مینی پرینتر جدید کانن محصولی فوق العاده کاربردی برای افرادی است که دوست دارند عکس های خود را به سرعت چاپ کنند. مینی  پرینترهای کانن با قابلیت هایی متعدد و با قیمت 130 دلار به فروش می رسند.

شما با این محصول جیبی و کاربردی می توانید به راحتی و به سرعت عکس های خود را چاپ کرده و   با خانواده و دوستان خود به اشتراک بگذارید.

با استفاده از این محصول که «Canon IVY» نام دارد، می توانید عکس های 2 در 3 اینچی را مستقیما از گوشی های هوشمند یا پلت فرم  رسانه های اجتماعی خود چاپ کنید.

افزون بر این، شما می توانید عکس های خود را پیش از چاپ آنها با اضافه کردن برچسب، فریم، فیلتر، ایموجی، متن و... ویرایش کنید.

به این ترتیب، ابزارهای  نقاشی به شما اجازه می دهد  بسیاری از فیلترها  را به عکس های خود اضافه کنید. این برنامه  از فیلترهای زنده واقعیت مجازی نیز پشتیبانی می کندکه بر اساس تکنولوژی ردیابی چهره عکس های شما را زیباتر می کند.

به نظر می رسد این  پرینتر  در برابر آب و گرد و غبار مقاومتی قابل قبول دارد و با توجه به ابعادش در هر جایی قابل حمل است.

سلولز یکی از فراوان ترین ترکیبات صنعتی موجود در بازار است و متخصصان علم مواد همواره به دنبال راهکارهایی برای استفاده از آن در چاپ سه بعدی بوده اند.

روش هایی که تاکنون برای این هدف مورد استفاده قرار گرفته است، ضایعات سمی زیادی داشته و مستلزم استفاده از پلاستیک است و به سبب قیمت تمام شده بالا، از نظر اقتصادی چندان به صرفه نیست.

اکنون پژوهشگران به فیبرهای سلولز مقداری اسیداستیک رقیق و مقداری کیتین که از مشتقات گلوکز است، اضافه کرده و ماده اولیه جدیدی را برای چاپ سه بعدی ساخته اند که از نظر محیط زیست تخریب پذیر بوده و استفاده از آن مستلزم بهره گیری از پلاستیک نیست.

همچنین قیمت این ماده در مقایسه با سایر مواد اولیه مورد استفاده در چاپ سه بعدی، کمتر است و پایداری بالایی دارد و می توان از آن برای چاپ سه بعدی اجسام بزرگ استفاده کرد.

محققان برای استفاده از این ماده اولیه، یک شیوه چاپ سه بعدی منحصر به فرد ابداع کردند که نقطه عطفی در فناوری چاپ سه بعدی محسوب می شود.

اکنون پژوهشگران دانشگاه فناوری و طراحی سنگاپور به دنبال شرکای جدید برای تجاری سازی فناوری خود و انتقال آن از لابراتوار به بازار می گردند.

محققان با استفاده از نقاط کوانتومی و چاپ سه بعدی موفق به ساخت LED روی سطح لنز چشمی شدند، این کار در راستای تولید چشم مصنوعی انجام شده است. پژوهشگران دانشگاه پرینستون با قرار دادن یک LED کوچک درون لنز چشمی موفق به ساخت دستگاهی شدند که می‌تواند رنگ‌های مختلفی ایجاد کند. این لنز از جنس پلاستیک بوده و محققان برای تولید LED از بلورهای کوچک نقاط کوانتومی استفاده کردند. این بلور‌ها امکان تولید رنگ دلخواه را دارند. تغییر ابعاد نقاط کوانتومی منجر به تغییر رنگ تولید شده می‌شود. این گروه تحقیقاتی با استفاده از سلول‌های زنده موفق به تولید چشمی مصنوعی شده‌ بود که آنتنی درون آن قرار داده شده بود که می‌توانست سیگنال‌های رادیویی را دریافت کند. یکی از چالش‌های محققان برای ساخت ادوات الکترونیکی سه بعدی آن است که نیاز به حرارت دادن برای شکل‌دهی قطعات وجود دارد که این فرآیند با ماهیت زیستی چشم مصنوعی در تضاد است. به همین دلیل به سراغ چاپ سه بعدی رفتند که نیاز به حرارت دادن، ندارد. این گروه تحقیقاتی چاپگر سه بعدی جدیدی را برای این کار طراحی و با هزینه تقریبی ۲۰ هزار دلار تولید کردند.

معماران هلندی پس از ساخت یک پل سه بعدی این بار پروژه ای را با نام Milestone کلید زدند که بر اساس آن چندین خانه سه بعدی اجاره ای با بهره گیری از فن آوری های برش لبه چاپ و ساخته خواهد شد.

در همین راستا مهندسان و معماران دانشگاه فنی Eindhoven و چندین شرکت این بار خانه هایی سه بعدی را طراحی کرده اند که برخلاف نمونه های پیشین که تنها به عنوان ابزار تحقیقاتی یا نمونه اولیه از آنها استفاده می شد، به طور خاص برای سکونت انسان ها طراحی و ساخته شده است.

این خانه های غیر معمول، به شکل سنگ هایی بزرگ ساخته شده اند. فرآیند ساخت و ساز این خانه های شیک، مشابه دیگر پروژه های معماری چاپ 3 بعدی به وسیله ماشین چاپ بزرگی انجام گرفته و مخلوط سیمان از یک نازل در لایه های متفاوت برای ساخت ساختار آن قرار گرفته و اسکلت ساخته میشود. پس از آن به کارگاه انسانی انتقال یافته و درب و پنجره ها متصل میشوند.

این خانه های سه بعدی با داشتن 95 متر مربع مساحت، یک اتاق نشیمن، آشپزخانه، دو اتاق خواب، توالت، حمام،تراس و یک انبار دارد.

طراحان این پروژه اعلام کردند ساخت نخستین خانه های اجاره ای به کمک فناوری چاپ سه بعدی امسال آغاز شده  و در اوایل سال 2019 آماده تحویل خواهد بود.

گفته شده این پروژه طی 5 سال آینده به اتمام خواهد رسید. قیمت واقعی اجاره خانه ها هنوز اعلام نشده است اما یک محقق از دانشگاه فنی Eindhoven اعلام کرده ما تلاش خواهیم کرد تا نرخ های اعلامی برای همه سطوح مردم مقرون به صرفه باشد.

 

محققان دانشگاه های هاروارد و ام آی تی موفق به تهیه یک مدل کاملا دقیق سه بعدی از مغز انسان با استفاده از چاپگرهای سه بعدی شدند.

تهیه چنین مدل هایی جراحی دقیق مغز انسان ها را تسهیل می کند و به خصوص برای برداشتن و حذف تومورهای خطرناک در حین جراحی های حساس مفید است.

برای چاپ سه بعدی مدلی دقیق از مغز انسان از سی تی اسکن و ام آر آی مغز انسان استفاده شده است. این مدل سه بعدی به صورت لایه لایه تهیه شده تا درک آن برای جراحان ساده تر باشد.

تهیه مدل های سه بعدی از مغز انسان با استفاده از چاپگرهای سه بعدی در گذشته نیز سابقه داشته است و سال گذشته پژوهشگران دانشگاه سوت وسترن در شیکاگوی آمریکا دست به چنین اقدامی زده بودند؛ اما مدل یادشده فاقد جزئیاتی کامل و مفصل از لایه ها و بخش های مختلف مغز انسان بوده است.

فناوری مورد استفاده بدین منظور تا بدان حد پیشرفته است که تجزیه و تحلیل عکس های سی تی اسکن و ام آر آی و آماده سازی آنها برای تهیه مدل سه بعدی را در عرض حداکثر ۶۰ دقیقه ممکن می سازد.

شرکت استرالیایی "تیتومیک  (Titomic) از چیزی پرده‌برداری کرد که ادعا می‌کند بزرگترین چاپگر سه بعدی فلز جهان در این مرکز کاملا ممتاز در ملبورن است.

چاپگر سه بعدی فلز که با همکاری مرکز تحقیقاتی آژانس فدرال استرالیا(CSIRO) ساخته شده، دارای 9 متر طول، 3 متر عرض و 1.5 متر ارتفاع است، اما فرآیند چاپ به این اندازه محدود نمی‌شود، به این معنی که می‌توان از آن برای چاپ اشیای حتی بزرگتر استفاده کرد.

این دستگاه مانند دیگر چاپگرهای سه بعدی، اشیا را به شکل لایه به لایه چاپ می‌کند، اما به جای اتکا به پودرهای فلزی که با استفاده از گرمای شدید ترکیب می‌شوند، از بازوی رباتیک استفاده می‌کند که ذرات پودر تیتانیوم را با سرعت مافوق صوت روی یک داربست می‌پاشد. سرعتی حدود یک کیلومتر بر ثانیه که چنان سریع است که وقتی ذرات به سازه برخورد می‌کنند، جامد می‌شوند.

این دستگاه به محافظ گازی نیاز ندارد و در مقایسه با تکنیک‌های تولید سنتی، کاهش ضایعات مواد را به دنبال دارد.

از آنجایی که از انرژی جنبشی به جای انرژی حرارتی استفاده می‌کند، هیچ‌گونه خطر تغییر شکل بر اثر حرارت برای قطعات تولید شده وجود ندارد.

روش کار این دستگاه اساسا همان تکنیک پاشش سرد است که برای پوشش و حفظ قطعات فلزی رایج به منظور حفاظت از آنها در برابر خوردگی استفاده می‌شود که سال‌ها به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته است.

 

این شرکت در حال حاضر از فناوری تولید بدنه یکپارچه تیتانیومی دوچرخه بر روی یک ماشین کوچکتر با نرخ هر 30 دقیقه یک بدنه است.

 

برادر بزرگترش که 40 در 20 متر اندازه دارد، می‌تواند 45 کیلوگرم ماده را طی یک ساعت چاپ کند که بسیار سریع‌تر از سایر چاپگرهای 3بعدی کوچکتر فلزی است.

سرعت چاپ چاپگرهای رایج کنونی حدود 1 کیلوگرم  در هر 24 ساعت است!

این چاپگر با وجود استفاده از پودر تیتانیوم می‌تواند قطعات را بسیار نزدیک به استحکام قطعات تیتانیومی ساخته شده با استفاده از تکنیک‌های متداول تولید کند.

علاوه بر این، این چاپگر می‌تواند اجزای چندبخشی را به شکل قطعات یکپارچه که سبک‌تر و قوی‌تر هستند، چاپ کند. چرا که نیازی به برش، خم شدن، اتصال و جوش نخواهند داشت و اجازه می‌دهد تولید، کاملا خودکار شود.

این دستگاه همچنین می‌تواند از فلزات غیر از تیتانیوم استفاده کند، اما استفاده از تیتانیوم به دلیل استحکام، سبکی و هزینه تقریبا مناسب آن است.

شرکت تیتومیک در ابتدا صنایع هوایی، نظامی، دریایی و ورزشی(به ویژه دوچرخه) را هدف قرار داده است و در آینده هم چشمی به صنعت خودرو، تجهیزات پزشکی، ساختمان و برنامه‌های کاربردی استخراج معادن دارد.

این شرکت در حال حاضر توجه برخی از شرکت‌های بزرگ را به خود جلب کرده است و اعلام کرده است که با شرکت تولیدکننده وسایل گلف موسوم به "Callaway" و شرکت کشتی‌سازی "Fincantieri" استرالیا مشارکت داشته است.

رییس شرکت تیتومیک گفت: ما در حال تولد یک صنعت کاملا جدید برای تولید فلزات هستیم. اکنون ما واقعا می‌توانیم کارهایی را در مقیاس صنعتی انجام دهیم. نه تنها در مقیاس صنعتی، بلکه ما می‌توانیم عملا بزرگ‌تر، سریع‌تر و دقیق‌تر نیز عمل کنیم.

گروهی از محققان دانشگاه کالیفرنیا، تکنیک جدیدی را برای چاپ بافت های زیستی با استفاده از مواد ترکیبی ابداع کردند. اکنون عدم تعادل بین نیاز و عرضه اندام ها و بافت های طبیعی یک بحران جدی در حوزه سلامت ایجاد کرده است. حتی در مواردی که اندام ها و بافت های مورد نظر تامین می شود، معمولا با بدن دریافت کننده به طور کامل سازگار نیست و مشکلاتی را ایجاد می کند.

به همین دلیل، محققان به دنبال روش هایی برای تولید آزمایشگاهی بافت ها و اندام ها هستند. اما این کار علاوه بر تامین نامحدود مواد اولیه سالم و عاری از آلودگی، نیازمند تولید اندام ها و بافت ها بر اساس خصوصیات و ویژگی های موردنظر پزشکان و جراحان است.

با وجود این، چالش اصلی محققان این است که بافت زنده دارای ساختاری بسیار پیچیده بوده و از انواع مختلف سلول ها، رگ های خونی، اعصاب و ساختارهای مکانیکی مختلف تشکیل شده است.

اکنون محققان دانشگاه کالیفرنیا یک چاپگر زیستی ساختند که با استفاده از یک تراشه پیشرفته قادر است چندین ماده مختلف را براساس ساختار سلول های متفاوت به صورت همزمان تولید کند. این چاپگر به یک مجموعه از چند میلیون آینه مجهز است که هریک از آنها قادرند به طور مستقل حرکت کنند.

این آینه ها برای هریک از لایه های شی در حال چاپ، از طریق کنترل نحوه تابش پرتوهای نور که موجب سختی ژل می شوند، الگوی خاصی را ایجاد می کنند. در حال حاضر این چاپگر از چهار نوع مرکب زیستی بهره می برد؛ اما در آینده قرار است تعداد این مرکب ها افزایش یابد.

این چاپگر در آزمایش های اولیه ساختارهای ساده ای مانند رگ های خونی، تومورهای مصنوعی، بافت پیوند دهنده عضلات و اسکلت و بافت عضلات را چاپ کرد و آنها با موفقیت و بدون پس زدن، در بدن موش ها ایمپلنت شدند.

 

بازوی مکانیکی هوشمند شرکت اوپن بیونیکس(Open Bionics) که با کمک چاپگر سه‌بعدی تولید شده است، کودکان معلول را به شدت دلگرم کرده است.

مدیران این شرکت به تازگی تصمیم به راه‌اندازی خط تولید جدیدی برای ساخت اندام‌های مصنوعی مخصوص کودکان گرفتند که تولیدات آن با استقبال بی‌نظیری مواجه گردیده است. شرکت‌های مطرح والت دیزنی تصمیم به همکاری با Open Bionics گرفته‌اند.

عملکرد فوق‌العاده این بازو مکانیکی هوشمند به گونه‌ای است که قیمت آن کمتر از نصف نزدیک‌ترین رقیبش است. این بازو بسیار راحت و قابل تنظیم است و چگونگی کارکرد آن دید ما را نسبت به پروتزهای هوشمند تغییر می‌دهد.

پژوهشگران دانشگاه تورنتو نوعی پرینتر سه بعدی طراحی کرده اند که می توان به سهولت جای انواع زخم را پوشش دهد.

این چاپگر سه بعدی می تواند نوعی لایه محافظ درست مانند پوست انسان ایجاد کند و این پوست را روی دست یا پای افراد که زخمی شده، جایگزین کند.

به گفته تیم پژوهشی طراح این پروژه، این پوست جایگزینی مناسب برای پوست های معمولی است. درواقع اگرچه می توان از این پوست به عنوان یک جایگزین استفاده کرد اما اساس حالت مصنوعی و غیر طبیعی ندارد.

اما روش کار این دستگاه نسبت به نسخه های پیشین کاملا متفاوت است. در نمونه های پیشین، یک لایه از پیش آماده شده روی محل زخم قرار می گرفت. اما اکنون دستگاه در دست کاربر قرار می گیرد و می تواند پوست جایگزین را مانند یک دستگاه تلگراف یک نوار سفید را روی پوست افراد ارسال کند.

درواقع این پوست مصنوعی یک بافت پوست «بیو جوهر» است که به طور مستقیم مناطق آسیب دیده را ترمیم می کند.

پژوهشگران این طرح می گویند، دستگاه مذکور، نخستین دستگاهی است که می تواند پوست را به طور مستقیم در محل زخم، در عرض  دو دقیقه یا کمتر تشکیل دهد.

پوست انسان ممکن است بوم بعدی چاپ سه بعدی باشد. محققان دانشگاه مینه سوتا همچنین از چاپگرهای 3D برای قرار دادن الکترونیک به طور مستقیم بر روی پوست مردم استفاده کرده و دیگر پرینترهای نمونه اولیه پوست نیز وجود دارند.

 

 

ارتش آمریکا برای تامین نیازهای خود در عرصه نبرد به فناوری تولید پهپاد با استفاده از چاپگرهای سه بعدی در عرض چند ساعت دست یافته است.

 

 از این طریق می توان بسته به نیازهای خاص رخ داده در مناطق مختلف جنگی پهپادهایی را طراحی کرد و این پهپادهای سفارشی را در عرض چند ساعت تولید کرده و به پرواز درآورد.

ارتش آمریکا از دو سال قبل به دنبال عملیاتی کردن طرح مذکور است و حالا تفنگداران دریایی این کشور به فناوری یادشده دست یافته اند. پهپادهای یادشده که UAS نام گرفته اند به سادگی از روی زمین به پرواز درمی آیند و با استفاده از رایانه شخصی و حتی تبلت قابل کنترل و هدایت هستند.

برای طراحی این پهپادها تنها کافیست سرباز نیروی زمینی ارتش آمریکا پارامترهای ماموریت پهپاد مورد نظر خود را تعریف و مشخص کند و سپس پهپاد مناسب برای این کار مشخص و انتخاب می شود و چاپ سه بعدی آن برای استفاده عملیاتی آغاز شده و بعد از چند ساعت به پایان می رسد.

 

استفاده از این سیستم برای تمامی نظامیانی که آشنایی خاصی با پهپادها ندارند نیز امکان پذیر است. بعد از چاپ سه بعدی هر پهپاد برخی قطعات الکترونیکی از قبل آماده شده بر روی آنها نصب می شود. هزینه کم و سرعت بالای اجرا مهمترین مزیت این طرح است.

منبع: مهر