دانشمندان موفق به چاپ سه‌بعدی سلول‌های آزمایشگاهی و تولید بافت‌های زنده شدند.

 

  موفقیت تیم دانشگاه آکسفورد می‌تواند پزشکی احیا را دستخوش انقلاب کند و تولید بافت‌های پیچیده و غضروف را ممکن سازد. بافت‌های زنده‌ای که توسط محققان چاپ شدند، می‌توانند نواحی بیمار یا آسیب‌دیده بدن را پشتیبانی و ترمیم کنند.

دانشمندان نشان دادند چگونه می‌توان طیفی از سلول‌های انسانی و حیوانی را چاپ و سازه‌های بافتی تولید کرد. آنها مطالعه خود را با استفاده از سلول‌های human embryonic kidney(HEK) و سلول‌های بنیادی ovine mesenchymal (oMSCs) انجام دادند.

در حالی که در سال‌های اخیر علاقه تیم‌های علمی به چاپ سه‌بعدی بافت زنده افزایش یافته، اجرای این کار دشوار بوده زیرا فناوری‌های آن هنوز ارائه نشده بودند. در این بین، در وضعیت سه‌بعدی، کنترل سلول‌ها دشوار است زیرا آن‌ها اغلب در داخل سازه چاپ‌شده حرکت می‌کنند و داربست چاپی نرم، برای پشتیبانی از این سلول‌ها ممکن است فرو بریزد.

محققان راهکاری را برای تولید بافت‌ها با استفاده از سلول‌های خودکفا ارائه داده‌اند که از این داربست‌ها پشتیبانی می‌کنند تا شکل‌شان را حفظ کنند. با استفاده از مطالعه جدید، آن‌ها می‌توانند بافت‌های مصنوعی با تقریبا همان پیچیدگی سلول‌های دارای سلول‌های بنیادی تولید کنند.

 

در حال حاضر، نمونه‌های محدودی از بافت‌های چاپی وجود دارد که معماری سلولی پیچیده‌ بافت‌های طبیعی بدن را داشته باشند.

محققان دانشگاه BYU‌ در آمریکا اولین دستگاه میکروفلوید را که در ابعاد کوچکتر از 100 میکرومتر کارآیی دارد، با استفاده از فناوری چاپ سه‌بعدی ساختند.

 

دستگاه‌های میکروفلوید، تراشه‌های کوچکی هستند که با استفاده از کانال‌های میکروسکوپی موجود درون دستگاه، نشانه‌های زیستی بیماری‌ها، سلول‌ها و سایر ساختارهای کوچک را در نمونه‌هایی مانند خون شناسایی و طبقه‌بندی می‌کنند.

با توجه به این که چاپگرهای سه‌بعدی و رزین‌های موجود در بازار امکان تولید کانال‌های بسیار کوچک با ابعاد مناسب برای دستگاه میکروفلوید را فراهم نمی‌کردند، محققان برای تولید این دستگاه ابتدا یک چاپگر سه بعدی بسیار دقیق ساختند که امکان چاپ سه‌بعدی را با وضوح بسیار بالا فراهم می‌کند. سپس نوعی رزین سفارشی ارزان‌قیمت ساختند تا با استفاده از آن دستگاه را چاپ کنند.

این چاپگر سه‌بعدی از یک لامپLED با اندازه385 نانومتر بهره می‌برد که در مقایسه با چاپگرهای متداول مجهز به LED با اندازه 405 نانومتر، گزینه‌های بیشتری را برای انتخاب جاذب UV‌ مورد استفاده در ترکیب رزین در اختیار می‌گذارد. محققان در این تحقیقات زیرساخت جدیدی را ایجاد کرده‌اند که روش های متداول چاپ سه‌بعدی را برای تولید دستگاه‌های میکروفلوید به چالش می‌کشد. در این دستگاه پیشرفته کانال‌هایی به اندازه 18 تا 20 میکرومتر تعبیه شده است که آن را به یک آزمایشگاه میکروفلوید واقعی تبدیل می‌کند. این فناوری جدید، زمینه را برای تولید انبوه تجهیزات تشخیصی با قیمت ارزان فراهم می‌کند.

 

منبع: ایرنا

 

 

دیوید پلیسر (David Pellicer)، موسس شرکت اتنیا بارسلونا (Etnia Barcelona) که تخصص آن تولید عینک و لنز با طراحی‌های خاص است، می‌گوید: «در این صنعت، همواره باید یا نگران سرمایه کارتان باشید یا از دست رفتن فروش.»این شرکت از زمان شروع کارش در سال 2001، شاهد رشد درآمد سالانه 30 درصدی بوده است. فروش سال 2016 بیش از یک میلیون واحد ارزیابی شده بود؛ یعنی معادل 72 میلیون یورو. پلیسر موفقیت اتنیا را به ماهیت پیچیده کسب‌وکارش نسبت می‌دهد. او می‌گوید: «تلاش ما این است که سخت‌ترین و باکیفیت‌ترین محصولات را با اجزایی بسیار کوچک تولید کنیم. مواد اولیه‌ای که استفاده می‌کنیم، رنگ‌ها و طراحی‌هایی که ارائه می‌کنیم، برای رقبای بزرگ ما خیلی زیاد است و آنها حتی نمی‌توانند تصور کنند که با ما وارد میدان رقابت شوند.»

 

 

تولید انحصاری

 

 کاتالوگ اتنیا 100 مدل مختلف در هر دوره دارد. هر سه ماه، شرکت مجموعه‌ای جدید از 20 تا 30 مدل مختلف در 9 ترکیب رنگی یا شکل عرضه می‌کند. در این حوزه، پلیسر احساسی عمل نمی‌کند یعنی اگر مدلی فروش خوب نداشته باشد، خیلی سریع آن را با یک طرح پیشنهادی دیگر عوض می‌کند. درست مثل اداره یک واحد تولید در سوپرمارکت که تازه‌ترین و بهترین میوه‌ها نگه داشته می‌شوند. هر چیزی که مشتری دوست نداشته باشد، فورا از کاتالوگ محو می‌شود. حدود 70 درصد فریم‌های عینک‌های اتنیا از جنس استات است که آن را از دو تامین‌کننده چینی (هوا یی) و ایتالیایی (مازوچلی) تهیه می‌کنیم. حداقل سفارش ما از شرکت مازوچلی 100کیلو است و مواد لازم پیشاپیش تامین می‌شوند و از قبل چک نمی‌شوند اما نمی‌توان پیش‌بینی کرد کدام فریم‌ها فروش موفقی خواهند داشت. ممکن است مدلی را زیاد سفارش دهید و بعد اگر با استقبال مواجه نشد، جمع‌آوری آن به یک معضل تبدیل شود یا ممکن است از یک مدل سفارش کمی داشته باشید و بعد آن مدل به پرفروش‌ترین محصول‌تان تبدیل شود.برای پلیسر این یک مشکل واقعی است. او می‌گوید: «خیلی ناراحت هستم که می‌بینم هر سال 20 درصد از فروش‌مان را به‌دلیل عدم تحقق تقاضا از دست می‌دهیم.» فرآیند تولید برای فریم‌های استات کند است و عمدتا به صورت دستی انجام می‌‌شود. اگرچه یک محموله روی کاغذ باید ظرف 36روز آماده شود، اما این روند با احتساب حمل‌ونقل و امور گمرکی معمولا 10 هفته طول می‌کشد.

 

 آینده همین حالا است؟

 

خوان جین بیش از 25 سال در حوزه لجستیک زنجیره تامین در شرکت HP کار کرده و اخیرا بخشی از مرکز تکنولوژی جهانی چاپ سه‌بعدی این شرکت در کاتالونیای اسپانیا بوده است. او در مورد آخرین محصول شرکت HP وارد مذاکره با پلیسر شد؛ یک پرینتر سه‌بعدی جدید مجهز به تکنولوژی «مولتی جت فیوژن.»به گفته جین، چاپ سه‌بعدی یا تولید افزایشی می‌تواند زنجیره تامین اتنیا را متحول کند و هزینه‌های این شرکت را تا حد زیادی کاهش داده و سرمایه کاری آن را به واسطه لجستیک ساده‌سازی شده و انبارداری بهینه، توسعه دهد. به علاوه، تولید بیشتر در راستای تقاضا قرار می‌گیرد و متناسب‌سازی محصول بهتر می‌شود. به گفته جین، یک پرینتر سه‌بعدی که بتواند با استات مورد استفاده شرکت اتنیا کار کند، ظرف سه سال آماده می‌شود و حتی می‌تواند موادی را مورد استفاده قرار دهد که تا پیش از آن غیر قابل تصور بوده است. اگرچه پرینترهای سه‌بعدی صنعتی در حال‌حاضر قیمت بسیار بالایی دارند (بیش از یک میلیون دلار)، اما نسخه‌ای که شرکت HP تولید کرده بین 130 هزار تا 155 هزار دلار است. این گفت‌وگو پلیسر را به فکر فرو برد. تیم فنی او در چین به‌شدت مشغول کار روی یک خط مونتاژ جدید و کاملا اتوماتیک بود تا بخشی از فرآیند تولید را به بارسلونا منتقل کند. این کار به صرفه‌جویی در زمان و هزینه و همچنین افزایش بهره‌وری منجر می‌شود. با در نظر گرفتن همه این ملاحظات، پلیسر باید چه کار کند؟ آیا باید کارگاه‌های تولیدی خود را که تاکنون سرمایه‌گذاری‌های زیادی در آنها داشته متوقف کرده و در عوض روی چاپ سه‌بعدی حساب کند؟ یا باید طرح اصلی خود را فعلا ادامه دهد و منتظر بماند و ببیند آینده تولید افزایشی چه خواهد شد؟ اما چقدر باید صبر کند؟ اگر تولید افزایشی آن‌گونه که جین و دیگران پیش‌بینی می‌کنند یک نوآوری ویرانگر باشد، اگر پلیسر تعلل کند فرصت را از دست می‌دهد؟

 

منبع: دنیای اقتصاد

دانشمند ایرانی و استاد دانشگاه هاروارد با همکاری جمعی از محققان بین المللی توانسته اند مدلی سه بعدی از کبد بسازند و فرایند ارسال دارو در آن را تقلید کنند.

 

به گزارش چاپ و نشر، علی خادم حسنی یکی از محققان این پروژه است.

این روند در آزمایش داروها و عکس العمل بدن نسبت به آنها پیشرفت مهمی به شمار می آید.

هم اکنون در بیشتر فرایندهای آزمایش دارو از بافت های سلولی تک لایه(دوبعدی) استفاده می شود و شبکه عضلانی ندارد. اما بافتی که  با چاپگر سه بعدی ساخته شده سه بعدی و دارای شبکه عضلانی است.  ساختار سه بعدی بهتر می تواند عملکرد پیچیده بافت های بدن انسان را  تقلید کند. زیرا تقابل سلول به سلول افزایش می یابد.

همچنین این ساختار سه بعدی در مقایسه با نمونه های دوبعدی، بهتر می تواند در فرایند انتقال دارو عکس العمل بدن را نشان دهد. به این ترتیب مدل ساده جدید با دقت بیشتری می تواند سطح سمی بودن دارو در بدن را پیش بینی کند.

علاوه بر آن سیستم مذکور واکنش های دارویی واقعی تری را در مقایسه با نمونه های دو بعدی نشان می دهد.

 

به هرحال این مدل با استفاده از جوهرهای زیستی پرینت شده و دارای شبکه میکروکانال لایه بندی شده است. به این ترتیب دانشمندان می توانند تاثیر داروها پس جذب در بدن را به طور واقعی مشاهده کنند.

منبع: مهر

 

«بهرخ خوشنویس» محقق و دانشمند ایرانی الاصل و استاد مهندسی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی اقدام به ابداع روشی کرده است که نام آن را Contour Crafting گذاشته است و از یک ربات غول پیکر برای لایه بندی بتن برای ساخت خانه و سازه استفاده میکند. این روش جدید در چاپ سه بعدی سازه تمامی کانال کشی های لازم برای برق،...

 

 

 

«بهرخ خوشنویس» محقق و دانشمند ایرانی الاصل و استاد مهندسی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی اقدام به ابداع روشی کرده است که نام آن را Contour Crafting گذاشته است و از یک ربات غول پیکر برای لایه بندی بتن برای ساخت خانه و سازه استفاده میکند. این روش جدید در چاپ سه بعدی سازه تمامی کانال کشی های لازم برای برق، فاضلاب و آب و همچنین تهویه هوا را در نظر میگیرد تا یک سازه آماده به سکونت را با چاپ سه بعدی مهیا کند.خوش نویس به نشریه Tech Insider گفته است: بیشتر ایده های مربوط به ساخت سازه در سیاره های دیگر بر اساس این روش است که وسایل از زمین به آنجا برده شده و در آن سیاره سر هم شوند. حمل حتی یک پوند محموله از زمین به ماه برابر با 100 هزار دلار هزینه دارد. ایده ایجاد زیر ساخت و مشکن در فضا یک ایده مضحک است.اما روش Contour Crafting خوش نویس نه تنها هزینه ها را به شدت کاهش میدهد بلکه ساخت خودکار آنها به معنی آن است که این پناه گاه ها با سرعت بیشتری ساخته خواهند شد. خوشنویس در حال حاضر با برنامه Innovative Advanced Concepts ناسا (NIAC) همکاری میکند تا روش ابداعی خود را عملیاتی سازد. این روش اکنون در فاز دوم این برنامه قرار دارد که یعنی بخشی از برنامه 2 ساله با بودجه 500 هزار دلاری است. هنوز مشخص نیست که دقیقا چه زمانی شاهد تکنولوژی جدید چاپ سه بعدی خانه بر روی ماه خواهیم بود.

منبع: تابناک

 

برای اولین بار مرسدس بنز توانست یک قطعه فلزی را با تمامی استانداردها لازم با استفاده از چاپ سه بعدی تولید کند.

 

معمولاً پرینترهای سه‌بعدی تنها قادر هستند اشیایی را از پلاستیک نازک تولید کنند اما مرسدس بنز در ابتدا قطعات پرینت را از آلومینیوم گرفته و سپس فرایندهای تولید آن را به منظور خلق کاور ترموستات برای خودروهای کامیون و یونیماگ بهبود بخشد.

بخش کامیون‌های مرسدس بنز ادعا می‌کند این اولین باری است که پرینت سه‌بعدی فلزی از یک قطعه در دسترس عموم قرار داشته و نشان دهنده تکنولوژی فوق‌العاده برای قطعاتی بوده که تحویل آن‌ها به تعویق افتاده است.

این خودروساز در بیانیه‌ای گفته که پرینت سه‌بعدی مزیت‌های زیادی داشته که از آن جمله می‌توان به این حقیقت ساده اشاره کرد که قطعات را می توان با فشار یک دکمه و در هر تعدادی تولید کرد.

مدیر بخش بازاریابی و عملیات کامیون‌های مرسدس بنز گفته است:در دسترس بودن قطعات یدکی در زمان سرویس‌ها برای مشتریان امری حیاتی است و اهمیتی ندارد که سن کامیون چقدر باشد یا اینکه در چه مکانی سرویس شود. این موضوع باعث افزایش ارزش تکنولوژی پرینت سه‌بعدی می‌شود زیرا به‌طور قابل‌توجهی باعث افزایش سرعت و انعطاف مخصوصاً در زمان تولید قطعات یدکی مخصوص می‌شود. این موضوع باعث ایجاد امکانات کاملاً جدید برای ما شده تا بتوانیم قطعات را به سرعت و با بهای جذاب در دسترس مشتریان عزیز قرار دهیم.

منبع: خبرآنلاین

 

 

 

دانشمندان دانشگاه آستون انگلیس مغزهای انسانی ریزی را در آزمایشگاه رشد داده‌اند و مدعی‌اند روزی می‌توان از آن‌ها در ترمیم آسیب‌های ناشی از بیماری آلزایمر به مغز استفاده کرد.

 

 به گزارش چاپ و نشر، این اندام‌های مینیاتوری از سلول‌های پوست انسان تولید شده‌اند؛ تیم علمی سلول‌های پوست را طی فرآیندی به شکل نورونها در آورده و سپس این نورون‌ها را با استفاده از چاپ سه‌بعدی به شکل خوشه‌هایی متحول کرده به طوری که خوشه‌ها ساختار مغز را تقلید می‌کنند.

محققان به دنبال استفاده از این مینی‌مغزها به عنوان مدل‌هایی برای آزمایش درمان‌های جدید یا مشاهده پیشرفت بیماری‌های زوال عقل هستند.

 با این حال، آن‌ها معتقدند شاید بتوان روزی بافت مغزی جدیدی را رشد داد و بتوان آن را به نواحی آسیب دیده مغز پیوند زد.

 گرچه این امر هیچ‌گاه خاطرات قدیمی را برنمی‌گرداند، ممکن است زوال بیشتر مغز را متوقف کرده و امکان شکل‌گیری خاطرات جدید را فراهم کند.

 

منبع: ایسنا

ستاد توسعه فناوری مواد و ساخت پیشرفته معاونت علمی‌وفناوری ریاست‌جمهوری به زودی دوره‌های بین‌المللی در حوزه صنعت ساخت افزایشی را برگزار می‌کند.

 

به گزارش ایسنا، دوره‌های بین‌المللی I3DL برای آموزش فناوری ساخت افزایشی (چاپ سه بعدی) در ایران برگزار می‌شود. به منظور توسعه آموزش و توانمندسازی جامعه در زمینه فناوری ساخت افزایشی برنامه ملی ساخت افزایشی (برنامه اجرایی ستاد توسعه فناوری مواد و ساخت پیشرفته در زمینه ساخت افزایشی) اقدام به برگزاری دوره‌های مشترک با موسسه زامستک اتریش در زمینه آموزش مهارت‌های فناوری ساخت افزایشی کرده است. این دوره‌ها در ۱۲ بخش و از سطح مبتدی تا پیشرفته بوده و ۵ گواهینامه بین‌المللی در ۵ سطح برای شرکت‌کنندگان صادر خواهد شد. این دوره‌ها برای تمام اقشار جامعه از دانش‌آموزان و دانشجویان تا اساتید دانشگاه، شرکت‌ها، صنعتگران و متخصصان قابل استفاده است.

 

به طور مشخص گروه‌های زیر از این دوره‌ها می‌توانند استفاده کنند: «شرکت‌ها  و متخصصینی  که خواستار در اختیار گرفتن فناوری سه بعدی و کسب دانش فنی مربوطه هستند»، «فناوران، جواهرسازان، طراحان و هنرمندان»، «صاحبان چاپگرهای سه بعدی با قصد بهینه‌سازی محصول و نتایج»، «مشتریانی که قصد خرید چاپگر سه‌بعدی دارند و در روند خرید و تصمیم‌گیری، نیازمند دانش و آموزش هستند»، «محققان دانشگاهی که خواستار تجهیز آزمایشگاه یا پژوهشگاه خود با استفاده از قطعات، ابزارها و تجهیزات غیر مرسوم و سفارشی هستند»، «کارآفرینان استارتاپ‌ها، فارغ‌التحصیلان و مربیانی با هدف کسب یک تخصص جدید و فرصت‌های شغلی جذاب»، «کارآموزان، دانش‌آموزان و دانشجویانی که دوره‌های آموزشی کامپیوتر را گذرانده و به دنبال انتخاب حوزه تخصصی هستند» و «استادان دانشگاه، معلمان، مربیان فناوری و تکنسین‌های آزمایشگاه و افرادی که مایل هستند یک گواهینامه بین‌المللی تخصصی در زمینه چاپ سه بعدی داشته باشند».

 

 

علاقه‌مندان می‌توانند برای کسب اطلاعات بیشتر به وبسایت برنامه ملی ساخت افزایشی (http://www.iran3dp.com/) زیر نظر ستاد توسعه مواد و ساخت پیشرفته مراجعه کنند.

چاپ سه‌بعدی به طور جدی در دهه ۱۹۸۰ مورد استفاده قرار گرفت اما ایده اولیه و امکان سنجی‌های این فناوری به ۱۹۵۰ میلادی برمی‌گردد و پرینترهای امروزی در سال ۱۹۸۶ وارد بازار شد. با این وجود از به کار گرفتن این فناوری در صنعت مد زمان چندانی نمی‌گذرد و برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ توسط طراح جوان هلندی آیریس ون هرین که پیش از این درباره او گفتیم مورد استفاده قرار گرفته است.

 

آیریس ون هرپن به عنوان طراح پیشگام استفاده از این روش در سال ۲۰۱۱ اولین مجموعه پرینت سه‌بعدی خود را در هفته مد اوت کوتور پاریس به نمایش گذاشت، لباس‌هایی که شبیه حجمی از آب پاشیده شده و معلق مانده در هوا بودند یا همچون پارچه‌های مچاله شده به نظر می‌رسیدند. آیریس با بی‌باکی تمام به سراغ ایده استفاده از پرینت سه‌بعدی در طراحی مد رفت و بی هیچ واهمه‌ای لباس‌هایش را مجسمه‌های پوشیدنی می‌نامد، در ابتدا مواد مورد استفاده سخت و غیرقابل‌انعطاف بودند و مدل‌ها تنها برای چند لحظه قدم زدن بر صحنه نمایش لباس‌ها را برتن می‌کردند اما به مرور و با آزمایش‌های متفاوت لباس‌های پرینتی آیریس ون هرپن منعطف‌تر شدند.

 طراحان بسیار زیادی از او و ایده جذابش الهام گرفتند، محبوب‌ترین کاربرد پرینت سه‌بعدی برای طراحان در اجرای لباس‌هایی با فرم هندسی بود که شاید پیش از این با پارچه به سختی می‌توانستند این فرم‌ها را اجرا کنند. به مرور استفاده‌های کاربردی‌تر هم مورد توجه قرار گرفت. برند لوکس پرینگل از عناصر چاپ سه‌بعدی به صورت بافت در طراحی پارچه استفاده کرد. لباس شب معروف «دیتا ون تیز» که توسط فرانسیس بیتونتی طراحی شد یا لباس چاپ سه‌بعدی شانل که لاگرفلد طراحی کرد هم الهام‌گرفته از ایده آیریس بود.

از ابتدای دستیابی به این فناوری، چاپ سه‌بعدی همواره یکی از ابزارهای مفید مدل‌سازی برای معماران، مهندسان و طراحان صنعتی بوده و هست. در چندین سال گذشته پیشرفت این دستگاه‌ها و تولید چاپگرهای سه‌بعدی خانگی باعث شد تا این فناوری در دسترس‌تر و مقرون به صرفه‌تر از قبل مورد توجه هنرمندان و صنعت‌گران قرار بگیرد.

در این پرینترها تصویر یا طراحی سه‌بعدی شیء مورد نظر از طریق نرم‌افزارهای مدل‌سازی به دستگاه منتقل می‌شود سپس با اشعه و از طریق یک فرستنده فیبری مواد موجود در دستگاه تبدیل به طراحی مورد نظر شما می‌گردد. مواد مورد استفاده در چاپگر سه‌بعدی می‌تواند از فلزات، رزین مایع، خمیر سرامیکی، پلاستیک و حتی مواد خوراکی باشد اما تنوع مواد در چاپگرهای صنعتی بیشتر است و برای چاپگرهای خانگی فقط از پلاستیک می‌توان استفاده کرد که در آینده‌ای نه چندان دور این محدودیت‌ برای چاپگر خانگی از بین خواهد رفت و انسان آینده بدون نیاز به طراحان و تولید کنندگان در اتاق شخصی‌اش در خانه لباس‌هایش را چاپ خواهد کرد.

تاثیرات چاپ سه‌بعدی بر صنعت مد

تکنولوژی همواره در پشت صحنه پیشرفت‌های صنعت مد موثر بوده، فناوری های جدید در حوزه ماشین‌آلات دوخت یا دستگاه‌های برش لیزری که هربار دقیق‌تر از قبل عمل می‌کنند، بخشی از این فناوری‌ها هستند. اما ورود تکنولوژی چاپ سه‌بعدی در این حوزه مزایای بسیار زیادی داشته و حتی ممکن است در آینده بسیاری از این ماشین‌آلات و دستگاه‌ها را از دور خارج کند. از مزایای چاپ سه‌بعدی می‌توانیم به طراحی و الگوسازی آسان‌تر و ضایعات حداقلی مواد اولیه اشاره کنیم که در راستای حفاظت از محیط زیست، می‌تواند مفید و موثر باشد.

با وجود این مزایا طراحان مد و صاحبان برند باید بدانند که استفاده از این تکنولوژی ممکن است برای صنعت مد تهدیداتی هم داشته باشد. در این فناوری امکان ساخت کالای تقلبی افزایش می‌یابد و همچنین به خاطر روش ساخت تشخیص تفاوت کالای اصل و فرع کمی دشوار خواهد بود. شاید مهمترین دغدغه هر طراح بحث مالکیت معنوی آثار و حفظ آن باشد. در برخی پروژه‌های مد این حق قابل محافظت است ولی در مورد پرینت سه‌بعدی حفاظت از این حق چندان آسان نیست. موضوع دیگر درباره محدودیت‌ تولید انبوه محصولات به این روش است که انتظار می‌رود در آینده‌ای نزدیک این مشکل حل شود.

دموکرات کردن صنعت مد

تصور کنید همه اجزا و ویژگی‌های لباسی که می‌پوشید متعلق به خودتان باشد و تمام مراحل از طراحی، انتخاب مواد و تولید توسط شما انجام گیرد. بله چاپ سه بعدی این امکان را فراهم کرده تا شما طراح لباس خودتان باشید و حتی بتوانید به صورت اختصاصی نامتان را بر تک تک این لباس‌ها حک کنید و برند شخصی خودتان را بپوشید و این معنای واقعی دموکراسی در صنعت مد است.

این روزها فروشگاه‌های آنلاین و نرم‌افزارهای موبایلی تمام امکانات خرید و سفارش محصولات مد را برای مشتری فراهم می‌کنند و به راحتی در چند دقیقه کوتاه شما می‌توانید از برند مورد علاقه‌تان لباسی با رنگ دلخواه و سایز مناسب خود خریداری کنید و در کوتاهترین زمان ممکن تحویل بگیرید. حالا با وجود چاپگرهای سه‌بعدی لایه جدیدی ازسفارشی کردن محصول به امکانات خرید اضافه می‌شود و می‌توانید علاوه بر رنگ و طرح لباس جنس مواد سازنده آن را هم معین کنید. از طرفی در برخی نرم‌افزارهای پیشرفته امکان اسکن فرم خاص اندام هر مشتری فراهم می‌شود و لباس‌ها کاملا براساس شکل خاص اندام هر فرد طراحی می‌شوند که این امکان، بسیاری از مشکلات سایزی را حل خواهد کرد.

 درهرحال، چه برای طراحانی همچون آیریس ون هرپن که فراتر از مرزهای امکان‌پذیری و کاربرد از این تکنولوژی استفاده می‌کنند و چه طراحانی که با تولید انبوه لباس‌های کاربردی و پوشیدنی به کمک این فناوری می‌پردازند، مطمئنا آینده دنیای مد با چاپ سه‌بعدی جذاب‌‌تر و موفق خواهد بود.

 

منبع: مجله بویرنیوز

محققان موفق به ابداع روشی تازه برای چاپ سه بعدی فلزات شده اند که تا ده برابر ارزان تر و تا صدبرابر سریع تر از روش های متداول فعلی است.

 

به گزارش چاپ و نشر، شرکت دسکتاپ متال در ماساچوست آمریکا امیدوار است با ابداع این فناوری چاپ سه بعدی تازه، راحت تر بتوان محصولات فلزی را به تولید انبوه رساند.

پیش از این از فناوری ذوب فلزات با لیزر برای چاپ سه بعدی انواع فلزات استفاده می شود، اما این فناوری بسیار کند و گران قیمت است و لذا تنها شرکت های ثروتمند مانند بوئینگ و سازمان فضایی ناسا از آن استفاده می کردند.

شرکت دسکتاپ متال که توسط چند استاد دانشگاه ام آی تی تاسیس شده است، با جلب سرمایه ۲۱۰ میلیون دلاری شرکت هایی مانند گوگل یک سیستم چاپ سه بعدی سریع و ارزان قیمت فلزات و یک سیستم تولید سریع انواع محصول با استفاده از فلزات چاپ شده را برای استفاده در کارخانه های مختلف ابداع کرده است.

این سیستم حتی در ادارات و محیط های دربسته هم قابل نصب است و به علت عدم تولید ضایعات از کمترین میزان خطر هم برای استفاده عمومی برخوردار است. چاپگر سه بعدی یاد شده با فلزاتی همچون فولاد، آلومینیوم، مس، روی، برنز، فولاد ضد زنگ، تیتانیوم و بیش از ۲۰۰ آلیاژ دیگر سازگاری دارد.

هزینه خریداری و نصب این چاپگر همراه با نرم افزار جانبی آن ۱۲۰ هزار دلار است. این در حالی است که چاپگرهای لیزری فلزات سه بعدی بیش از یک میلیون دلار قیمت دارند. تولید انبوه چاپگرهای یاد شده از سال ۲۰۱۸ آغاز می شود.

 

منبع: مهر