برخی از خانه های اولیه در شمال اروپا از بلوک های زغال سنگ یا پوده ساخته شده بودند و حالا قرار است از همین روش برای ساخت خانه های ارزان قیمت استفاده شود.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از خبرگزاری فارس، پوده به توده متراکم قهوه‌ای تا سیاه‌رنگ خزه ها و گیاهانی که بطور ناقص تجزیه شده‌اند گفته می‌شود. پوده معمولاً در زمین‌های بسیار مرطوب و در مناطق معتدل و سردسیر جهان به وجود می‌آید و به عنوان سوخت به‌کار می‌رود. پوده را می‌توان مرحله نخست تشکیل زغال‌سنگ دانست.

پوده ماده ای ارزان قیمت و سبک برای ساخت خانه محسوب می شود و حالا محققانی در کشور استونی در تلاش برای استفاده از چاپگرهای سه بعدی برای ساخت چنین خانه هایی هستند.

پوده ماده ای است که به سادگی در استونی قابل یافتن است و در زمین های مرطوبی که 22 درصد از مساحت این کشور را تشکیل می دهند به سادگی یافت می شود. استونی همچنین از نظر وجود خاکسترهای نفت شیل غنای زیادی دارد و سالانه حدود 7.7 میلیون تن از این ماده در استونی تولید می شود که تنها 5 درصد از این خاکستر مورد استفاده مجدد قرار می گیرد.

 

محققان دانشگاه تارتو و دانشگاه Life Sciences استونی با همکاری یکدیگر نمونه ای از ماده پوده را تولید کرده اند که با استفاده از چاپگر سه بعدی قابل تهیه است. ماده مذکور در ترکیب با خاکستر نفت شیل و برخی مواد دیگر مانند سیمان مستحکم می شود و به خوبی قابل استفاده است. قرار است برای افزایش استحکام و توانمندی این ماده جدید آزمایش های بیشتری بر روی آن صورت بگیرد.

 

یک دانشجو دانشگاه لافبورو (Loughborough University) بریتانیا موفق به طراحی نمونه اولیه یک جت‌پک زیرآبی چاپ سه‌بعدی پیشرفته شده است.

به گزارش چاپ و نشر و به نقل از ایسنا، یکی از دانشجویان دانشگاه لافبورو انگلیس یک جت‌پک زیرآبی چاپ سه‌بعدی طراحی کرده است.

این جت‌پک که CUDA  نام دارد به طور کامل با استفاده از چاپگر سه‌بعدی ساخته شده است.

آرچی اَ براین (Archie O’Brien) طراح این جت‌پک گفت: طراحی و ساخت این جت‌پک بخشی از پروژه دانشجویی من بوده است و ایده طراحی آن نیز سال گذشته در ذهنم ایجاد شد و اکنون امیدوارم تا سال 2019 به فروش برسد.

 

براین برای ساخت CUDA با شرکت چاپگر سه‌بعدی 3D Hubs  همکاری کرده است. در مجموع این جت‌پک شامل 45 قطعه چاپ سه‌بعدی است. به گفته براین این دستگاه می‌تواند کاربر را با سرعت 12 کیلومتر در ساعت حرکت دهد.

طبق گفته‌های 3D Hubs ، این جت‌پک می‌تواند در کمتر از 10 دقیقه زیر آب مونتاژ شود.

براین ابتدا قصد داشت موتور یک جت اسکی را در درون این جت پک قرار دهد، اما سپس نظرش عوض شد و یک سیستم پیشران قدرتمند طراحی کرد.

براین در ادامه افزود CUDA با سیستم قدرتمند پیشرانش و حمل آسانش اکنون سریع‌ترین جت‌پک در جهان است.

کاربران می‌بایست این جت‌پک را مانند یک کوله‌پشتی بپوشند و پس از پوشیدن، باید بدن خود را در مسیری که می‌خواهند به سمت آن حرکت کنند، حرکت دهند.

برای کنترل سرعت نیز کاربران می‌توانند از یک سیستم ماشه‌ای دستی که در جت پک تعبیه شده است، استفاده کنند.

 

شرکت 3D Hubs افزود: هدایت این جت پک همانند هدایت یک هواپیما است، زیرا پیش از انجام چرخش در این جت پک، کاربران باید سرعت خاصی داشته باشند

باتری لیتیوم-یون که در این دستگاه استفاده شده است نیز قابل جدا شدن است .

براین قطعات جت‌پک را با رزین اپوکسی (epoxy resin) پوشش داده و از عایق سیلیکون (silicone seals) برای پوشش درب باتری استفاده کرده است تا آب نتواند در آن نشت کند.

این جت پک پیشرفته از سایر فناوری‌های زیرآبی ساخته شده، بسیار ارزان‌تر است و طراح آن معتقد است حتی می‌توان از آن در عملیات غریق نجات نیز استفاده کرد. گرچه طراح آن هنوز قیمت این دستگاه را مشخص نکرده است اما ممکن است این دستگاه با قیمت 17 هزار دلار به فروش برسد.

یک خانواده فرانسوی با اقامت در یک خانه چاپ سه بعدی اولین خانواده در جهان هستند که به این نوع خانه نقل مکان کرده‌اند.

به گزارش چاپ و نشر و به نقل از ایسنا، مهندسان فرانسوی نمونه اولیه یک خانه چاپ سه بعدی را در فرانسه ساختند که در شهر نانت واقع شده است.

این خانه می‌تواند آغازی برای احداث پروژه‌های بزرگتر، ارزان‌تر و سریع‌تر در ساختمان‌سازی باشد. این خانه با داشتن دیوارهای منحنی می‌تواند میزان رطوبت را کاهش دهد. ساخت این خانه می‌تواند گرایشی ارزشمند در معماری باشد. پرینت این خانه ۵۴ ساعت طول کشید و ۴ ماه نیز برای انجام کارهایی از قبیل نصب پنجره، درها و سقف زمان صرف شد. ساخت این خانه حدودا ۱۷۶ هزار پوند هزینه برداشت که در مقایسه با ساخت خانه به روش‌های سنتی، ۲۰ درصد ارزان‌تر بود.

تیم سازنده این خانه معتقدند که هم‌اکنون می‌توانند خانه‌ای مشابه با این خانه را در مدت زمان ۳۳ ساعت بسازند.

مساحت این خانه ۹۵ متر مربع است و برای خانواده‌ای ۵ نفره، با ۴ اتاق خواب ساخته شده است.

فرانکی تریکت، رهبر بخش خلاقیت این پروژه گفت: هدف از ساخت این خانه این است که ببینیم آیا می‌شود این نوع ساخت و ساز به جریان اصلی ساخت و ساز  خانه مبدل شود یا خیر؟

وی ادامه داد، دو هزار سال است که روند ساخت و ساز به همین ترتیب فعلی بوده است و ما قصد داریم این روش سنتی را به طور کامل از بین ببریم.

اعضای این خانواده به حضورشان به عنوان بخشی از این پروژه افتخار می‌کنند. این خانواده می‌گویند زندگی در خانه‌ای که یک باغ نیز دارد، بسیار شگفت انگیز است.

این خانه در ابتدا توسط تیم محققان و معماران در یک استودیو طراحی شد و سپس در یک چاپگر 3 بعدی برنامه‌سازی شد.

سپس دستگاه چاپگر به محل خانه آورده شد. این خانه به صورت لایه به لایه از کف تا سقف چاپ شده است و هر دیوار آن از ۲ لایه پلی اورتان عایق تشکیل شده است که فاصله بین آنها نیز با سیمان پر شده است.

دیوار این خانه ضخیم، عایق و کاملا با دوام است.پس از آن، پنجره‌ها، دیوارها و سقف خانه احداث شد  و در نهایت ساخت خانه به اتمام رسید.

این خانه به سرپرستی دانشگاه نانت ساخته شد. بنویت فورت رهبر این پروژه در دانشگاه نانت گفت: ساخت این سبک خانه‌ها با این روش، هزینه ساخت وساز در ۵ سال آتی را تا ۲۵ درصد کاهش می‌دهد که این میزان در ۱۰ تا ۱۵ سال آینده به ۴۰ درصد خواهد رسید. دلیل این ارزان شدن نیز پیشرفت فناوری و ارزان شدن آن است. بنابراین این امکان به وجود می‌آید که خانه‌های بیشتری با این روش ساخته شود. وی افزود، ساخت خانه با چاپگرهای سه بعدی این امکان را برای معماران فراهم می کند که خانه‌ها را با طرح‌ها و اشکال خلاقانه‌تری بسازند. فورت ادامه داد، این تیم ساخت و ساز در حال فعالیت روی پروژه‌ای در شمال پاریس هستند و قصد دارند ۱۸ خانه در آن محدوده احداث کنند.

محققان موسسه فناوری ماساچوست با کمک فناوری چاپ 3 بعدی، دستگاههای واکنش دهنده مغناطیسی ساخته‌اند که قادر به خزیدن، چرخیدن، گرفتن یک توپ در حال عبور و حتی حمل یک قرص روی یک میز است.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از ایسنا، یک روز ممکن است ربات‌های کوچک زیستی بتوانند بدون اتصال به منبع تغذیه خارجی یا واحد کنترل، در بدن انسان حرکت کنند. محققان موسسه فناوری ماساچوست(MIT) به تازگی به لطف تکنولوژی چاپ 3 بعدی که دستگاه‌های واکنش‌دهنده مغناطیسی تولید می‌کند، یک قدم به این واقعیت نزدیکتر شده‌اند.

 

یک تیم از محققان MIT به رهبری پروفسور ژوانهی ژائو، با ایجاد یک جوهر چاپ 3 بعدی با قابلیت الاستیکی و تحریک توسط ذرات کوچک مغناطیسی شروع کردند. همین طور که این جوهر توسط چاپگر 3 بعدی بیرون می‌آمد، یک آهنربا که در کنار نازل چاپگر قرار گرفته بود، باعث می‌شد تمام ذراتی که از جلوی آن عبور می‌کردند، در یک جهت باشند. این جهت توسط جهت آهنربا تعیین می‌شود که می‌تواند تغییر کند.

 

این بدان معنی است که با تغییر جهت مغناطیسی در حین چاپ، امکان ایجاد یک شی که ذرات آن در جهت‌های مختلف در بخش‌های مختلف جسم قرار می‌گیرند، وجود دارد.

 

هنگامی که این شی انعطاف‌پذیر در معرض یک میدان مغناطیسی خارجی قرار گیرد، این بخش‌ها با حرکت به جهات مختلف، بسته به جهت‌گیری ذرات، واکنش نشان می‌دهند. این باعث می‌شود که شی، تغییر شکل بدهد و با حرکت دادن منبع میدان مغناطیسی، امکان بازگشت به حالت اول و یا تبدیل به اشکال مختلف وجود دارد.

 

تاکنون، این فناوری برای تولید مواردی نظیر لوله‌ای که بسته می‌شود، یک ورق که تا شده و دوباره باز می‌شود و یک دستگاه عنکبوتی استفاده شده است که قادر به خزیدن، چرخیدن، گرفتن یک توپ در حال عبور و حتی مثل عنکبوت، بسته‌بندی یک قرص و سپس حمل آن است.

 

ژائو می‌گوید: ما فکر می‌کنیم که این تکنیک داروسازی کاربردهای امیدوار کننده‌ای پیدا می‌کند. برای مثال، می‌توانیم یک ساختار را در اطراف رگ خونی قرار دهیم تا پمپاژ خون را کنترل کند یا از یک آهنربا برای هدایت یک دستگاه در دستگاه گوارش به منظور گرفتن عکس، استخراج نمونه‌های بافت، باز کردن انسداد یا تحویل برخی داروها به یک مکان خاصی استفاده کنیم.

پژوهشگران انگلیسی ادعا می‌کنند در آینده، تعمیر جاده‌های این کشور با استفاده از ربات‌های مجهز به چاپگر سه‌بعدی و پهپادها ممکن خواهد شد.

 به نقل از دیلی‌میل، دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند شاید جاده‌های در حال تخریب انگلستان، با ربات‌هایی که قابلیت پر کردن حفره را در مدت یک دقیقه دارند، تعمیر شوند.

ممکن است روزی وسایل نقلیه خودکار یا پهپادها بتوانند در شهرها تردد داشته باشند و ترک‌خوردگی جاده‌ها و پیاده‌روها را پیش از این که به حفره تبدیل شوند، شناسایی کنند.

به گفته دانشمندان، در آینده نزدیک، یک ربات خواهد توانست در مدت یک دقیقه، با استفاده از یک چاپگر سه‌بعدی، ترک‌خوردگی جاده‌ها را آسفالت و آنها را تعمیر کند. حتی شاید ربات‌ها بتوانند شب‌ها و یا در ساعت‌هایی غیر ساعات کاری فعالیت کنند تا از بسته شدن آنها در طول روز جلوگیری کنند.

پروفسور «مارک میودون» (Mark Miodownik)، استاد کالج دانشگاهی لندن (UCL) گفت: شبکه جاده‌ای انگلستان، به خاطر ناتمام ماندن تعمیرات، در حال تخریب است و مقامات محلی، برای ادامه کار، بودجه و نیروی انسانی کافی ندارند.

وی افزود: بهترین راه حل، امکان دیدن ترک‌خوردگی، هنگام به وجود آمدن آن است. پیشنهاد ما این است که یک پهپاد برای شناسایی ترک‌ها و پهپاد دیگری برای فرود آمدن و تعمیر آنها، در اطراف شبکه جاده‌ای به پرواز درآیند. این فرآیند می‌تواند در شب و تنها به مدت یک دقیقه انجام شود.

گروهی از محققان آمریکایی روش جدیدی را توسعه داده اند که امکان چاپ اشیاء با استفاده از مجموعه ای از داده ها را فراهم می کند.

اشیاء چاپی سه بعدی، اغلب یک رنگ واحد و کیفیتی حباب مانند دارند. برای چاپ یک شیئ با استفاده از چاپگرهای سه بعدی معمولی، محاسبات با استفاده از یک توضیح دیجیتالی از شیئ صورت می گیرد. سپس این توصیف عددی به شکل هندسی تبدیل می شود که می تواند برای چاپ شیئ، مورد استفاده قرار بگیرد.

اما تلاش تازه محققان آمریکایی شامل توسعه روش جدیدی است که در آن از داده های واقعی توصیف کننده یک شیئ، برای چاپ شیئ مورد نظر استفاده می شود.

در روش جدید که توسط محققان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) و دانشگاه هاروارد توسعه یافته است، داده های که تصویر دیجیتالی شده را توصیف می کنند، به وکسل voxel (پیکسل سه بعدی) تبدیل می شوند. از این طریق، چاپگر سه بعدی می تواند به جای شکل، وکسل ها را با دقت بسیار بالا - درحال حاضر با وضوح 2.3 میلیون وکسل در هر سانتیمتر مکعب - چاپ کند.

مثل پیکسل، هر وکسل منفرد دارای یک کد رنگی است که می تواند برای بازسازی رنگ واقعی یک شیئ مورد استفاده قرار بگیرد و نتیجه کار، یک شیئ چاپ سه بعدی بسیار شبیه نمونه اصلی است.

این بدان معناست که می توان داده های یک منبع، مانند دستگاه MRI را گرفته و پس از تبدیل کردن آنها به وکسل، داده ها را با جزئیات باورنکردنی به شکل سه بعدی چاپ کرد.

نتایج این دستاورد در Science Advances منتشر شد.

یک شرکت نوپای فناوری در آمریکا موفق به تولید یک دوچرخه به طور کامل با استفاده از چاپگرهای سه بعدی شده است که در تولید آنها از فیبرهای کربنی استفاده شده است.

دوچرخه یادشده که توسط شرکت آروو تولید شده با استفاده از یک نرم افزار ویژه طراحی شده و از فناوری منحصر به فردی برای چاپ سه بعدی آن استفاده شده که سرعت تهیه قطعات مختلف دوچرخه را به میزان چشمگیری افزایش می بخشد.

یکی از مزیت های استفاده از این روش تولید دوچرخه ای است که در عین بهره مندی از استحکام و استقامت بسیار بالا وزن کمی دارد و از نظر سطح قیمت نیز توان رقابت با محصولات مشابه را در بازار دارد.

شرکت آروو برای تولید این دوچرخه 19.5 میلیون دلار سرمایه از چند شرکت آمریکایی و ژاپنی جمع آوری کرده است. چاپ سه بعدی اجزای این دوچرخه با استفاده از یک بازوی رباتیک صورت می گیرد و برای این کار نیازی به دخالت نیروی انسانی نیست. هزینه تولید فریم اولیه دوچرخه مذکور با استفاده از فناوری جدید تنها 300 دلار است. البته هنوز مشخص نیست قیمت نهایی این دوچرخه به چه میزان خواهد بود.

پژوهشگران دانشگاه تورنتو نوعی پرینتر سه بعدی طراحی کرده اند که می توان به سهولت جای انواع زخم را پوشش دهد.

این چاپگر سه بعدی می تواند نوعی لایه محافظ درست مانند پوست انسان ایجاد کند و این پوست را روی دست یا پای افراد که زخمی شده، جایگزین کند.

به گفته تیم پژوهشی طراح این پروژه، این پوست جایگزینی مناسب برای پوست های معمولی است. درواقع اگرچه می توان از این پوست به عنوان یک جایگزین استفاده کرد اما اساس حالت مصنوعی و غیر طبیعی ندارد.

اما روش کار این دستگاه نسبت به نسخه های پیشین کاملا متفاوت است. در نمونه های پیشین، یک لایه از پیش آماده شده روی محل زخم قرار می گرفت. اما اکنون دستگاه در دست کاربر قرار می گیرد و می تواند پوست جایگزین را مانند یک دستگاه تلگراف یک نوار سفید را روی پوست افراد ارسال کند.

درواقع این پوست مصنوعی یک بافت پوست «بیو جوهر» است که به طور مستقیم مناطق آسیب دیده را ترمیم می کند.

پژوهشگران این طرح می گویند، دستگاه مذکور، نخستین دستگاهی است که می تواند پوست را به طور مستقیم در محل زخم، در عرض  دو دقیقه یا کمتر تشکیل دهد.

پوست انسان ممکن است بوم بعدی چاپ سه بعدی باشد. محققان دانشگاه مینه سوتا همچنین از چاپگرهای 3D برای قرار دادن الکترونیک به طور مستقیم بر روی پوست مردم استفاده کرده و دیگر پرینترهای نمونه اولیه پوست نیز وجود دارند.

 

معماران ایتالیایی با استفاده از یک چاپگر سه بعدی بتن، موفق شدند در عرض 48 ساعت یک خانه 100 متری بسازند. این ساختمان که توسط محققان شرکت معماری CLS Architects در ایتالیا ساخته شده است، اولین ساختمان از نوع خود محسوب می شود زیرا قطعات آن را می توان از هم جدا و دوباره آنها را در محل دیگری بر هم سوار کرد. محققان برای ساخت این خانه از یک چاپگر سه بعدی بتن استفاده کردند که بر یک پایه متحرک قرار گرفته است. دیوارهای ملاتی سریع خشک شونده این ساختمان تنها در عرض 24 ساعت ساخته می شوند که این زمان به اندازه قابل توجهی کمتر از چهار هفته زمانی است که دیوارهای معمولی بتنی برای خشک شدن به آن نیاز دارند. این خانه متشکل از 35 قطعه است که هر کدام در عرض 60 تا 90 دقیقه چاپ شدند و به این ترتیب کل این خانه تنها در عرض 48 ساعت چاپ شد. این خانه یک طبقه دارای 100 متر مربع زیربنا، دیوارهای منحنی، اتاق نشیمن، اتاق خواب ، آشپزخانه و حمام است. مهندسان این خانه را که با استفاده از یک ملات خاص ساخته اند که سریع خشک می شود، 'نقطه عطفی' برای ساخت و ساز با چاپ سه بعدی توصیف کرده اند. با این حال محققان ایتالیایی که در این پروژه همکاری داشتند، چیزی در مورد هزینه ساخت این خانه عنوان نکردند و آن را تنها تلاشی برای امکان سنجی و اثبات مفهوم این پروژه ذکر کردند. آنها با اشاره به اینکه این خانه را می توان در هر مکان و حتی در کره ماه نیز ساخت گفتند، روزی از چاپ این خانه می توان برای ایجاد یک محله در ماه و سکنی دادن به ساکنان آن استفاده کرد.

یک شرکت چینی فعال در صنعت چاپ سه بعدی به نام Polymaker با همکاری سازنده‌ی خودروهای برقی به نام XEV به تازگی از یک خودروی برقی شهری با نام LSEV رونمایی کرده اند که این خودرو به طور کامل با استفاده از چاپگر سه بعدی به تولید رسیده است و قیمت آن نیز تنها 10 هزار دلار یا چیزی در حدود 51 میلیون تومان است.

به گزارش چاپ ونشر به نقل تدبیر از یک شرکت چینی فعال در صنعت چاپ سه بعدی به نام Polymaker با همکاری سازنده‌ی خودروهای برقی به نام XEV به تازگی از یک خودروی برقی شهری با نام LSEV رونمایی کرده اند که این خودرو به طور کامل با استفاده از چاپگر سه بعدی به تولید رسیده است و قیمت آن نیز تنها 10 هزار دلار یا چیزی در حدود 51 میلیون تومان است.

ژیوفان لو مدیر اجرایی شرکت Polymaker با اشاره به اینکه کمپانی های دیگری نیز وجود دارند که اقدام به ساخت خودرو با چاپ سه بعدی کرده اند عنوان کرد که هیچ یک از تولیدات حال حاضر توانایی رقابت با LSEV را در بحث ابعاد، طراحی و کارایی ندارند.

این خودرو با داشتن طول، عرض و ارتفاع به ترتیب 2489، 1295 و 1495 میلیمتر در بحث ابعاد کمی کوچک تر از اسمارت فورتو است. LSEV همچنین تنها 450 کیلوگرم وزن دارد و می تواند به حداکثر سرعت 69 کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند. این اتومبیل شهری همچنین با هر بار شارژ می تواند 149 کیلومتر مسافت را طی کند.

شرکت XEV این خودرو را به گونه ای طراحی کرده است که تنها از 57 قطعه تشکیل شده است و این در حالی است که یک خودروی عادی بیش از 2 هزار قطعه دارد و حداقل وزن یک خودروی عادی نیز 998 کیلوگرم است. تنها بخش هایی در این خودرو که با فناوری چاپ سه بعدی تولید نشده اند شاسی، صندلی ها و شیشه ها هستند. بخش های تولید شده با چاپگر سه بعدی نیز از جنس نایلون، پلی لاکتیک و پلی اتیلن ترموپلاستیک هستند.

این تولید کننده چینی همچنین ادعا کرده است که محصول تولیدی آن ها 4 تا 5 برابر یک خودروی عادی مقاومت دارد. تولید هر دستگاه از این خودرو نیز تنها به 3 روز زمان نیاز دارد.

به نوشته خودرو بانک؛ برنامه ای که در حال حاضر برای تولید این خودرو وجود دارد این است که تا آپریل 2019 این خودرو با قیمت 10 هزار دلار به مشتریان اروپایی و آسیایی عرضه شود. این کمپانی فعلا 7 هزار سفارش را برای خودروی LSEV دریافت کرده است بیشتر سفارش دهندگان از قاره اروپا هستند. سازنده قادر است تا پایان سال آینده 20 هزار دستگاه از این خودروی برقی را به تولید برساند.