برخی از خانه های اولیه در شمال اروپا از بلوک های زغال سنگ یا پوده ساخته شده بودند و حالا قرار است از همین روش برای ساخت خانه های ارزان قیمت استفاده شود.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از خبرگزاری فارس، پوده به توده متراکم قهوه‌ای تا سیاه‌رنگ خزه ها و گیاهانی که بطور ناقص تجزیه شده‌اند گفته می‌شود. پوده معمولاً در زمین‌های بسیار مرطوب و در مناطق معتدل و سردسیر جهان به وجود می‌آید و به عنوان سوخت به‌کار می‌رود. پوده را می‌توان مرحله نخست تشکیل زغال‌سنگ دانست.

پوده ماده ای ارزان قیمت و سبک برای ساخت خانه محسوب می شود و حالا محققانی در کشور استونی در تلاش برای استفاده از چاپگرهای سه بعدی برای ساخت چنین خانه هایی هستند.

پوده ماده ای است که به سادگی در استونی قابل یافتن است و در زمین های مرطوبی که 22 درصد از مساحت این کشور را تشکیل می دهند به سادگی یافت می شود. استونی همچنین از نظر وجود خاکسترهای نفت شیل غنای زیادی دارد و سالانه حدود 7.7 میلیون تن از این ماده در استونی تولید می شود که تنها 5 درصد از این خاکستر مورد استفاده مجدد قرار می گیرد.

 

محققان دانشگاه تارتو و دانشگاه Life Sciences استونی با همکاری یکدیگر نمونه ای از ماده پوده را تولید کرده اند که با استفاده از چاپگر سه بعدی قابل تهیه است. ماده مذکور در ترکیب با خاکستر نفت شیل و برخی مواد دیگر مانند سیمان مستحکم می شود و به خوبی قابل استفاده است. قرار است برای افزایش استحکام و توانمندی این ماده جدید آزمایش های بیشتری بر روی آن صورت بگیرد.

 

به گزارش چاپ و نشر به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، تکنولوژی چاپ سه بعدی، به حوزه ساخت قرنیه انسان هم راه پیدا کرده است.

ساخت قرنیه انسان با استفاده از تکنولوژی چاپ سه بعدی گزارش گروه فیلم و صوت باشگاه خبرنگاران جوان؛ اخیرا شماری از دانشمندان موفق به ساخت قرنیه انسان با استفاده از تکنولوژی چاپ سه بعدی شده‌اند.

این تکنولوژی کمک می‌کند طراحی‌ها با کمترین ضریب خطایی انجام شود.

 

یک دانشجو دانشگاه لافبورو (Loughborough University) بریتانیا موفق به طراحی نمونه اولیه یک جت‌پک زیرآبی چاپ سه‌بعدی پیشرفته شده است.

به گزارش چاپ و نشر و به نقل از ایسنا، یکی از دانشجویان دانشگاه لافبورو انگلیس یک جت‌پک زیرآبی چاپ سه‌بعدی طراحی کرده است.

این جت‌پک که CUDA  نام دارد به طور کامل با استفاده از چاپگر سه‌بعدی ساخته شده است.

آرچی اَ براین (Archie O’Brien) طراح این جت‌پک گفت: طراحی و ساخت این جت‌پک بخشی از پروژه دانشجویی من بوده است و ایده طراحی آن نیز سال گذشته در ذهنم ایجاد شد و اکنون امیدوارم تا سال 2019 به فروش برسد.

 

براین برای ساخت CUDA با شرکت چاپگر سه‌بعدی 3D Hubs  همکاری کرده است. در مجموع این جت‌پک شامل 45 قطعه چاپ سه‌بعدی است. به گفته براین این دستگاه می‌تواند کاربر را با سرعت 12 کیلومتر در ساعت حرکت دهد.

طبق گفته‌های 3D Hubs ، این جت‌پک می‌تواند در کمتر از 10 دقیقه زیر آب مونتاژ شود.

براین ابتدا قصد داشت موتور یک جت اسکی را در درون این جت پک قرار دهد، اما سپس نظرش عوض شد و یک سیستم پیشران قدرتمند طراحی کرد.

براین در ادامه افزود CUDA با سیستم قدرتمند پیشرانش و حمل آسانش اکنون سریع‌ترین جت‌پک در جهان است.

کاربران می‌بایست این جت‌پک را مانند یک کوله‌پشتی بپوشند و پس از پوشیدن، باید بدن خود را در مسیری که می‌خواهند به سمت آن حرکت کنند، حرکت دهند.

برای کنترل سرعت نیز کاربران می‌توانند از یک سیستم ماشه‌ای دستی که در جت پک تعبیه شده است، استفاده کنند.

 

شرکت 3D Hubs افزود: هدایت این جت پک همانند هدایت یک هواپیما است، زیرا پیش از انجام چرخش در این جت پک، کاربران باید سرعت خاصی داشته باشند

باتری لیتیوم-یون که در این دستگاه استفاده شده است نیز قابل جدا شدن است .

براین قطعات جت‌پک را با رزین اپوکسی (epoxy resin) پوشش داده و از عایق سیلیکون (silicone seals) برای پوشش درب باتری استفاده کرده است تا آب نتواند در آن نشت کند.

این جت پک پیشرفته از سایر فناوری‌های زیرآبی ساخته شده، بسیار ارزان‌تر است و طراح آن معتقد است حتی می‌توان از آن در عملیات غریق نجات نیز استفاده کرد. گرچه طراح آن هنوز قیمت این دستگاه را مشخص نکرده است اما ممکن است این دستگاه با قیمت 17 هزار دلار به فروش برسد.

یک خانواده فرانسوی با اقامت در یک خانه چاپ سه بعدی اولین خانواده در جهان هستند که به این نوع خانه نقل مکان کرده‌اند.

به گزارش چاپ و نشر و به نقل از ایسنا، مهندسان فرانسوی نمونه اولیه یک خانه چاپ سه بعدی را در فرانسه ساختند که در شهر نانت واقع شده است.

این خانه می‌تواند آغازی برای احداث پروژه‌های بزرگتر، ارزان‌تر و سریع‌تر در ساختمان‌سازی باشد. این خانه با داشتن دیوارهای منحنی می‌تواند میزان رطوبت را کاهش دهد. ساخت این خانه می‌تواند گرایشی ارزشمند در معماری باشد. پرینت این خانه ۵۴ ساعت طول کشید و ۴ ماه نیز برای انجام کارهایی از قبیل نصب پنجره، درها و سقف زمان صرف شد. ساخت این خانه حدودا ۱۷۶ هزار پوند هزینه برداشت که در مقایسه با ساخت خانه به روش‌های سنتی، ۲۰ درصد ارزان‌تر بود.

تیم سازنده این خانه معتقدند که هم‌اکنون می‌توانند خانه‌ای مشابه با این خانه را در مدت زمان ۳۳ ساعت بسازند.

مساحت این خانه ۹۵ متر مربع است و برای خانواده‌ای ۵ نفره، با ۴ اتاق خواب ساخته شده است.

فرانکی تریکت، رهبر بخش خلاقیت این پروژه گفت: هدف از ساخت این خانه این است که ببینیم آیا می‌شود این نوع ساخت و ساز به جریان اصلی ساخت و ساز  خانه مبدل شود یا خیر؟

وی ادامه داد، دو هزار سال است که روند ساخت و ساز به همین ترتیب فعلی بوده است و ما قصد داریم این روش سنتی را به طور کامل از بین ببریم.

اعضای این خانواده به حضورشان به عنوان بخشی از این پروژه افتخار می‌کنند. این خانواده می‌گویند زندگی در خانه‌ای که یک باغ نیز دارد، بسیار شگفت انگیز است.

این خانه در ابتدا توسط تیم محققان و معماران در یک استودیو طراحی شد و سپس در یک چاپگر 3 بعدی برنامه‌سازی شد.

سپس دستگاه چاپگر به محل خانه آورده شد. این خانه به صورت لایه به لایه از کف تا سقف چاپ شده است و هر دیوار آن از ۲ لایه پلی اورتان عایق تشکیل شده است که فاصله بین آنها نیز با سیمان پر شده است.

دیوار این خانه ضخیم، عایق و کاملا با دوام است.پس از آن، پنجره‌ها، دیوارها و سقف خانه احداث شد  و در نهایت ساخت خانه به اتمام رسید.

این خانه به سرپرستی دانشگاه نانت ساخته شد. بنویت فورت رهبر این پروژه در دانشگاه نانت گفت: ساخت این سبک خانه‌ها با این روش، هزینه ساخت وساز در ۵ سال آتی را تا ۲۵ درصد کاهش می‌دهد که این میزان در ۱۰ تا ۱۵ سال آینده به ۴۰ درصد خواهد رسید. دلیل این ارزان شدن نیز پیشرفت فناوری و ارزان شدن آن است. بنابراین این امکان به وجود می‌آید که خانه‌های بیشتری با این روش ساخته شود. وی افزود، ساخت خانه با چاپگرهای سه بعدی این امکان را برای معماران فراهم می کند که خانه‌ها را با طرح‌ها و اشکال خلاقانه‌تری بسازند. فورت ادامه داد، این تیم ساخت و ساز در حال فعالیت روی پروژه‌ای در شمال پاریس هستند و قصد دارند ۱۸ خانه در آن محدوده احداث کنند.

 

کمپانی کالیفرنیایی سالید کانسپتز که یکی از رهبران اصلی تکنیک چاپ سه بعدی در سراسر جهان به شمار می رود، اقدام به ساخت نخستین تفنگ فلزی حاصل از چاپ سه بعدی با استفاده از روش پخت لیزری و همچنین فلزات پودری کرده است.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از اقتصادآنلاین، چاپ سه بعدی تکنیکی است که مهارت تولید انواع قطعات با هر شکل و زاویه ای را به نمایش می گذارد. بدین ترتیب می تواند در صنایع مختلف از جمله اسلحه سازی بسیار کمک کننده واقع شود. در ادامه به نمونه ای از این کاربرد اشاره خواهیم کرد.

کمپانی کالیفرنیایی سالید کانسپتز که یکی از رهبران اصلی تکنیک چاپ سه بعدی در سراسر جهان به شمار می رود، اقدام به ساخت نخستین تفنگ فلزی حاصل از چاپ سه بعدی با استفاده از روش پخت لیزری و همچنین فلزات پودری کرده است. پیستول نیمه خودکار مذکور بر اساس سلاح 1911 کلاسیک ساخته و تاکنون بدون هیچ گونه مشکلی موفق به شلیک 1000 گلوله(45ACP) شده است.

عمده مواد به کار رفته در ساخت تفنگ مورد بحث، فولاد ضد زنگ و فیبر کربن با پوشش نایلونی خواهد بود. به گفته کمپانی هدف اصلی از ساخت سلاحی که حاصل چاپ سه بعدی است، اثبات قابلیت این تکنیک به منظور تامین دقت، صحت و همچنین ضریب اطمینان بالا بوده و این محصول مهر تاییدی بر هدف مورد نظر محسوب می شود. بسیاری از مردم تصور می کنند که تکنیک چاپ سه بعدی به اندازه کافی دقت و قدرت نخواهد داشت، اما 1000 گلوله شلیک شده از نخستین تفنگ فلزی به دست آمده از این متد نظر مخالفان را تغییر داده است.

محققان موسسه فناوری ماساچوست با کمک فناوری چاپ 3 بعدی، دستگاههای واکنش دهنده مغناطیسی ساخته‌اند که قادر به خزیدن، چرخیدن، گرفتن یک توپ در حال عبور و حتی حمل یک قرص روی یک میز است.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از ایسنا، یک روز ممکن است ربات‌های کوچک زیستی بتوانند بدون اتصال به منبع تغذیه خارجی یا واحد کنترل، در بدن انسان حرکت کنند. محققان موسسه فناوری ماساچوست(MIT) به تازگی به لطف تکنولوژی چاپ 3 بعدی که دستگاه‌های واکنش‌دهنده مغناطیسی تولید می‌کند، یک قدم به این واقعیت نزدیکتر شده‌اند.

 

یک تیم از محققان MIT به رهبری پروفسور ژوانهی ژائو، با ایجاد یک جوهر چاپ 3 بعدی با قابلیت الاستیکی و تحریک توسط ذرات کوچک مغناطیسی شروع کردند. همین طور که این جوهر توسط چاپگر 3 بعدی بیرون می‌آمد، یک آهنربا که در کنار نازل چاپگر قرار گرفته بود، باعث می‌شد تمام ذراتی که از جلوی آن عبور می‌کردند، در یک جهت باشند. این جهت توسط جهت آهنربا تعیین می‌شود که می‌تواند تغییر کند.

 

این بدان معنی است که با تغییر جهت مغناطیسی در حین چاپ، امکان ایجاد یک شی که ذرات آن در جهت‌های مختلف در بخش‌های مختلف جسم قرار می‌گیرند، وجود دارد.

 

هنگامی که این شی انعطاف‌پذیر در معرض یک میدان مغناطیسی خارجی قرار گیرد، این بخش‌ها با حرکت به جهات مختلف، بسته به جهت‌گیری ذرات، واکنش نشان می‌دهند. این باعث می‌شود که شی، تغییر شکل بدهد و با حرکت دادن منبع میدان مغناطیسی، امکان بازگشت به حالت اول و یا تبدیل به اشکال مختلف وجود دارد.

 

تاکنون، این فناوری برای تولید مواردی نظیر لوله‌ای که بسته می‌شود، یک ورق که تا شده و دوباره باز می‌شود و یک دستگاه عنکبوتی استفاده شده است که قادر به خزیدن، چرخیدن، گرفتن یک توپ در حال عبور و حتی مثل عنکبوت، بسته‌بندی یک قرص و سپس حمل آن است.

 

ژائو می‌گوید: ما فکر می‌کنیم که این تکنیک داروسازی کاربردهای امیدوار کننده‌ای پیدا می‌کند. برای مثال، می‌توانیم یک ساختار را در اطراف رگ خونی قرار دهیم تا پمپاژ خون را کنترل کند یا از یک آهنربا برای هدایت یک دستگاه در دستگاه گوارش به منظور گرفتن عکس، استخراج نمونه‌های بافت، باز کردن انسداد یا تحویل برخی داروها به یک مکان خاصی استفاده کنیم.

پژوهشگران انگلیسی ادعا می‌کنند در آینده، تعمیر جاده‌های این کشور با استفاده از ربات‌های مجهز به چاپگر سه‌بعدی و پهپادها ممکن خواهد شد.

 به نقل از دیلی‌میل، دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند شاید جاده‌های در حال تخریب انگلستان، با ربات‌هایی که قابلیت پر کردن حفره را در مدت یک دقیقه دارند، تعمیر شوند.

ممکن است روزی وسایل نقلیه خودکار یا پهپادها بتوانند در شهرها تردد داشته باشند و ترک‌خوردگی جاده‌ها و پیاده‌روها را پیش از این که به حفره تبدیل شوند، شناسایی کنند.

به گفته دانشمندان، در آینده نزدیک، یک ربات خواهد توانست در مدت یک دقیقه، با استفاده از یک چاپگر سه‌بعدی، ترک‌خوردگی جاده‌ها را آسفالت و آنها را تعمیر کند. حتی شاید ربات‌ها بتوانند شب‌ها و یا در ساعت‌هایی غیر ساعات کاری فعالیت کنند تا از بسته شدن آنها در طول روز جلوگیری کنند.

پروفسور «مارک میودون» (Mark Miodownik)، استاد کالج دانشگاهی لندن (UCL) گفت: شبکه جاده‌ای انگلستان، به خاطر ناتمام ماندن تعمیرات، در حال تخریب است و مقامات محلی، برای ادامه کار، بودجه و نیروی انسانی کافی ندارند.

وی افزود: بهترین راه حل، امکان دیدن ترک‌خوردگی، هنگام به وجود آمدن آن است. پیشنهاد ما این است که یک پهپاد برای شناسایی ترک‌ها و پهپاد دیگری برای فرود آمدن و تعمیر آنها، در اطراف شبکه جاده‌ای به پرواز درآیند. این فرآیند می‌تواند در شب و تنها به مدت یک دقیقه انجام شود.

سلولز یکی از فراوان ترین ترکیبات صنعتی موجود در بازار است و متخصصان علم مواد همواره به دنبال راهکارهایی برای استفاده از آن در چاپ سه بعدی بوده اند.

روش هایی که تاکنون برای این هدف مورد استفاده قرار گرفته است، ضایعات سمی زیادی داشته و مستلزم استفاده از پلاستیک است و به سبب قیمت تمام شده بالا، از نظر اقتصادی چندان به صرفه نیست.

اکنون پژوهشگران به فیبرهای سلولز مقداری اسیداستیک رقیق و مقداری کیتین که از مشتقات گلوکز است، اضافه کرده و ماده اولیه جدیدی را برای چاپ سه بعدی ساخته اند که از نظر محیط زیست تخریب پذیر بوده و استفاده از آن مستلزم بهره گیری از پلاستیک نیست.

همچنین قیمت این ماده در مقایسه با سایر مواد اولیه مورد استفاده در چاپ سه بعدی، کمتر است و پایداری بالایی دارد و می توان از آن برای چاپ سه بعدی اجسام بزرگ استفاده کرد.

محققان برای استفاده از این ماده اولیه، یک شیوه چاپ سه بعدی منحصر به فرد ابداع کردند که نقطه عطفی در فناوری چاپ سه بعدی محسوب می شود.

اکنون پژوهشگران دانشگاه فناوری و طراحی سنگاپور به دنبال شرکای جدید برای تجاری سازی فناوری خود و انتقال آن از لابراتوار به بازار می گردند.

محققان با استفاده از نقاط کوانتومی و چاپ سه بعدی موفق به ساخت LED روی سطح لنز چشمی شدند، این کار در راستای تولید چشم مصنوعی انجام شده است. پژوهشگران دانشگاه پرینستون با قرار دادن یک LED کوچک درون لنز چشمی موفق به ساخت دستگاهی شدند که می‌تواند رنگ‌های مختلفی ایجاد کند. این لنز از جنس پلاستیک بوده و محققان برای تولید LED از بلورهای کوچک نقاط کوانتومی استفاده کردند. این بلور‌ها امکان تولید رنگ دلخواه را دارند. تغییر ابعاد نقاط کوانتومی منجر به تغییر رنگ تولید شده می‌شود. این گروه تحقیقاتی با استفاده از سلول‌های زنده موفق به تولید چشمی مصنوعی شده‌ بود که آنتنی درون آن قرار داده شده بود که می‌توانست سیگنال‌های رادیویی را دریافت کند. یکی از چالش‌های محققان برای ساخت ادوات الکترونیکی سه بعدی آن است که نیاز به حرارت دادن برای شکل‌دهی قطعات وجود دارد که این فرآیند با ماهیت زیستی چشم مصنوعی در تضاد است. به همین دلیل به سراغ چاپ سه بعدی رفتند که نیاز به حرارت دادن، ندارد. این گروه تحقیقاتی چاپگر سه بعدی جدیدی را برای این کار طراحی و با هزینه تقریبی ۲۰ هزار دلار تولید کردند.

چاپگر زیستی سه بعدی یکی از نیازهای اساسی در فرآیند چاپ زیستی محسوب شده و طی سال‌های اخیر، پیشرفت‌های چشمگیری در طراحی و توسعه این چاپگرها صورت گرفته است.

چاپگر زیستی، جوهر زیستی و کاغذ زیستی (که چاپ روی آن صورت می‌گیرد)، سه بخش اصلی فرآیند چاپ زیستی محسوب می‌شوند.

در فرآیند چاپ زیستی، از سه نوع اصلی چاپگر: جوهرافشان، لیزری، اکستروژن استفاده میشود.

بطور معمول از چاپگرهای جوهرافشان، برای تولید سریع بافت‌ها در مقیاس بزرگ استفاده می شود. یکی از انواع چاپگرهای زیستی جوهرافشان، drop-on-demand نام دارد که مواد را در مقیاس دقیق و با حداقل هزینه و ضایعات چاپ می کند. چاپگرهای لیزری که اغلب گران قیمت و پر هزینه هستند، محصول چاپی با وضوح بسیار بالا را ارائه می دهند. چاپگرهای اکستروژن، سلول‌ها را بصورت لایه به لایه، درست مانند چاپگرهای سه بعدی برای تولید ساختارهای سه بعدی، چاپ می کنند.

برترین چاپگرهای زیستی سه بعدی

این فهرست شامل چاپگرهای زیستی سه بعدی ساخته شده توسط دانشگاه‌ها، که تنها برای انجام تحقیقات مورد استفاده قرار می گیرند، نیست.

1) چاپگر3D Bioplotter ، فناوری: اکستروژن پمپ سرنگ، مواد: هیدورژل، سیلیکون، هیدروکسی آپاتیت، تیتانیوم، کیتوزان؛ محصول شرکت EnvisionTEC، قیمت 200 هزار دلار.

در فرآیند چاپ زیستی، از سه نوع اصلی چاپگر: جوهرافشان، لیزری، اکستروژن استفاده می‌شود.

2) چاپگر NovoGen MMX، فناوری: اکستروژن پمپ سرنگ، مواد: هیدروژل سلولی؛ محصول شرکت Organovo آمریکا که در سال 2010 از سوی مجله تایم بعنوان بهترین نوآوری سال 2010 معرفی شد.

3) چاپگر 3Ddiscovery، فناوری: اکستروژن پمپ سرنگ، مواد: جوهر زیستی،osteoink؛ محصول شرکت RegenHU سوئیس، قیمت 200 هزار دلار.

4) چاپگرFABION ، فناوری: الکترومغناطیس و اکستروژن، مواد: هیدروژل، ارگانوئید؛ محصول شرکت 3D Bioprinting Solutions روسیه.

5) چاپگر BioBot1، فناوری: اکستروژن پمپ سرنگ و نور آبی، مواد: آگارز، کلاژن، آلژینات، پلی اتیلن گلیکول؛ محصول شرکتBioBots  آمریکا، قیمت 10 هزار دلار.

6) چاپگر Inkredible، فناوری: اکستروژن پمپ سرنگ، مواد: CELLINK ، CELLINK A، جوهر زیستی مبتنی بر آلژینات؛ محصول شرکت CELLINK سوئد، قیمت 9- 5 هزار دلار.

7) چاپگر Ourobotics Revolution، مواد: کلاژن، ژلاتین، آلژینات، کیتوزان؛ محصول شرکت Ourobotics ایرلند، قیمت 12 هزار دلار.

سه گام چاپ زیستی

پیش- چاپ زیستی (Pre-bioprinting)، چاپ زیستی، پسا- چاپ زیستی (Post-bioprinting)، سه گام اصلی در فرآیند چاپ زیستی محسوب می شوند.

پیش- چاپ زیستی فرآیند ایجاد مدلی است که چاپگر از آن برای انتخاب مواد برای چاپ نهایی بافت استفاده خواهد کرد. فناوری‌های متداول برای چاپ زیستی شامل توموگرافی رایانه‌ای (CT) و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) هستند.

برای چاپ لایه به لایه بافت مورد نظر، بازسازی توموگرافی بر روی تصاویر انجام شده و تصاویر دو بعدی برای چاپگر ارسال می شود. با آماده شدن تصویر، سلول‌های خاص با یک مادهِ مایع شده - که اکسیژن و مواد مغذی را برای زنده نگه داشتن آنها فراهم می کند - مخلوط می شوند. این تجمع سلول‌ها به داربست نیاز ندارد و برای قرار دادن در همجوشی بافت لوله مانند برای فرآیندهایی مانند اکستروژن استفاده می شود.

چاپ زیستی، گام دوم محسوب می شود و در این مرحله، مخلوط مایع سلول‌ها و مواد مغذی در کارتریج چاپگر قرار می گیرند و ساختار با استفاده از اسکن‌های انجام شده (از عضو مورد نظر)، ساخته می شود.

در ادامه، پیش بافت (pre-tissue) چاپ شده به دستگاه انکوباتور منتقل می شود که پس از طی مراحل رشد، به یک بافت کامل تبدیل می شود.

پسا- چاپ زیستی، گام نهایی در فرآیند چاپ زیستی محسوب می شود که برای ایجاد یک ساختار پایدار از مواد بیولوژیکی ضروری است. اگر این فرآیند بدرستی انجام نشود، یکپارچگی مکانیکی و عملکرد بافت چاپ سه بعدی با خطر جدی مواجه می شود.

تحریکات مکانیکی و شیمیایی محصول، یکی از نیازهای اصلی این مرحله است که سیگنال‌هایی را به سلول‌ها برای کنترل بازسازی و رشد بافت ارسال می کند. فناوری رآکتورهای زیستی اجازه رشد سریع بافت، رگ‌سازی درون بافت و توانایی زنده ماندن عضو پس از پیوند را فراهم می کنند.

عملکرد چاپگرهای زیستی سه بعدی                                          

گام نخست برای تولید بافت، توسعه پروتکل‌های فرآیند زیستی مورد نیاز برای تولید بلوک‌های سازنده چند سلولی موسوم به جوهر زیستی (bio- ink) – از سلول‌ها است که برای ساخت بافت هدف مورد استفاده قرار می گیرند.

جوهر زیستی، سلول‌هایی هستند که به صورت لایه لایه بر روی هم قرار می‌گیرند و ساختارهای سه بعدی را تشکیل می‌دهند.بلوک‌های سازنده جوهر زیستی بوسیله چاپگر سه بعدی، لایه به لایه بر روی هم قرار می گیرند تا در نهایت بافت هدف شکل بگیرد.

در مواردی، از ترکیبات هیدروژل بی اثر- زیستی (bio-inert) به عنوان حمایت‌کننده استفاده می شود تا بافت، ساختار عمودی خود را حفظ کرده و شکل سه بعدی ایجاد شود، یا اینکه از هیدروژل برای ایجاد کانال یا فضاهای خالی درون بافت برای تقلید عملکردهای بافت طبیعی استفاده می شود.

فرآیند چاپ زیستی می تواند به گونه‌ای طراحی شود که برای تولید بافت‌ها در فرمت‌های مختلف، از بافت‌هایی در مقیاس میکرو تا ساختارهای بزرگتر برای قرار دادن بر روی رآکتورهای زیستی استفاده شود.