دیوید پلیسر (David Pellicer)، موسس شرکت اتنیا بارسلونا (Etnia Barcelona) که تخصص آن تولید عینک و لنز با طراحی‌های خاص است، می‌گوید: «در این صنعت، همواره باید یا نگران سرمایه کارتان باشید یا از دست رفتن فروش.»این شرکت از زمان شروع کارش در سال 2001، شاهد رشد درآمد سالانه 30 درصدی بوده است. فروش سال 2016 بیش از یک میلیون واحد ارزیابی شده بود؛ یعنی معادل 72 میلیون یورو. پلیسر موفقیت اتنیا را به ماهیت پیچیده کسب‌وکارش نسبت می‌دهد. او می‌گوید: «تلاش ما این است که سخت‌ترین و باکیفیت‌ترین محصولات را با اجزایی بسیار کوچک تولید کنیم. مواد اولیه‌ای که استفاده می‌کنیم، رنگ‌ها و طراحی‌هایی که ارائه می‌کنیم، برای رقبای بزرگ ما خیلی زیاد است و آنها حتی نمی‌توانند تصور کنند که با ما وارد میدان رقابت شوند.»

 

 

تولید انحصاری

 

 کاتالوگ اتنیا 100 مدل مختلف در هر دوره دارد. هر سه ماه، شرکت مجموعه‌ای جدید از 20 تا 30 مدل مختلف در 9 ترکیب رنگی یا شکل عرضه می‌کند. در این حوزه، پلیسر احساسی عمل نمی‌کند یعنی اگر مدلی فروش خوب نداشته باشد، خیلی سریع آن را با یک طرح پیشنهادی دیگر عوض می‌کند. درست مثل اداره یک واحد تولید در سوپرمارکت که تازه‌ترین و بهترین میوه‌ها نگه داشته می‌شوند. هر چیزی که مشتری دوست نداشته باشد، فورا از کاتالوگ محو می‌شود. حدود 70 درصد فریم‌های عینک‌های اتنیا از جنس استات است که آن را از دو تامین‌کننده چینی (هوا یی) و ایتالیایی (مازوچلی) تهیه می‌کنیم. حداقل سفارش ما از شرکت مازوچلی 100کیلو است و مواد لازم پیشاپیش تامین می‌شوند و از قبل چک نمی‌شوند اما نمی‌توان پیش‌بینی کرد کدام فریم‌ها فروش موفقی خواهند داشت. ممکن است مدلی را زیاد سفارش دهید و بعد اگر با استقبال مواجه نشد، جمع‌آوری آن به یک معضل تبدیل شود یا ممکن است از یک مدل سفارش کمی داشته باشید و بعد آن مدل به پرفروش‌ترین محصول‌تان تبدیل شود.برای پلیسر این یک مشکل واقعی است. او می‌گوید: «خیلی ناراحت هستم که می‌بینم هر سال 20 درصد از فروش‌مان را به‌دلیل عدم تحقق تقاضا از دست می‌دهیم.» فرآیند تولید برای فریم‌های استات کند است و عمدتا به صورت دستی انجام می‌‌شود. اگرچه یک محموله روی کاغذ باید ظرف 36روز آماده شود، اما این روند با احتساب حمل‌ونقل و امور گمرکی معمولا 10 هفته طول می‌کشد.

 

 آینده همین حالا است؟

 

خوان جین بیش از 25 سال در حوزه لجستیک زنجیره تامین در شرکت HP کار کرده و اخیرا بخشی از مرکز تکنولوژی جهانی چاپ سه‌بعدی این شرکت در کاتالونیای اسپانیا بوده است. او در مورد آخرین محصول شرکت HP وارد مذاکره با پلیسر شد؛ یک پرینتر سه‌بعدی جدید مجهز به تکنولوژی «مولتی جت فیوژن.»به گفته جین، چاپ سه‌بعدی یا تولید افزایشی می‌تواند زنجیره تامین اتنیا را متحول کند و هزینه‌های این شرکت را تا حد زیادی کاهش داده و سرمایه کاری آن را به واسطه لجستیک ساده‌سازی شده و انبارداری بهینه، توسعه دهد. به علاوه، تولید بیشتر در راستای تقاضا قرار می‌گیرد و متناسب‌سازی محصول بهتر می‌شود. به گفته جین، یک پرینتر سه‌بعدی که بتواند با استات مورد استفاده شرکت اتنیا کار کند، ظرف سه سال آماده می‌شود و حتی می‌تواند موادی را مورد استفاده قرار دهد که تا پیش از آن غیر قابل تصور بوده است. اگرچه پرینترهای سه‌بعدی صنعتی در حال‌حاضر قیمت بسیار بالایی دارند (بیش از یک میلیون دلار)، اما نسخه‌ای که شرکت HP تولید کرده بین 130 هزار تا 155 هزار دلار است. این گفت‌وگو پلیسر را به فکر فرو برد. تیم فنی او در چین به‌شدت مشغول کار روی یک خط مونتاژ جدید و کاملا اتوماتیک بود تا بخشی از فرآیند تولید را به بارسلونا منتقل کند. این کار به صرفه‌جویی در زمان و هزینه و همچنین افزایش بهره‌وری منجر می‌شود. با در نظر گرفتن همه این ملاحظات، پلیسر باید چه کار کند؟ آیا باید کارگاه‌های تولیدی خود را که تاکنون سرمایه‌گذاری‌های زیادی در آنها داشته متوقف کرده و در عوض روی چاپ سه‌بعدی حساب کند؟ یا باید طرح اصلی خود را فعلا ادامه دهد و منتظر بماند و ببیند آینده تولید افزایشی چه خواهد شد؟ اما چقدر باید صبر کند؟ اگر تولید افزایشی آن‌گونه که جین و دیگران پیش‌بینی می‌کنند یک نوآوری ویرانگر باشد، اگر پلیسر تعلل کند فرصت را از دست می‌دهد؟

 

منبع: دنیای اقتصاد

ستاد توسعه فناوری مواد و ساخت پیشرفته معاونت علمی‌وفناوری ریاست‌جمهوری به زودی دوره‌های بین‌المللی در حوزه صنعت ساخت افزایشی را برگزار می‌کند.

 

به گزارش ایسنا، دوره‌های بین‌المللی I3DL برای آموزش فناوری ساخت افزایشی (چاپ سه بعدی) در ایران برگزار می‌شود. به منظور توسعه آموزش و توانمندسازی جامعه در زمینه فناوری ساخت افزایشی برنامه ملی ساخت افزایشی (برنامه اجرایی ستاد توسعه فناوری مواد و ساخت پیشرفته در زمینه ساخت افزایشی) اقدام به برگزاری دوره‌های مشترک با موسسه زامستک اتریش در زمینه آموزش مهارت‌های فناوری ساخت افزایشی کرده است. این دوره‌ها در ۱۲ بخش و از سطح مبتدی تا پیشرفته بوده و ۵ گواهینامه بین‌المللی در ۵ سطح برای شرکت‌کنندگان صادر خواهد شد. این دوره‌ها برای تمام اقشار جامعه از دانش‌آموزان و دانشجویان تا اساتید دانشگاه، شرکت‌ها، صنعتگران و متخصصان قابل استفاده است.

 

به طور مشخص گروه‌های زیر از این دوره‌ها می‌توانند استفاده کنند: «شرکت‌ها  و متخصصینی  که خواستار در اختیار گرفتن فناوری سه بعدی و کسب دانش فنی مربوطه هستند»، «فناوران، جواهرسازان، طراحان و هنرمندان»، «صاحبان چاپگرهای سه بعدی با قصد بهینه‌سازی محصول و نتایج»، «مشتریانی که قصد خرید چاپگر سه‌بعدی دارند و در روند خرید و تصمیم‌گیری، نیازمند دانش و آموزش هستند»، «محققان دانشگاهی که خواستار تجهیز آزمایشگاه یا پژوهشگاه خود با استفاده از قطعات، ابزارها و تجهیزات غیر مرسوم و سفارشی هستند»، «کارآفرینان استارتاپ‌ها، فارغ‌التحصیلان و مربیانی با هدف کسب یک تخصص جدید و فرصت‌های شغلی جذاب»، «کارآموزان، دانش‌آموزان و دانشجویانی که دوره‌های آموزشی کامپیوتر را گذرانده و به دنبال انتخاب حوزه تخصصی هستند» و «استادان دانشگاه، معلمان، مربیان فناوری و تکنسین‌های آزمایشگاه و افرادی که مایل هستند یک گواهینامه بین‌المللی تخصصی در زمینه چاپ سه بعدی داشته باشند».

 

 

علاقه‌مندان می‌توانند برای کسب اطلاعات بیشتر به وبسایت برنامه ملی ساخت افزایشی (http://www.iran3dp.com/) زیر نظر ستاد توسعه مواد و ساخت پیشرفته مراجعه کنند.

چاپ سه‌بعدی به طور جدی در دهه ۱۹۸۰ مورد استفاده قرار گرفت اما ایده اولیه و امکان سنجی‌های این فناوری به ۱۹۵۰ میلادی برمی‌گردد و پرینترهای امروزی در سال ۱۹۸۶ وارد بازار شد. با این وجود از به کار گرفتن این فناوری در صنعت مد زمان چندانی نمی‌گذرد و برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ توسط طراح جوان هلندی آیریس ون هرین که پیش از این درباره او گفتیم مورد استفاده قرار گرفته است.

 

آیریس ون هرپن به عنوان طراح پیشگام استفاده از این روش در سال ۲۰۱۱ اولین مجموعه پرینت سه‌بعدی خود را در هفته مد اوت کوتور پاریس به نمایش گذاشت، لباس‌هایی که شبیه حجمی از آب پاشیده شده و معلق مانده در هوا بودند یا همچون پارچه‌های مچاله شده به نظر می‌رسیدند. آیریس با بی‌باکی تمام به سراغ ایده استفاده از پرینت سه‌بعدی در طراحی مد رفت و بی هیچ واهمه‌ای لباس‌هایش را مجسمه‌های پوشیدنی می‌نامد، در ابتدا مواد مورد استفاده سخت و غیرقابل‌انعطاف بودند و مدل‌ها تنها برای چند لحظه قدم زدن بر صحنه نمایش لباس‌ها را برتن می‌کردند اما به مرور و با آزمایش‌های متفاوت لباس‌های پرینتی آیریس ون هرپن منعطف‌تر شدند.

 طراحان بسیار زیادی از او و ایده جذابش الهام گرفتند، محبوب‌ترین کاربرد پرینت سه‌بعدی برای طراحان در اجرای لباس‌هایی با فرم هندسی بود که شاید پیش از این با پارچه به سختی می‌توانستند این فرم‌ها را اجرا کنند. به مرور استفاده‌های کاربردی‌تر هم مورد توجه قرار گرفت. برند لوکس پرینگل از عناصر چاپ سه‌بعدی به صورت بافت در طراحی پارچه استفاده کرد. لباس شب معروف «دیتا ون تیز» که توسط فرانسیس بیتونتی طراحی شد یا لباس چاپ سه‌بعدی شانل که لاگرفلد طراحی کرد هم الهام‌گرفته از ایده آیریس بود.

از ابتدای دستیابی به این فناوری، چاپ سه‌بعدی همواره یکی از ابزارهای مفید مدل‌سازی برای معماران، مهندسان و طراحان صنعتی بوده و هست. در چندین سال گذشته پیشرفت این دستگاه‌ها و تولید چاپگرهای سه‌بعدی خانگی باعث شد تا این فناوری در دسترس‌تر و مقرون به صرفه‌تر از قبل مورد توجه هنرمندان و صنعت‌گران قرار بگیرد.

در این پرینترها تصویر یا طراحی سه‌بعدی شیء مورد نظر از طریق نرم‌افزارهای مدل‌سازی به دستگاه منتقل می‌شود سپس با اشعه و از طریق یک فرستنده فیبری مواد موجود در دستگاه تبدیل به طراحی مورد نظر شما می‌گردد. مواد مورد استفاده در چاپگر سه‌بعدی می‌تواند از فلزات، رزین مایع، خمیر سرامیکی، پلاستیک و حتی مواد خوراکی باشد اما تنوع مواد در چاپگرهای صنعتی بیشتر است و برای چاپگرهای خانگی فقط از پلاستیک می‌توان استفاده کرد که در آینده‌ای نه چندان دور این محدودیت‌ برای چاپگر خانگی از بین خواهد رفت و انسان آینده بدون نیاز به طراحان و تولید کنندگان در اتاق شخصی‌اش در خانه لباس‌هایش را چاپ خواهد کرد.

تاثیرات چاپ سه‌بعدی بر صنعت مد

تکنولوژی همواره در پشت صحنه پیشرفت‌های صنعت مد موثر بوده، فناوری های جدید در حوزه ماشین‌آلات دوخت یا دستگاه‌های برش لیزری که هربار دقیق‌تر از قبل عمل می‌کنند، بخشی از این فناوری‌ها هستند. اما ورود تکنولوژی چاپ سه‌بعدی در این حوزه مزایای بسیار زیادی داشته و حتی ممکن است در آینده بسیاری از این ماشین‌آلات و دستگاه‌ها را از دور خارج کند. از مزایای چاپ سه‌بعدی می‌توانیم به طراحی و الگوسازی آسان‌تر و ضایعات حداقلی مواد اولیه اشاره کنیم که در راستای حفاظت از محیط زیست، می‌تواند مفید و موثر باشد.

با وجود این مزایا طراحان مد و صاحبان برند باید بدانند که استفاده از این تکنولوژی ممکن است برای صنعت مد تهدیداتی هم داشته باشد. در این فناوری امکان ساخت کالای تقلبی افزایش می‌یابد و همچنین به خاطر روش ساخت تشخیص تفاوت کالای اصل و فرع کمی دشوار خواهد بود. شاید مهمترین دغدغه هر طراح بحث مالکیت معنوی آثار و حفظ آن باشد. در برخی پروژه‌های مد این حق قابل محافظت است ولی در مورد پرینت سه‌بعدی حفاظت از این حق چندان آسان نیست. موضوع دیگر درباره محدودیت‌ تولید انبوه محصولات به این روش است که انتظار می‌رود در آینده‌ای نزدیک این مشکل حل شود.

دموکرات کردن صنعت مد

تصور کنید همه اجزا و ویژگی‌های لباسی که می‌پوشید متعلق به خودتان باشد و تمام مراحل از طراحی، انتخاب مواد و تولید توسط شما انجام گیرد. بله چاپ سه بعدی این امکان را فراهم کرده تا شما طراح لباس خودتان باشید و حتی بتوانید به صورت اختصاصی نامتان را بر تک تک این لباس‌ها حک کنید و برند شخصی خودتان را بپوشید و این معنای واقعی دموکراسی در صنعت مد است.

این روزها فروشگاه‌های آنلاین و نرم‌افزارهای موبایلی تمام امکانات خرید و سفارش محصولات مد را برای مشتری فراهم می‌کنند و به راحتی در چند دقیقه کوتاه شما می‌توانید از برند مورد علاقه‌تان لباسی با رنگ دلخواه و سایز مناسب خود خریداری کنید و در کوتاهترین زمان ممکن تحویل بگیرید. حالا با وجود چاپگرهای سه‌بعدی لایه جدیدی ازسفارشی کردن محصول به امکانات خرید اضافه می‌شود و می‌توانید علاوه بر رنگ و طرح لباس جنس مواد سازنده آن را هم معین کنید. از طرفی در برخی نرم‌افزارهای پیشرفته امکان اسکن فرم خاص اندام هر مشتری فراهم می‌شود و لباس‌ها کاملا براساس شکل خاص اندام هر فرد طراحی می‌شوند که این امکان، بسیاری از مشکلات سایزی را حل خواهد کرد.

 درهرحال، چه برای طراحانی همچون آیریس ون هرپن که فراتر از مرزهای امکان‌پذیری و کاربرد از این تکنولوژی استفاده می‌کنند و چه طراحانی که با تولید انبوه لباس‌های کاربردی و پوشیدنی به کمک این فناوری می‌پردازند، مطمئنا آینده دنیای مد با چاپ سه‌بعدی جذاب‌‌تر و موفق خواهد بود.

 

منبع: مجله بویرنیوز

 

Blade که توسط شرکت کالیفرنیایی Divergent Technologic طراحی شده یک ابر خودروی ساخته شده توسط چاپ سه بعدی و متفاوت از دیگر وسایل نقلیه است.

 

به گزارش چاپ و نشر، گفته می شود که این خودرو اولین خودروی چاپ سه بعدی جهان است و دارای یک موتور 700 اسب بخاری EVO میتسوبیشی می باشد. بدنه خودرو از آلومینیوم، تیتانیوم و الیاف کربنی ساخته شده است. خودروی فوق برای اولین بار در جشنواره Pebble Beach دو سال پیش رونمایی شد.

Blade می تواند به کمک موتور 700 اسب بخاریش ظرف مدت 2.5 ثانیه سرعتش را از صفر به صد کیلومتر بر ساعت برساند و بیشینه سرعتی معادل 321 کیلوتر بر ساعت داشته باشد. وزن این خودرو تنها 629 کیلوگرم می باشد که حدود 20% در مقایسه با  قبل کاهش یافته است. در این خودرو پنج قسمت اصلی شاسی چاپ سه بعدی  شده حالا آن که برای ساخت یک دوچرخه بیش از صد قسمت چاپ می شود.

 

منبع: خبرخودرو

از آخرین دستاوردها در فناوری چاپ سه بعدی در نمایشگاه هوایی پاریس رونمایی شد.

 

به گزارش چاپ و نشر ، صنعت چاپ سه بعدی، به عنوان صنعتی افزوده در صنایع هوایی، به علت تولید قطعات با وزن کمتر و همچنین ساخت سریع و آسان قطعات با موادی که پیش از این شکل دادن به آنها دشوار بود با استقبال زیادی روبرو شده است.

در حال حاضر از قطعات تولید شده با چاپگر سه بعدی برای قسمت های غیرحساس هواپیماهای مسافربری، مانند بخش های داخلی، قسمت های جانبی بدنه و سامانه های غیرحیاتی، استفاده می شود.

متخصصان تلاش می کنند استفاده از چاپ سه بعدی را در صنایع پر هزینه مانند صنعت هوانوردی توسعه دهند.

 

منبع: پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر

چین چاپگر سه بعدی فضایی طراحی کرده که از فناوری بالاتری نسبت به چاپگر سه بعدی ناسا برخوردار است.

 

به گزارش چاپ و نشر، چین چاپگر سه بعدی فضایی طراحی کرده که از فناوری بالاتری نسبت به چاپگر سه بعدی ناسا برخوردار است.این چاپگر سه بعدی توسط متخصصین موسسه Chongqing و  Chinese Academy of Sciences (CAS)مرکز فناوری هوشمند و مهندسی تجهیزات فضایی چین بعد از دو سال تحقیق ساخته شد.

 این چاپگر منحصر به فرد قادر به چاپ قطعات فضاپیماها است. البته در ماه گذشته میلادی آژانس فضایی آمریکا، ناسا چاپگر سه بعدی را به ایستگاه فضایی بین المللی ارسال کرد اما محققین چینی می گویند که چاپگر آنها قادر به تولید قطعات بزرگتری نسبت به چاپگر ناسا است.

 Duan Xuanmingسرپرست تیم تحقیقاتی چین گفت: این چاپگر می تواند به برنامه فضایی این کشور برای ساخت ایستگاه فضایی تا ۴ سال آینده کمک قابل توجهی کند ضمن اینکه در تعمیر و نگهداری وسایل فضایی در آینده می توان از آن استفاده کرد.

 

منبع: مهر

به لطف فناوری‌های نوینی نظیر چاپگر سه‌بعدی که می‌تواند خود را با استفاده از مواد موجود در ماه بازتولید کند، بشر بیش از هر زمان دیگری به بازگشت سریع‌تر به قمر زمین امیدوار شده است. داستان از این قرار است که محققان دانشگاه کارلتون کانادا نسخه فوق‌مدرنی از سیستم‌های چاپگر سه‌بعدی تولید می‌کنند که می‌تواند با استفاده از ترکیبات موجود در ماه، خود را بازتولید کند. بدون شک این نوآوری را می‌توان جهشی بلند در فناوری نوپایی همچون چاپگرهای سه‌بعدی به شمار آورد.

 

به گزارش چاپ و نشر، این فناوری روزی می‌تواند ابزار اصلی ساکنان ماه برای توسعه ساخت و ساز در آن باشد. ماه، محیط سرد و خشنی دارد، اما با توجه به فاصله کمی که با زمین دارد از مدت‌ها پیش به عنوان سکوی پرتاب فضاپیماهای سرنشین‌دار آینده برای رسیدن به اعماق فضا ازجمله مریخ در نظر گرفته شده است. به همین دلیل از هم‌اکنون باید منظره‌ای را تصور کرد که در آن شمار زیادی از دانشمندان و مهندسان زبده عرصه فضا در این جرم فضایی مشغول مهیا کردن برنامه‌های مربوط به پرتاب‌ها به سوی مریخ باشند. این افراد قطعا به اقامتگاه‌های ایمن و بزرگی نیاز دارند و تا این لحظه هیچ فناوری کاربردی به اندازه چاپ سه بعدی، دانشمندان را امیدوار نکرده است.

آنها به ایده محققان دانشگاه کارلتون امید زیادی بسته‌اند. تولید ماهواره‌های مختلف و سپرهای خورشیدی آن هم در ماه که بتوان از آنها از زمین در برابر گرمایش جهانی حفاظت کرد ازجمله نتایج چشمگیر توسعه این فناوری جدید به شمار می‌آید. کاهش هزینه‌های مربوط به پرتاب‌های فضایی ازجمله مواردی است که ما را در توسعه این فناوری ترغیب می‌کند. این اظهارنظر الکس الرلی، محقق اصلی این پروژه است که به نتیجه‌بخش بودن آن امید زیادی دارد.

اگر همه چیز براساس برنامه پیش برود، در آینده‌ای نزدیک یک دستگاه چاپگر سه‌بعدی راهی ماه می‌شود و پس از استقرار و راه‌اندازی، به جای آن که شروع به ساخت سازه‌های مسکونی و فنی کند، دستگاه‌های چاپگر سه‌بعدی دیگری تولید می‌کند. ویژگی مهم این نگرش، استفاده از ترکیبات موجود در ماه به جای انتقال مواد اولیه از زمین است و دقیقا به همین علت هزینه ساخت و سازهای بزرگ در این جرم فضایی چندان نجومی نخواهد شد.

پس از این مرحله، یعنی تولید دستگاه‌های چاپگر به اندازه کافی، فاز بعدی ساخت و ساز در ماه آغاز می‌شود و طی آن تجهیزات و بلوک‌های مورد نیاز برای توسعه زیرساخت‌ها فراهم می‌شود تا در نهایت شرایط لازم برای اقامت طولانی مدت فضانوردان آماده شود.

در حال حاضر این پروژه در مراحل حساس خود قرار دارد و محققان می‌گویند به ساخت موتوری برقی که فرآیند چاپ سه بعدی را با ضریب دقت بالایی انجام دهد، نزدیک شده‌اند. این دستگاه از موادی برای ساخت همنوعش در زمین استفاده می‌کند که شباهت زیادی به ترکیبات موجود در ماه دارد. این نوآوری از هم‌اکنون امیدهای زیادی برای بازگشت سریع‌تر انسان به ماه ایجاد کرده است.

 

منبع: جام جم

شرکت "بلک بلت" یک چاپگر سه‌بعدی تولید کرده که محدودیتی برای چاپ نمونه‌های طویل ندارد.

 

به گزارش چاپ و نشر، اکثر چاپگرهای سه‌بعدی برای چاپ محصولات بزرگ و طویل با مشکل مواجه هستند و برای مثال چاپ کامل یک لوگوی بزرگ برای سردر یک فروشگاه در یک مرحله فرآیند مشکلی است.

 رکت "بلک بلت"(BlackBelt) که زیر نظر هلدینگ عظیم آمریکایی "کیک استارتر"(Kickstarter) فعالیت می‌کند، در پی سه سال فعالیت تحقیقاتی موفق به توسعه و ساخت یک چاگر سه‌بعدی شده است که هیچ محدودیتی برای چاپ سازه‌های طویل ندارد.

 نوار نقاله این چاپگر که از جنس کامپوزیت فیبر کربن ساخته شده، امکان چاپ سازه‌های طویل را فراهم می‌کند.

محدوده چاپ در این چاپگر 34 در 34 سانتی‌متر است و یک میز طویل برای قرارگیری بخش‌های چاپ‌شده در جلوی آن قرار دارد.

 هد این چاپگر که قابل تعویض است، می‌تواند برای زوایای مختلف نظیر 15، 25 ، 34 و 45 درجه تنظیم شده و ساختارهای متنوعی را چاپ کند.

  در حال حاضر نمونه‌های اولیه این چاپگر با مواد مختلفی نظیر ABS، PLA و PETG کار می‌کند و شرکت سازنده اعلام کرده است که مواد دیگر نیز قابل استفاده خواهند بود.

 چاپگر سه‌بعدی بدون محدودیت طول

  همچنین مصرف کنندگان می‌توانند با توجه به نیازهای خود ابعاد اختصاصی مورد نظرشان را سفارش دهند.

 قیمت اولیه مدل رومیزی این محصول، حدود 10هزار و 600 دلار است و نمونه‌های ایستاده و بزرگتر آن تا 14 هزار و 100 دلار قیمت خواهند داشت.

 در طرح فروش ویژه، قیمت مدل رومیزی حدودا 7300 دلار خواهد بود و اولین عرضه تا ماه اکتبر به دست مشتریان خواهد رسید.

 

منبع: ایسنا

موشک فضاپیمایی که ۵ روز قبل از نیوزلند به فضا پرتاب شد از دو جهت منحصر به فرد بود. موتور این موشک برای اولین بار با چاپگر سه بعدی تولید و پرتاب آن از یک محل خصوصی انجام شده است.

 

به گزارش چاپ و نشر، ساخت موتور موشک فضاپیما با استفاده از چاپگرهای سه بعدی نشانگر میزان پیشرفت این فناوری و غلبه بر چالش های مختلفی است که در زمینه استفاده بهینه از چاپگرهای سه بعدی در صنعت هوافضا وجود داشته است.

تولید موتور موشک الکترون در شرکت آمریکایی RocketLab صورت گرفته است. تولید موتور موشک مذکور با استفاده از چاپگر سه بعدی در ۲۴ ساعت انجام شده و این کار سرعت تولید این موتور و کارآیی آن را هم افزایش داده است.

جزئیات اجزای تشکیل دهنده این موتور و نحوه ساخت آنها اعلام نشده ولی سازندگان می گویند استفاده از چاپگر سه بعدی وزن این موتور را به حداقل رسانده و در عین حال باعث افزایش استحکام ساختاری آن شده است. این کار همچنین به بهینه سازی هدایت جریان مایعات در موتور این موشک فضایی منجر شده است.

تا پیش از استفاده از چاپگرهای سه بعدی، تولید بخش های مختلف موتور موشک با این حد از کیفیت و ظرافت و در شرایطی که وزن کمی هم داشته باشند ممکن نبود. با توجه به وجود انبوهی از ساختارهای ریز و ظریف در تولید موتور موشک انتظار می رود استفاده از این روش در آینده گسترش یابد.

بازطراحی کامل دهانه هدایت سوخت راکت از طریق چاپگرسه بعدی منجر به بهبود شیوه مصرف سوخت و هدایت بهینه آن شده است و احتمال گرم شدن بیش از حد موشک مذکور را هم کاهش داده است. کاهش ضایعات فرایند تولید هم یکی دیگر از مزایای استفاده از این روش اعلام شده است.

منبع: مهر

محققان شرکت بایوباتز با رونمایی از چاپگر سه‌بعدی زیستی مدعی شدند که در آینده نزدیک شرایط لازم برای چاپ بافت‌های مختلف بدن مثل کلیه و کبد با تنها فشار یک کلید ممکن خواهد شد. و همچنین چاپگر بایوبات دو با قیمت 40 هزار دلار تا پایان سال میلادی جاری به بازار عرضه خواهد شد.

 

به گزارش چاپ و نشر، چاپگر زیستی بایوبات 2 مجهز به 6 نازل چاپ سلول‌های زیستی در سه محور و با دقت یک میکرومتر است که در نهایت دقت قادر است بافت‌های زنده استخوان، پوست و ماهیچه را چاپ کند.

دکتر دنی سابرا، مدیر اجرایی شرکت بایوباتز در مورد ویژگی‌های چاپگر زیستی جدید و نقش آن در تحول نظام سلامت عنوان کرد: پس از یک سال کار فشرده و تحقیقاتی و همچنین جمع‌آوری نظر دانشمندان در مورد کیفیت چاپ سه‌بعدی سلول‌های بدن موفق به ساخت چاپگر زیستی جدید با نوآوری در سخت‌افزار شدیم.

وی در ادامه افزود: این چاپگر شگفت‌انگیز حتی قادر است بعد از چاپ الگوهای زیستی مورد نظر با اسکن زیستی، تعداد سلول‌های زنده و مرده را در بافت چاپ شده شمارش و همچنین طول نورون‌های عصبی چاپ شده را نیز محاسبه کند. در واقع چاپگر جدید با برخورداری از قابلیت‌های جدید نقش مهمی در پیشرفت مهندسی ژنتیک خواهد داشت.

چاپگر بایوبات جدید همچنین قادر است تا دمای خروجی سلول‌های زنده را جهت افزایش کیفیت بافت و همچنین استحکام بیشتر بافت نهایی سلولی بین محدوده چهار تا 200 درجه سانتیگراد کنترل کند.

توانایی کنترل دما برای چاپ سلول‌های زنده واسط یا نگه‌دارنده بافت‌های بدن مثل کلاژن بسیار مهم است، چرا که کلاژن عامل اصلی چسبیدن گوشت به استخوان است و همچنین در کشسانی پوست و جلوگیری از افتادگی ماهیچه‌ها موثر است.

چاپگر بایوبات دو مجهز به 6 نازل مختلف برای چاپ همزمان لایه‌های سلولی با عملکرد مختلف است که حتی می‌تواند عملیات چاپ را در ظروف کشت سلولی و در محیط استریل انجام دهد.

 

منبع: ایسنا