شرکت استرالیایی "تیتومیک  (Titomic) از چیزی پرده‌برداری کرد که ادعا می‌کند بزرگترین چاپگر سه بعدی فلز جهان در این مرکز کاملا ممتاز در ملبورن است.

چاپگر سه بعدی فلز که با همکاری مرکز تحقیقاتی آژانس فدرال استرالیا(CSIRO) ساخته شده، دارای 9 متر طول، 3 متر عرض و 1.5 متر ارتفاع است، اما فرآیند چاپ به این اندازه محدود نمی‌شود، به این معنی که می‌توان از آن برای چاپ اشیای حتی بزرگتر استفاده کرد.

این دستگاه مانند دیگر چاپگرهای سه بعدی، اشیا را به شکل لایه به لایه چاپ می‌کند، اما به جای اتکا به پودرهای فلزی که با استفاده از گرمای شدید ترکیب می‌شوند، از بازوی رباتیک استفاده می‌کند که ذرات پودر تیتانیوم را با سرعت مافوق صوت روی یک داربست می‌پاشد. سرعتی حدود یک کیلومتر بر ثانیه که چنان سریع است که وقتی ذرات به سازه برخورد می‌کنند، جامد می‌شوند.

این دستگاه به محافظ گازی نیاز ندارد و در مقایسه با تکنیک‌های تولید سنتی، کاهش ضایعات مواد را به دنبال دارد.

از آنجایی که از انرژی جنبشی به جای انرژی حرارتی استفاده می‌کند، هیچ‌گونه خطر تغییر شکل بر اثر حرارت برای قطعات تولید شده وجود ندارد.

روش کار این دستگاه اساسا همان تکنیک پاشش سرد است که برای پوشش و حفظ قطعات فلزی رایج به منظور حفاظت از آنها در برابر خوردگی استفاده می‌شود که سال‌ها به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته است.

 

این شرکت در حال حاضر از فناوری تولید بدنه یکپارچه تیتانیومی دوچرخه بر روی یک ماشین کوچکتر با نرخ هر 30 دقیقه یک بدنه است.

 

برادر بزرگترش که 40 در 20 متر اندازه دارد، می‌تواند 45 کیلوگرم ماده را طی یک ساعت چاپ کند که بسیار سریع‌تر از سایر چاپگرهای 3بعدی کوچکتر فلزی است.

سرعت چاپ چاپگرهای رایج کنونی حدود 1 کیلوگرم  در هر 24 ساعت است!

این چاپگر با وجود استفاده از پودر تیتانیوم می‌تواند قطعات را بسیار نزدیک به استحکام قطعات تیتانیومی ساخته شده با استفاده از تکنیک‌های متداول تولید کند.

علاوه بر این، این چاپگر می‌تواند اجزای چندبخشی را به شکل قطعات یکپارچه که سبک‌تر و قوی‌تر هستند، چاپ کند. چرا که نیازی به برش، خم شدن، اتصال و جوش نخواهند داشت و اجازه می‌دهد تولید، کاملا خودکار شود.

این دستگاه همچنین می‌تواند از فلزات غیر از تیتانیوم استفاده کند، اما استفاده از تیتانیوم به دلیل استحکام، سبکی و هزینه تقریبا مناسب آن است.

شرکت تیتومیک در ابتدا صنایع هوایی، نظامی، دریایی و ورزشی(به ویژه دوچرخه) را هدف قرار داده است و در آینده هم چشمی به صنعت خودرو، تجهیزات پزشکی، ساختمان و برنامه‌های کاربردی استخراج معادن دارد.

این شرکت در حال حاضر توجه برخی از شرکت‌های بزرگ را به خود جلب کرده است و اعلام کرده است که با شرکت تولیدکننده وسایل گلف موسوم به "Callaway" و شرکت کشتی‌سازی "Fincantieri" استرالیا مشارکت داشته است.

رییس شرکت تیتومیک گفت: ما در حال تولد یک صنعت کاملا جدید برای تولید فلزات هستیم. اکنون ما واقعا می‌توانیم کارهایی را در مقیاس صنعتی انجام دهیم. نه تنها در مقیاس صنعتی، بلکه ما می‌توانیم عملا بزرگ‌تر، سریع‌تر و دقیق‌تر نیز عمل کنیم.

گروهی از محققان دانشگاه کالیفرنیا، تکنیک جدیدی را برای چاپ بافت های زیستی با استفاده از مواد ترکیبی ابداع کردند. اکنون عدم تعادل بین نیاز و عرضه اندام ها و بافت های طبیعی یک بحران جدی در حوزه سلامت ایجاد کرده است. حتی در مواردی که اندام ها و بافت های مورد نظر تامین می شود، معمولا با بدن دریافت کننده به طور کامل سازگار نیست و مشکلاتی را ایجاد می کند.

به همین دلیل، محققان به دنبال روش هایی برای تولید آزمایشگاهی بافت ها و اندام ها هستند. اما این کار علاوه بر تامین نامحدود مواد اولیه سالم و عاری از آلودگی، نیازمند تولید اندام ها و بافت ها بر اساس خصوصیات و ویژگی های موردنظر پزشکان و جراحان است.

با وجود این، چالش اصلی محققان این است که بافت زنده دارای ساختاری بسیار پیچیده بوده و از انواع مختلف سلول ها، رگ های خونی، اعصاب و ساختارهای مکانیکی مختلف تشکیل شده است.

اکنون محققان دانشگاه کالیفرنیا یک چاپگر زیستی ساختند که با استفاده از یک تراشه پیشرفته قادر است چندین ماده مختلف را براساس ساختار سلول های متفاوت به صورت همزمان تولید کند. این چاپگر به یک مجموعه از چند میلیون آینه مجهز است که هریک از آنها قادرند به طور مستقل حرکت کنند.

این آینه ها برای هریک از لایه های شی در حال چاپ، از طریق کنترل نحوه تابش پرتوهای نور که موجب سختی ژل می شوند، الگوی خاصی را ایجاد می کنند. در حال حاضر این چاپگر از چهار نوع مرکب زیستی بهره می برد؛ اما در آینده قرار است تعداد این مرکب ها افزایش یابد.

این چاپگر در آزمایش های اولیه ساختارهای ساده ای مانند رگ های خونی، تومورهای مصنوعی، بافت پیوند دهنده عضلات و اسکلت و بافت عضلات را چاپ کرد و آنها با موفقیت و بدون پس زدن، در بدن موش ها ایمپلنت شدند.

 

بازوی مکانیکی هوشمند شرکت اوپن بیونیکس(Open Bionics) که با کمک چاپگر سه‌بعدی تولید شده است، کودکان معلول را به شدت دلگرم کرده است.

مدیران این شرکت به تازگی تصمیم به راه‌اندازی خط تولید جدیدی برای ساخت اندام‌های مصنوعی مخصوص کودکان گرفتند که تولیدات آن با استقبال بی‌نظیری مواجه گردیده است. شرکت‌های مطرح والت دیزنی تصمیم به همکاری با Open Bionics گرفته‌اند.

عملکرد فوق‌العاده این بازو مکانیکی هوشمند به گونه‌ای است که قیمت آن کمتر از نصف نزدیک‌ترین رقیبش است. این بازو بسیار راحت و قابل تنظیم است و چگونگی کارکرد آن دید ما را نسبت به پروتزهای هوشمند تغییر می‌دهد.

پژوهشگران دانشگاه تورنتو نوعی پرینتر سه بعدی طراحی کرده اند که می توان به سهولت جای انواع زخم را پوشش دهد.

این چاپگر سه بعدی می تواند نوعی لایه محافظ درست مانند پوست انسان ایجاد کند و این پوست را روی دست یا پای افراد که زخمی شده، جایگزین کند.

به گفته تیم پژوهشی طراح این پروژه، این پوست جایگزینی مناسب برای پوست های معمولی است. درواقع اگرچه می توان از این پوست به عنوان یک جایگزین استفاده کرد اما اساس حالت مصنوعی و غیر طبیعی ندارد.

اما روش کار این دستگاه نسبت به نسخه های پیشین کاملا متفاوت است. در نمونه های پیشین، یک لایه از پیش آماده شده روی محل زخم قرار می گرفت. اما اکنون دستگاه در دست کاربر قرار می گیرد و می تواند پوست جایگزین را مانند یک دستگاه تلگراف یک نوار سفید را روی پوست افراد ارسال کند.

درواقع این پوست مصنوعی یک بافت پوست «بیو جوهر» است که به طور مستقیم مناطق آسیب دیده را ترمیم می کند.

پژوهشگران این طرح می گویند، دستگاه مذکور، نخستین دستگاهی است که می تواند پوست را به طور مستقیم در محل زخم، در عرض  دو دقیقه یا کمتر تشکیل دهد.

پوست انسان ممکن است بوم بعدی چاپ سه بعدی باشد. محققان دانشگاه مینه سوتا همچنین از چاپگرهای 3D برای قرار دادن الکترونیک به طور مستقیم بر روی پوست مردم استفاده کرده و دیگر پرینترهای نمونه اولیه پوست نیز وجود دارند.

 

 

ارتش آمریکا برای تامین نیازهای خود در عرصه نبرد به فناوری تولید پهپاد با استفاده از چاپگرهای سه بعدی در عرض چند ساعت دست یافته است.

 

 از این طریق می توان بسته به نیازهای خاص رخ داده در مناطق مختلف جنگی پهپادهایی را طراحی کرد و این پهپادهای سفارشی را در عرض چند ساعت تولید کرده و به پرواز درآورد.

ارتش آمریکا از دو سال قبل به دنبال عملیاتی کردن طرح مذکور است و حالا تفنگداران دریایی این کشور به فناوری یادشده دست یافته اند. پهپادهای یادشده که UAS نام گرفته اند به سادگی از روی زمین به پرواز درمی آیند و با استفاده از رایانه شخصی و حتی تبلت قابل کنترل و هدایت هستند.

برای طراحی این پهپادها تنها کافیست سرباز نیروی زمینی ارتش آمریکا پارامترهای ماموریت پهپاد مورد نظر خود را تعریف و مشخص کند و سپس پهپاد مناسب برای این کار مشخص و انتخاب می شود و چاپ سه بعدی آن برای استفاده عملیاتی آغاز شده و بعد از چند ساعت به پایان می رسد.

 

استفاده از این سیستم برای تمامی نظامیانی که آشنایی خاصی با پهپادها ندارند نیز امکان پذیر است. بعد از چاپ سه بعدی هر پهپاد برخی قطعات الکترونیکی از قبل آماده شده بر روی آنها نصب می شود. هزینه کم و سرعت بالای اجرا مهمترین مزیت این طرح است.

منبع: مهر

انجمن چاپگرهای لیبل و تأمینکنندگان مواد این چاپگرها، یک سمینار با موضوع "حرکت به سمت دیجیتالی شدن  زمان و نحوۀ این کار" را در تاریخ 24 نوامبر و در شهر دهلی، مرکز بوم‏شناسی هند برگزار کرد.

 

موضوع اصلی این سمینار برگزاری یک گفتگوی آزاد در مورد فناوری های چاپ دیجیتالی، بحث در مورد حرکت به سمت چاپ دیجیتالی و ارائۀ آخرین نوآوریهای صورت گرفته، ایده­ها و نقطه نظرات کارشناسان صنعت چاپ می­باشد. حمایت مالی این رویداد از سوی شرکتهای اچپی (HP)، وینساک (VINSAK) و گروه فیگ (FIG) انجام شده است و در آن شاهد حضور چاپگرها، مبدل‏ها و صاحبان رسانه از شهر دهلی (Delhi/NCR) خواهیم بود.

این سمینار با سخنرانی گورو راج بالارواد (Guru Raj Ballarwad) رئیس موسسۀ ALPS آغاز شد و در ابتدا خوش آمدگویی گرمی به همه بازدیدکنندگان و شرکت کنندگان داشت و در ادامه نظرات خود را در مورد اینکه چگونه موسسۀ ALPS میتواند با چاپ مجلات، برگزاری سمینارها و نمایشگاهها، کنفرانس ها و غیره از کل صنعت چاپ حمایت و پشتیبانی نماید. این رویداد زیر نظر آشیش گوپتا (Ashish Gupta) مدیر عامل شرکت تجاری راشنال (Rational) مستقر در دهلی نو برگزار گردید.

 به گفتۀ گائوراف روی (Gaurav Roy)، گروه FIG اینکه چگونه چاپگرها میتوانند وارد دنیای تجاری چاپ دیجیتال شوند را تشریح نموده و موانع پیش رو و همچنین مزایای مختلف چاپ دیجیتال و اینک جت را تبیین نموده است. او در مورد سفر جالب یک مبدل هندی از اواخر سال 1990 تا به امروز را بازگو نمود و همچنین در مورد نقشی که مارک اندی (Mark Andy) در ارائۀ راه حلهای دیجیتالی شدن و کاهش هزینه ها در بازار هند ایفا کرده است را به زبان آورد.

 شامیم آلام (Shamim Alam): شرکت هولت پاکارد (Hewlett Packard-HP) در مورد اینکه چگونه چاپگرها می توانند لیبل های منحصربفردی به روش چاپ دیجتال و با هزینۀ کمتر تولید کنند مباحثی مطرح نموده است. او همچنین تشریح کرد که چگونه برندهای معتبری نظیر کوکاکولا یا بیسکوییت اورئو (Oreo Biscuits) از فناوری چاپ دیجیتال برای تولید لیبل های مخصوص خود استفاده میکنند.

رانش باجاج (Ranesh Bajaj): شرکت وینساک (VINSAK India Pvt. Ltd) مواردی در مورد تبدیل و ترتیب کوتاه­مدت خطی ارائه نموده است. او نظرات خود در مورد چگونگی بهینهسازی هزینههای چاپ دیجیتال و صرفهجویی در زمان انجام کار در دورههای شغلی کوتاهمدت و یا متوسط را بیان نمود. او بر روی شخصی سازی دادههای متغیر بر روی بلیط های لاتاری، ژتون­های بازی، کارت­های بازی و غیره تأکید داشت و میگفت که دیجیتالی شدن میباشد تواند به معنای اضافه کردن داده در هنگام چاپ و تغییر داده در مطبوعات چاپی

این سخنرانیها در مورد یک مبحث آزاد و جالب توجه ارائه شدند و در اینجا افراد برجسته ای همچون سانجیف سوندی (Sanjiv Sondi) از شرکت زیرکون (Zircon)، هاریش گوپتا (Harish Gupta) از سای کام کودز (Sai Com Codes)، اِسپراباکار (Sprabhakar) از آیکون لیبلز (Ikon Labels) و جیرندر کومار (Girender Kumar) از شری رام ورتیتک (Shree Ram Vertitech) همگی به بیان نقطه نظرات خود پیرامون موانع موجود در ورود به سیستم دیجیتالی نظیر هزینۀ بالای تجهیزات دیجیتال، هزینۀ بالای اجرای فرایندهای دیجیتالی در برابر فرایندهای سنتی و همچنین عدم تمایل برندها به پرداخت حق بیمه در روندهای دیجیتالی را ارائه نمودند. فروشندگان سعی دارند تا راهحل و توصیههایی در این مورد پیشنهاد دهند اما موضوع مهمی که جای بحث دارد این است که، در صورتی که هر دوی تبدیلکننده ها و تأمین کنندگان تجهیزات دیجیتال بخواهند در جهت آموزش صاحبان برند و گروههای بسته بندی اقدام نمایند، فروش تجهیزات دیجیتال کار سختی خواهد بود.

در طی برگزاری این سمینار از آجای آگاروال (Ajay Aggarwal) به خاطر تهیۀ لیبل های سندیکا تشکر و قدردانی شد. او همچنین از تلاش­های گستردۀ کل تیم ALPS از جمله آرونش بانسال (Arunesh Bansal)، دبیر اجرای ASPL و تیم اجرای آن در سازماندهی این رویداد تعاملی و آموزنده بسیار تشکر کرد. او تأکید کرد که رویدادهای بعدی در آینده­ ای نزدیک در غرب و جنوب هند برنامه­ ریزی شده­ اند.

 

منبع: ایپینا

امکانات جدیدی که در منطقۀ رادبیول (Radebeul) در نزدیکی شهر درسدن (Dresden) ارائه گردیده است.

 

 کوئنیک بایر (Koenig & Bauer) و اِسکو (Esko) هر در زمینۀ چاپ بسته ­بندی جزء پیشگامان جهانی هستند و اخیرا با یکدیگر موافقت نموده­اند تا میزان مشارکت خود را افزایش دهند. برای این منظور، نرم­افزار مدیریت رنگ و نرم ­افزار گردش کار که متعلق به برند اِسکو است در مرکز نمایش شرکت کوئنیگ-بایر که در رادبیول قرار دارد نصب می ­گردد و می­توان تنظیمات مورد نظر مشتری را بصورت آنی و زنده بر روی روند چاپ اعمال نمود.

شرکت کوئنیگ بایر برای اینکه بتواند راه­ حلی مناسب در صنعت بسته­ بندی ارائه نماید، شرکت اِسکو را بعنوان یک شریک قوی انتخاب نمود تا بتوانند راه­ حل­های یکپارچه و عملیاتی ارائه کنند. بر همین اساس، امکان اینکه بتوان کاربرانی که از فناوری مدیریت رنگ ایکونیکس (Equinox) بهره می­ برند را نشان داد امر لذت­بخشی است چرا که امکان چاپ در یک محدوده رنگی بسط یافته را میسر می­ نماید و این کار توسط ابزار تصویرسازی اِسکو صورت می ­پذیرد. یکی از مزایای یک محدوده رنگی بسط یافته این است که چاپگرها از قطعات قابل شتسشو مجزا هستند و از رنگ­های نقطه­ ای در چاپ اقلام استفاده می­ گردد. فرایندهای تغییر شغل در حال شتاب گرفتن هستند و زمان تولید اضافی از راه خواهد رسید.

 این یک گزینۀ بسیار جذاب برای چاپگرهای صنعت بسته ­بندی محسوب می­ شوند. تعداد روزافزونی از صاحبان برندها امروزه پذیرفته­ اند که از یک محدودۀ رنگی بسط یافته استفاده نمایند بدین ترتیب این موضوع برای شرکت­ها بسیار مهم است تا هر دوی این شرکت­ها بتوانند راه­حل­هایی برای چاپ و پیش­ ازچاپ از یک موضوع یکپارچه و مشخص ارائه نمایند که برای این کار بایستی بالاترین درجه از استانداردهای کیفی رعایت شوند. بعد از همه این مسائل، وجود یک محدودۀ بسیار وسیع کافی نیست و برای پایداری مطلق باید به تمامی پارامترهای مرتبط با صنعت چاپ توجه داشت. شرکت­های کوئنیگ و بایر با داشتن سیستم­های کنترلی و اندازه ­گیری پیشرفته، پیش­ نیازهای اصلی برای انجام یک فرایند پایدار برای مدت طولانی را تدوین نموده­ اند.

 چاپگرهای مخصوص بسته ­بندی که از سوی شرکت کوئنیگ بایر در اختیار مشتری قرار داده می­شود در آینده نه تنها به آخرین فناوری­های صنعت چاپ مجهز خواهند شد بلکه فرایندهایی یکپارچه و راه ­حل­هایی عملیاتی برای انجام بسته­بندی­ها ارائه خواهند نمود. شرکت اِسکو نیز در نظر دارد تا از فرصت­های پیش رو برای اطلاع‌رسانی مشتریان خود استفاده نماید. اولین فعالیت مشترک این دو شرکت در چهارچوب همایش چندروۀ  اختراعات و نوآوری­های صنعت چاپ و پیش از­چاپ صورت گرفت که این همایش از 29 نوامبر تا 1 دسامبر در شهر رادبیول و به همت موسسۀ KBA-Sheetfed برگزار گردد.

 

منبع: ایپینا

 

چند ده هزار سال پیش هر انسان مجبور بود تمام نیازهای خود را به‌تنهایی فراهم کند. در آن زمان نه کارخانه‌ای وجود داشت که کالاهای موردنیاز انسان‌ها را تولید کند و نه فروشگاهی برای خرید مایحتاج روزانه. هر کس به‌تنهایی شکار می‌کرد، لباس خود را می‌ساخت، غار خود را پیدا می‌کرد و به ساخت ظروف و ابزارآلات ابتدایی مشغول می‌شد. رفته‌رفته جریان تغییر کرد و مردم به مبادله پرداختند. کم‌کم واحد‌های تولیدی و توزیعی شکل گرفتند و هر کس در کاری متخصص شد. این دوران، دوران کم‌یابی بود. منابع زمین محدود بودند و نیازهای بشر نامحدود. امروز نمی‌توانیم هراندازه که می‌خواهیم لباس، غذا، خانه و خودرو داشته باشیم. اما چه می‌شود اگر بار دیگر به شرایط ابتدایی خود بازگردیم؟ جایی که خودمان به‌تنهایی می‌توانیم هر چیزی که نیاز داریم را به‌رایگان تهیه کنیم؟ دورانی که آینده‌پژوهان به آن دوران پساکم‌یابی (Post-Scarcity) می‌گویند.

 

پساکم‌یابی، دوران فراوانی آغاز شده است

بیست سال پیش را به یاد بیاورید. زمانی که تلفن‌همراه کالایی لوکس بود که تنها عده‌ای خاص به آن دسترسی داشتند. کامپیوترها حافظه‌هایی کم‌تر از ۱۶ گیگ داشتند. اینترنت فقط در اختیار عده‌ای خاص بود و سرعت قابل‌توجهی نداشت. اما حالا تعداد زیادی از مردم به تلفن‌همراه هوشمند دسترسی دارند. حافظه ۲۵۶ گیگ بر روی تلفن امری عادی است و اینترنت پرسرعت به کالایی در اختیار عموم تبدیل شده است.

این اتفاق در مورد بسیاری از کالاهای دیگر هم افتاده است. فقط کافی است به یک فروشگاه زنجیره‌ای بروید و وضعیت کالاها را با ۲۰ سال پیش مقایسه کنید. حالا کالاهای متنوع با قیمتی ارزان در اختیار مردم هستند. اجناس این فروشگاه را با وضعیت انسان‌های غارنشین مقایسه کنید. آیا امروز در عصر فراوانی نیستیم؟

حافظه ۲۵۶ گیگ بر روی تلفن امری عادی است و اینترنت پرسرعت به کالایی در اختیار عموم تبدیل شده است.

اما دوران پساکم‌یابی بسیار متفاوت خواهد بود. فاصله آن زمان با امروز، مثل تفاوت امروز است با دوران پیش‌سنگی. وقتی با حداقل نیروی انسانی می‌توانیم کالاهایی بی‌اندازه ارزان (حتی مجانی) تولید کنیم. در آن زمان عموم مردم به کالاهای اساسی دسترسی خواهند داشت و تهیه لباس، غذا یا مسکن دیگر یک دغدغه نخواهد بود. البته کم‌یابی به طور کامل از بین نمی‌رود، بلکه به مراتب کم‌تر از امروز خواهد بود. اما چطور؟

مواد لازم برای تهیه دوران پساکم‌یابی

در دوران پساکم‌یابی دیگر مفهومی به نام کارخانه و فروشگاه وجود ندارد. هر کس خودش تولیدکننده وسایلی است که نیاز دارد. او می‌تواند این وسایل را با مواد اولیه‌ای که در اطراف خود دارد تولید کند. البته نه وسایلی مانند تبر و ظروف سفالی. بلکه وسایلی مانند تلفن‌همراه هوشمند یا کفش کتانی. برای تحقق این رویا به وسایلی نیاز داریم که تقریبا تمام آن‌ها در حال حاضر وجود دارند.

۱- انرژی رایگان و تجدیدپذیر

مهم‌ترین مانع بر سر تولید، مانعی است به نام حامل‌های انرژی. ما برای تولید مایحتاج خود به نفت، برق و گاز نیاز داریم. اما اگر بتوانیم از نیروی باد و خورشید انرژی موردنیاز خود را به‌رایگان تامین کنیم، شرایط دنیا به‌طور کامل متحول خواهد شد.

همین الان هم می‌توانیم سلول‌های خورشیدی را چاپ کنیم.

تصور کنید که می‌توانید هراندازه انرژی مصرف کنید. بدون آن که پولی بپردازید یا زمین را آلوده کنید. انرژی رایگان یعنی توان انجام خیلی از کارها. از جابجایی گرفته تا تولید. در حال حاضر زیرساخت‌های لازم برای تهیه انرژی مجانی وجود دارد.

۲- چاپگرهای سه‌بعدی

وقتی مشکل انرژی برای همیشه حل شد، به کمک چاپگرهای سه‌بعدی می‌توانیم کالاهای موردنیاز خود را چاپ کنیم. تنها کافی است پرینتر خود را به کامپیوتر متصل کنید تا بتوانید کفش کتانی، میز، تلفن و حتی خانه خود را چاپ کنید. اما یکی از مهم‌ترین چیزهایی که چاپ می‌کنید، توربین‌های بادی و سلول‌های خورشیدی هستند.

داستان وقتی جالب می‌شود که شما بتوانید با چاپگر خود چاپگرهای بیشتری چاپ کنید!

داستان وقتی جالب می‌شود که شما بتوانید با چاپگر خود چاپگرهای بیشتری چاپ کنید! چاپگری که می‌تواند برای شما قطعاتی متفاوت بسازد. مثلا چاپگری مخصوص تولید غذا. اگر در خانه‌ای زندگی کنید که خودتان چاپ کرده‌اید و انرژی موردنیاز آن را هم خودتان تامین می‌کنید، تا حد زیادی از دنیای بیرون بی‌نیاز خواهید شد.

همین امروز می‌توانیم موادی مانند فلز، پارچه، چوب، پلاستیک و غذا را چاپ کنیم.

۳- هوش مصنوعی

شاید فکر کنید هنوز برای طراحی کفش یا خانه خود به دیگران نیاز دارید. چه می‌شود اگر هوشی مصنوعی این کار را برای شما انجام دهد؟ این موجود هوشمند می‌تواند عواملی مانند مد و سلایق شخصی شما را دنبال کند و به طراحی شیک‌ترین و راحت‌ترین وسایل ممکن بپردازد. محصولی که دقیقا برای شما طراحی شده است.

باوجود هوش مصنوعی از مراجعه به مشاغلی مثل مشاور، پزشک و آرایشگر هم بی‌نیاز خواهید شد. هیچ نیازی وجود ندارد که خودتان آرایشگری بیاموزید. دانش آرایشگری بین هوش‌های مصنوعی به اشتراک گذاشته می‌شود و شما می‌توانید در خانه خود بدون پرداخت هیچ هزینه‌ای از نهایت دانش آرایشگری استفاده کنید. بهترین مدل موی ممکن برای صورت شما با توجه به نیازهای روزانه‌تان. تنها به یک ربات نیاز دارید که بتواند کار اصلاح را برای شما انجام دهد. این ربات را از کجا می‌آورید؟ خودتان آن را چاپ می‌کنید! نکته جالب این است که اگر ربات شما چیزی یاد بگیرد، در کسری از ثانیه تمام ربات‌های آرایشگر موجود در جهان آن مطلب را فرا خواهند گرفت.

۴- ربات‌های مستخدم

حالا که قرار است ربات آرایشگر چاپ کنید، چرا ربات‌های بیشتری تولید نکنید؟ رباتی که خانه شما را تمیز کند و یا به انجام کارهای شخصی‌ شما بپردازد. این ربات هرگز خراب نمی‌شود. چرا که به اینترنت و هوش‌مصنوعی مجهز است، می‌تواند نواقص خود را شناسایی کند و بیاموزد که چطور خودش را تعمیر کند. با خیال راحت کارها را به او بسپارید. او از پس خودش و شما برمی‌آید.

در آینده می‌توانید آرایشگر خود را چاپ کنید.

این ربات‌ها می‌توانند پزشک و حتی جراح باشند. شاید برای جراحی قلب خود یک ربات چاپ کنید. اگر از کار ربات راضی بودید، بعد از جراحی آن را دور نمی‌اندازید. بلکه می‌توانید آن را به دیگران بدهید. حتی لازم نیست آن‌ها به شما پول بدهند. چاپ این ربات هزینه‌ای در پی نداشته است. شاید بجای آن یک ربات نوازنده یا دلقک بگیرید.

۵- مواد اولیه فراموش‌شده

تا اینجا دیدیم که به ربات، انرژی و دانش دسترسی داریم و بدون نیاز به دانش فنی می‌توانیم هر چیزی را چاپ کنیم. تنها چیزی که به آن نیاز داریم مواد اولیه لازم برای چاپ این اشیا است. خاک منبعی فراوان و ارزان است. در هوا هم عناصر زیادی وجود دارد. ربات‌ها با استفاده از انرژی رایگان می‌توانند جستجو کنند و دیگر مواد لازم شما را کشف کرده و به خانه بیاورند. به این فرایند «معدن‌کاری خودکار» یا automated mining می‌گویند.

در این دوران نیازی نیست به فروشگاه برویم یا از فروشگاه‌های آنلاین مواد اولیه موردنیاز خود را سفارش بدهیم. چرا باید برای چیزی پول بدهیم که به‌رایگان در اختیار همه است؟ به خصوص اگر ربات‌های معدن‌کار بتوانند خود را بازتولید (self-replicating) کنند. یک ربات ساخته می‌شود و این ربات هزاران ربات شبیه به خود می‌سازد.

پساکم‌یابی، فناوری و اطلاعات

از مهم‌ترین المان‌هایی که ما را به سمت دنیای پساکم‌یابی سوق می‌دهد، پیشرفت فناوری است. زمانی بود که فناوری ساخت برخی قطعات فقط در اختیار چند شرکت به‌خصوص بود. همین موضوع باعث می‌شود که شرکت‌هایی خاص بتوانند برای خود انحصار درست کنند و قیمت کالاها را به شکلی نجومی بالا نگه‌دارند.

اما وقتی اطلاعات در اختیار عموم قرار بگیرد، انحصارها شکسته می‌شود و دنیا به سمت رقابت کامل پیش می‌رود. در بازار کاملا رقابتی قیمت‌ها بی‌اندازه کم خواهد شد.

اما وقتی اطلاعات در اختیار عموم قرار بگیرد، انحصارها شکسته می‌شود و دنیا به سمت رقابت کامل پیش می‌رود.

اما شکستن انحصار، مقاومت غول‌های تجاری در مقابل تولید غیرمرکزی (چاپ در خانه) را هم از میان می‌برد. اگر بازار تلفن‌همراه فقط در اختیار اپل، گوگل و سامسونگ نباشد، چه‌کسی می‌خواهد جلوی چاپ سه‌بعدی تلفن هوشمند در خانه را بگیرد؟

کمربندهای خود را ببندید

شاید دنیای پساکم‌یابی شبیه به فیلم‌های علمی و تخیلی به نظر بیاید. اما برای یک‌لحظه به دنیای اطراف خود نگاه کنید. تلفن‌های هوشمند و ارتباطات مجازی، ده یا بیست سال پیش غیرقابل‌باور بودند. خودروهای خودران هنوز هم برای بسیاری از مردم پذیرفته نشده است. خودروهایی که دیر یا زود وارد خیابان‌ها می‌شوند و بالاخره مجبور خواهید بود از آن‌ها استفاده کنید.

پیش‌بینی می‌شود که دوران پساکم‌یابی یا عصر فراوانی در حدود سال ۲۰۵۰ تا ۲۰۷۵ به‌طور رسمی آغاز شود. برای همین بعید نیست خیلی از ماها بتوانیم این روزهای رویایی را به چشم ببینیم.

دوران فراوانی و شهرگریزی

شهرها برای این شکل گرفتند که انسان‌ها بتوانند بیشتر نزدیک به هم باشند و نیازهای خود را به اشتراک بگذارند. نیاز به کالاها و خدمات کم‌یاب از مهم‌ترین دلایل گرد هم جمع شدن آدم‌ها بود.

اما شکل‌دادن این اجتماعات خالی از آسیب نبود. ترافیک سنگین، آلودگی، مشکل فاضلاب، دعواها و دلخوری‌های مدنی، جای پارک و سروصداهای همسایه تنها بخشی از مشکلات اجتناب‌ناپذیر کلان‌شهرها است.

چاپ سه‌بعدی مصالح، با مواد محلی و انرژی رایگان می‌تواند مفهوم مسکن را برای همیشه تغییر دهد.

اما اگر به کالا و خدمات دیگران نیازی نداشته باشیم، دلیلی برای تجمع ده‌ها میلیون نفر در یک منطقه کوچک وجود نخواهد داشت. شما به‌سادگی می‌توانید چاپگر خود را به منطقه‌ای خوش آب‌وهوا ببرید و خانه خود را بنا کنید. هر جا که خاک، آب و آفتاب باشد، سرزمینی نوین برای آغاز یک زندگی است. نگران ارتباط با دیگران نباشید. شبکه‌های مجازی در این ۵۰ سال به‌شدت رشد خواهند کرد.

چه بر سر اقتصاد خواهد آمد؟

اگر طی ۳۰ تا ۵۰ سال آینده هر کس بتواند تمام نیازهای خود را به‌تنهایی برآورده کند، پول ارزش خود را از دست خواهد داد. دیگر کسی نمی‌تواند بخش زیادی از ثروت جهان را به‌تنهایی در اختیار بگیرد و عده زیادی هم از فقر و نداری رنج نخواهند کشید.

پیش‌بینی می‌شود در آن زمان مردم دیگر برای بقا کار نکنند. بلکه کار کردن شکل تفریح داشته باشد. اگر دوست داشته باشید ساز می‌نوازید، کد می‌نویسید یا یک‌ تکه چوب را می‌تراشید. شاید خلاقیت به خرج بدهید و چیزهایی جالب چاپ کنید. به خودتان بستگی دارد. بیشتر نرم‌افزارهای موردنیاز در همین ساعت‌ها و به‌صورت تفننی ساخته خواهند شد.

البته ممکن است در آن زمان مشاغلی وجود داشته باشند و هنوز کسانی کار کنند. اما بعید است آن‌ها روزی هشت ساعت از وقت خود را برای کار صرف کنند. شاید ساعت کاری به ۸ تا ۱۰ ساعت در هفته کاهش پیدا کند، اما ممکن است در مقابل این خدمات اجتماعی دستمزدی پرداخت نشود. کسی چه می‌داند، حتی شاید دوران فراوانی، دورانی حوصله‌سوز و ملال‌آور باشد. یک احتمال دیگر این است که بشر در آن زمان به مرز جدیدی از کمیابی برسد. مثلا صدهزارسال پیش غذا کم‌یاب بود، اما چیزی به نام محدودیت سرعت اینترنت یا کم‌یابی نفت مطرح نبود. شاید آن روز منابع کم‌یاب دیگری اهمیت پیدا کردند. مثلا شاید همه نتوانند برای ماه عسل به دیدن حلقه‌های زحل بروند. یا شاید منابعی مانند عشق، احترام، حریم خصوصی و حتی توانایی متصل نبودن به اینترنت.

 

منبع: بازتاب

محققان دانشگاه واشنگتن موفق به چاپ سنسورهای بی سیمی شده اند که بدون نیاز به برق یا باتری با گیرنده های RF ارتباط برقرار می کنند.

 

دستگاه های چاپ شده در این مجموعه شامل پایه، چرخ دنده، سیم پیچ، آنتن و سوئیچ مسی هستند.

این سیستم بر مبنای شبکه های Backscatter پیاده سازی شده که در آن یک دستگاه برای ارسال داده از امواج ارسال شده از روتر وای فای یا دستگاه های دیگر استفاده می کند.

در این سنسور چاپ شده حرکات مکانیکی چرخ دنده ها باعث قطع و وصل شدن سوئیچ می شوند که طی آن آنتن فلزی سیگنال هایی را از روتر وای فای جذب کرده کرده یا منعکس می کند.

این سیگنال های منعکس شده سپس در گیرنده های وای فای لپ تاپ و گوشی هوشمند شناسایی خواهند شد.

یکی از محققین این پروژه به نام «ویکرام آیر» که دانشجوی دکترا است می گوید:

هدف ما تولید چیزی بوده که به محض خروج از پرینتر سه بعدی امکان ارسال اطلاعات مفید به دستگاه های دیگر را داشته باشد.

یکی دیگر از اعضای این تیم به نام پروفسور «شیام گولاکوتا»  تعیین میزان مایع لباسشویی باقیمانده در یک بطری را نمونه ای از کاربرد این دستگاه می دانند:

همزمان با خروج مایع لباسشویی از بطری، سرعت چرخش چرخ دنده میزان مواد باقی مانده در آن را مشخص می کند. زمانی که مایع درون بطری از مقدار مشخصی کمتر شود این دستگاه به صورت خودکار سیگنالی را موبایل کاربر ارسال می کند.

تیم توسعه دهنده پروژه با هدف جلب توجه افراد و گسترش کاربردهای این دستگاه، استفاده از آن را برای عموم مردم رایگان اعلام کرده است.

پرینتر سه بعدی عظیم GE، قطعات هواپیما را چاپ می کند.

 

منبع: دیجیاتو

 

نسل جدید آشپزها این بار درقالب روبات دارای هوش مصنوعی و چاپگر سه بعدی مسئول تهیه خوراک می شوند.

 

کارشناسان پیش بینی می‌کنند که همزمان با پیشرفت فناوری‌ها درحدود سال‌های ۲۰۳۷ هوش مصنوعی درکنار چاپگر‌های سه بعدی به تهیه غذا برای انسان‌ها بپردازند.

افزون برچاپگر‌های سه بعدی و توسعه فناوری روبات‌های هوشمند، انسان‌ها درآینده بسیاری از مواد غذایی مورد نیاز خودرا می‌توانند درخانه و آپارتمان تولید کنند وصنعت کشاورزی درسال‌های آینده تحول فراوانی پیدا می‌کند.

کارشناسان اکنون درحال پژوهش برای پرورش گیاهان در خانه و در محلول‌های مبتنی بر آب به جای خاک با استفاده از فناوری هیدروپونیک هستند که سبب می‌شود گیاه بدون آلودگی‌های محیطی رشد کند.

کارشناسان حتی اعتقاد دارند افراد درآینده به صورت مجازی با همدیگر دیدار می‌کنند و دریک محیط واقعیت مجازی با استفاده از دوربین سه بعدی می‌توانند به مهمانی یا حتی مسافرت دسته جمعی بروند.

محققان اعلام کرده اند که چاپگر‌های سه بعدی می‌توانند با دریافت مواد اولیه، خوراک مورد علاقه افراد را در بازه زمانی کوتاه تهیه کنند و به خوبی خوراک را در ظرف برای سرو قراردهند.

کارشناسان اکنون درحال بررسی تولید چاپگر‌های سه بعدی درابعاد کوچک هستند تا به راحتی درخانه و محل کار قرار بگیرد و خوراک و نوشیدنی مورد علاقه افراد را تولید کند.

منبع: میزان