جانشین اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان گرمسار بر ارتقای کیفیت چاپ و ارائه خدمات، مطابق با نیاز و ذائقه مردم تاکید کرد.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سمنان، نعمت الله قنبری در بازدید از فعالیت یک چاپخانه در این شهرستان خواستار تلاش بیشتر برای ارتقای محصولات و خدمات توسط واحدهای چاپخانه شد.

جانشین رییس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان گرمسار به همراه کارشناسان این اداره در ‏برنامه ای سرزده، از یک کیوسک توزیع مطبوعات، یک دفتر کانون آگهی و تبلیعات و یک چاپخانه در ‏شهر گرمسار بازدید و از نزدیک با مسائل و مشکلات این مراکز آشنا شد.

وی در  بازدید از کیوسک توزیع نشریات در گفت و گو با مسؤول این واحد  به بررسی مشکلات موجود از جمله مسایل بیمه ای توزیع کنندگان مطبوعات، درخواست تشکیل اتحادیه فرهنگی و تسهیل در روند تمدید جواز و ...  پرداخت.

قنبری همچنین از دفتر کانون آگهی و تبلیغات نوین کویر با مدیریت ابراهیم صباغی نیز بازدید کرد و با تشکر از تلاش های فرهنگی ، بر حمایت همه جانبه اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی از اصحاب فرهنگ و هنر تاکید کرد.

 

به گزارش چاپ ونشربه نقل از بهارنيوز، چاپخانه و شركت «بامشاد سبز» كه يكي از قديمي‌ترين چاپخانه‌هاي تهران محسوب مي‌شود به دليل ورشكستگي از فعالیت باز ایستاد.

 این چاپخانه که طی 30 سال عمر خود در امر چاپ كتب درسي و همچنين روزنامه‌هاي پرتيراژ ايران فعاليت مي‌نمود به مديران مسئول روزنامه‌هاي طرف قرارداد خود اعلام كرد به دليل ورشكستگي قادر به ادامه فعاليت نيست لذا اين روزنامه‌ها بايد به فكر پيدا كردن چاپخانه جديدي براي خود باشند. چند روزنامه كشور كه در اين شركت به چاپ مي رسيدند نيز در پي چاپخانه جايگزين هستند اما به دليل گراني‌هاي اخير و افزايش انواع مواد چاپ و كاغذ، وضعيت ديگر چاپخانه‌هاي كشور نيز مناسب نيست و اغلب نيز تمايل چنداني به توسعه فعاليت خود نداشته و صراحتا مي‌گويند در صورت تداوم اين وضعيت اقتصادي، تا پايان امسال تعطيل و اعلام ورشكستگي خواهند كرد.

اين چاپخانه داراي 4 دستگاه بزرگ رول و 2 دستگاه ورقي مي‌باشد و برادران استادميرزايي مالكيت و مديريت آن را برعهده دارند. برادران استادميرزايي در سال 1370 چاپخانه «شرکت بامشاد سبز» را تاسیس کرده و به چاپ کتاب‌های درسی و روزنامه‌ها و نشریات مشغول بوده و تا امروز نیز این چاپخانه را اداره می‌کنند. پدر  استادميرزايي‌ها نيز از فعالان عرصه صنعت چاپ در ايران محسوب مي‌شد و مالك چاپخانه «قدس»، در بازار بین‌الحرمین تهران بود. تصميم بر اعلام ورشكستگي كه زمزمه آن طي چند هفته اخير و همزمان با افزايش نرخ ارز و تورم و همچنين كاهش شديد تيراژ نشريات به گوش مي‌رسيد ديروز در جلسه‌اي با حضور كاركنان آن، رسما اعلام شد و باالغ بر 50 باقيمانده نيروي شاغل در اين شركت جهت دريافت حقوق بيكاري به سازمان تامين اجتماعي معرفي شده‌اند. اين شركت تا سال گذشته بالغ بر 110 نيروي شاغل داشت.

 

صنعت چاپ به عنوان کلید ارتقای سطح دانایی سبب توسعه اقتصادی خواهد شد اما امروزه این صنعت از وضعیتی نامطلوب رنج می برد و این مهم پیامد اجرای سیاست های نادرست و عدم به کارگیری فناوری های نوین است که با نگاهی واقع بینانه می توان راه برون رفت از این معضل را در ساختارهای حمایتی و تشویقی مشاهده کرد.

گذری بر حال ناخوش صنعت چاپ

به گزارش چاپ ونشر به نقل از ایرنا؛ چاپخانه کلیسای وانک در جلفای اصفهان را باید به عنوان قدیمی‌ترین چاپخانه در ایران و خاورمیانه نام برد. به این ترتیب که «خاچادور گساراتسی» خلیفه ارامنه جلفا در 1017خورشیدی زمانی که از اختراع ماشین چاپ به وسیه گوتنبرگ در آلمان خبردار می شود بدون اینکه به تجربه او دسترسی داشته باشد با کمک همکاران خویش پس از یک سال و پنج ماه نخستین کتاب را در ایران به چاپ می رساند. این کار را باید سرآغاز تاریخ چاپ در ایران دانست. پس از آن در دوره قاجاریه عباس میرزا ولیعهد دستور داد نخستین چاپخانه سربی را در تبریز دایر کنند هرچند تا آن زمان، هشت عنوان کتاب در چاپخانه جلفا چاپ شده بود

با توجه به این سابقه، چاپ و نشر ایران قدمتی به مراتب بیشتر از کشورهای منطقه دارد اما سهم اندکی در بازار به خود اختصاص داده است که علت آن را باید در عوامل مختلف جست وجو کرد.

وضعیت امروز و گذشته صنعت چاپ

صنعـــت چـــاپ را می توان از آن دسته صنایعی دانست که در گذشته نسبت به امروز وضعیتی به مراتب بهتر و پررونق تری داشته زیرا با پیشرفت فناوری های جدید از یک طرف بسیاری از کارکردهای این صنعت کمتر قابل استفاده شده و از طرفی دیگر در بخشی هایی نیز تغییر ماهیت داده است.

اگر در گذشته صنعت چاپ ما را به یاد چاپ و نشر کتاب و مقاله می انداخت، اکنون این صنعت در حوزه های مختلف بسته بندی، کاشی سازی، حلبی سازی و ... فعالیت دارد. بنابراین امروزه این صنعت از 2 طرف با مشکل روبرو شده، از یک جهت با وجود فناوری های جدید و منابع دیجیتالی تقاضا برای چاپ کتاب، مجله، روزنامه و کاتالوگ کمتر شده و از طرفی دیگر آشفتگی و تورمی که در بازار وجود دارد آتش به دامن این صنعت نیز انداخته است. همچنین فناوری و ماشین آلات این صنعت نیز نتوانسته اند پا به پای دیگر صنایع به روز شوند و این مهم بر روند ایجاد مشکل در این حوزه افزود.

از این رو باید به این حوزه ها در بخش صنعت چاپ توجه داشت تا بتوان به جایگاهی شایسته در منطقه دست یافت زیرا صنعت چاپ از آن دسته صنایعی است که اگر درست در مسیر حرکت خود قرار بگیرد، می‌تواند در پویایی چرخه اقتصادی اثرگذار باشد.

حمایت دولت از صنعت چاپ

چالش‌ های صنعت چاپ مانند دیگر حوزه های اقتصادی به فقدان ساختار حمایتی مربوط می شود. حمایتی که باید از طرف دولت صورت پذیرد. البته این معنای دخالت دولت در این حوزه نیست زیرا نظم دولت ها مبتنی بر یک سلسله مراتب و نتیجه فرآیندهای سیاسی و بوروکراسی اداری است برخلاف ساز وکار بازار که مبتنی بر یک نظم خودجوش به شمار می رود.

در چنین شرایطی دولت نمی تواند به عنوان کارفرما عمل کند بلکه باید زمینه های لازم را جهت ورود ماشین آلات چاپی برای توسعه بخش خصوصی فراهم سازد تا به سرمایه گذاری در این بخش رونق بخشد و نباید به نام بخشی خصوصی وارد کار شود؛ یعنی افراد از بدنه دولت به نام بخش خصوصی و با تسهیلات دولتی به این حوزه ورود پیدا کنند، اتفاقی که در بسیاری از بخش ها شاهد آن هستیم. بنابراین توسعه اقتصادی و اجتماعی با دوام، بدون وجود دولتِ مؤثّر و کارا، محال است هرچند دولت نباید به عنوان مدیر و رهبر بلکه به عنوان شریک و فراهم آورنده تسهیلات باشد.

آموزش در صنعت چاپ

آموزش در صنعت چاپ از نیازهای اساسی این حوزه است که باید به صورت جدی به آن توجه شود. آموزش های که می تواند این صنعت را از فراموشی و قدیمی شدن نجات دهد. البته در این حوزه در سال های گذشته فعالیت هایی انجام شده است و نهادهای مختلف به آموزش نیروهایی برای صنعت چاپ اقدام کرده اند. برخی هنرستان های در تهران، اصفهان، قم و ... در این حوزه فعالیت می کنند. در حوزه آموزش عالی نیز دانشگاه هنر اقدام به راه اندازی این رشته کرده، همچنین دفتر امور چاپ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مرکز علمی کاربردی شماره پنج فرهنگ و هنر را از 1381خورشیدی برای آموزش دانشجویان در این رشته راه‌اندازی کرده است.

دولت دوازدهم و واگذاری بخشی از صنعت چاپ به وزارت صمت

صنعت چاپ با حوزه های اقتصاد، سیاست، اجتماع و فرهنگ ارتباط دارد و بخشی از مشکلات این صنعت را باید در مشخص نبودن مرزهای آن با حوزه فرهنگ دانست؛ نگاهی که در سپردن رتق و فتق امور صنعت چاپ به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز بی تاثیر نبوده است و همین امر نیز باعث شد تا این چاپ که سیاست گذاری های آن از جنس صنعتی به شمار می رود، در حد یک صنف فرهنگی باقی بماند اما در حالی که امروزه با توجه به توسعه رسانه ها نقش چاپ در تولیدات فرهنگی کم رنگ‌تر شده و بیشتر به طرف چاپ‌ بسته‌بندی، دیجیتال و سیلک حرکت می کند، بخش صنعتی چاپ به وزارت صنعت، معدن و تجارت واگذار شد.

به این صورت که در اسفند 1395خورشیدی نمایندگان 25 تشکل صنفی صنعت چاپ کشور نامه‌ای به رییس و اعضاء کمیسیون صنایع مجلس شورای اسلامی ارسال کردند تا ماده واحده پیشنهادی اصلاح بند 16 ماده 2 قانون اهداف و وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای واگذاری به وزارت صمت(صنایع معدن تجارت) در این کمیسیون پیگیری شود و چند بررسی این موضوع در دستور کار کمیسیون صنایع قرار گرفت تا با نظر کارشناسان تصمیم نهایی در این زمینه گرفته شود اتفاقی که در دولت دوازدهم عملی شد و امید می رود که وزارت صنعت، معدن و تجارت با وجود مسوولیت سنگینی که دارد، برای شرایط جاری صنعت چاپ و مشکلات آن‌ از جمله بسته بندی، ثبت و سفارش، نظارت‌های پس از دریافت و ... کارهای لازم را انجام دهد.

تولید ثروت مستلزم تحول در صنعت چاپ

امروزه صنعت چاپ کشور در وضعیت مطلوبی به سر نمی برد. کشورهایی مانند چین و ترکیه با سرمایه گذاری هایی که در این حوزه انجام داده اند توانسته اند بازارهای خوبی در منطقه به دست آورند. نفوذ چینی ها به میزانی شده است که قرآن و نهج البلاغه در آنجا چاپ می شود و در بازارهای ایران به فروش می رسد. بنابراین باید با ایجاد تسهیلات، نوسازی ماشین آلات، آموزش، جوان سازی نیروها و ... به این صنعت عمری دوباره داد زیرا اگر صنعت چاپ به عنوان یک نهاد موثر در اقتصاد متحول شود، نقش‌های مهمی در تولید ثروت ایفا می‌کند و نقش محوری در ارایه نقشه راه تولید دانش، فرهنگ و رشد اقتصادی دارد.

همچنین رشد و توسعه صنعت چاپ علاوه بر اینکه نقش مهمی در توسعه اقتصادی ایفا می کند، سبب رشد و توسعه فرهنگ نیز می شود. بنابراین امید می رود تا 11 شهریور که از 1382خورشیدی که با تلاش‌ «اسدالله جامی» مدیر کل وقت دفتر امور چاپ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به نام «روز ملی صنعت چاپ» نامگذاری شده است، بهانه ای برای توجه ویژه به این صنعت شود.

ورشکستگی، بی‌کار شدن چاپخانه‌ها، تن دادن به فروش ماشین‌آلات و تعطیلی اتفاق‌های تلخی است که این روزها به دلیل معضلات اقتصادی و نوسانات بازار تکرار می‌شوند. نفس‌های صنعت چاپ به شماره افتاده و معیشت چاپخانه‌داران و کارگران زحمت‌کش این‌صنعت با مشکل مواجه شده است.

 در سال‌های اخیر با رخدادهایی مثل رکود بازار، تغییر قوانین مالیاتی، عدم حمایت تشکل‌های صنفی، ماشین‌های‌ مستهلک، عدم نقدینگی بازار و رکود، فعالیت بسیاری از دست‌اندرکاران چاپ و نشر با چالش‌های جدی روبه‌رو شده است و همین مسائل کافی بودند تا چاپخانه‌ها و چاپخانه‌داران یکی‌یکی از گردونه اقتصاد خارج شوند. این‌روزها در محافل چاپی نقل تعطیلی چاپخانه‌های قدیمی بسیار است و چه افسوس‌ها که بر سر زبان‌ها جاری است.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از ایبنا، در دو ـ سه سال اخیر بخش زیادی از چاپخانه‌ها با رکود کاری بسیار گسترده روبه‌رو بوده‌اند و تنها چاپخانه‌هایی که توانستند خود را با علم و صنعت روز دنیا تجهیز کنند، توانستند در این عرصه باقی بمانند. متاسفانه برخی دیگر مجبور به تعطیلی چاپخانه‌هایشان شده‌اند؛ البته اتحادیه چاپخانه‌داران تهران یا مرجع دیگری عموما از تعطیلی چاپخانه‌ها آمار و گزارش ارائه نمی‌کند اما با کمی جست‌وجو در چاپخانه‌های حوالی میدان بهارستان، شهدا یا میدان انقلاب شاهد تابلوهای با مضمون «فروش ملک» هستیم.

صنعت چاپ همواره یکی از صنایع قدرتمند و اثرگذار در هر کشوری به شمار می‌آید و از آنجایی که چاپ مکمل و تکمیل‌کننده چرخه صنعت و تولید کشور به شمار می‌آید، همواره از جایگاه خوبی برخوردار است. اگرچه چاپخانه‌داران عرصه‌هایی مثل تبلیغات و صنایع غذایی همواره به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهند اما چاپخانه‌داران فعال متاسفانه در حوزه کتاب و نشر در یکی از بدترین برهه‌های زمانی به سر می‌برند و همین موضوع موجب تعطیلی سریالی چاپخانه‌ها در ماه‌های اخیر شده است. در این گزارش در چهار اپیزود به سراغ چند تن از چاپخانه‌داران پیشکسوت می‌رویم که در شرایط اقتصادی کنونی مجبور به تعطیلی مجموعه‌های خود شده‌اند و پای درد و دل آن‌ها می‌نشینیم.

 

اپیزود اول؛ دیگر جانی نداریم ...

هر روز صبح از ساعت هشت و نیم صبح به چاپخانه می‌آید، کلید را در قفل می‌اندازد و چراغ را روشن می‌کند، همانطور که به دستگاه‌های خاموش عظیم‌الجثه خیره مانده است پشت میز کار ۴۵ ساله‌اش می‌نشیند و به روزهایی فکر می‌کند که شاید هرگز دیگر تکرار نشوند.

صحبت از حاج اصغر شادمانی؛ مدیر چاپ شادمانی است. مردی که با افتخار می‌گوید بیش از۳۰ سال در چاپخانه‌ها کارگری کرده تا توانسته چاپخانه خود را ۳۵ سال قبل تاسیس کند اما این‌روزها سوگوار تعطیلی چاپخانه‌اش در دل خیابان انقلاب و کتاب‌فروشی‌هاست.

او درباره اتفاقات و رخدادهایی که در طول سال‌های اخیر بر چاپخانه‌اش گذشته است، می‌گوید: سه سال همه سختی‌ها و مرارت‌ها را تحمل کردم و هرچه داشتم فروختم تا چاپخانه‌ام را حفظ کنم، زمین و خانه‌ام را فروختم اما فایده‌ای نداشت. حتی مد‌تها حقوق کارگران را با خرید و فروش اموالم پرداخت کردم و در نهایت با شرمندگی از جمع زیادی از کارگران خواستم از اینجا بروند چون ادامه و استمرار کار هیچ فایده‌ و سودی نداشت.

او که این‌روزها ساعت‌های طولانی در چاپخانه سوت و کور خود سپری می‌کند، با صدایی آهسته ادامه می‌دهد: شاید باورتان نشود حتی الان هم که همه کارگرهایم رفته‌اند نتوانسته‌ام با آن‌ها تسویه حساب کنم و ماشین‌هایم را برای فروش گذاشتم تا شاید بتوانم با پول آن‌ها زحمات و حقوق کارگران را پرداخت کنم و این روزهای بد اقتصادی حداقل شرمنده آن‌ها و خانواده‌هایشان نباشم.

شادمانی از روزهایی می‌گوید که در چاپخانه‌اش روزانه ۴۰ کارگر کار می‌کرد و یادآور می‌شود: غیر از اینکه در دو شیفت کاری ۴۰ کارگر در اینجا مشغول کار بودند، خارج از چاپخانه هم حدود ۱۰۰ نفر دیگر درگیر کار بودند و برای سلفون کشی، صحافی و جلدسازی و... درآمد کسب می‌کردند. این در حالی است که در سه سال اخیر مجبور شدم فقط ۹ نفر کارگر نگه دارم که در مرداد ماه هم با شرمندگی برایشان نوشتم توان ادامه کار را ندارم.

 

او علاوه بر اینکه چوب حراج بر دستگاه‌ها و ماشین‌آلات خود زده است، قصد دارد محل چاپخانه‌اش در خیابان ۱۲ فروردین را هم بفروشد. شادمانی با حسرت می‌گوید: امروز بعد از هفتاد سال فعالیت در حوزه چاپ واقعا احساس بدی دارم، سال‌ها تجربه، نیروی کار و عرق ریختن همه از بین رفته است. احساس می‌کنم هیچ مهره‌ای سرجای خود قرار ندارد. رکود کاری در طول این سا‌‌ل‌ها آفت جان چاپخانه‌ها شده است، ناشران دیگر مثل سابق سفارش کار ندارند. آن‌ها هم با مشکلات ریز و درشت خودشان درگیر هستند، کاغذ گران قیمت برای آن‌ها به صرفه نیست و آن‌ها هم سفارش به چاپخانه دیجیتال را به کار کردن با ما ترجیح می‌دهند.

شادمانی به آغاز رکود کاری چاپخانه‌ها از سه سال پیش اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: کاهش سفارش‌ها از سه ـ چهار سال پیش شروع شد و الان به صفر رسیده است اما خب از آنجایی که ناشران باید هر سال تعدادی کتاب چاپ کنند 100 نسخه کتاب دیجیتال چاپ می‌کنند تا پروانه نشر خود را سالانه تمدید کنند اما کار به چاپخانه‌های دیجیتال و دفاتر فنی می‌رسد، ما در سال گذشته یکی ـ دو کتاب چاپ کردیم و غیر از آن سفارش خاص و ویژه‌ای نداشتیم.

او یادآور می‌شود: برای تامین مواد اولیه هم با مشکل زیاد روبه‌رو شده بودیم، به عنوان مثال مرکب خارجی کیلویی 20 تومان بود و الان به 60 هزار تومان رسیده است. فیلم و زینک هم با افزایش خیلی بالایی روبرو بوده است. ما زینک را 5 تومان خریداری مي‌کردیم اما الان به بالای 20 هزار تومان رسیده است و هزینه‌ها به دلیل وارداتی بودن به طور سرسام‌آوری بالا رفته. در این میان بیشترین لطمه‌ را صنایع و تولیدکنندگان می‌خورند که مجبور می‌شوند تعطیل کنند.

 

اپیزود دوم؛ عطایش را به لقایش بخشیدم...

اما سراغ عیسی سلیمانی؛ مدیر چاپ کیوان می‌رویم که اواخر سال گذشته تصمیم گرفت کرکره‌های چاپخانه قدیمی‌اش را برای همیشه پایین بکشد. چاپخانه‌ای که سال‌های سال کتاب‌های بسیار خوب و با کیفیتی از دل آن به بازار نشر و پشت ویترین کتابفروشی‌ها می‌رفت. حاج عیسی که از سال ۱۳۵۴ چاپخانه خود را تاسیس کرده است درباره روند شکل‌گیری این مجموعه می‌گوید: سال ۵۴ چاپخانه‌ را در خیابان جمهوی زیر پل حافظ راه‌اندازی کردم، پس از آن در سال ۷۴ چاپخانه را به خیابان جمالزاده جنوبی آوردم و فعالیتم را تا پایان دی ماه سال ۹۶ ادامه دادم.

او درباره دلایل تصمیمش برای تعطیلی چاپخانه‌ کیوان توضیح می‌دهد: ما به دلیل رکود مالی و وضع مالیات‌های سلیقه‌ای و بدون ضابطه به دارایی اعلام کردیم که قصد داریم تعطیل کنیم. کار کردن در چاپخانه دیگر سودی نداشت و ما هم سفارش کار مثل سابق نداشتیم و طبیعتا ترجیح دادیم که کار را تعطیل کنیم.

سلیمانی ادامه می‌دهد: در سال ۹۴ به دنبال رکود کاری و رقابت برخی چاپخانه‌های مجهز و به‌روز تصمیم گرفتیم ماشین‌های خود را به‌روز کنیم اما این کار نیاز به سرمایه خیلی زیاد داشت. دستگا‌ه‌های ما قدیمی بودند و باید تجهیزات جدید خریداری مي‌کردیم. اما متاسفانه نظام بانکی هیچ توجهی به تولید و صنعت ندارد و حاضر نشدند به ما وام کم‌بهره و طولانی مدت بدهند و وام‌هایی که اغلب به ما پیشنهاد می‌کردند شرایط سختی داشت.

او که این‌روزها ماشین‌آلات خود را برای فروش گذاشته است، از تصمیمش برای ورود به یک شغل و حرفه جدید خبر می‌دهد. حاج عیسی می‌گوید: تیراژ کتاب‌ها از سال ۹۴ به بعد کاهش زیادی پیدا کرد، از یک سو کتاب‌ها در ۵۰۰ جلد منتشر می‌شدند و ناشران به سراغ ریسوگرافی رفتند زیرا استفاده از زینک مقرون به صرفه نبود و چاپ دیجیتال کم‌کم گوی سبقت را ربود. البته تلاش کردیم مسیر را به شکل دیگری ادامه بدهیم؛ به عنوان مثال ماشین دو ورقی خود را به یک ورقی دو رنگ تبدیل کردیم تا با جلد کتاب خود را تغذیه کنیم و دو سال هم اینگونه سپری کردیم اما کفاف هزینه‌ها را نمی‌داد.

حاج عیسی از وضع مالیات‌ ارزش افزوده به صورت سلیقه‌ای هم انتقاد می‌کند و یادآور می‌شود: در طول این سال‌ها ما هر سال شاهد مودیان مالیاتی بودیم که بی‌حساب و سلیقه‌ای بر اساس تشخیص خودشان برای ما مالیات محاسبه می‌کردند. این موضوع در تعامل و رایزنی با سازمان امور مالیاتی هم قابل حل نبود و به جای اینکه به فکر کمکی برای صنعت باشند به تعطیلی کار ما منجر شد و ترجیح دادم عطایش را به لقایش ببخشم و بعد از چهار دهه فعالیت به کار دیگری فکر کنم. 

 

اپیزود سوم؛ نارسایی‌های صنعت و فرهنگ

از پیشکسوت‌ها و قدیمی‌های صنعت چاپ کشور است و کمتر ناشر و چاپخانه‌داری است که نام او را نشنیده باشد: حاج محمد منفرد. در ادامه تعطیلی سریالی چاپخانه‌ها پای صحبت‌ سپیدموی چاپخانه منفرد می‌‌نشینیم. حاج محمد که از دوران کودکی و با کارگری در چاپخانه‌های دستی کارش را در چاپخانه‌ها شروع کرده است از روزهایی می‌گوید که هشت ساله بود و با ایستادن مقابل چاپخانه روحانی در سه راه مظفریان به سراغ مدیر چاپخانه رفت و خواست که در آنجا مشغول کار شود و حروفچینی با حروف سربی اولین قدم‌هایش در این مسیر بود.

او که در صنف به نام حاجی منفرد معروف است، درباره تاسیس چاپخانه‌اش می‌گوید: چاپخانه‌ام را سال ۱۳۴۷ در میدان شهدا در حوزه کتاب، جعبه، مقوا و کتاب‌های نفیس آغاز کردم. آن روزها چاپ کتاب وضعیت بسیار خوبی داشت و همواره ما مشتریانی داشتیم که در تیراژ بسیار بالا کتاب سفارش می‌دادند و وضعیت فرهنگ و کتاب‌خوانی بسیار خوب بود اما الان... حیف.

منفرد با بیان اینکه شش ماه است که مجبور شدم چاپخانه‌ام را تعطیل کنم، ادامه می‌دهد: در طول این سال‌ها به دلیل اعمال برخی سیاست‌های نادرست، نارسایی‌های حوزه فرهنگ و گرانی کاغذ و وضع مالیات بر ارزش افزوده که به صورت سلیقه‌ای از ما گرفته می‌شد بازار کار ما خراب شد و نتوانستیم کار خود را ادامه بدهیم و واقعا ماندن در این مسیر برایمان سخت بود.

او در بخش دیگر صحبت‌هایش درباره لزوم به‌‌روزرسانی دستگاه‌ها و ماشین‌آلات این حوزه توضیح می‌دهد: قصد کردم دستگاه‌ها را به‌روز کنم اما دلار و یورو قیمت سرسام‌آوری پیدا کرد. با واردکننده صحبت کرده بودیم که ماشین‌های قدیمی را بفروشیم و ماشین جدید خریداری کنیم. همه ماشین‌ها را فروختیم اما زمانی که خواستیم سفارش بدهیم ماشین ۵۰۰ میلیون تومانی با نوسانات ارز به یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان رسید؛ قیمتی که هیچ توجیه اقتصادی با توجه به بازار ایران ندارد.

 

او درباره روزهایی می‌گوید که سفارش کتاب در چاپخانه‌اش رونق داشت: شاید باورتان نشود یک روزی من در چاپخانه‌ام هر کتاب را صفحه‌ای یک ریال چاپ می‌کردم یا مثلا در دهه ۶۰ کتاب داستان کودکان را در تیراژهای ۵۰ هزار نسخه‌ای چاپ می‌کردیم، در حالی که در سال‌های اخیر به پنج هزار نسخه در بهترین حالت رسیده بودیم و الان که دیگر به ۲۰۰ نسخه رسیده است.

حاج محمد منفرد این‌روزها هر بار چراغ چاپخانه خالی از ماشین‌‌‌ را روشن می‌کند، همه خاطرات قدیم در ذهنش مرور می‌شود، به ماشین هایدلبرگ قدیمی‌اش فکر می‌کند، به دستگاه چهارورقی‌اش که حالا در یک چاپخانه دیگر جا خوش کرده است. می‌گوید: با اینکه همه دستگاه‌ها را فروخته‌ام اما باز هم صبح‌ها از خانه بیرون می‌زنم و سر ساعت پشت میز می‌نشینم و تا شب‌ اینجا هستم. محل چاپخانه را برای اجاره گذاشته‌ام اما کمتر کسی برای اجاره‌ می‌آید و من هم دلم راضی به فروش نیست و ترجیح می‌دهم بیایم و در این هوا نفس بکشم تا اینکه در خانه بمانم.

اپیزود چهارم؛ صنعت کم‌رمق ...

نگاهی به حال و روز اخیر صنعت چاپ نشان از بی‌رمقی و کم‌جانی این صنعت دارد. نفس‌ چاپخانه‌های خصوصی و قدیمی به شماره افتاده است و آن‌هایی هم که هنوز سرپا هستند در فضای تردید و اضطراب به کار خود ادامه می‌دهند.

گردش مالی صنعت چاپ آن در کشوری مثل آمریکا در رتبه چهارم قرار دارد و این صنعت توانسته است جایگاه خود را به خوبی حفظ کند

اما در ایران صنعت چاپ بیش از آنکه بتواند رشد داشته باشد دچار اضمحلال و از هم پاشیدگی شده است، تعطیلی چاپخانه‌ها در سال‌های اخیر شتاب بسیاری پیدا کرده و بسیاری از قدیمی‌های این حوزه کار خود را تعطیل کرده‌اند.

حال سوال اینجاست که چرا دولت نقش حمایتی خود از این صنعت را به درستی ایفا نمی‌کند؟ چرا توجهی به صنعت چاپ به عنوان بازوی قدرتمند و مکمل صنعت نشر ندارد و از اهمیت و جایگاه آن در توسعه فرهنگی کشور و جامعه غافل شده است. چرا با ساز و کارهای حمایتی مانند تسهیلات بانکی با بهره کم و رفع موانعی مانند مالیات‌های ناعادلانه و قوانین دست و پاگیر و بخشنامه‌های بعضا بی‌خاصیت و مزاحم برای بهبود اوضاع به شدت نامساعد این صنعت اقدام نمی‌کند؟

در این بین اتحادیه‌ها چرا در زمانی که اوضاع به بحرانی‌ترین حد خود رسیده به جای آنکه فعال‌تر عمل کرده و صدای دردمندی اعضا را در گوش مسئولان فریاد بزنند، منفعل و بی‌تحرک شده‌اند؟ طبیعتا زمانی که از اتحادیه‌ها به‌عنوان رابط اعضا با مسئولان مرتبط اعتراضی دیده و شنیده نشود دولت هم اقدام موثری نخواهد کرد و این چرخه باطل ادامه خواهد داشت.

 

غیر از قوانین دست‌وپاگیری که فعالیت در صنعت چاپ را با مشکلاتی روبرو می‌کند، این روزها معضلاتی همچون تهیه و تامین مواد اولیه نیز گریبان فعالان چاپ شده که به گفته کارشناسان و فعالان این حوزه استمرار آن می‌تواند آینده فعالیت‌های تولیدی در کشور را به خطر بیندازد.

 صنعتی که تا یک دهه قبل یکی از صنایع مادر و قدرتمند ایران به شمار می‌آمد، در طول سال‌های اخیر به دلیل اعمال سیاست‌های نادرست فرهنگی و اقتصادی از سوی عوامل این حوزه همچنین و کم‌توجهی مسئولان به آن، این‌روزها دچار گرفتاری‌های بسیاری است.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از ایبنا، چاپخانه‌داران غیر از دست و پنجه نرم کردن با مسائل و مشکلات کلان اقتصادی که کل کشور با آن درگیر است، با موضوع کمبود و مشکلات تامین مواد اولیه هم روبرو شده‌اند. موضوعی که به زنگ خطری جدی برای اهالی این صنعت تبدیل شده است. در این گزارش نگاهی به دیدگاه‌ها و نظرات دست‌اندرکاران و فعالان این صنعت داشتیم که در ادامه مي‌خوانید.

آشفتگی در بازار

سعید کلاری؛ مدیر چاپخانه ناب‌نقش، یکی از اعضای بدنه چاپ است که به صورت مستقیم این مشکلات را لمس کرده. او در ابتدای صحبت‌های خود با بیان اینکه در کشوری که کار آفرینان نتوانند رشد کنند، ناگزیر رانت‌خواران رشد می‌کنند، می‌گوید: در حال حاضر احتکار سنگینی در بازار انجام شده؛ هم در بازارکاغذ و هم در بازار ملزوماتی مانند مرکب. ارزی هم که با رانت و در پی فساد حاکم بر فضای اقتصادی کشور به اصطلاح، برای واردات کاغذ به افرادی بی‌هویت و ناشناس اختصاص داده شد‌، به واردات کاغذی منجر نشد و هنوز مشخص نشده که این رقم هنگفت ارزی چه شده است.

وی ادامه می‌دهد: اخباری از این دست به‌علاوه تاثیر فضای مالی کشور بر فضای کسب و کار، در صنعت چاپ و کاغذ هم تاثیر نامطلوبی گذاشته است. از سوی دیگر قیمت‌ها به شکل سرسام‌آوری بالا رفته‌اند. به عنوان مثال مقوای ایندربرد از کیلویی ۸۰۰۰ تا ۹۰۰۰تومان در نوسان است ولی کسی فروشنده نیست و عرضه به سختی انجام می‌شود. کاغذ گلاسه هم از کیلویی۸۸۰۰ تا ۹۴۰۰ تومان در نوسان است و ثبات ندارد و این قیمت‌ها واقعی و شفاف نیستند.

 

کلاری با بیان اینکه وضع عرضه و فروش کاغذهای  تحریر هم چندان جالب نیست یادآور می‌شود: این‌ها همگی نشان از آشفتگی در بازار کاغذ دارد زیرا همه ملزومات و مواد اولیه و مصرفی چاپ نقدی شده است، ولی اجرت چاپ هنوز متناسب با این نوسانات تند، افزایشی نداشته و به صورت اعتباری و مدت‌دار انجام می‌شود.

وی تاکید می‌کند: اغلب چاپخانه‌های متوسط تا بزرگ تهران نیز که اغلب در ۳ شیفت به کار مشغول بودند با بروز این شرایط به ۱ شیف همراه با کسر ۱ یا ۲ ساعت از کار روزانه و تعدیل نیرو تا یک سوم پرسنل خود اقدام کرده‌اند. به عنوان مثال امروز یکی از همکاران که عمده فعالیت آن چاپ جعبه‌های مقوایی به صورت عمده است و خرید مقوا را به صورت تناژی انجام می‌دهد، نقل می‌کرد که قیمت‌ها ساعتی و بی‌ضابطه شده است و هیچ حساب و کتابی ندارد.

به گفته مدیر چاپخانه ناب‌نقش، این فرد کلی قرارداد دارد که پروسه چاپ آن‌ها به جای سود، ضرر هنگفتی روی دست او خواهد گذاشت و این امر استرس سنگینی به او وارد کرده و از این وضعیت پیش آمده مستاصل است. اما همه این موضوعات تنها نمونه کوچکی از مشکلات سنگینی است که مدیران چاپخانه‌ها با ناخواسته با آن درگیر شده‌اند.

کلاری با بیان اینکه در صورت ادامه این روند قطعا باید منتظر یک فاجعه بزرگ‌ در این صنعت باشیم، می‌گوید: نکته مهمی اینکه همیشه افزایش قیمت‌ها با شیب ملایم و در بازه زمانی طولانی این قابلیت را برای تطبیق تولیدکنندگان با شرایط فراهم می‌کند ولی انفجار قیمت‌ها بدون هیچ ضابطه‌ای رخ دهد، به نوعی باعث سکته فعالیت‌های اقتصادی و مرگ آن صنعت خواهد شد؛ اتفاقی که اکنون نیز شاهد آن هستیم و هیچ کاری برای درمان این اقتصاد محتضر از سوی دولت و تیم اقتصادی آن نمی‌بینیم.

وی یادآور می‌شود: سیاست‌های غلط ارزی دولت و همچنین شدت گرفتن تنش‌های بین‌المللی بین ایران، آمریکا و رقبای منطقه‌ای ایران‌، عدم مدیریت درست مدیران داخلی در این وضع بحرانی و آشفته تاثیر مستقیم و موثری دارد و تبعات این شرایط بغرنج در صورت عدم توجه و تدبیر از سوی مسئولان حکومتی و دولتی به زودی به صورت بحرانی غیرقابل کنترل نمود خواهد کرد. بنابراین هرچه سریع‌تر و تا قبل از بدتر شدن شرایط باید اقدامات حمایتی خود را از فراصنعت مظلوم چاپ، آغاز کنند.

 

بانک مرکزی بدقولی کرد

اما غلامرضا شجاع؛ مدیرعامل تعاونی لیتوگرافان تهران در مورد مشکلات موجود در صنعت چاپ می‌گوید: مقصر اصلی گرانی‌های ارز، بانک مرکزی است زیرا از یک سو می‌گوید که واردکننده‌ها نگران نباشند و ما ارز مورد نیاز آن‌ها را پرداخت می‌کنیم؛ از سوی دیگر در عمل به وعده‌های خود عمل نمی‌کند. این موضوع موجب گرانی کاغذ و تمام محصولات و مواد اولیه مثل زینک و مرکب و دیگر مواد مصرفی صنعت چاپ مطبوعات و نشر شده است.

وی ادامه می‌دهد: بارها اظهار کردیم برخی از واردکنندگان بی‌ریشه و تازه‌به دوران‌رسیده‌هایی که وارد این بازار شد‌ه‌اند و ارز دولتی گرفته‌اند که هیچ‌ تجربه‌ای در زمینه واردات این مواد اولیه نداشتند. جالب آن‌که با وجود تخصیص ارز‌های دولتی، کاغذ و مرکب و زینکی به کشور وارد نشد.

شجاع با بیان اینکه باوجود درخواست ما برای ورود زینک، هنوز گشایش اعتبار نداشتیم، عنوان می‌کند: برخی از همکاران ما که واردکننده زینک هستند قبل از اینکه زینک در کالاهای ردیف اول قرار گیرد این کالا را با ارز ۴۲۰۰ تومان خریداری کرده‌اند و علاوه بر آن ۸۴۰ تومان به صراف حق حساب یا همان زیرمیزی داده‌اند و سپس پول به بانک داده شده است اما بعد از ۲۰ روز بانک دولتی هنوز پول‌ها را به چین واریز نکرده است.

وی با هشدار درباره فساد زینک در بنادر ایران نیز توضیح می‌دهد و می‌گوید: بخش زیادی از بارهای زینک اکنون در کانتینرهای بندرعباس در حال فاسد شدن هستند، زیرا اگر زینک حرارتی بیش از ۲۵ درجه حرارت ببیند فاسد می‌شود. در این میان افرادی که در اسفند ماه گشایش اعتبار داشتند و فکر می‌کردند فروردین ماه هوا مناسب است و از کانیتنر کولردار استفاده نکردند، محصولاتشان در خطر فساد قرار دارند.

مدیرعامل تعاونی لیتوگرافان یادآور می‌شود: متاسفانه بانک مرکزی به قول‌هایی که داد عمل نکرده و موجب بروز این کمبودها شد. از سوی دیگر متاسفانه برخی از واردکنندگان به سمت بی‌انصافی و عدم فروش کالا رفته‌اند و برخی دیگر اجناس و کاغذ خود را در گمرک نگه داشته‌اند و به تهران نیاورده‌اند؛ به این امید که کاغذ گران‌تر شود.

 

وی با بیان اینکه از دولت می‌خواهیم در این زمینه ورود پیدا کند، می‌گوید: علاوه بر دولت از سازمان تعزیرات حکومتی و سازمان حمایت از مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان نیز می‌خواهیم به موضوع وارد شوند. البته این ورود به شکلی نباشد که یک واردکننده را بگیرند و جریمه کنند زیرا این کار فایده‌ای برای مصرف‌کننده ندارد. در این زمینه می‌توانند قیمت نهایی کالاها را با نماینده بخش خصوصی محاسبه کنند یا مستقیما این کالاها را در اختیار شرکت‌های تعاونی شناسنامه‌دار بگذارند تا روال کارها بهتر و مناسب‌تر دنبال شود.

نقدینگی در بازار نیست

محسن شاهواری؛ مدیرگروه بازرگانی سپکا از جمله واردکنندگان و فروشندگان ملزومات و مواد اولیه صنعت چاپ است، او درباره وضعیت بازار در روزهای اخیر می‌گوید: در زمینه واردات وعده‌هایی که تاکنون دولت برای ورود کالا و تخصیص ارز بیان می‌کند همه بی‌پایه و غیرواقعی است. من به عنوان واردکننده الان دو محموله بار در گمرک شهید رجایی و گمرک بازرگان داریم که بار گمرک شهید رجایی نزدیک چهار ماه است که در انبار باقی مانده اما ارز به من تخصیص داده نشده است و در نوبت تخصیص ارز هستم.

وی می‌افزاید: در این میان سه روز پیش بخشنامه جدیدی ارایه شد که فعلا به بازرگانان ارزی تعلق نمی‌گیرد و فقط به شرکت‌های تولیدی ارز می‌دهند و الان نزدیک به ۳۰ تا ۴۰ میلیون تومان روی بارهایی که در گمرک باقی مانده هزینه انبارداری داده‌ایم و از سوی دیگر جنسی برای عرضه به مشتری نداریم و از طرفی هرچه می‌خواهیم خریداری کنیم نقدی شده و قیمت‌ها حداقل دو برابر شده است.

شاهواری با اشاره به وضعیت نامناسب بازاریان در روزهای اخیر توضیح می‌دهد: متاسفانه چک‌های برگشتی در بازار بسیار زیاد شده است و مشتریان عموما پول ندارند و چک آن‌ها برگشت می‌خورد و افرادی که تا سال گذشته به راحتی کار می‌کردند به دنبال کمبود جنس در بازار و بالا رفتن قیمت‌ها و نقدینگی ضعیف شده است دچار مشکلات زیادی شده‌اند.

 

وی ادامه می‌دهد: در کنار همه این‌ها هیچ‌ ارزی به ما داده نمی‌شود در حالی که ما از جمله افرادی هستیم که مواد اولیه تولیدکنندگان را تامین می‌کنیم به خصوص که امسال هم سال حمایت از تولید ملی بوده است اما با این شرایط بازار از ابتدای امسال هیچ حمایتی از تولید ملی نشده است و شرایط کاملا برعکس شده؛ آنچنانکه تولید ملی در حال ورشکستگی و تولیدکنندگان در حال تعطیلی هستند.

شاهواری با پیش‌بینی از وضعیت آینده بازار در این حوزه می‌گوید: پیش‌بینی می‌کنم اکثر مواد اولیه مورد نیاز بازاریان تا هفتمین یا هشتمین ماه سال تامین نشود. من به عنوان یک فروشنده می‌توانم ادعا کنم که از شهریور ماه به بعد جنسی ندارم که بفروشم و به صورت خرد کار می‌کنم و اگر فردی یک تن مرکب می‌خواهد فقط ۱۰۰ کیلو به او می‌دهم تا بتوانم از همه مشتریانم حمایت کنم.

به گفته وی، بهتر است موضوع رانت از قضیه تخصیص ارز خارج شود. ما شاهد هستیم که میلیون‌ها دلار ارز به کالاهایی داده می‌شود که برای تولید ما اصلا خوب نیست و هیچ ارزشی ندارد و بهتر است به جای همه پول‌هایی که برای برخی کالاهای غیرضروری داده می‌شود، یک دهم از آن را به افرادی بدهند که می‌توانند در طول سال چرخ تولید را بگردانند. اما متاسفانه چنین اتفاقی رخ نمی‌دهد و هر روز با یک بخشنامه و دستورالعمل جدید روبه‌رو می‌شویم و نمی‌دانیم که فردا باید چه‌کار کنیم.

 

سردرگمی در بازار به نفع تولیدکننده نیست

در گام آخر احمدرضا اعتماد مظاهری؛ مدیرعامل تعاونی چاپخانه‌داران پاسخگوی سوالات درباره رخدادها و حواشی مرتبط با تامین مواد اولیه حوزه چاپ و نشر شد. او در این زمینه می‌گوید: برنامه رویه‌ای که در گذشته به شکل ثبت‌سفارش مواد اولیه بود کلا تغییر کرده و در این زمینه دولت یا وزارت صنعت، معدن و تجارت برنامه‌ای به ما نمی‌دهد بلکه می‌گویند باید ابتدا به وزارت صنعت مراجعه کنید و زمانی که به آنجا می‌رویم مجموعه‌ای از افراد ساعت‌ها در صف ایستاده‌اند تا گروه‌بندی شوند و در آخر به ما می‌گویند بروید، ما با شما تماس می‌گیریم.

 

وی ادامه می‌دهد: پروفرما(پیش فاکتور) در گذشته طی ۲۴ ساعت ثبت‌ می‌شد و آن را به بانک عامل می‌دادیم تا به بانک مرکزی ارسال شود اما این رویه امروز کاملا عوض شده و تقریبا هیچ شکلی ندارد.

مظاهری با بیان اینکه این موضوع موجب سردرگمی واردکنندگان شده است، عنوان می‌کند: ما امروز با پدیده جدیدی روبه‌رو هستیم و حتی خودمان نمی‌دانیم باید چه‌کار کنیم. فقط پیگیر کارها هستیم و این موضوع یک ماه است که ادامه دارد. آخرین سفارش ما متعلق به یک ماه قبل است و کارخانه‌های تولید مرکب برای تولید محصولات خود به مواد اولیه نیاز دارند.

وی با اشاره به اقداماتی که تعاونی در گذشته برای تامین مواد مورد نیاز چاپخانه‌داران انجام می‌شد، توضیح می‌دهد: ما در گذشته برای تهیه کاغذ، مقوا، مرکب و الکل ایزوپروپیل که بسیار مورد نیاز صنعت چاپ و چاپخانه‌ها است اقدام می‌کردیم اما اخیرا برای ثبت سفارش به مشکل برخورده‌ایم و قیمت‌ها نیز به دنبال این موضوع به شدت رشد صعودی داشته‌اند.

مظاهری با ذکر مثالی در این زمینه می‌گوید: به عنوان مثال قیمت الکل ایزوپروپیل دو برابر شده است. هر لیتر این الکل حدود هفت هزار و ۳۰۰ تومان در بازار توزیع می‌شد و الان به ۱۵ هزار تومان رسیده است. حتی در زمینه مرکب‌های داخلی نیز دچار این افزایش قیمت شده‌ایم و کارخانه‌های داخلی نیز از سه‌ـچهار ماه قبل تاکنون سه بار ۲۰ درصدی قیمت‌های خود را بالا برده‌اند و ما الان با افزایش ۶۰ درصدی قیمت مرکب داخلی در بازار مواجه شده‌ایم.

مدیرعامل تعاونی چاپخانه‌داران تهران در پاسخ به این سوال که ملزومات و مواد اولیه کنونی تا چه مدت زمان می‌توانند پاسخگوی نیاز اهالی چاپ و نشر باشد نیز می‌گوید: طبق شنیده‌ها از مدیران کارخانه‌ها آن‌ها گفته‌اند که تا دو تا سه ماه دیگر بیشتر مواد نداریم. در تعاونی هر جنسی که به ما برسد می‌فروشیم و این تعاونی با وضعیت موجود نمی‌تواند خیلی زیاد پاسخگوی نیاز اهالی چاپ باشد چراکه اجناس موجود در انبار زیاد نیست.

وی با بیان اینکه گاهی شنیده می‌شود که اجناس در بازار وجود دارد اما از فروش آن جلوگیری می‌شود، یادآور می‌شود: الان در بازار به‌گونه‌ای شده است که افراد جنس دارند اما نمی‌فروشند و وقتی قیمت کاغذهای تحریر و گلاسه را سوال می‌کنیم اصلا به ما قیمت نمی‌دهند زیرا وقتی ورود این کالاها با مشکل روبه‌رو شود در عرضه و فروش هم با این مسائل برخورد می‌کنیم.

 

حال باید دید با وضعیت آشفته اقتصاد و مسائل و دغدغه‌هایی که اهالی چاپ و نشر با آن روبرو هستند، آیا مسوولان دولتی می‌توانند راهکاری برای اختصاص ارز دولتی به واردکنندگان اصلی بیندیشند یا بازاری‌ها و مصرف‌کنندگان همچنان باید در این سردرگمی باشند تا شاید دستورالعمل یا شیوه‌نامه جدیدی برای اختصاص ارز یا ترخیص کالاها از گمرک راهگشای این موضوع باشد؟ 

نخستین چاپخانه ۲۲ ماه مه سال ۱۶۴۰ میلادی وارد ایران شد. خاچاطور وارتاپد گساراتسی، پیشوای مذهبی کلیسای وانک بدون اینکه به تجربه گوتنبرگ دسترسی داشته باشد پس از وارد کردن قطعات مورد نیاز با کمک شاگردان و همکاران خود موفق به طراحی ماشین، کاغذ و مرکب چاپ شد و اولین کتاب را در ایران با نام «زبور داود» در ۵۷۲ صفحه به چاپ رساند و این سرآغاز تاریخ چاپ در ایران است. این کتاب درحال‌حاضر در آکسفورد انگلستان نگهداری می‌شود و نمونه موجود در کلیسای وانک رونوشت آن است. تنها آثار به‌جای مانده از این چاپخانه در کلیسای وانک عبارت‌ است از تعدادی حروف، کتاب‌‌هایی که اولین بار در نقاط مختلف دنیا به زبان ارمنی چاپ‌ شده‌اند و نیز نمونه‌هایی از هنر کتابت در آن دوران مانند انواع جلد سوخت، معرق، ضربی و روغنی مرصع و مُذَهّب که متعلق به سده‌های هفدهم تا هجدهم میلادی است. چاپخانه جلفای اصفهان پس از وقفه طولانی از ۱۶۸۷ میلادی بار دیگر شروع به‌کار کرد و تنها هشت کتاب در سده هفتم میلادی به چاپ رساند و بعد از آن تعطیل شد؛ ولی مجددا از ۱۸۷۲ میلادی شروع به‌کار کرد و تا امروز مشغول به‌کار است و حدود ۵۰۰ عنوان کتاب که بسیاری از آنها تحقیقی و با ارزش هستند توسط این چاپخانه به چاپ رسیده است.

سپس در جلفای اصفهان دو چاپخانه دیگر متعلق به جامعه ارامنه کاتولیک راه‌اندازی شد که یکی از آنها چاپخانه «لازاریت» نامیده شد که تنها سه جلد از کتاب‌های چاپ شده آن در دسترس است و دیگری چاپخانه «استپانیان» که متعلق به دکتر هُوانِس استپانیان و برادران وی بود و از سال ۱۹۴۵ به مردم اصفهان معرفی شد. این چاپخانه در حقیقت ادامه چاپخانه لازاریت است که چند سال قبل در معرض فروش قرار گرفت و دستگاه چاپ و سایر متعلقات آن و همچنین حروف فارسی را یک فارسی زبان و حروف ارمنی و لاتین آن را شورای خلیفه‌گری ارامنه اصفهان، برای چاپخانه کلیسای وانک خریداری کرد

حسین یاراحمدی؛ مدرس و کارشناس چاپ با بیان اینکه چاپ دیجیتال و چاپ سنتی در کنار یکدیگر می‌توانند موفق باشند، گفت: برای موفقیت در عرصه‌های چاپی، چاپ سنتی و دیجیتال باید به هم نزدیک شده و همگرا شوند. در سراسر دنیا نیز چنین اتفاقی افتاده است و رمز موفقیت آن‌ها همین موضوع به شمار می‌آید، این در حالی اسن که ما هنوز نسبت به دیگر کشورها در این زمینه عقب‌تر هستیم.

وی ادامه داد: طی سال‌های آینده بخش زیادی از فعالیت‌های چاپ کنونی به علت پایین آمدن تیراژ سفارش‌ها، همچنین شخصی‌سازی فایل‌ها و سفارشات به درخواست مشتریان به سمت دیجیتال می‌رود و ناگزیر هستیم که به این سمت حرکت کنی.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از ایپینا یاراحمدی با بیان اینکه بقیه روش‌های چاپی مثل افست، فلکسو و گراور مجبور هستند خود را به چاپ دیجیتال نزدیک کنند، توضیح داد: این اتفاق در سراسر دنیا رخ داده است و اصلا چیز بدی نیست اما در این میان چند مساله اصلی وجود دارد؛ نخست اینکه به دنبال تحریم‌ها، تکنولوژی‌های جدید به راحتی به کشور ما نمی‌آید و ما برای خریداری و بهره‌مندی از ماشین‌آلات جدید با مشکل جدی روبرو هستیم.

وی افزود: بحث دوم هزینه‌های بسیار بالایی است که این ماشین‌ها دارند، به طوری که تا چند سال پیش یک میلیون یورو حدود یک میلیارد تومان می‌شد اما الان همین میزان به مبلغ هفت تا هشت میلیارد تومان می‌رسد، به همین دلیل وارد کردن تکنولوژی روز کار سختی است و کمتر کسی این ریسک را در این وضعیت انجام می‌دهد.

این مدرس چاپ با اشاره به تاثیر هزینه‌های بالا در کاهش حرکت به سمت چاپ دیجیتال موثر است، گفت: استمرار این موضوع موجب بیشتر شدن شکاف ما با تکنولوژي روز دنیا می‌شود، سنگین بودن هزینه‌ها برای ورود تکنولوژی در سال‌های اخیر موجب شده است که از قافله چاپ دیجیتال عقب بمانیم و کمتر کسی سرمایه خود را درگیر کار ‌کند.

یاراحمدی تاکید کرد: فردی که الان بخواهد از تکنولوژي ۲۰۱۸ در کار خود استفاده کند نیازمند سرمایه زیادی برای خریداری ماشین‌آلات این حوزه است که توانایی پرداخت آن را ندارد. الان در بسیاری از موارد ماشین‌آلات دست دوم به کشور وارد می‌شود که این تکنولوژي متعلق به پنج سال پیش است و به همین دلیل پررنگ شدن فعالیت چاپ دیجیتال را در کشور احساس نمی‌کنیم.

وی با تاکید بر اینکه چاپ دیجیتال و سنتی باید با هم همراه شوند، عنوان کرد: روند اینگونه است که چاپ سنتی و دیجیتال باید به هم نزدیک و همگرا بشوند، در سراسر دنیا نیز چنین اتفاقی افتاده است، اما ما هنوز نسبت به دیگر کشورها عقب‌تر هستیم.

یاراحمدی همچنین درباره لزوم همگرایی این دو حوزه گفت: قرار نیست چاپ دیجیتال جای افست را بگیرد بلکه این موجی است که باید با آن همراه شد و هیچ یک منکر همدیگر نیستند. به عنوان مثال در بازار بسته‌بندی می‌توان با روش‌های سنتی کارهای تیراژ بالا چاپ شوند اما با روش دیجیتال می‌توان برخی ویژگی‌های این شیوه چاپی را بر روی بسته‌بندی‌ها اعمال کرد.

وی با ذکر مثالی در این باره گفت: به عنوان مثال می‌خواهید یک لفاف انعطاف‌پذیر تولید کنید که بخش متغیری دارد مانند یک بارکد و کد مشخصی که این کار را چاپ دیجیتال به راحتی می‌تواند برای شما ایجاد کند و این یعنی چاپ دیجیتال در کنار تکنولوژي سنتی قرار می‌گیرد و آن را پر می‌کند.

یاراحمدی یاداور شد: به نظر من در آينده فعالیت‌ها اینگونه می‌شود، در بخشی مثل نشر این موضوع به دلیل ماشین‌های جوهرافشان از سرعت کار، رشد و تولید بالایی برخوردار است و در برخی حوزه‌ها نیز کار با کندی روبرو است اما در نهایت در کنار هم کار می‌کنند.

این مدرس و فعال حوزه چاپ با بیان اینکه باید امکان دسترسی به تکنولوژی را برای همه دست‌اندرکاران این حوزه فراهم کنیم، به نظر من شغل ما تکنولوژی محور است و مثل ریاضیات نیست که بگوییم با تمرین حل کردن می‌توانیم موفق باشیم، بلکه باید تکنولوژي وارد کار ما شود. زیرا زمانی که تکنولوژي وارد شود راه‌حل تجاری آن نیز پیدا می‌شود.

 

 

مدیرعامل شرکت چاپ و نشر بانک ملی ایران از تولید مُهر امنیتی در این چاپخانه خبر داد.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، رضا منصوری، مدیرعامل شرکت چاپ و نشر بانک ملی ایران، از راه‌اندازی واحد تولید مُهر امنیتی در شرکت چاپ و نشر بانک ملی ایران خبر داد.

وی با اشاره به اینکه از دیرباز تاکنون به منظور اعتباربخشی به اسناد هویتی، اعتباری و بهادار از مُهر استفاده می‌شده است،‌ افزود: سالیان طولانی است که از انواع مهرها به منظور هویت بخشی به اسناد مختلف استفاده می‌شود. در سالیان اخیر استفاده از انواع مهرهای ژلاتینی رواج زیادی یافته و هم اکنون نیز از آن به عنوان یکی از عوامل مهم اصالت سند یاد می‌شود. اما متاسفانه همواره شاهد این هستیم که به منظور سوء استفاده از انواع اسناد، مهرها به روش‌های مختلف جعل می‌شوند.

منصوری تصریح کرد:‌ یکی از معایب مهرهای ژلاتینی، امکان بازتولید آن ها با استفاده از نرم‌افزارهای رایج گرافیکی است. همچنین مهرهای ژلاتینی از مولفه‌های امنیتی برخوردار نیستند و با حداقل هزینه قابلیت تولید دارند. از سویی دیگر، در حال حاضر، سازمان‌های مختلف به منظور بالا بردن ایمنی مهرهای خود، از مُهرهای برجسته استفاده می‌کنند که نسبت به مُهرهای ژلاتینی از امنیت بالاتری برخوردار هستند. اما متاسفانه امکان ساخت این مهرها نیز وجود دارد. علاوه بر این، نسل دیگری از مُهرها از نوع لیزری هستند که با تکنیک نوردهی به سطح حساس یک نوع پلیمر خاص ایجاد می‌شود.

مدیرعامل شرکت چاپ و نشر بانک ملی ایران در ادامه گفت: در برخی موارد در ایران بعضی از ارگان‌ها با صرف هزینه‌های گزاف مبادرت به تولید مهر در خارج از کشور می‌کنند که امکان تولید این مهرها امروز در کشور فراهم است.

منصوری همچنین ادامه داد: مهرهای تولید شده در شرکت چاپ و نشر بانک ملی ایران، توسط نرم افزار طراحی امنیتی که تنها در اختیار چند شرکت محدود قرار دارد، طراحی می‌شوند و باز تولید فایل آن‌ها عملاً غیر ممکن است. همچنین امکان پیاده‌سازی مولفه‌های امنیتی با توجه به نیاز سازمان‌ها وجود دارد.

منصوری گفت:‌ داشتن طراحی منحصر به فرد و یکتا، علاوه بر بالا بردن امنیت، می‌تواند اثر تبلیغی مناسبی برای سازمان‌ها به همراه داشته باشد.

 

حجت‌الاسلام حمیدرضا حنان، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی لرستان، امروز چهارشنبه، پنجم اردیبهشت، در دیدار استاندار لرستان با هیات مدیره خانه مطبوعات لرستان، اظهارکرد: هیئت مدیره خانه مطبوعات فعلی لرستان، افرادی باثبات و پای کار هستند.

وی با اشاره به این‌که خانه مطبوعات مرجع رسانه‌هاست، عنوان کرد: تعداد ۱۰۵ فعال رسانه‌ای استان شرایط احراز کارت خبرنگاری را کسب کردند و هم‌اکنون کارت آن‌ها آماده است که طی روزهای آینده توزیع خواهد شد.

حنان، تمکن مالی را شرط دریافت و اخذ مجوز نشریات برشمرد و اضافه کرد: نامه اختیارات خانه مطبوعات صادر شده که طی آن اختیارات بیشتری به اعضای خانه مطبوعات لرستان داده شده است.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی لرستان به تاسیس چاپخانه مطبوعات لرستان اشاره و تصریح کرد: سرمایه‌گذار راه‌اندازی چاپخانه در لرستان مشخص شده و با حمایت استانداری لرستان مشکل نبود چاپخانه در لرستان برطرف می‌شود.

در پی تعطیلی چاپخانه جام‌جم مازندران در ابتدای سال 97 و بیکاری 15 نفر بطور مستقیم و 45 نفر بطور غیرمستقیم 15 تن از کارگران چاپخانه جام‌جم مازندران با حضور در مقابل استانداری مازندران خواستار حمایت از کارگران بیکار شدند.

یک کارگر 40 ساله گفت: چاپخانه جام‌جم مازندران 13 سال پیش در ساری آغاز به‌کار کرد و سهمیه روزنامه جام‌جم استان‌های خراسان رضوی، خراسان شمالی، سمنان، گلستان مازندران و گیلان در این چاپخانه منتشر می‌شد که اخیرا به دلیل سوء مدیریت پیمانکار جدید به بهانه افزایش دلار و افزایش مواد چاپ و دستمزدها و کاهش تیراژ تعطیل شد.

این کارگران با اشاره به وضعیت بیکاری در جامعه و بالا رفتن سن آنها پس از 15 سال کار و تلاش از مسئولان خواستند به جای حمایت از پیمانکار چاره‌ای برای بیکاری کارگران چاپخانه جام‌جم بیاندیشند.