ضرورت تدوین برنامه‏ های بسترساز

  • یکشنبه, 13 آبان 1397 ساعت 11:28
  • منتشرشده در چاپ

 

حسین احمدی مدیرعامل شرکت مادرول با اشاره به ناآرامی بازار می‌گوید: با آغاز سال جاری و تحولات اقتصادی اولین زمزمه‌های کاهش مواد اولیه خودنمایی کرد اما ادامه این روند بر وخامت اوضاع افزود.

وی ادامه می‌دهد: ازآنجاکه اعتقاد ما بر استفاده از تولید داخلی بود تلاش کردیم تا بیشترین مواد اولیه را از طریقه تولیدات داخلی تأمین کنیم بخشی از مواد اولیه را نیز از شرکت بردارشیب تهیه می‌کنیم بااین‌همه اغلب مواد اولیه مورداستفاده در این صنعت وابستگی شدید به واردات دارد.

احمدی می‌افزاید: شرکت بردارشیب که عموماً منبعی برای تأمین مواد اولیه شرکت ما محسوب می‌شود اخیراً با مشکلاتی روبرو شده و تلاش کرده تا ارز موردنیاز خود را از طریق بازار ثانویه و دلار ۸۵۰۰ تومان تأمین کند. هم‌اکنون دو شرکت واردکننده بزرگ مواد اولیه یعنی شرکت بردارشیب و ایران دار نیز به‌اندازه‌ی کافی کالا نداشته و نمی‌توانند نیاز سایر شرکت‌ها و کارگاه‌های تولیدی را تأمین کنند بدین ترتیب تأمین بیشتر مواد پشت چسب‌دار با مشکلات فراوانی همراه شده است.

مدیرعامل شرکت مادرول با اشاره به تولید لیبل‏ های پشت چسب‌دار بیان می‏کند: لیبل‏های پشت چسب‌دار از چندین بخش تشکیل‌شده است کاغذ زیره،‌ سیلیکون، چسب ‌و انواع متریال‏ها همچنین کاغذ، فیلم و فویل ‌ همگی اجزا لیبل هستند؛ اما کاغذ زیره، کاغذ و سیلیکون ... وارداتی هستند.

وی تأمین بخشی از نیاز شرکت خود را از طریق بازار داخلی رویکرد اصلی مهم مادرول می‌داند و اظهار می‌کند: انواع فیلم، پروپیلن یا انواع ‌ پلی‌استر یا انواع متالایز‏ها از این جمله کالاهایی هستند که از طریق بازارهای داخلی تأمین می‌شود. فیلم پروپیلن متالایزها نیز از تولید داخلی بوده که تأمین و مورداستفاده قرار می‌گیرند، اما کاغذ زیره، سیلیکون، کاغذ و فویل همگی جزوه کالاهای وارداتی هستند.

احمدی می‏افزود: هم‌اکنون واردات و تأمین مواد اولیه از بازارهای داخلی با مشکل مواجه است و واردکنندگانی مانند بردارشیب و ایران دار نتوانسته‌اند مواد اولیه موردنیاز خود و سایر شرکت‌های خدمات گیرنده را با واردات تأمین کنند درنتیجه با کمبود مواجه هستیم.

 مدیرعامل شرکت مادرول به بعد دیگر چالش کمبود مواد اولیه اشاره دارد و تصریح می‌کند: بنگاه‌هایی که تولیدکننده مواد اولیه هستند و تأمین کالا را بر عهده‌دارند به علت برخی موانع نتوانستند تولید داشته باشند زیرا برخی مواد اولیه مثل متالایزها در بازار وجود ندارند.

وی می‌گوید: وقتی‌که یک فیلم با پوشینه و متالایزرها و یکسری خدمات اضافی (‌ کورتینگ‏های خاص و لمینت‏های خاص با کمک فیلم ۴۰ میکرون) همراه می‌شود هزینه تولید آن‌ها افزایش پیدا می‌کند در این شرایط تهیه این مواد برای تولیدکننده ایرانی به‌صرفه نبوده و ترجیح می‌دهند که از طریق واردات کالای موردنیاز خود را تأمین کند.

احمدی به دلایل افزایش واردات گریزی می‌زند و ادامه می‌دهد: قیمت تمام‌شده‌ی بالا در تولید داخلی سبب می‌شود درخواست برای واردات خود کالا بیشتر باشد از سوی دیگر چون این کالا در داخل تولید می‌شود اجازه واردات به آن‌ها داده نشده است.

مدیرعامل شرکت مادرول اظهار می‏کند: در بخش تولید فیلم به‌خصوص فیلم‌های متالایزر و ترنسل مشکل‌داریم در برخی موارد این کالا در بازار پیدا نمی‌شود و یا با هزینه‌های بسیار بالا وجود دارد در این میان برخی از سفارش‌دهندگان نیز ترجیح دادند تا جنس سفارشی خود را تغییر دهند زیرا این کالا در بازار وجود ندارد.

 وی اشاره‌ای به سیاست‌گذاری‌های دولت در حوزه واردات می‏کند و می‌گوید: برخی قوانین که مصوب شده دارای نواقصی بزرگ است برای مثال محصول آماده و نهایی در گروه یک قرارگرفته ولی مواد اولیه برای ساخت این کالا در گروه ۲ قرارگرفته حال اگر تولیدکننده‌ای با قانون جدید بخواهد متریال پشت چسب‌دار برای تولید وارد کند با هزینه‌هایی بالاتری روبه‌رو خواهد شد و این امر مقرون‌به‌صرفه نخواهد بود این درحالی‌که خرید کالا کاغذ پشت بر چسب‏دار صرفه بیشتری را برای مصرف‌کننده به دنبال خواهد داشت.

احمدی بیان می‏کند: مسئله‌ای که هم‌اکنون مغفول مانده این است که مواد پشت چسب‌دار یکی از مواد ضروری بوده و در انواع لیبل‏ ها کاربرد دارد.

مدیرعامل شرکت مادرول به مهم‌ترین چالش بنگاه‌های تولید لیبل اشاره می‌کند و کاهش واردات و تخصیص ارز را عاملی مؤثر در حوزه تولید لیبل می‌داند و می‌گوید:‌ کاهش واردات مواد اولیه و ارز تخصیصی به چالشی در حوزه تولید تبدیل‌شده این در حالی است که تنها می‌توان بخشی از مواد اولیه را از تولید داخل فراهم کرد هرچند تولید برخی از این مواد هزینه بیشتری نسبت به مشابه خارجی آن برای تولیدکنندگان لیبل به همراه دارد.

وی تأکید می‌کند: دغدغه امروز تولیدکنندگان اطمینان از وجود مواد اولیه و بازار بوده تا تولید کنند مطمئن شود که خط تولید از کار نمی‌افتد هرچند بازار به‌شدت نیازمند مواد اولیه است.

احمدی سیاست‌های اقتصادی و برنامه‏های تدوین‌شده را طی سال‏های اخیر موردانتقاد قرار می‌دهد و یادآوری می‌کند: متأسفانه سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی‌های مدون مناسبی انجام‌نشده و تولیدکنندگان همچنان با چالش‌های اقتصادی دست‌به‌گریبان هستند.

مدیرعامل شرکت مادرول از روند واردات کالا به کشور می‌گوید و ادامه می‌دهد: واردکردن مواد اولیه به داخل کشور نیازمند زمان طولانی بوده و حدود ۳ تا ۴ ماه زمان نیاز دارد تا به دست واردکننده و تولیدکنندگان برسد این در حالی است که در مهرماه و آبان ماه با دشواری‌های بیشتری مواجه خواهیم شد و تحریم‌ها نیز تأثیر بیشتری بر روند تولید می‌گذرد.

وی به افزایش مواد اولیه اشاره دارد و می‌گوید: مرکب چاپ یو وی برای صنایع بسته‌بندی بیشترین استفاده را دارد و ۹۵ درصد این کالا از طریق واردات تأمین می‌شود و تنها ۵ درصد آن از طریق تولید داخل تأمین و مورداستفاده قرار می‌گیرد که همین ده درصد هم در بازار یافت نمی‌شود، کمبود مواد اولیه این روزها صنعت چاپ را با مشکل مواجه کرده زیرا بیشتر مواد تشکیل‌دهنده این مرکب وارداتی هستند.

احمدی ادامه می‌دهد: وقتی صنعتی ۹۵ درصد آن به واردات وابسته باشد در این شرایط نمی‌توانیم آینده‌ی مطمئنی را برای آن پیش‌بینی کنیم ما نمی‌توانیم حتی یک سطح چاپ پذیر در داخل کشور تولید کنیم پس‌نیاز موجود را از طریق واردات باید تأمین کرد، چنانچه وارد نشود کشور به تعطیلی کشانده می‌شود.

مدیرعامل شرکت مادرول از آخرین تحولات قیمتی در بازار مرکب خبر می‌دهد و می‌افزاید: قیمت مرکب هم‌اکنون نسبت به سه ماه پیش چهار برابر شده است قیمت مواد پلیمری هم افزایش قابل‌توجهی داشته این کالا سال گذشته این کالا سال گذشته حدود ۴۵۰۰ خریداری می‌شد ولی امروز به کیلویی ۱۶ هزار تومان رسیده این یعنی هزینه افزایش یافته در بخش بسته‌بندی رشد چند برابر خواهد داشت. گرانول‌ها نیز قیمت ۴ برابری را طی روزهای اخیر پشت سر گذاشته‌اند این در حالی است که هر نوع ماده‌ای که از طریق پتروشیمی‌ها وارد بازار فعالیت شده و در داخل کشور ساخته و تولید می‌شود، افزایش قیمت را تجربه کرده است.

وی راهکارهای موجود برای کاهش آسیب به بنگاه‏های تولیدی را تنها منوط به در پیش گرفتن سیاست‌گذاری‌های مناسب و ایجاد بستر برای رشد و توسعه بخش تولید می‌داند و می‏گوید: یکی از عوامل مؤثر در هر جامعه و حکومتی بسترسازی برای تولید است. سیاست‌های انقباضی دولت در این مدت نتوانست،‌ شرایط را برای تولید و یا کاهش چالش‌های پیش روی اقتصاد فراهم کند.

احمدی اظهار می‌کند: پیش از بحران باید به فکر درمان بود تدوین برنامه اجرایی کارشناسی شده در سطح کلان بسیار بااهمیت است و به‌عنوان یک اولویت در شرایط فعلی اقتصاد کاربردی محسوب می‌شود.

این فعال اقتصادی بیان می‌کند: بزرگ‌ترین مشتریان لیبل ما در حوزه دارو فعالیت می‌کنند. ازآنجاکه بسته‌بندی جزو لاینفک صنایع غذایی و دارویی محسوب می‌شود ضرورت وجود لیبل برای این کالا بسیار مهم و اساسی به شمار می‌رود. بدین ترتیب هرگونه افزایش قیمت به سبب کاهش مواد اولیه در بازار صدمات بسیاری را به بیماران و مصرف‌کنندگان نهایی این داروها وارد می‌کند. افرادی که در انتهای زنجیره تولید قرار دارند بیشترین ضربات را متحمل می‌شوند.

وی تصریح می‌کند: اولویت لیبل کمتر از مواد غذایی و دارو نیست و این مهم نیازمند توجه بیشتر از سوی مسئولین و برنامه‌ریزان کلان کشور را دارد.

 احمدی با اشاره به واردات می‌گوید: در بحث تأمین مواد اولیه برای تولید لیبلهای پشت برچسب دار کشور ما به واردات وابستگی بسیاری دارید، بر اساس آمار تنها ۲۵ درصد از مواد اولیه لیبل پشت برچسب دار در داخل کشور تولید می‌شود این رویداد به معنی این است که کارخانه‌های فعال در حوزه لیبل با رکود کاری مواجه هستند و تنها در یک شیفت کار می‌کنند این رویداد به معنای افزایش هزینه‌ها و کاهش تولید بوده که البته این مهم خاصه حوزه صنعت چاپ نیست و در همه صنایع وجود دارد.

مدیرعامل شرکت مادرول می‌افزاید: در چنین شرایطی موانع پیش روی اقتصاد باید برداشته شود تا بتوانیم به رشد و توسعه دست‌یابیم وجود تحریم و وابستگی شدید کشور به منابع طبیعی مانند نفت نشان دهنده تشدید بحران‌ بوده، بنابراین نیازمند برنامه‌ای مدون هستیم تا مشکلات اقتصادی را حل کنیم لذا چشم امید فعالان اقتصادی به سیاستمداران و سیاست‌گذاران اقتصادی کشور در سطح کلان دوخته‌شده است.

وی می‌افزاید: درنهایت مردم تأثیر اصلی این افزایش قیمت‌ها را در زندگی خود احساس می‌کنند و رکود سایه سنگین خود را گسترش خواهد داد.

احمدی پیشنهاد می‌کند: برای حمایت از تولید کاغذ پشت چسب‌دار باید از کارخانه‌های تولید داخلی حمایت کرد تا گره مشکلات حل شود ضمن اینکه کنترل و نظارت از سوی مسئولان اعمال شود تا تسهیلاتی که به این کارخانه‌ها پرداخت می‌شود در جای خود هزینه و به تولید تزریق شود.

این فعال اقتصادی اظهار می‌کند: در حال حاضر بسیاری از بنگاه‌های تولیدی با کمتر از نیمی از ظرفیت خود در حال فعالیت هستند به‌عبارت‌دیگر ضرری دهی در این کارخانه‌های رو به افزایش است.

وی بیان می‌کند: به‌هرحال تکلیف بازار باید مشخص شود اگر قرار است که تولید با دلار ۹ تومانی در دستور کار قرار بگیرد این امر کاملاً و به‌وضوح مشخص شود و افزایش هزینه‌ها نیز مدنظر قرار گیرد تا بازار خودش مسیر درست را انتخاب کرده و تولید نیز خود را با شرایط تطبیق می‌دهد.

احمدی افزایش هزینه‌ها را به‌مثابه‌ی دومینوی می‌ماند و می‌افزاید: دلار ۹ تومان، افزایش قیمت را در پی دارد که سایر کالاها را نیز به چالش کشیده و به‌نوعی تورم را دامن می‌زند.

مدیرعامل شرکت مادرول به تشریح شرایط کنونی بازار می‏پردازد و می‌گوید: شرایط حاکم بر جامعه عبارت است از گزینه‌ی وحشت از نبود و یا گرانی کالا و ‌درنهایت کاهش قدرت خرید مردم که تعیین‌کننده برنامه‌های آینده خواهد بود و سیاست‌گذاران و تدوینگران برنامه‌های اقتصادی با توجه به این رویه می‌توانند برنامه‌های مناسب در نظر گرفته و به مرحله اجرا بگذارند.

وی ادامه می‌دهد: اقتصاد امروز کشور نیازمند یک بالانس و تعادل است چنانچه این تعادل ایجاد نشود چالش‌ها همچنان ادامه پیدا خواهند کرد.

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
  • آخرین ویرایش در یکشنبه, 13 آبان 1397 ساعت 11:39
  • اندازه قلم

موارد مرتبط