام صنایع کشور بیمار هستند و تا زیرساخت ها به صورت اصولی درست نشوند، هیچ چیزی تغییر نخواهد کرد. کسی به فکر زیرساخت های صنعت از جمله صنعت چاپ نیست. اگر نگرش هایمان اصلاح شود و از تولید حمایت صورت گیرد، بستری برای عرضه و تقاضا فراهم می شود و بعد از همه این موارد بازار کار درست خواهد شد و زمانی که بازار درست شود، اقتصاد رونق می یابد. ولی متاسفانه هم اکنون اقتصاد خراب است. در زمان بحران با مدیریت بحران می توان مدیریت کرد. ولی در زمان رکود نمی توان کار کرد. اگر به فکر نباشند عواقب بدتری صنعت چاپ را در پی خواهد داشت.

 

چه کسی باید جوابگوی ما باشد؟

احمد ابوالحسنی، رییس اتحادیه لیتوگرافان تهران در خصوص کم توجهی به صنعت چاپ از سوی دولت اظهار داشت: مشکل و معضلی که برای صنعت چاپ در ایران وجود دارد این است که همه مسئولان به خصوص مسئولانی که مستقیم با صنعت چاپ در ارتباط هستند، نه چاپ را می شناسند، نه اطلاعی از جایگاه چاپ، نه دغدغه چاپ و نه احساس مسئولیت نسبت به آن دارند و متاسفانه چاپ را فقط در حد کتاب می دانند. در صورتی که کتاب درزمانی که حوزه نشر بسیار فعال و پویا بود تنها 25 درصد بازار صنعت چاپ به کتاب اختصاص داشت. در حال حاضر این آمار به 10 درصد هم نمی رسد. 

وی تاکید کرد: صنعت چاپ در کشور آمریکا صنعت سوم و در کشورهای اروپایی صنعت پنجم است. باید پرسید آیا در ایران در بین 200 صنعت، صنعت چاپ دیده می شود؟ پس این مهم نشان می دهد مسئولان ما در این حوزه هیچ شناختی از صنعت چاپ ندارند و نمی دانند این صنعت چه میزان باعث ارزآوری در کشور می شود.

ابوالحسنی افزود: وزیر ارشاد اشاره ای داشتند که افرادی که بودجه فرهنگی می گیرند نسبت به آن بودجه جوابگو نیستند ولی در اینجا جای دارد از وزیر پرسید آیا خودشان نسبت به صنعت چاپ جوابگو هستند؟ آیا به مسئولیتی که در قبال صنعت چاپ دارد پاسخگو است؟ در مدت تصدی این وزارت چند قدم مثبت برای صنعت چاپ برداشته است؟ به جز اینکه با انتخاب و عدم مدیریت مسئولان مرتبط با صنعت چاپ کمک به ضعیف تر شدن این صنعت کرده است و تنها افتخاراتشان ساختن فیلمی از پیشکسوتان صنعت چاپ است. دغدغه صنعت چاپ بیکاری است نه ساختن فیلم. اهالی صنعت چاپ، این صنعت را مانند بچه خود می دانند ولی متاسفانه این صنعت در حال نابودی است و هیچ کاری چه کار پژوهشی، علمی و کارشناسی در صنعت چاپ و در دولت تدبیر و امید انجام نشده و نمی شود. 

به گفته ابوالحسنی فاجعه بالاتر از اینکه صنعت چاپ را جدا از اینکه نابود کردند در حیطه اختلافات و دادگاه هایی که برای شناسنامه ماشین های دست دوم صادر کرده اند، برده اند. بالغ بر 90 درصد شناسنامه هایی که توسط ارشاد صادر شده با مشکل روبرو است. زیرا شناسنامه ها با سال ساخت ماشین ها همخوانی ندارد. چه کسی باید جوابگوی ما باشد؟ وزیر ارشاد، معاون فرهنگی، مدیرکل چاپ وزارت ارشاد یا مسئولان مملکتی و مجلس؟ چرا وزارت ارشاد به ماشین های قدیمی مجوز می دهد؟ در حال حاضر ایران گورستان ماشین های قدیمی شده است. هم اکنون در افغانستان نیز چنین ماشین هایی که در ایران خریداری می شود، وجود ندارد.

وی با اظهار تاسف از واردات بی رویه به کشور اشاره ای به آمار واردات کالاهای چاپ و بسته بندی کرد و گفت: آیا مدیرکلی که مجوز واردات جعبه های چای، دستمال کاغذی، قرآن، سررسید و... را صادر می کند نمی داند که چاپخانه های ما توان تولید این کالا را دارد؟ بودجه ای که از کشور برای واردات کالاهای چاپی صرف می شود چندین برابر بودجه کل ارشاد است. این واردات باعث بیکاری چاپخانه داران می شود و ارز و سرمایه کشور به راحتی از کشور خارج می شود. اگر بودجه و ارزی که از کشور خارج می شود را به صنعت چاپ اختصاص دهند صنعت چاپ متحول می شود. با وجود این همه شهید که برای دفاع از کشور دادیم چگونه می توانند جواب خون شهدا را بدهند؟ این در صورتی است که ترکیه به جز مواد خام در هیچ صنعتی نمی گذارد کالای تمام شده وارد کشور شود. 

رییس اتحادیه لیتوگراف خاطرنشان کرد: فردی که علم این صنعت را ندارد نمی تواند این صنعت را به جلو پیش ببرد. در حال حاضر صنعت چاپ باید زیر نظر وزارت صنایع باشد اگر زیر نظر وزارت صنعت و معدن و تجارت برویم حداقل، بودجه ای به ما اختصاص داده می شود. این ها همه دردهای صنعت چاپ است. دولت یا هیچ دغدغه ای برای صنعت چاپ ندارد یا علم آن را ندارد یا علم دارد و نمی خواهند کاری برای این صنعت انجام دهد. در هر صورت چاپ خواسته یا ناخواسته ضربه می خورد. 

ابوالحسنی در ادامه اشاره کرد: در تقویم روزی به اسم صنعت چاپ نامگذاری شده است در این روز فقط چند نفری از اهالی صنعت چاپ دور هم جمع می شوند و تنها تقدیری از چند نفر انجام می شود و مساله تمام می شود. تنها خدمت دولت این است که سالی یکبار از چند پیشکسوت تقدیر کند. در همین جشنواره، جلسات داوری بسیاری برای آثار چاپی برتر گذاشته می شود. این کار بسیار پسندیده است ولی سوال این است آیا از افراد برگزیده که توان تولید دارند، استفاده می شود؟

وی با اشاره به مشکلات صنعت چاپ کشور گفت: درد ما یکی دو تا نیست، اهالی صنعت هم با هم همدل نیستند و ناهماهنگی هایی وجود دارد و دولت از آن سوء استفاده کرده است، در حال حاضر در حال رسیدن به نقاط خوبی هستیم و امیدواریم این مسائل نیز حل شود، اگر این مساله را هم ریشه یابی کنیم قبل از این همدلی بوده و این عدم همدلی از بدنه ارشاد ناشی می شود. همه اهالی صنعت چاپ مشکلات را به ارشاد گوشزد کرده اند ولی نتیجه نگرفته اند. تاکنون خیلی انتقاد کرده ایم و حضوری خدمت مدیر کل چاپ وزارت ارشاد رفته ایم، با آقای صالحی معاون فرهنگی ارشاد صحبت کرده ایم ولی هیچ نتیجه ای نگرفته ایم و مجبوریم مشکلات مان را رسانه ای کنیم تا ببینیم آیا کسی به فریاد ما می رسد؟

این مقام مسئول در ادامه در خصوص مشکلات موجود و اینکه اگر پیامی در هفته دولت برای رییس جمهور دارید گفت: خواهشی که از رییس جمهور و مسئولان دولتی دارم این است که یک بار در رابطه با صنعت چاپ به بیانات و توصیه های رهبری گوش دهند. تاکید ایشان بر این نکته است که کار را به خود مردم بسپارید. اگر دولت می خواهد به صنعت چاپ خدمت کنند امورات صنعت چاپ را به اهالی صنف واگذار کند. مدیرکل را از بدنه صنعت چاپ انتخاب کنند تا هم علم این حوزه را داشته باشد و هم صاحب توانایی، تحصیلات، سوابق و دغدغه در این خصوص باشد. بالاترین خدمت به صنعت چاپ این است که صنعت چاپ را زیر نظر وزارت صنعت، معدن و تجارت ببرند، زیرا ارشاد با چارت سازمانی فعلی و سیاست هایش هیچ کار مثبتی برای صنعت چاپ انجام نخواهد داد، برای پویای صنعت چاپ این کار را انجام دهند.

 

بیکاری چاپخانه های خصوصی از چاپخانه های دولتی تاثیر می گیرد 

حمید غفاری، مدیر چاپ نور حکمت و عضو هیات مدیره اتحادیه چاپخانه داران تهران در پاسخ به سوال خبرنگار نشریه که چرا دغدغه دولت صنعت چاپ نیست و جایگاهی ندارد، گفت: به نظر بنده مخاطب اصلی این سوال دولتمردان هستند و باید به این واقعیت پاسخ روشنی دهند. نمی توان از جریانی که دارای تخصص نیست توقع خروجی درجه یک و ممتاز انتظار داشت. هر جایی که به واسطه خروجی آن محک زده می شود. به عنوان مثال بهترین کارخانه های اتومبیل سازی کمترین تبلیغات را دارند. مثلا تبلیغ در مورد اتوموبیل بنز و بی ام و خیلی کم دیده می شود چون محصول آن کمپانی بهترین تبلیغ است. 

غفاری افزود: در بخش فرهنگ و صنعت چاپ نیز مانند همین است. خروجی صنعت چاپ چه از نظر کسب و کار، گردش کاری، بازده اقتصادی و امید به ادامه کار حرفه ای، تاسف بار است. وقتی چاپخانه داری بعد از 40 سال کار حرفه ای ناچار به فروش ماشین و اخراج کارگر می شود و خودش پای ماشین می ایستد و کار کند، اوج فاجعه برای صنعت چاپ است.

وی ادامه داد: تعداد زیادی از کارگرهای چاپخانه که اخراج شدند، رابطه پدر و فرزندی داشتند ولی کارفرما مجبور به اخراج آن ها شده است. این مسایل خیلی دردناک است. در زمینه دریافت وام، تولیدکنندگان و صنعتگران هیچ محلی از اعراب ندارند. در حال حاضر متاسفانه کوچک ترین امنیت شغلی در این صنعت وجود ندارد.

به گفته مدیر چاپ نور حکمت در مشاغل دولتی و سمت های دولتی، معمولا از افراد متخصص استفاده نمی شود و عدم تخصص حرفه ای عمومیت پیدا کرده است و تقریبا متخصصی در زمینه مشاغل دولتی صنعت چاپ وجود ندارد. اگر هم باشد از بین می رود.

این عضو هیات مدیره اتحادیه چاپخانه داران تهران در ادامه با بیان مثالی در خصوص اجرای قوانین اجتماعی و همچنین پرسش از رییس جمهور عنوان کرد: مهم ترین موردی که از رییس هر مجموعه و رییس جمهور انتظار می رود کنترل و نظارت است. اگر قانونی وجود داشته باشد مجریان قانون به ناچار باید تن بدهند و خود را با آن هماهنگ کنند. به عنوان مثال گفته می شود روزهای فرد و زوج از آوردن خودروها به خیابان ها خودداری شود، ممکن است همان روز کار داشته باشید ولی به هر حال چون قانون است قبول می کنید و از اجرای قانون ناراحت نمی شوید و به مصلحت کار می اندیشید ولی متاسفانه می بینید از اتوبوس و خدمات شهری خبری نیست، مترو هم سر ساعت نمی آید در ضمن خیابان پر از ماشین های زوج و فرد است که قوانین را رعایت نکرده اند اینجا است که قانون بی ارزش می شود و دفعه بعد قانون را اجرا نخواهید کرد. از رییس جمهور این پرسش را دارم که قانونی در کشور در مورد صنعت چاپ وجود دارد یا خیر؟ اگر نیست، لایحه بدهید تا قانون وضع شود. اگر قانونی وجود دارد، چرا اجرایی نمی شود؟

وی به مشخص نبودن متولی واقعی صنعت چاپ اشاره کرد و گفت: یکی از مسایل که همه ما هم آن را می دانیم این است که اداره کننده صنعت چاپ دقیق و مشخص نیست. علاوه بر آن باید گفت در گذشته، چاپخانه های دولتی در زمانی تاسیس شدند که تعداد چاپخانه ها کم بود و چاپخانه های خصوصی جوابگوی سفارشات وزارتخانه ها نبودند بخشی نیز به مسایل امنیتی مرتبط می شد که موظف به انجام کارهای خود بودند ولی در شرایط امروزی کشور ما، چاپخانه های بسیار زیادی با دستگاه های مدرن بسیار به وجود آمده اند و این در حالی است که حجم کارهای دولتی نیز در بازار کم شده است ولی هر روز شاهد این هستیم که تعداد چاپخانه های دولتی با دستگاه های مدرن تاسیس می شوند بدون اینکه شرایط بازار در نظر گرفته شود.

غفاری افزود: متاسفانه جای عجیب و غریب کار اینجاست که هر ارگان دولتی از جمله ارتش، سپاه، نیروی انتظامی، بانک ملت، بانک تجارت، بانک صادرات، اوقاف، ارشاد، سازمان تبلیغات و... برای امور چاپی خود اقدام به تاسیس چاپخانه کرده اند. حرف من این است اگر کار چاپی دارید، چرا به چاپخانه های خصوصی نمی دهید. مگر هر شخصی که نان می خواهد نانوایی راه اندازی می کند؟ متاسفانه هر کسی در این کشور نشریه ای 10 صفحه ای داشته باشد به راحتی چاپخانه راه اندازی می کند. این خلاف قانون است و باعث فلج و رکود اقتصادی بخش خصوصی شده است. چاپخانه داران بخش خصوصی نمی توانند با چاپخانه های دولتی رقابت کنند چون دولتی ها بسیاری از مخارج از جمله مالیات و... را ندارند همین مسایل باعث می شود که چاپخانه ها یکی پس از دیگری تعطیل شوند. بعد بیکاری رواج پیدا می کند، بیکاری باعث فساد، دزدی، افسردگی و ناراحتی روحی در جامعه می شود، ازدواج کاهش می یابد و تبعات مختلف بسیاری را در پی خواهد داشت و سلسله مشکلات و مسایل بسیار حاد برای جامعه اتفاق می افتد. 

وی خاطرنشان کرد: متولی این صنعت که وزارت ارشاد است نمی تواند به داد این صنعت برسد چرا وزارتخانه دیگری هم مثل دارایی بر مشکلات صنعت اضافه کرده اید؟ قصدتان گرفتن آخرین نفس های حیات این صنعت است؟ آیا درست است حدود 200 چاپخانه دار که کار فرهنگی این کشوررا انجام می دهند طوماری را امضا کنند و به 12 مرکز دولتی از جمله شورای تامین استان، دارایی، مجلس، دفتر ریاست جمهوری و ... ارسال کنند و با بیان شرایط و اطلاع دادن این موضوع که قادر به ادامه کار نیستند و با سیلی صورتشان را سرخ نگه داشته اند با فروش دستگاه ها، خانه و یا اخراج کارگر تا کنون سرپا مانده اند. با تمام این تفاسیر هیچ نتیجه ای ندیده اند. این حمایت از یک تولیدکننده است؟ این حمایت از بخش فرهنگی است؟

غفاری در انتها در جمله ای به رییس جمهور گفت: در یک جمله به جناب آقای رییس جمهور می گویم به والله ما هم از فرزندان و مردم همین مملکت هستیم، تبعه کشور خارج نیستیم، سرمایه ما داخلی است. چه گناهی کرده ایم با وجود سرمایه گذاری های میلیاردی، سرانجام کارمان مشخص نیست؟ و مدیرکل دارایی به تک تک ما می گوید اگر کاری برای انجام دادن ندارید، مجموعه را تعطیل کنید، بفروشید و پولتان را بانک بگذارید.

 

چاپ، در عمل یک صنعت است

مهرداد باقری، مدیرعامل شرکت مگاپس در خصوص کمرنگ بودن صنعت چاپ در هفته دولت اظهار داشت: خوشبختانه هنوز حوزه چاپ در کشور ما دولتی نشده است و زیر ساخت آن در دست بخش خصوصی است. به همین جهت در هفته دولت طی سال های گذشته، کانون توجه قرار نگرفته است که اتفاقا این موضوع را باید به فال نیک گرفت و پایه ای برای تصمیم گیری های اساسی بعدی منظور کرد و شایسته تر است دست اندرکاران اصلی چاپ در کشور، تلاش کنند تا حقانیت خود را به عنوان یک حوزه بسیار تاثیرگذار در عرصه های فرهنگی و صنعتی در روز متعلق به خود به اثبات برسانند.

باقری افزود: از سوی دیگر، تشکل های خصوصی هنوز نتوانسته اند، یا شاید نگذاشته اند تا برای خود هویتی مستقل در ساختار صنفی و صنعتی کشور پیدا کنند که دلیل آن هم اعمال نظرها و اختلاف نظرهای دولتی است.

وی اشاره کرد: جا دارد به نکات دیگری اشاره کنم که بیانگر عدم درک کامل تصمیم گیرندگان از حوزه چاپ است و باعث شده تا نگاهی کاملا خدماتی و آن هم خدمات سطح پایین به آن داشته باشند. اگر شخصی تصمیم به راه اندازی یک کارخانه کوچک تولید دستمال کاغذی بگیرد، به راحتی تحت پوشش های حمایتی وزارت صنعت، معدن و تجارت قرار خواهد گرفت و با عنوان یک واحد تولید محصولات بهداشتی از کلیه امتیازات موجود بهره مند می شود و یا اگر شخصی تصمیم به ایجاد یک کارخانه کوچک تولید مواد غذایی مثلا سیب زمینی آماده طبخ گرفت، به همان ترتیب از امتیازهای موجود در حوزه صنایع برای صنعت غذایی بهره مند خواهد شد. نگاه یک مسئول و تصمیم گیرنده دولتی به فعالیت هایی مشابه دو مثال فوق این است که جامعه نیاز به مواد غذایی و مواد بهداشتی و امثال آن دارد و به همین جهت در راس برنامه های سالانه آن مرجع تصمیم گیری، سهم مشخصی از امتیازها و حمایت های مادی و معنوی را برای آن ها منظور می کند. 

باقری با اظهار تاسف از وضعیت فعلی صنعت چاپ اشاره کرد: امثال ما که در خانواده چاپ فعالیت داریم به خوبی می دانیم که هم دستمال کاغذی و هم سیب زمینی آماده پخت و هم بسیاری از کالاهای دیگر بدون کمک نهایی از سوی حوزه چاپ، جایگاهی را برای بازاریابی و فروش پیدا نخواهند کرد. در حالی که تولیدکننده مواد اولیه دستمال کاغذی یا اصطلاحا رول تیشو، که در حوزه صنعت تعریف می شود، اگر تولیدکننده کالای دستمال کاغذی قابل فروش و مصرف، که فقط به برش رول های بزرگ و قطعه کردن آن و در جعبه یا کیسه گذاشتن آن بسنده می کنند در حوزه صنعت تعریف می شوند و همگی می دانند که بدون چاپ و بسته بندی، زنجیره فعالیت آن ها برای به ثمر نشستن مراحل تولید یک کالای قابل عرضه و فروش گسسته خواهد بود، چرا حوزه چاپ نباید حلقه ای از زنجیره صنعت محسوب شود؟ این همان نکته ای است که تصمیم گیرندگان صنعتی آن را بلد نیستند.

آیا حالا باور می کنیم که چاپ، در عمل یک صنعت است؟ ناگفته نماند که برخی مراکز بزرگ چاپ هستند که تحت پوشش صنایع می باشند، اما نه به واسطه عنوان چاپخانه داری، بلکه با عناوین دیگر مثلا کارتن سازی (در حوزه صنایع سلولزی) یا کارخانه های تولید ظروف یکبار مصرف و... که همه آن ها مجهز به امکانات چاپ هستند. اما این سهم بسیار اندک نمی تواند باعث دگرگونی صنعت چاپ کشور و تسریع در روند بازسازی و نوسازی آن شود. نکته های دیگر هم در خود صنعت چاپ قابل ذکر است:

زنجیره شکل گرفتن چرخه چاپ متشکل از صنایع مختلفی است از جمله:

- ماشین آلات در حوزه صنایع ماشین سازی

- کاغذسازی که در حوزه صنایع سلولزی

- مرکب سازی در حوزه صنایع شیمیایی

- مواد پاک کننده در حوزه صنایع پتروشیمی

- قطعات و لوازم یدکی برقی و مکانیکی در حوزه این دو صنعت بزرگ

دانش فنی لازم برای حضور و فعالیت در صنعت چاپ، چه در بخش اپراتوری، چه در بخش مدیریتی و چه در بخش های پشتیبانی از درجه بالایی برخوردار است که حفظ و ارتقای مستمر آن نیازمند سرمایه گذاری های اصولی خواهد بود و... .

همانطور که یک کارخانه تولید دستمال کاغذی و یا تولید سرنگ تزریق به عنوان مراکز صنعتی در بهداشت جامعه نقش مهم و اثربخشی دارند، مراکز چاپ هم، به طور خاص در حوزه فرهنگ و به طور عام در تمام حوزه های صنعتی نقش جدایی ناپذیر دارد. اگر افراد جامعه به دلیل بروز شرایط بیماری از سرنگ استفاده می کنند، همین افراد از بدو تولد تا آخرین لحظه حیات خود نمی توانند از صنعت چاپ جدا باشند. پس می توان دوباره این نکته را گفت که نداشتن دغدغه برای صنعت چاپ ناشی از ندانستن تصمیم گیرندگان، به خصوص در رده های کارشناسی تخصصی است.

مدیرعامل شرکت مگاپس در مورد انتظار خودش از رییس جمهور گفت: منطقی ترین انتظار و عادلانه ترین تصمیم این است که هر کاری برای دیگر صنایع انجام می دهند برای صنعت چاپ هم انجام دهند. این زیاده طلبی نیست و یک درخواست منصفانه است. با این کار، آن پیکره ای که در چرخه صنعت یا فرهنگ است و از اجزای مختلفی که یکی از آن ها صنعت چاپ است تشکیل شده، یکسان رشد خواهد کرد و همانند یک موجود عقب افتاده با سر بزرگ و پای کوچک و ناقص نخواهد بود. اگر به این حداقل توجه شود، ما هم دعای خود را اجابت شده می دانیم.

باقری در خصوص اینکه اگر بخواهد جمله ای به رییس جمهور در باب چاپ بگوید گفت: جناب رییس جمهور محترم! حکم تنفیذ ریاست جمهوری حضرتعالی، جلوه ای از تجلی صنعت چاپ در عرصه های مختلف زندگی اجتماعی است. این جلوه را به فراموشی نسپارید و اجازه ندهید از خاطر همکاران شما محو شود.

وی در مورد رسیدگی دولت مردان، به خصوص شخص رییس جمهور به صنعت چاپ خاطرنشان کرد: اصولا افراد در این رده های مسئولیتی، به سیاست های کلان توجه می کنند و برای این سیاست ها، بدنه کارشناسی هر وزارتخانه باید بررسی های لازم را به انجام برساند تا تصمیم گیری ها محقق شود. بهترین کار این است که در بخش های کارشناسی از کارشناسان کاملا آگاه استفاده شود تا بتوانند تمام جوانب امر را در نظر گیرند.

وی در ارتباط با رساندن پیام مشکلات صنعت چاپ به رییس جمهور و معاون اول اظهار داشت: خیلی اعتقادی به این ندارم که رییس جمهور محترم یا معاون اول بزرگوار ایشان با شنیدن پیام مشکلات صنعت چاپ هیجان زده شده و اقدامی مافوق تصور در جهت رفع آن ها به عمل آورند. کاری که در این صورت انجام خواهد شد، بعد از مطلع شدن از موضوع، ارجاع پیام به مبادی مرتبط خواهد بود. یعنی باز در همین شرایط موجود خواهیم بود.

مدیرعامل شرکت مگاپس در انتها اشاره کرد: اگر مسئولان از استدلال قوی و به اصطلاح محکمه پسند برخوردار باشند، خواهند توانست در روابط بین وزارتی و جلسات کارشناسی موضوع را حل و فصل کنند و در غیر این صورت، هر سال در هفته دولت باید همین پرسش و پاسخ ها را تکرار کنیم. به این نکته توجه کنید که چند دهه زمان، فرصت کمی برای بازسازی سیاست ها و روش ها در صنعت چاپ نبوده است.

 

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
  • آخرین ویرایش در پنج شنبه, 01 مهر 1395 ساعت 20:46
  • اندازه قلم