اساتید، دانشجوهای و پژوهشگران دانشگاه صنعتی شریف نیز روی مباحث متفاوت مربوط با مهندسی بافت کار می کنند.

 

با توجه به افزایش احتیاج به پیوند بافت در دنیا و تنگنا ها و کمبودهای موجود در این مورد، تکنولوژی «بایوپرینتر» نقش ارزشمندی را در تولید بافت های همانند با بافت های بدن ایفا می کند. مزیتی کلیدی که بایوپرینتر در اختیار پژوهشگران قرار می دهد، امکان تولید هندسه های پیچیده و بافت های سه بعدی هست.

این زمینه، من جمله حوزه های زیاد نوین و مورد توجه بوده و درحال حاضر تنها بافت های محدودی به مساعدت باپوپرینتر تولید شده و به بدن آدم زنده پیوند زده شده هست.

در آخرین مورد، بافتی از کبد در آمریکا پیوند زده گردید ولی تاکنون شرکتی در دنیا وجود ندارد که بصورت تجاری، روی تولید بافت کار کند و تمام فعالیت هایی که تا هم حالا انجام شده، در مرحله تحقیقاتی و آزمایشگاهی بوده هست.

مجید حاجی حسینعلی و علی لسانی دو دانشجوی دکترای دانشگاه صنعتی شریف با ایجاد یک شرکت دانش بنیان موفق به طراحی و ساخت پرینتر سه بعدی زیستی شده اند که قادر هست مثال هایی از بافت های زنده بدن آدم را تولید کند.

حاجی حسینعلی دانشجوی مقطع دکترای دانشکده مهندسی مکانیک در مورد این دستگاه می گوید: نسخه اولیه دستگاه که با مشارکت مشترک ساخته گردید، استعداد پرینت همزمان چهار نوع سلول را با مواد متفاوت دارد.

بعد برای پرینت، از آنان استفاده می نماییم.

نرخ دستگاه هایی که این شرکت ها عرضه می دهند، بین ۲۰۰ تا ۲۵۰هزار دلار هست.

این محقق دانشگاه صنعتی شریف اقرار داشت: دستگاه بایوپرینتر، علاوه بر هندسه ای که به بافت می دهد، مزایای دیگری نیز دارد.

با توجه به اینکه بافت های بدن از سلول های متفاوتی متشکل اند و در تولید بافت، محل قرارگیری سلول ها در کنار هم زیاد بااهمیت هست، استفاده از بایوپرینتر، نسبت به روش های سنتی، در اولویت قرار می گیرد.

وی اضافه کرد: با این دستگاه، میتوان روی بافت های متفاوتی کار کرد، ولی درحال حاضر ما روی بافت های پوست و استخوانی معطوف هستیم. تامین سلول و تامین مواد زیست سازگار، زیاد هزینه بر هست و ما در اوائل راه قرار داریم و تا هم حالا موفق شده ایم که در حوزه بافت های سخت استخوانی، پرینت دارا باشیم و تاکنون به سبب پیچیدگی بالایی که بافت های نرم دارند، وارد پرینت آنان نشده ایم.

***کاربردهای دیگر دستگاه بایوپرینتر

این دانشجوی دکترای دانشگاه شریف در ادامه به کاربردهای این دستگاه اشاره نمود و در این مورد عنوان کرد: کاربردهای این دستگاه، وسیع هست و هرجایی که بافتی لطمه نگاه کند، میتوان با بافت های تولیدشده از این دستگاه، آن را احیا کرد. در حوزه زیبایی نیز کاربردهای بسیاری دارد. کاربردهای دیگر این دستگاه، در حوزه فک، صورت و استخوان سر هست. همچنین، ساخت مثال بافت سرطانی برای ارزیابی تاثیر دارو های ضدسرطان، از دیگر کاربردهای این دستگاه هست.

دو نوع ماده در دستگاه استفاده می گردد که استعداد استفاده در بدن آدم را دارند؛ یعنی مواد سلولی و مواد زیست سازگار. دستگاه ما استعداد پرینت همزمان چهار نوع سلول را با مواد متفاوت دارد. سلول ها را از بانک های سلولی تامین می کنیم و آنان را کشت می کنیم تا تعدادشان زیاد گردد، بعد برای پرینت، از آنان استفاده می نماییم. مواد زیست سازگار همزمانی کاربرد دارند که می خواهیم سلول ها را در چارچوبی بسازیم که سلولی نیست، ولی زیست خراب کردن پذیر هست و هنگامی در بدن قرار می گیرد، از بین می رود و منحصرا سلول ها باقی می ماند.

***وضعیت بازار بایوپرینتر در ایران

یکی از عللی هم که به سمت عرضه خدمات دستگاه رفتیم، همین مورد بود. ما در حال گذر از مرحله تجاری سازی دستگاه و درحال جذب سرمایه هستیم ولی قصد داریم در بازار خدمات تولید بافت و مواد اولیه سلولی قابل استفاده در بایوپرینتر کار کنیم تا بتوانیم آن را در کنار دستگاه به محققان بفروشیم. امید داریم به این سمت برویم که سلول ها و بافت های متفاوت را تولید کنیم.

 

منبع: راهنمای سفر من

 

تیمی از دانشمندان که پوریا فتاحی دانشجوی دکترای مهندسی زیستی در بین آنها حضور دارد، معتقدند با استفاده از پرینتر سه بعدی قادر به ساخت چهارچوبی برای بافت‌های زنده هستند.

 

گروهی از مهندسان باور دارند همان‌گونه که اسکلت خانه و شاسی خودرو شکل ساختاری آنها را تشکیل می‌دهد، با استفاده از پرینتر سه‌بعدی راهی برای خلق چهارچوب ساختاری برای بافت زنده وجود دارد.

"جاستین براون"، دانشیار مهندسی پزشکی گفت: ما تلاش می‌کنیم هیدروژل‌هایی حاوی سلول‌های بنیادی بسازیم که همانند میلگردهایی که در سیمان محکم شده‌اند، با فیبرهایی محکم می‌شوند. اگر بتوانیم برخی ساختارها را به ژل منتقل کنیم، می‌توانیم سلول‌های زنده را در الگوهای تعریف شده پرورش دهیم و درنهایت فیبرها حل می‌شوند و از بین می‌روند.

پژوهشگران در شماره اخیر مجله(Advanced Healthcare Materials) گزارش دادند که هدف آنها، خلق یک روش جدید، کم‌هزینه و کارآمد برای ساختن الگوهای فیبر پلیمری سه بعدی با وضوح بالا و قابلیت تکرارپذیری روی مواد نارسانا برای مهندسی بافت با پرینترهای سه‌بعدی در دسترس است. روش مورد استفاده آنها، ترکیبی از پرینت سه بعدی و الکتروریسی(روشی که از شارژ الکتریکی برای چرخاندن رشته‌های نانومتر از یک ذوب پلیمری یا محلول استفاده می‌کند) است.

اخیرا، تقریبا همه بافت‌های پیوند ترکیبی، از قلب و کلیه‌ها به تاندون‌ها از اهداکنندگان زنده یا مرده گرفته می‌شوند. این پژوهشگران به دنبال راهی برای پرورش بافت‌های جایگزین با استفاده از روش‌های ارزان قیمت هستند. برای مثال، ترکیب پرینت سه بعدی و الکتروریسی برای ابداع چهارچوبی برای مهندسی بافت ممکن است پژوهشگران را به ابداع عضلات و تاندون‌های ترکیبی یا تاندون‌ها و غضروف قادر سازد.

"پوریا فتاحی" (Pouria Fattahi)، دانشجوی سابق مهندسی شیمی دانشگاه شریف و دانشجوی دکترای مهندسی زیستی دانشگاه پنسیلوانیا گفت: ایده کلی این است که اگر ما بتوانیم الکتروریسی چندگانه را با ژل کلاژن و زیست‌چاپ انجام دهیم، می‌توانیم رابط‌های بافتی بزرگ و پیچیده‌ای مثل استخوان با غضروف بسازیم.

با استراتژی‌های کنونی، بافت‌های متفاوتی به صورت جداگانه ابداع شده و سپس، آنها با استفاده از نوعی چسب یا متصل‌کننده ترکیب می‌شوند. درهرحال، در بدن، بافت‌هایی مانند غضروف و استخوان یا تاندون‌ها و عضلات، با هم رشد یکپارچه‌ای دارند.

دستگاه ابداعی این پژوهشگران از الکتروریسی برای جایگزین کردن نازل اکسترودر(یک روش حجمی) به جای پرینتر سه‌بعدی استفاده می‌کند. این پرینتر می‌تواند الگوی دقیقی از فیبرها را در سه بعد قرار دهد تا یک چهارچوب را در یک هیدروژل شکل دهد که در آن امکان رشد سلول‌ها وجود داشته باشد. هنگامی که این بافت‌ها به قدر کافی رشد کنند، چهارچوب حل می‌شود و تنها یک بافت ساختاری که  برای استفاده مناسب است، باقی می‌گذارد.

اگر دو بافت متفاوت عضله و تاندون- مورد نیاز باشند، پرینتر سه بعدی قادر به تغییر الگوی رشته‌ها با روشی است که در آن انتقال، به صورت یکپارچه با سلول‌های مناسب انجام گیرد و منجر به شکل‌گیری طبیعی و جایگزینی بافت دو قسمتی شود.

در حال حاضر پژوهشگران روی بافت‌هایی کار می‌کنند که اندازه آنها کمتر از مکعب‌های یک اینچی است اما حتی شاید همان اندازه هم کاربرد داشته باشد.

پژوهشگران با استفاده از الکتروریسی میدان نزدیک، در ابتدا به صورت انحصاری، رشته‌های نازکی در اندازه‌های میکرومتر و نانومتر ابداع کردند. سپس، نشان دادند که می‌توانند سلول‌های را روی این فیبرها و سرانجام، فیبرهای الگو داده شده را در ژل کلاژن حاوی سلول‌ها پرورش دهند.

 

منبع: ایسنا

محققان دانشگاه واشنگتن موفق به چاپ سنسورهای بی سیمی شده اند که بدون نیاز به برق یا باتری با گیرنده های RF ارتباط برقرار می کنند.

 

دستگاه های چاپ شده در این مجموعه شامل پایه، چرخ دنده، سیم پیچ، آنتن و سوئیچ مسی هستند.

این سیستم بر مبنای شبکه های Backscatter پیاده سازی شده که در آن یک دستگاه برای ارسال داده از امواج ارسال شده از روتر وای فای یا دستگاه های دیگر استفاده می کند.

در این سنسور چاپ شده حرکات مکانیکی چرخ دنده ها باعث قطع و وصل شدن سوئیچ می شوند که طی آن آنتن فلزی سیگنال هایی را از روتر وای فای جذب کرده کرده یا منعکس می کند.

این سیگنال های منعکس شده سپس در گیرنده های وای فای لپ تاپ و گوشی هوشمند شناسایی خواهند شد.

یکی از محققین این پروژه به نام «ویکرام آیر» که دانشجوی دکترا است می گوید:

هدف ما تولید چیزی بوده که به محض خروج از پرینتر سه بعدی امکان ارسال اطلاعات مفید به دستگاه های دیگر را داشته باشد.

یکی دیگر از اعضای این تیم به نام پروفسور «شیام گولاکوتا»  تعیین میزان مایع لباسشویی باقیمانده در یک بطری را نمونه ای از کاربرد این دستگاه می دانند:

همزمان با خروج مایع لباسشویی از بطری، سرعت چرخش چرخ دنده میزان مواد باقی مانده در آن را مشخص می کند. زمانی که مایع درون بطری از مقدار مشخصی کمتر شود این دستگاه به صورت خودکار سیگنالی را موبایل کاربر ارسال می کند.

تیم توسعه دهنده پروژه با هدف جلب توجه افراد و گسترش کاربردهای این دستگاه، استفاده از آن را برای عموم مردم رایگان اعلام کرده است.

پرینتر سه بعدی عظیم GE، قطعات هواپیما را چاپ می کند.

 

منبع: دیجیاتو

اندام و بافت‌هایی که چاپ سه بعدی می‌شوند به پزشکان این امکان را می‌دهند که جراحی را تمرین کرده و برای جراحی‌های خطرناک برنامه‌ریزی کنند.

 

یک تیم بین‌المللی از محققان به سرپرستی دانشگاه "مینه‌سوتا" از فناوری چاپ سه‌بعدی برای تولید اندام منحصر به فرد استفاده کردند. این اندام مصنوعی می‌توانند افراد را قبل از فرستاده شدن به اتاق عمل با اجازه دادن به پزشکان به برنامه‌ریزی و تمرین یک روش نجات در یک ماکت واقعی، جراحی را بهبود بخشند.

جراحی اغلب موضوع زندگی یا مرگ است. توانایی انجام تمرین در خارج از اتاق عمل بر روی یک انسان مصنوعی یا حداقل عضو مربوطه بیمار می‌تواند به آمادگی یک پزشک برای عمل جراحی کمک کند و بنابراین شانس بیمار را افزایش می‌دهد.

اغلب محدودیت‌ها و همچنین مزایایی برای تمرین بر روی یک انسان مصنوعی وجود دارد، زیرا اغلب به طور دقیق رفتار بیولوژیکی همتای خود را در طول جراحی نشان نمی‌دهد. به عنوان مثال، بعضی از آنها از پلاستیک ساخته شده‌اند که بسیار سخت تر از بافت‌های یک عضو واقعی است و بنابراین به پزشکان اجازه نمی‌دهد که جنبه‌های خاصی از عمل را مانند بریدن یا دوختن انجام دهند.

سال گذشته ما در مورد یک گروه از پزشکان در مرکز پزشکی دانشگاه روچستر(URMC) شنیدیم که روش شگفت انگیزی برای ارائه یک شبیه‌سازی جراحی واقعی با خلاقیت هنری و صنایع دستی به دست آوردند.

نتیجه نهایی، ماکت‌های دست سازی از یک بافت یا مجموعه‌ای از اندام بود که علاوه بر ظاهر، هنگام لمس نیز واقعی به نظر می‌رسید و حتی هنگام بریدن، خونریزی می‌کرد.

در حال حاضر، یک مطالعه جدید منتشر شده، توسعه یک رویکرد متفاوت برای ایجاد اندام مصنوعی است که به شدت بر روی یک چاپگر سه‌بعدی سفارشی تاکید دارد.

برای تحقق اهداف مطالعه، تیم یک سری پروستات واقعی انسان از جوهری مبتنی بر سیلیکون منحصر به فرد طراحی کرد.

این جوهر برای تقلید خواص بافتی و مکانیکی یک پروستات واقعی بر اساس ام‌آرآی و نمونه‌های گرفته شده از سه شرکت کننده در این مطالعه طراحی شده است.

محققان یک پروستات مصنوعی برای هر یک از سه شرکت کننده ایجاد کردند و مدل‌ها را با سنسورهای چاپ سه‌بعدی هماهنگ کردند که این امکان را برای تیم فراهم آورد تا اطلاعات را در مورد نحوه انجام عمل‌های جراحی و چگونگی واکنش بافت‌های مصنوعی تحت آزمایش‌های فشرده و هنگام استفاده از ابزار جراحی مختلف به دست بیاورند.

مشخص شد که این بافت ساخته شده، شکل، احساس، خواص مکانیکی و رفتار یک پروستات واقعی را با درجه بالایی از دقت نشان می‌دهد.

 توانایی ایجاد یک بافت مصنوعی مناسب می‌تواند برای پزشکانی که سعی در پیش‌بینی پیامدهای احتمالی جراحی حاصل از خصوصیات خاص یک بافت دارند، بسیار مفید باشد.

تیم امیدوار است که مدل‌های اجرایی پیچیده‌تری با استفاده از جوهر چندگانه ایجاد کند که برای مثال می‌توان از آن برای از بین بردن تومورها استفاده کرد.

در بلند مدت، اندام مصنوعی حتی می‌توانند برای نجات جان انسان‌ها با استفاده از آنها به شیوه‌ای مستقیم‌تر مورد استفاده قرار گیرند.

"مایکل مک آلپین"، استاد مهندسی مکانیک در دانشگاه مینه‌سوتا و سرپرست این پروژه می‌گوید: اگر ما بتوانیم عملکرد این بافت‌ها و اندام را شبیه‌سازی کنیم، ممکن است روزی حتی بتواند به اندام بیونیک برای پیوند تبدیل شود.

وی افزود: من این پروژه را "انسان X" می‌نامم. به نظر می‌رسد کمی مانند داستان‌های علمی تخیلی است، اما اگر این اندام مصنوعی ظاهر، احساس و عملکردی مانند بافت یا اندام واقعی داشته باشند، می‌توانیم روزی آنها را به جای اندام واقعی به کار ببریم.

 

منبع: ایسنا

 

نسل جدید آشپزها این بار درقالب روبات دارای هوش مصنوعی و چاپگر سه بعدی مسئول تهیه خوراک می شوند.

 

کارشناسان پیش بینی می‌کنند که همزمان با پیشرفت فناوری‌ها درحدود سال‌های ۲۰۳۷ هوش مصنوعی درکنار چاپگر‌های سه بعدی به تهیه غذا برای انسان‌ها بپردازند.

افزون برچاپگر‌های سه بعدی و توسعه فناوری روبات‌های هوشمند، انسان‌ها درآینده بسیاری از مواد غذایی مورد نیاز خودرا می‌توانند درخانه و آپارتمان تولید کنند وصنعت کشاورزی درسال‌های آینده تحول فراوانی پیدا می‌کند.

کارشناسان اکنون درحال پژوهش برای پرورش گیاهان در خانه و در محلول‌های مبتنی بر آب به جای خاک با استفاده از فناوری هیدروپونیک هستند که سبب می‌شود گیاه بدون آلودگی‌های محیطی رشد کند.

کارشناسان حتی اعتقاد دارند افراد درآینده به صورت مجازی با همدیگر دیدار می‌کنند و دریک محیط واقعیت مجازی با استفاده از دوربین سه بعدی می‌توانند به مهمانی یا حتی مسافرت دسته جمعی بروند.

محققان اعلام کرده اند که چاپگر‌های سه بعدی می‌توانند با دریافت مواد اولیه، خوراک مورد علاقه افراد را در بازه زمانی کوتاه تهیه کنند و به خوبی خوراک را در ظرف برای سرو قراردهند.

کارشناسان اکنون درحال بررسی تولید چاپگر‌های سه بعدی درابعاد کوچک هستند تا به راحتی درخانه و محل کار قرار بگیرد و خوراک و نوشیدنی مورد علاقه افراد را تولید کند.

منبع: میزان

در درون گوش میانی هر فردی سه استخوان متصل به یکدیگر بسیار ظریف و حساس وجود دارد که استخوان چه نام دارند و وظیفه انتقال ارتعاشات از طبل گوش به حلزونی آن را بر عهده دارند.

 

در صورت آسیب دیدن این استخوان‌ها، شرایطی موسوم به افت شنوایی هدایت کننده اسکیزول به وجود می آید و انسان به خوبی و مانند قبل، قادر به شنیدن صدای محیط اطراف نیست.

تا به حال برای رفع آسیب دیدگی این استخوان‌های کوچک آسیب دیده روش موثری یافت نشده بود، اما فناوری چاپ سه بعدی این مشکل را هم برطرف کرده است.

تا پیش از این برای حل مشکل ناشی از آسیب استخوان های مذکور از روش جراحی و جایگزین کردن آنها با پروتزهای فولادی و سرامیکی استفاده می شد. با توجه به ویژگی های خاص افراد این پروتزها باید برای هر انسان به طور ویژه و در اتاق عمل طراحی شوند.

متاسفانه در بسیاری از موارد این اعمال جراحی موفقیت آمیز نبوده و پروتزهای نصب شده به علت ابعاد نامناسب کارآیی لازم را ندارند و جایگزینی مناسب برای استخوان‌ها محسوب نمی‌شوند.

محققان دانشگاه مریلند با استفاده از چاپگرهای سه بعدی توانسته‌اند جایگزین‌هایی که دقیقا ابعاد استخوان‌های اولیه گوش را دارند، طراحی کنند. آنان ابتدا با استفاده از یک اسکنر ویژه استخوان های آسیب دیده را اسکن کردند و سپس از آنها برای چاپ سه بعدی نمونه قابل کاشت به جای این استخوان‌ها بهره گرفتند.

تا به حال چهار عمل جراحی با استفاده از همین روش با موفقیت انجام شده است. هزینه پایین چاپ سه بعدی بدین شیوه مزیت دیگر آن محسوب می‌شود.

 

منبع: فارس

 

فضانوردان در ایستگاه فضایی سفره رنگینی دارند و غذا های مختلفی می خورند از پوره سیب زمینی و پنیر و گوشت کبابی گرفته تا سوپ و همبرگرو تخم مرغ. اما اینک با ابتکار یک مهندسی هندی الاصل شرکت تحقیقات مواد و سیستم ها که در تکزاس که با 125 هزار دلار توانسته یک چاپگر سه بعدی غذاساز بسازد، فضانوردان ساکن ایستگاه...

 

فضانوردان در ایستگاه فضایی سفره رنگینی دارند و غذا های مختلفی می خورند از پوره سیب زمینی و پنیر و گوشت کبابی گرفته تا سوپ و همبرگرو تخم مرغ. اما اینک با ابتکار یک مهندسی هندی الاصل شرکت تحقیقات مواد و سیستم ها که در تکزاس که با 125 هزار دلار توانسته یک چاپگر سه بعدی غذاساز بسازد، فضانوردان ساکن ایستگاه فضایی بین المللی خواهند توانست پیتزا هم بخورند.

این آشپز رایانه ای می تواند با استفاده از پودر موارد مختلف، طبق دستور فضانوردان، غذا های مختلفی را آماده کند تا آنها در کنار مواد غذایی کنسرو بسته بندی شده کنونی، از مواد غذایی دلخواه خود استفاده کنند.

گرچه غذاهای ماموریت های فضایی متناسب با نوع ذائقه فضانوردان انتخاب می شوند اما شاید اطلاع نداشته باشید که زندگی در فضا ممکن است ذائقه انسان ها را عوض کند. مثلا بسیاری از فضانوردان که در زمین به غذا های کم نمک علاقمند هستند، در فضا غذا هایی را می پسندند که کمی به اصطلاح خوش نمک باشد و یا هستند کسانی که بطور مثال از غذا های دریایی خوششان می آید اما در فضا بشدت از این نوع خوراکی ها متنفر می شوند. به همین دلیل این آشپز رایانه ای می تواند خیلی به فضانوردان در تهیه غذای مورد علاقه شان کمک کند.

این چاپگر می تواند لایه های مختلف موارد غذایی مثل نشاسته، پروتئین ، چربی را روی هم قرار داده و با افزودن افشانه ای عطر و طعم باعث ایجاد اشتها در فضانوردان شود. جالب آن که عملیات آشپزی زمان زیادی هم نمی طلبد و بطور مثال تهیه یک پیتزا تقریبا ظرف یک دقیقه حاضر می شود.

لازم به ذکر است که برنامه های غذایی وکالری ها و ویتامینهای روزانه مورد نیاز فضانوردان بر اساس سن، وزن و قد آنها بر اساس تنظیم می شود که آنها باید رعایت کنند واجازه هر غذا و به هر مقدار را ندارند اما امکان انتخاب از میان غذاهای مختلف تحت نظر متخصصان را خواهند داشت.

 

منبع: اسپاش

محققان در مطالعه‌ای جدید، یک جوهر قابل چاپ سه‌بعدی درست کرده‌اند که از باکتری ساخته شده است. این جوهر می‌تواند بسته به باکتری‌ای که از آن ساخته شده، برای درمان سوختگی یا زخم مورد استفاده قرار گیرد.

 

محققان می‌گویند: «چاپ جوهر با استفاده از هیدروژل‌های حاوی باکتری، کاربردهای بسیاری خواهد داشت زیرا این باکتری‌ها کارهای مفید زیادی می‌توانند انجام دهند».

دانشمندان نام این ماده را «فلینک» به معنی سریع نامیده‌اند و ادعا می‌کنند که این جوهر، یک «جوهر زندگی عملکردی» است. این ماده از مخلوطی از باکتری و مواد مغذی مورد نیاز برای زنده ماندن باکتری‌ها تشکیل شده است و می‌تواند با کمک چاپگر سه‌بعدی به هر شکلی درآید اما چالش اصلی استفاده از آن بافت و ساختارش است. زیرا اگر ساختار این جوهر بیش از حد سفت باشد، باکتری‌ها قادر به حرکت نخواهند بود ولی در عوض به‌راحتی می‌توانند شکل مورد نیاز کاربر را به خود بگیرند. در صورتی که ساختار آن بیش از حد هم نازک باشد، نمی‌توانند اشکال خود را حفظ کنند.

دانشمندان می‌گویند: «این جوهر باید چسبناکی‌ای نظیر خمیردندان داشته باشد و غلظتی به اندازه غلظت کرم دست نیوآ».

این تحقیقات فعلا در مراحل ابتدایی خود قرار دارد اما جوهر مبتنی بر باکتری آن می‌تواند کاربردهای بسیاری داشته باشد و به طرق مختلفی مورد استفاده قرار گیرد.

در این تحقیق، دانشمندان با کمک نوعی از یک باکتری نشان دادند که جوهر می‌تواند یک ماده شیمیایی سمی را که به عنوان یک محصول جانبی در صنایع شیمیایی تولید می‌شود، از بین ببرد. نوع دیگری از باکتری نیز توانست در ابزار پزشکی و در درمان زخم و سوختگی پوست مورد استفاده قرار گیرد.

دانشمندان قصد دارند از این جوهر و انواع دیگر باکتری‌ها در اهداف دیگری از جمله تمیز کردن نشت نفت، شناسایی مواد سمی در آب آشامیدنی یا مطالعه در مورد نحوه تولید بیوفیلم‌های باکتری بهره ببرند.

 

منبع: آنا

محققان با استفاده از پرینتر سه بعدی توانسته اند پروتزی از صدف داخلی گوش بسازند که شنوایی را در ناشنوایان احیا می کند.

 

به کمک فناوری پرینت سه بعدی می توان شنوایی را در افراد ناشنوا احیا کرد. محققان اکنون می توانند با کمک این فناوری جایگزینی برای استخوان های ظریف گوش به نام صدف بسازند که امواج صوتی خارجی را به سمت اعصاب گوش هدایت کنند.

محققان دانشگاه مریلند در بالتیمور ایده اولیه این دستگاه را ارائه کرده اند.  دستگاه مذکور با استفاده از سی تی اسکن گوش بیمار، یک پروتز سه بعدی پرینت می کند.

درحال حاضر جراحان این پروتز را در اتاق عمل می سازند. اما بیشتر اوقات آنها ناکارآمد هستند زیرا اندازه آنها مناسب نیست.

درهرحال محققان با کمک تصویربرداری سی تی اسکن، توانستند به طور دقیق گوش داخلی فرد را اندازه گیری کنند، سپس با یک پرینتر سه بعدی استاندارد استخوان های مصنوعی مذکور را بسازند.

محققان امیدوارند این پرینت های شخصی سازی شده به زودی جایگزین سمعک شوند.

 

منبع: مهر

چاپ صنعتی کل زندگی ما را احاطه کرده و نمونه ای از قدرت و نقش خلاقیت در صنعت می باشد و به طور فزاینده ای برنامه های هوشمند ارائه می کند. بخصوص اینکه، برخی از بخش ها با بهره گیری از چاپ الکترونیک، ساخت لمینیت و چاپ سه بعدی توانسته اند نتایج بهتری کسب کنند.

 

 در کنفرانس پرینت فور آل (Print4All) این امکان وجود دارد که بتوان با شرکت­های زیادی که در این زمینه فعالیت دارند آشنا شد. یکی از این شرکت­ها، شرکت بومپان (Bompan) است که حضور خود در این رویداد را تأیید نموده و قرار است در مورد راه حل­های خلاقانۀ این شرکت برای ما توضیح بدهد.

صنعت چاپ دستخوش یک دورۀ تحولی بسیار گسترده شده است. برخی از افراد این دورۀ تحولی را یک سیر تکاملی مستمر می­ دانند و برخی دیگر پا را فراتر گذاشته و از تغییرات کنونی بعنوان یک انقلاب یاد می‌کنند: نکتۀ حتمی در این بین این است که الگوهای تولید و عملکرد، به سرعت در حال تغییر هستند و فرصت­های جدیدی برای تفکیک و سفارشی­ سازی تولیدات، پیش روی فعالان این بخش قرار داد­ه ­اند. اساس همۀ اینها معرفی فناوری­های جدید مربوط به چاپ دیجیتال و بویژه چاپ اینجکت است که با مزایای بی­شماری که این فناوری­های جدید دارند، بهینه­ سازی ظرفیت و هزینه­ های تولید و همچنین انعطاف­ پذیری عملیاتی را به همراه داشته­ اند. چاپ صنعتی هوشمند همانطور که پیتر باتینز، مدیر عامل شرکت اسما (ESMA) در خلال برگزاری کنفرانس Print4All در میلان بیان نمود و چاپ دیجیتال (در ظاهر و یا در عمل) در حال تبدیل شدن به گام نهایی فرآیند تولید است که می­تواند به هر نوع تقاضایی در زمینۀ شخصی­ سازی اقلام و نیاز مصرف ­کنندگان پاسخ مناسبی بدهد.

چاپ دیجیتال به معنای واقعی کلمه دنیای ما را احاطه کرده است و در هر زمان برنامه ­های هوشمندانه تری ظهور می­کنند که عادات و استدلال­های ما را نسبت به فرآیندهای تولید و مصرف تغییر می­دهند. یکی از این نمونه­ ها حرکت مربوط به برند معروف کی­اِف­سی (KFC) است که سینی­ هایی ارائه نموده که مجهز به صفحه کلید هستند و از طریق بلوتوث به گوشی­ های هوشمند متصل شده و به مشتریان اجازه می‌دهند که همزمان هم بتوانند غذا بخورند و هم بتوانند با دیگران چت کنند، در حالیکه شرکت آئودی (Audi) بروشورهای کلاسیک خود را به یک ابزار هوشمند تبدیل کرده و به شما این اجازه را می­دهد تا بتوانید از طریق اسمارت­فون، ماشین را برانید. این نمونه­ ها شواهدی هستند از حرکت مستمر و رو به جلوی صنعت چاپ دیجیتال که ارزش کلی این بخش از صنعت در سال 2018 به بیش از 100 میلیارد دلار رسید که در مقایسه با 40 میلیارد دلار سال 2013، رشد قابل توجهی داشته است

چه بخش­هایی بیشترین پتانسیل رشد را دارا هستند؟ چاپ الکترونیک، لمینیت و چاپ سه ­بعدی.

شرکت بوپمان که حضور خود در کنفرانس Print4All را تأیید نموده است، اخیراًً کسب و کار خود را معطوف چاپ سه­بعدی کرده است. این شرکت نمایندۀ انحصاری شرکت ژاپنی میماکی (Mimaki) در ایتالیا است. این شرکت ژاپنی در ارائه و توسعه ابزارهای صنعتی اینجکت تخصص بالایی دارد. سیستم  3DUJ-553 اولین سیستم چاپ سه­ بعدی بود که توسط این شرکت ژاپنی ارائه گردید: این سیستم، مفهوم جدیدی مرتبط با سیستم LED UV ارائه می­کند و اجازه می­دهد تا نمونه مورد نظر به صورت لایه لایه ایجاد شده و سپس برای تمیزکاری و صیقل دادن به ظاهر نمونۀ ایجاد شده، از جوهر UV استفاده می­کند (این کار مدت­ها است که دیگر ضرورتی ندارد و تمیزکاری بصورت دستی انجام می­گیرد). بازارهای مختلفی برای این محصولات وجود دارند: علائم، نمونه ­های اولیه از محصول، قطعات، دنیای مد و دنیای طراحی همه می­توانند از کاربردهای سیستم 3DUJ-553 استفاده نمایند.

 

منبع: ایپینا