ناسا اعلام کرد: ابزارهای چاپ سه‌بعدی، تاثیرات محیطی بر سلامتی فضانوردان را در ماموریت‌های فضایی شناسایی می‌کنند.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از ایسنا در حال حاضر نمونه‌های بیولوژیکی فضانوردان طی ماموریت‌های فضایی جمع‌آوری و به زمین ارسال می‌شوند. بررسی نمونه‌ها و اعلام نتایج حاصل از آنها به ماه‌ها زمان نیاز دارد.

ناسا اعلام کرد: توسط ابزارهایی با قابلیت چاپ سه‌بعدی نمونه‌های مایعات بدن نظیر خون در محیط میکروگرانشی قابل بررسی خواهند بود.

با این روش فضانوردان مایعات بدن از جمله خون و بزاق را با آب مخلوط و سپس برای بررسی به ابزارهای خاص تزریق می‌کنند و دیگر نیازی برای ارسال نمونه‌ها به زمین نخواهد بود. 

این فناوری توسط گروه Omics با هدف بررسی سلامت فضانوردان در محیط میکروگرانشی طراحی شده است تا تحقیقاتی در زمینه ژنوم، میکروبیوم و پروتئوم‌ها صورت پذیرد.

سال گذشته برای نخستین‌بار گام بزرگی در زمینه توالی DNA در فضا توسط سیستم طراحی شده "فناوری‌های نانو اکسفورد" موسوم به MinION انجام شد. با ابزارهای جدید نمونه‌های DNA و RNA برای دستگاه مورد نظر تهیه می‌شود و در این نمونه‌گیری مهم‌ترین ابزار سوزن کارتریج پلاستیکی چاپ سه‌بعدی برای استخراج اسیدهای نوکلئیک از نمونه‌ها است.

کامیلا اوربانیاک محقق و پژوهشگر ناسا اظهار کرد: جدیدترین مرحله این پروژه ایجاد یک مرکز برای استخراج و پردازش نمونه‌های جمع‌آوری شده است.

دانشمندان هنوز علت اصلی تضعیف سیستم ایمنی فضانوردان طی ماموریت در ایستگاه فضایی بین‌المللی(ISS) را نمی‌دانند و با مطالعه بر روی ژن‌ها و سن انسان علت تاثیر میکروگرانش و اشعه کیهانی روی DNA انسان را بررسی می‌کنند.

فضانوردان تنها مسافرانی نیستند که به ISS سفر می‌کنند و میکروب‌ها نیز همراه انسان‌ها و محموله‌ها به فضا ارسال می‌شوند.

نیتین سینگ یکی از محققان این پروژه گفت: باید فهرستی از میکروب‌های مسافر فضا نیز تهیه کنیم تا مشخص شود که آیا این میکروب‌ها مفید هستند یا مضر؟ که اگر مضر بودند میزان گسترش آنها مشخص و از پیشرفت آنها جلوگیری شود.

 کیهان‌نوردان روسی طی یک پیاده‌روی فضایی که 26 مرداد انجام شد، نخستین ماهواره تمام‌چاپی دنیا را در فضا رهاکردند.

به گزارش  دیلی میل، دو فضانورد روسی به نام‌های "فدور یورکیخین" و "سرگئی ریازانسکی" پنج نانوماهواره‌ را از ایستگاه فضایی بین‌المللی رها کردند در حالی که محفظه خارجی و بسته‌ باتری نخستین ماهواره با استفاده از یک چاپگر سه‌بعدی تولید شده بودند.

هدف از ساخت این ماهواره، بررسی تحمل محیط فضا توسط یک ماهواره مجهز به قطعات چاپ سه‌بعدی اعلام شد. این ماهواره مجهز به ابزار الکترونیکی معمولی است و با زبان‌های مختلف با زمینیان ارتباط برقرار می‌کند. سامانه مزبور در واقع توسط دانشجویان دانشگاه پلی‌تکنیک تومسک در صربستان ساخته شده است.

ماهواره‌های دیگری هم که توسط فضانوردان روسی از ایستگاه فضایی بین‌المللی رها و وارد مدار زمین شدند، دارای قطعات فضایی معمولی بوده و هر یک فقط 4.536 تا 10.89 کیلوگرم وزن دارند. انتظار می‌رود این ماهواره‌ها پنج تا شش ماه در مدار زمین باشند و یکی از آن‌ها به پاس شصتمین سال تولد نخستین ماهواره دنیا به نام "اسپوتنیک 1 " آزاد شد که در چهارم اکتبر سال 1957 توسط اتحاد شوروی به فضا پرتاب شده بود.

تیم کنترل ماموریت روسیه از خارج از مسکو این پیاده‌روی فضایی برنامه‌ریزی شده را مدیریت کرد.

پیاده‌روی فضایی از جمله رویدادهایی است که دانشمندان و علاقه‌مندان به حوزه‌های مختلف فضا با راه‌اندازی هر ماموریت اکتشافی در انتظار آن هستند و ناسا هم با آگاهی از این موضوع همیشه این رویدادهای فضایی را به صورت زنده پوشش می‌دهد.

 فدور یورکیخین، فرمانده "اکسپدیشن 52"، و "سرگئی ریازانسکی"، مهندس پرواز آژانس فضایی روسکاسموس، روز 17 اوت (26 مرداد) با پوشیدن لباس‌های فضانوردی این پیاده‌روی فضایی را انجام دادند.

 

این هفتمین پیاده‌روی فضایی سال جاری و دویست و دومین پیاده‌روی فضایی است که برای پشتیبانی و نگهداری از تجهیزات فضایی انجام شد.

یک شرکت تولیدی با ساخت و استفاده از چاپگر سه‌بعدی که می‌تواند در شرایط دشوار و شبیه به فضا مورد استفاده قرار بگیرد، نام خود را در تاریخ ثبت کرد.

 

به گزارش چاپ و نشر، شركت Made in Space موفق شدند با استفاده از اين چاپگر در شرايط مافوق خلاء آلياژ‌هاي پليمري چاپ كنند و اميدوارند اين فناوري جديد امكان طراحي و ساخت فضاپيماهاي پيشرفته‌تر و تلسكوپ‌هاي فضايي پيچيده‌تر را فراهم آورد.

شركت پشتيبان اين پروژه كه آرچي‌نات نام دارد، در سال 2010 به عنوان شركتي فضايي متخصص در زمينه توليد چاپگرهاي سه‌بعدي قابل استفاده در شرايط خلاء فضا تاسيس شد. اين شركت تاكنون توانسته امكان‌پذير بودن چاپ قطعات در شرايط خلاء را به نمايش بگذارد.

اين شركت در سال 2010 تعدادي ابزار را در ايستگاه فضايي بين‌المللي چاپ كرد،‌از جمله ابزاري كه فضانوردان مي‌توانستند از آنها در فعاليت‌هاي روزانه خود استفاده كنند و در صورت نياز به آنها لازم نبود كه تا ارسال محموله بعدي از زمين انتظار بكشند. درحال حاضر دو چاپگر سه‌بعدي در ايستگاه فضايي وجود دارند اما هيچ‌يك از آنها تاكنون نتوانسته‌اند حريم امن ايستگاه را رها كرده و شرايط خلاء شديد و نوسان دمايي بيرون از آن را تجربه كنند.

محققان براي شبيه‌سازي شرايط خلاء، چاپگر جديد خود را در مخزني حرارتي و خلاء مورد آزمايش قرار دادند و توانستند در اين شرايط آلياژي به طول 85 سانتيمتر را چاپ كنند.

با اين‌همه چاپ سه‌بعدي تنها بخشي از اين پروژه بلند‌پروازانه‌است. آرچي‌نات فناوري چاپ سه‌بعدي را با بازوهاي روباتيكي كه براي سرهم‌بندي قطعات چاپ شده توسط چاپگرها مورد استفاده قرار مي‌گيرند، تلفيق شده‌است و همين تركيب مي‌تواند رويكرد بشر در اكتشافات فضايي را متحول سازد.

اين شركت اميدوار است در آينده بتواند سازه‌هايي بزرگ را در فضا بنا كند و زمينه ساخت تلسكوپ‌هاي بزرگتر را در فضا فراهم آورد. تلسكوپ‌هايي غول‌پيكر كه بتواند نشانه‌هاي وجود حيات را با دقتي بي‌سابقه رصد كند.

مرحله بعدي اين پروژه آزمايش عملكرد تلفيقي چاپگر و بازوهاي روباتيك و انجام پروازي آزمايشي به مدار زمين است و در صورت موفقيت، اين فناوري در اواسط 2020 به فضا فرستاده خواهد شد.

 

منبع: همشهری آنلاین

فضانوردان روسی در ایستگاه فضایی بین المللی، اولین ماهواره ای که با پرینتر ۳ بعدی تهیه شده را به فضا پرتاب کردند.

 

فیودور یورچیکین و سرگی ریازانسکی که در ایستگاه فضایی بین المللی حضور دارند، در حین پیاده روی ۶ ساعته در ایستگاه مذکور، ۵ نانو ماهواره به فضا فرستادند. بخش خارجی و قوطی باتری یکی از ماهواره های مذکور توسط پرینتر سه بعدی تهیه شده است.

فضانوردان با ارسال این ماهواره که بخش‌های الکترونیکی آن بدون مشکل تهیه شده، واکنش قطعاتی که توسط پرینتر سه بعدی تهیه شده اند را در فضا مشاهده می‌کنند.

این ماهواره که در دانشگاه پولی تکنین تامسک سیبری ساخته شده و در بسیاری از زبان‌های دنیا نیز سلام به فضا ارسال کرده است.

انتظار می‌رود ماهواره های مذکور که به وزن ۴٫۵ الی ۱۰ کیلوگرم می‌رسند، پس از ۵ الی ۶ ماه به مدار زمین بازگردند.

 

منبع: کلیک

شرکت «ساخت فضا»(Made In Space) در حال ارتقای طرح ساخت تجهیزات و ساخته‌های فضایی با استفاده از چاپ سه‌بعدی در فضاست.

 

به گزارش چاپ و نشر، محققان و متخصصان شرکت ساخت فضا موفق شدند بزرگ‌ترین سازه‌های ممکن را به وسیله ربات «معمار فضانورد» در شرایط دمایی مشابه فضا تولید کنند.

این سازه‌ها میله‌های پلیمری هستند که حدود 85 سانتی‌متر طول دارند و در یک مخزن ایزوله در یک دوره تست 24 روزه تولید شده‌اند.

این دستگاه که معمار فضانورد (Archinaut) نام دارد، تلفیقی از یک چاپگر سه‌بعدی و چند بازوی رباتیک است که پس از چاپ شدن قطعات، آنها را به هم متصل می‌کند. این دستگاه می‌تواند به عنوان یک کارخانه تولیدی خودکار در فضا مورد استفاده قرار بگیرد.

اندرو راش، رئیس این شرکت، گفت: «این یک پیشرفت بزرگ برای ما محسوب می‌شود و ما موفق شدیم وضعیت این فناوری را در دمای پایین فضا به خوبی تست کنیم».

در حال حاضر این شرکت دو چاپگر سه‌بعدی را در ایستگاه فضایی مستقر کرده است اما هر دو چاپگر درون ایستگاه مستقر هستند و امکان خدمات دادن در محیط بیرونی ایستگاه را ندارند.

ابعاد این دستگاه در حدود یک کوله‌پشتی متوسط است و می‌تواند سازه‌هایی به طول چندین متر تولید کند. استفاده از زباله‌های فضایی بازیافت شده یکی از قابلیت‌های منحصر بفرد این دستگاه است.

چاپگری که در حال حاضر مورد تست قرار گرفته یکی از اجزای سامانه معمار فضانورد است.

مقامات سازمان فضایی آمریکا(ناسا) معتقدند این دستگاه می‌تواند آینده صنعت فضانوردی و تامین قطعات و تجهیزات در فضا را متحول نماید و امکان ساخت کارگاه‌های تولید قطعات آن هم به صورت شناور در فضا را فراهم کند.

یکی از مهم‌ترین کارکردهای این طرح می‌تواند ساخت تلسکوپ‌های فضایی در فضا باشد. برای مثال قدرتمندترین تلسکوپ فضایی ساخته شده از سوی ناسا تلسکوپ فضایی جیمز وب است که آینه اصلی آن 6/5 متر طول دارد و 8/8 میلیارد دلار هزینه در پی داشته است.

پروژه معمار فضانورد می‌تواند علاوه بر صرفه‌جویی در وقت، هزینه‌های مربوط به پرتاب تجهیزات فنی از زمین به فضا را تا حد چشمگیری کاهش دهد و فقط باید مواد خام مورد نیاز آن در دسترس قرار بگیرد.

این سامانه نه فقط برای ساخت تجهیزات جدید بلکه برای تعمیر ماهواره‌های در حال خدمت در مدار نیز می‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد.

پیش‌بینی می‌شود اولین نمونه‌های این سامانه در سال‌های میانی دهه 2020 میلادی در مدار زمین مستقر شود. شرکت ساخت فضا تحت نظر و حمایت ناسا فعالیت می‌کند.

 

منبع: ایسنا

 اولین ماهواره چاپ شده سه بعدی به فضا پرتاب خواهد نشد. CubeSat nanosatellite به ایستگاه بین المللی فضایی پرتاب خواهد شد. به گزارش دانشگاه دانشگاه پلی تکنیک تومسک (TPU) این ماهواره به مرکز پرتاب فضایی بایکونور تحویل داده شده است. طبق برنامه ریزی های انجام شده، راکت Progress MS-2 در 30 مارس، این ماهواره...

 

اولین ماهواره چاپ شده سه بعدی به فضا پرتاب خواهد نشد. CubeSat nanosatellite به ایستگاه بین المللی فضایی پرتاب خواهد شد. به گزارش دانشگاه دانشگاه پلی تکنیک تومسک (TPU) این ماهواره به مرکز پرتاب فضایی بایکونور تحویل داده شده است. طبق برنامه ریزی های انجام شده، راکت Progress MS-2 در 30 مارس، این ماهواره را در ارتفاع 400 کیلومتری قرار خواهد گرفت. این ماهواره به مدت 6 ماه در مدار قرار خواهد گرفت. این ماهواره شامل قطعات پلاستیکی و یک باتری زیرکونیوم سرامیک می باشد. سنسورهای دستگاه، دمای قطعات الکترونیکی داخلی را اندازه خواهد کرد. داده ها برای تعیین اینکه آیا مواد را می توان در کاوشگرهایی فضایی آینده استفاده کرد یا نه، مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت.

 

منبع: rapidreadytech

موج عظیمی از ساخت و سازها در راه است البته این بار نه بر روی زمین بلکه در فضا.

 

به گزارش چاپ و نشر، شرکت Made In Space (ساخت فضا) که در کالیفرنیای آمریکا مستقر است در حال ابداع فناوری جدیدی است که آن را با نام Archinaut به دنیا معرفی می کند.

این شرکت که پیشتر چاپگر سه بعدی تجاری را راهی ایستگاه فضایی بین المللی کرده تا ساخت انواع وسایل مختلف در شرایط بی وزنی مورد آزمایش قرار گیرد حالا در نظر دارد تا با استفاده از Archinaut ایده جاه طلبانه ساخت و ساز در فضای اطراف زمین را به واقعیت تبدیل کند.

اندرو راش مدیرعامل شرکت Made In Space پیشتر گفته بود: تفاوت آنچه که اینجا و بر روی زمین می سازیم با آنچه که قرار است در خارج از مرزهای زمین ساخته شود در این است که آنجا چیزهایی ساخته خواهد شد که نمی توان آنها را از زمین به فضا پرتاب کرد و چاره ای نداریم جز اینکه فرآیند ساخت و ساز را در فضا آغاز کنیم.

مهمترین ویژگی فناوری Archinaut در این است که می توان هر ساختاری را به شکل و شمایل مورد نیاز در فضا ساخت و به همین دلیل به مهندسی های پیچیده و پرهزینه برای ساخت آنها در زمین و ارسال به فضا نیازی نیست.

در این فناوری جدید، یک چاپگر سه بعدی و بازوهای روباتیکی انعطاف پذیر به کار گرفته می شود. از این طریق می توان بخشهای مختلفی را ساخته و در ادامه آنها را بر روی یکدیگر مونتاژ کرد تا سازه نهایی مورد نظر به دست آید.

اما ویژگی مهم دیگر این نوآوری در آن است که می توان ساختارهایی بنا شده از این طریق را تعمیر کرده و به روزرسانی های لازم را نیز در آنها انجام داد.

 

منبع: مهر 

شرکت "ساخته شده در فضا" که در زمینه تولید قطعات مورد نیاز در فضا با استفاده از چاپ سه‌بعدی فعالیت می‌کند، از جدیدترین محصول خود که علاوه بر تولید قطعات، سازه‌ آنها را نیز در فضا تکمیل می‌کند، رونمایی کرد.

 

به گزارش چاپ و نشر، شرکت "ساخته‌ شده در فضا" (Made in space) از جدیدترین دستگاه خود که می‌تواند در فضا قطعه تولید کرده و با استفاده از بازوهای رباتیک خود آنها را به هم متصل کند، رونمایی کرد.

این دستگاه که "معمار فضانورد"( Archinaut)  نام دارد، تلفیقی از یک چاپگر سه‌بعدی و چند بازوی رباتیک است که پس از چاپ شدن قطعات، آنها را به هم متصل می‌کند.

این دستگاه می‌تواند به عنوان یک کارخانه تولیدی خودکار در فضا مورد استفاده قرار بگیرد.

"اندرو راش" (Andrew Rush) ،رئیس شرکت "ساخته‌ شده در فضا" گفت: ما بسیار خرسندیم که موفق به ساخت تجهیراتی شده‌ایم که می‌تواند صنعت فضایی را متحول کند.

وی افزود: از دست دادن تجهیزات و قطعات ضروری در فضا می‌تواند بسیار خطرناک باشد و ما تلاش می‌کنیم بتوانیم تمام نیازهای فضانوردان و تجهیزات فضایی را در فضا رفع کنیم و وابستگی آنها به زمین را کاهش دهیم.

راش خاطرنشان کرد: یکی از بزرگترین چالش‌هایی که در زمان ساخت "معمار فضانورد" وجود داشت، انتخاب سخت‌افزار و مواد سازنده آن بود. ما باید گزینه‌ای را انتخاب می‌کردیم که هم برای تولید قطعات مورد نظر ما و هم دیگر حاضران در فضا قابل استفاده باشد.

رییس این شرکت در ادامه گفت: به علاوه این مواد باید در دمای بسیار بالا یا پایین و در معرض اشعه‌های کیهانی برای مدت طولانی قابل استفاده باشند.

 

ابعاد این دستگاه در حدود یک کوله‌پشتی متوسط است و می‌تواند سازه‌هایی به طول چندین متر تولید کند.

استفاده از زباله‌های فضایی بازیافت شده یکی از قابلیت‌های منحصر بفرد این دستگاه است.

شرکت "ساخته شده در فضا" تحت نظر و حمایت ناسا فعالیت می‌کند.

منبع: ایسنا