مدیرمسئول انتشارات «چترنگ» با انتقاد از سطحی‌نگری برخی رسانه‌ها در انعکاس اخبار حوزه نشر و تاثیرگذاری اخبار فضای مجازی بر عملکرد ناشران و کتابفروشان، گزیده کاری را زمینه‌ای برای فعالیت حرفه‌ای‌ها در فضای نشر دانست.

 

شهرام جهانگیری، مدیرمسئول انتشارات «چترنگ»درباره نقش رسانه‌ها به‌ویژه مطبوعات در معرفی کتاب با بیان این مطلب که به مطبوعات حس نوستالژیک دارم گفت: فعالیت رسانه‌ها در حوزه معرفی و تبلیغ کتاب قابل‌توجه است، اما در چند سال گذشته شاهد کاهش مخاطب مطبوعات هستیم، به‌طوری که پول تبلیغات این رسانه را زنده نگه داشته است.

به گفته این فعال حوزه نشر، حقیقت دردناکی وجود دارد، مرجوعی در روزنامه‌ها بالاست و امروزه فقط افرادی که مباحث را به‌صورت تخصصی دنبال می‌کنند روزنامه می‌خوانند. مطبوعات قربانی ظهور شبکه‌های مجازی هستند.      ‌

 جهانگیری در ادامه با اشاره به تغییر رویکرد روزنامه‌ها از محتوای خبری به تحلیلی افزود: جنبه خبری روزنامه‌ها کاهش پیدا کرده و بسیاری از خبرگزاری‌‌ها در تولید خبر به کانال‌های فضای مجازی رو آورده‌اند؛ بنابراین شاهد تولید اخبار زرد در رسانه‌ها هستیم و دراین میان محتوای بسیاری از نشریات، بُرد خبری ندارد و حتی ناشران نیز رویداد‌ها را از فضای مجازی پیگیری می‌کنند؛ البته با توجه به شرایط فعلی، چاره‌‌ای جز این نیست چراکه از جریان رقابت جا می‌‌مانند.

 مدیر نشر «چترنگ» با انتقاد از شیوه معرفی کتاب در رسانه‌‌ها گفت: رسانه‌ها در معرفی کتاب، تحلیلی عمل نمی‌کنند اخبار این حوزه فقط به  اسم، شرح پشت جلد و به تصویر جلد کتاب مختصر شده و اخبار در سطح باقی مانده‌ و اطلاعاتی از محتوای خبر در اختیار مخاطب قرار نمی‌دهند.

 ‌جهانگیری در ادامه با اشاره به تاثیرگذاری اخبار رسانه‌های مجازی بر بازار نشر و افزایش توجه کتابفرشان و ناشران از جریان خبرسازی فضای مجازی تاکید کرد و گفت: از یکی دو سال گذشته اخبار فضای مجازی برانتخاب نوع کتاب از سوی کتابفروشان نیز تاثیر گذاشته و موجب شده تا کتابفروش از سلیقه بازار و مخاطب براساس اخبار این فضا آشنا شود؛ بنابراین معتقدم که باید این جریان فکری کرد.      

 این فعال حوزه نشر مواجه با  فناوری‌های نوین در ایران را عجولانه دانست و با اشاره به کپی رایت به‌عنوان بزرگترین مشکل نشر ایران ادامه داد: به کتاب نخوان بودن جامعه ایرانی باور ندارم، بلکه معتقدم عنوان کتاب‌ها بسیار بالاست که نتیجه انتشار ترجمه همزمان و موازی کتاب‌‌ است. بنابراین با افزایش عنوان، شمارگان کاهش پیدا می‌کند. اگر ناشران برای چاپ هر کتابی مجاز نباشد شاهد انتشار عنوان‌های گزیده‌تر خواهیم بود در نتیجه تکلیف مخاطب نیز روشن می‌شود؛ البته شکل‌گیری این جریان بسیاریساده است که به دلیل قوانین موجود شدنی نیست. با گزیده کار شدن ناشر، مترجم و ویراستار حرفه‌ای باقی می‌ماند، بنابراین نباید از کاهش حجم نگران باشیم.

 

منبع: ایبنا

 مجید غلامی جلیسه، مدیر عامل موسسه خانه کتاب و دبیر بیست و پنجمین دوره هفته کتاب در نشست صمیمی با ناشران و کتابفروشان قم ضمن تشریح وضعیت صنعت نشر کشور مواضع خود را درباره تاثیر ممیزی در میزان مطالعه و همچنین برگزاری نمایشگاه‌های استانی اعلام کرد.

 

نشست صمیمی ناشران، کتابفروشان و نویسندگان قمی با مجید غلامی‌جلیسه، مدیرعامل موسسه خانه کتاب پنج‌شنبه(25 آبان‌ماه) با همکاری «گروه داستان جمعه»  با حضور سید علیرضا صالحی، پژوهشگر علوم اسلامی، ناشران و کتابفروشان و چند تن از نویسندگان قمی در ششمین روز هفته کتاب‌خوانی با عنوان «روز کتاب، ناشران و کتابفروشان و اقتصاد مقاومتی» در مجمع ناشران قم  برگزار شد.  

 لیسه با ابراز خرسندی از برگزاری نشست‌های مختلف در سراسر کشور به مناسبت هفته کتاب ابراز امید‌واری کرد برنامه‌های مرتبط با ترویج کتاب و کتابخوانی توسعه پیدا کند.

مدیر عامل موسسه خانه کتاب با اشاره به موفقیت قابل توجه طرح مروجان کتاب طی سه سال گذشته درباره فعالیت بخش‌های خصوصی در طول هفته کتاب گفت: برای مثال شرکت اسنپ که ارتباط مستقیمی با کتاب ندارد، با طراحی بازی  quiz of kingsدر هفته کتاب، کار ویژه‌ای برای کتابخوانی انجام داد. این بازی در واقع یک لیگ کتاب‌محور را تعریف کرده است. مسئولیت اجتماعی، این گروه را به این سمت کشانده است. در بوشهر هم یک چاپخانه خود را ملزم کرده تا یک شعار درباره کتابخوانی در پشت و روی محصول‌ مشتریانش چاپ کنند که با استقبال روبه‌رو شد.

 دبیر بیست و پنجمین دوره هفته کتاب ادامه داد: خود مردم باید در حوزه کتاب دخالت کنند و اگر در این باره غفلت کنیم صدماتش به خودمان می‌رسد. شعار بیست و پنجمین دوره هفته کتاب «آینده روشن با خانواده کتاب‌خوان» نیز همین مساله را تبیین می‌کند. لازمه این مهم هدایت خانواده و جامعه به سمت کتاب‌خوانی است.

این پژوهشگر تاکید کرد: یک گله‌مندی وجود دارد، متاسفانه نهاد‌ها و سازمان‌های دولتی همچنین ناشران و ناشران و کتابفروش‌ها  کم‌انگیزه و بی‌توجه کار می‌کنند؛ این در حالی است که در دهه 40 و 50  ناشران در هفته کتاب به دنبال بهانه‌ای برای چاپ کتاب بوده‌اند؛ اما در دنیای رقابتی امروز ناشران و کتابفروشان ما حتی با همان نگاه تجاری، برنامه جریان‌سازی ندارند و موجی به راه نمی‌اندازند. اگر هزینه نکنیم مردم کمتر به سمت کتاب حرکت خواهند کرد که ناشی از بی‌برنامگی و کم‌‌توجهی ما به امکاناتی است که می‌تواند افراد را به سمت کتاب و کتاب‌خوانی جذب کند.

 به گفته جلیسه، در هفته کتاب، فرصت ملی و انگیزشی داریم تا مردم را بر موج کتاب و کتاب‌خوانی سوار کنیم و به ساحل مدنظر برسانیم. در این هفته می‌توانستیم به بهترین شکل این کار را انجام دهیم. تلویزیون و رادیو  امسال فعال بودند و هر روز 12 ساعت مستمر را به امر کتاب اختصاص دادند؛ البته هدف‌گذاری ما این بود که فعالیت‌های اجتماعی و فعالیت‌های مردم‌نهاد در هفته کتاب بیشتر شود؛ اما از طرفی آن‌هایی که کارشان و مسئولیت‌شان کتاب است، با بی‌مهری به این هفته نگاه کرده‌اند که امیدوارم این روند تغییر کند. 

باید به ظرفیت منطقه اوراسیا توجه کنیم

مدیرعامل خانه کتاب در پاسخ به پرسش صالحی درباره دستاورد‌ها و همچنین اهداف محقق نشده در طی سال‌های گذشته افزود: تلاش شده ابتدا با نگاه آسیب‌شناسی و تحلیلی به کار‌های انجام شده متمرکز شویم.  برگزاری جشنواره «خلیج فارس» در استان هرمزگان، برگزاری جشنواره «نقد کتاب» به صورت مجازی و برگزاری جایزه منطقه‌ای در حوزه بین‌الملل از جمله این اقدامات است. 

   این پژوهشگر فهرست‌نويس و ماخذشناس در ادامه با اشاره به اهمیت جایزه منطقه‌ای افزود: با توجه به ظرفیت منطقه اوراسیا باید فعالیت‌های ویژه‌ای داشته باشیم. زمانی در روسیه کرسی‌های قابل توجی در حوزه ایران‌شناسی  بر پا می‌شد اما نسل جدید به این سمت و سو نرفت و این کرسی‌ها را از دست دادیم؛ بنابراین باید به فکر فعال شدن‌ این کرسی‌ها باشیم؛ توجه ویژه به یارانه‌ها ازجمله دیگر فعالیت‌های چند سال گذشته است.

نگاه نوگرایانه در نشر  وجود ندارد

دبیر بیست و پنجمین دوره هفته کتاب با انتقاد از فقدان نگاه جدید در حوزه نشر ادامه داد: یکی از مشکل‌های ما این است که دچار تکرار شده‌ایم؛ به‌عبارت دیگر نگاه نوگرایانه در نشر  وجود ندارد. به جرات می‌گویم ما در حوزه چاپ از زمان قاجار به این طرف، جز در تکنیک، چیزی به نشر نیفزوده‌ایم. اگر هم کاری انجام شده، نادر بوده و ایده‌پردازی در آن صورت نگرفته است؛ بنابراین باید در سیستم چاپ کتاب، تجددگرایانه عمل کنیم، به‌‌ویژه که رقیب سرسخت ما محیط مجازی است.

 هادی صادقی؛ مدیر انتشارات «کتاب طاها» در ادامه با اشاره به این مطلب که در حال حاضر در استان قم 1300 مجوز نشر صادر شده که تعدادی کمی از دارندگان مجوز فعال هستند خطاب به جلیسه گفت: ناشرنماهایی وارد این عرصه شده و به کپی و کتابسازی اقدام کرده‌اند، به نظر شما اساس کار نشر و فروش ما در این چهار دهه بعد از انقلاب چه تغییری کرده؟ آیا هر کسی صلاحیت ورود به این حیطه را دارد؟ حتی بعد از چاپ و قرارگرفتن کتاب در چرخه فروش، با توجه به این که کتاب یک سر در فرهنگ دارد و یک سر به‌عنوان کالا در بازار اقتصاد دارد، آیا توانسته‌ایم بازار را تغییر دهیم؟

 هنوز با سبک قاجاری کار می‌کنیم!

 جلیسه گفت: ما بعد از گذشت 208 سال از صدور نخستین مجوز چاپ که در 1283 صنیع‌الملک صادر کرد، هنوز با همان سبک قاجاری کار می‌کنیم و فقط تا حدودی شکل و شمایل کار عوض شده است. به نظر من  نشر یک صنعت است نه یک فعالیت فرهنگی، علاوه براین اگر چه صدور  مجوزها باید سازماندهی شود اما مشکل کار ما مجوز نیست. قطع به یقین رانتی که در نشر ما وجود دارد، مشکل‌آفرین شده است.

رانت‌ها جدی‌ترین آسیب‌ را به نشر وارد کرده‌اند

دبیر بیست و پنجمین دوره هفته کتاب افزود: بسیاری از کشور‌ها، مشکل مجوز ندارند، اما  مسئولیت‌پذیری و شفافیت مالیاتی دارند در قبال آن باید همه کارهای چرخه نشر کتاب، دقیق پیش برود تا اعداد، گویای عملکرد ناشر باشد. متاسفانه در ایران چنین رویکردی وجود ندارد و شمارگان با واقعیت همخوانی ندارد و کسی هم پیگیر این موضوع نیست؛ علاوه براین در چرخه نشر  رانت وجود دارد و برخی به دنبال آن هستند؛ هرچند که  شاهد از بین رفتن این رانت‌ها هستیم اما آثار آن هنوز باقی است. رانت‌ها جدی‌ترین آسیب‌ را به نشر وارد کرده‌اند و مانع شدند تا نشر روی پای خود بایستد.   

جلیسه افزود: در برخی کشورها رانت‌ها دست نشر یا خریدار نمی‌رسد، بلکه در اختیار کتابخانه‌ها قرار می‌گیرد تا بعد از کارشناسی در یک تیم خبره و نیازسنجی مخاطب به تهیه کتاب اقدام ‌کنند که از طریق دولت خریداری می‌شود و سیستم کارشناسان هم NGO است که نشر و دولت در آن دخالتی ندارد؛ اما وقتی بدون هیچ اصولی از ناشر کتاب خریداری شود، صنعت نشر به سمت کتابسازی می‌رود.

انتشار 400 ترجمه از مفاتیح در قم

مدیر عامل موسسه خانه کتاب با انتقاد از عملکرد برخی از ناشران  قمی گفت: بحث به اصطلاح سری‌دوزی کتاب در قم به نسبت شهرهای دیگر بیشتر است. به ویژه در حوزه کتاب‌های مثل ادعیه و ترجمه قرآن. به‌‌طوری که حدود 400 ناشر یک ترجمه از مفاتیح را با یک ترجمه منتشر کرده‌اند. این به آن معنی است که ما به پخته‌خواری عادت کرده‌ایم و این امر موجب کشته شدن نبوغِ نشر شده است. چنانکه در جایزه کتاب سال 96، در بخش دین، تا این لحظه برگزیده‌ای نداشته‌ایم.

 این متخصص حوزه كتابخانه‌هاي ديجيتالی در ادامه درباره تبادل کتاب و تخصیص دو میلیارد بودجه برای این موضوع در دولت قبل گفت: در سیستم وسیع نشر  افراد مختلفی نقش دارند، اما گاهی این نقش‌ها را فراموش می‌کنیم.  با توجه به شناختی که از وزیر ارشاد دارم،  قطع به یقین اگر جمعی به اجماع برسند و نتیجه آن بحث قانون‌مند و منطقی باشد، ایشان می‌پذیرند. نگاه وزیر این است که صنف را درگیر کنند؛ اما حالا اگر صنف دچار چالش است و یا فراز و نشیب‌های خاص خودش را دارد، بحث‌هایی است که به ایشان برنمی‌گردد و باید در داخل صنف‌ها و مجموعه‌ها حل شود.

 مخالف برگزاری نمایشگاه‌های استانی هستم

جلیسه با اعلام موضع خود در قبال نمایشگاه‌های استانی ادامه داد: از مخالفان برگزاری نمایشگا‌ه‌های استانی هستم. ایده جایگزینی طرح حمایت از کتابفروشی‌ها مطرح شد تا  بساط نمایشگاه‌ها جمع شود اما مقاومت‌هایی وجود دارد که اجازه نمی‌دهد من در سطح بالا بتوانم کاری انجام بدهم. برای من خیلی عجیب است که همه شما دوستان نمایشگاه‌های استانی را بد می‌دانید، اما هیچ‌کس آن را تحریم نمی‌کند. همه می‌دانیم کتابسازی‌ها و سری‌دوزی‌های کتاب در همین نمایشگاه‌ها به فروش می‌رسد. اما چرا هیچ‌کس اعتراض نمی‌کند. دورنمای نمایشگاه استانی برای مسئولان آن چیزی که شما می‌گویید، نیست. زیرا رسانه‌ها چیزی جز این‌را انعکاس می‌دهند.

 این فهرست‌نویس افزود: در همین مجتمع ناشران قم نمایشگاه برگزار کرده‌اید. چون ما به منافع کوتاه‌مدت عادت کرده‌ایم و برای منفعت بلندمدت برنامه‌ای نداریم. جالب اینجاست که هر سال سه بار طرح حمایت از کتابفروشان انجام می‌شود، این طرح‌ها هم مدت زمانش بیشتر است و هم یارانه‌اش و منفعتش بیشتر از نمایشگاه‌های استانی است، اما  کسی نمایشگاه استانی را نفی نمی‌کند. وقتی خودمان نمی‌خواهیم، چیزی هم تغییر نخواهد کرد.

 این محقق ترجمه‌های متون شیعه، درباره عرضه کتاب با تخفیف‌‌های بالا گفت: در کمیته صیانت از کتاب، این بحث مطرح شد تا از برگزاری نمایشگاه‌های بدون مجوز که بسیار شایع شده، جلوگیری شود. اتحادیه تعاونی و صنفی نیز باید از اداره کل بخواهد تا مجوزها را محدود کند و قانونی برخورد شود اما بازهم این یک کار صنفی و کم‌کاری صنفی است.

 مدیرعامل خانه کتاب در ادامه درباره برنامه‌‌های موسسه خانه کتاب برای تقویت جایگاه نویسندگان و  شمارگان واقعی کتاب گفت: این خلاء در باره نویسندگان در  همه دوره‌ها وجود داشته و کار جدی برای آ‌ن‌ها انجام نشده، واقعیت این است که حمایت‌های موسسه در همه دوره‌ها ناشرمحور بوده و خیلی کم و در برخی دوره‌ها هیچ حمایتی از نویسندگان نشده است. ضرر و ظهور و بروز این کم توجهی در کیفیت آثار مشخص است.

 جلیسه با بیان این مطلب که تشکیل مجمع در قم ایده‌ قابل توجهی است گفت: هر چقدر مراودات صنفی افزایش پیدا کند، هم‌افزایی و تبادل تجربه‌های صنفی بیشتر خواهد شد و این اتفاق خوبی است. خانه کتاب در سطح کلان، هرماه آمار و اطلاعات کتاب و ناشران را منتشر می‌کند تا ناشران فعال مشخص شوند.

 ممیزی، بر کتاب‌خوانی مردم تاثیر چندانی ندارد     

جلیسه درباره صدور مجوز نشر کتاب ادامه داد: ممیزی، بر کتاب‌خوانی مردم تاثیر چندانی ندارد.  هرچند که آمار رسمی وجود ندارد، اما درصد کتاب‌هایی که مجوز نمی‌گیرند، خیلی کم است. کتاب‌های پرفروش به ترتیب به کتاب‌های داستان، شعر، کودک و نوجوان اختصاص دارد اما ممیزی در خواندن و نخواندن کتاب چندان موثر نیست. همان‌طور که فضای مجازی می‌تواند محلی برای کتاب‌هایی فاقد مجوز باشد. بسیاری از کشورهای دنیا ممیزی و قاعده و قانونی در نشر کتاب دارند‌؛ در آمریکا که به قول خودشان مهد دموکراسی است نیز ممیزی وجود دارد. داستان‌های ترجمه که در ردیف داستان‌های روز دنیا به حساب می‌آیند جزو پرفروش‌هاست؛ علاوه براین اینترنت دست‌یابی به هر نوع تفکری را ممکن کرده است. 

 جلیسه در پاسخ به پرسشی درباره هدررفت بودجه‌های فرهنگی در حوزه نشر کتاب ادامه داد: در روزنامه‌ها، وب‌سایت‌ها اعتراض‌تان را مطرح کنید. واقع این است که نشر در حال از بین رفتن است و نشر دولتی در اولویت. دنیا، دنیای رقابت و تخصص‌گرایی است و باید برای آن هزینه کرد. وظیفه ما گفتن خطاهاست. سال گذشته از تعداد 16هزار ناشر، فقط پنج هزار و 600 نشر فعال بودند که حداقل یک کتاب چاپ کرده‌اند. 

 مدیر عامل موسسه خانه کتاب افزود: درباره اعلام یارانه کتاب در رسانه‌های عمومی گفت: می‌گوییم این سرانه برای همه است، اما در واقع این طور نیست و این مبلغ حدود هفت میلیارد و ششصد میلیون تومان برای سه طرح است و عملا به همه نمی‌رسد. برای گستردگی منابع نمی‌توانیم تبلیغ وسیع داشته باشیم. این سرانه در اختیار کتابفروشی‌ها گذاشته می‌شود که نقطه تلاقی نشر و مردم هستند و به این ترتیب کم‌ترین اشتباه در آن صورت می‌گیرد و طرح موفقی هم بوده است.

 

منبع: ایبنا

مدیرعامل خانه کتاب در واکنش به نامه اعتراضی ناشران و کتابفروشان کاشان و سنندجی نسبت به وضعیت فروش کتاب بر ضرورت تشکیل اتحادیه یا تشکلی کلان برای پیگیری مطالبات صنفی نشر تاکید کرد.

 

‌ جمعی از ناتشران و کتابفروشان کاشان در نامه‌ای خطاب به سید‌عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نسبت به برپایی نمایشگاهی با تخفیف 70 درصد اعتراض خود را نشان داده و خواستار رسیدگی اداره کل ارشاد این شهرستان شدند.

 مجید غلامی جلیسه مدیرعامل خانه کتاب در واکنش به این نامه و نامه اعتراضی دیگری از سوی ناشران سنندجی نسبت به فروش نسخه‌های قاچاق کتاب نوشت:

«در بسیاری از کشورهای دنیا کتابفروشان دارای صنف و تشکل مستقل هستند، مثلا در آمریکا ما American Booksellers Association را داریم و یا در انگلستان BOOKSELLERS ASSOCIATION و البته در استرالیا، آلمان، و حتی در استانها و شهرستانها مثل کالیفرنیا و نیز انجمن‌های محلی و کوچکتر برای کتابفروشان دیده می‌شود.

در خصوص کشور ما ایران از دیرباز تاکنون تنها اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران بیشترین سهم برای رسیدگی به مطالبات کتابفروشان را داشته و هرچند در برخی از شهرهای بزرگ نیز اتحادیه‌ها به همین شکل بوده‌اند اما در شهرهای کوچک متاسفانه کتابفروشان کمترین سهم از مطالبات صنفی خود را نتوانسته‌اند محقق بکنند.

این را گفتم که تاکید کنم اولا اتحادیه‌های ناشران و کتابفروشان سهم بیشتری برای مطالبات کتابفروشان قائل شوند و در ثانی در حال حاضر ضرورت تشکیل یک اتحادیه و یا تشکل کلان برای پیگیری مطالبات صنفی بیش از پیش احساس می‌شود. آنهم بگونه‌ای که این بخش مهم از چرخه نشر به صورت کشوری مدنظر قرار گرفته و مطالبات این قشر در سطح کلان کشوری برآورده شود.

نکته آخر،‌ این دو نامه که به ضمیمه آمده و واقعا جای شادمانی و امیدواری دارد که بالاخره بعد از مدتها کتابفروشان محلی ما در نقاط دور از مرکز با اتحاد و پیوستگی خود هم افزایی نموده و مطالبات جدی خود را مطرح می‌کنند که حقیقتا جای دستمریزاد و خداقوت دارد. امیدوارم بزودی شاهد اتفاقات بیشتر و تاثیرگذارتر از این دست در میان کتابفروشان عزیز باشیم.

 

منبع: تسنیم

 داوود علی بابایی

مدیر مسئول نشر امیدفردا

در جامعه کنونی ایران بخصوص در سه دهه اخیر فرهنگ و بویژه صنعت نشر کاغذی در انزوا قرار گرفته و احیاناً اگر ناشری با مشکلات مالی و اقتصادی مواجه شود متأسفانه هیچ ارگان و شخص حقیقی از او حمایت نمی‌کند تا بلکه مشکلاتش حل شود و بتواند به کار خود ادامه دهد به همین سبب است که کتابفروشان تغییر شغل می‌دهند و نیاز به بازگویی ندارد و ناشران یا ورشکست می‌شوند و کارشان به دادگاه و حبس می‌کشد و گوشه انزوا اختیار می‌کنند یا بدون دردسر نشر خود را به‌طور محض جمع می‌کنند و از کار کتاب بیرون می‌آیند و دنبال شغل دیگری می‌روند در حالی که می‌بینیم در همین جامعه کنونی حامیان مالی و سرمایه‌داران روی تیم‌های ورزشی و بخصوص باشگاه‌های فوتبال سرمایه‌گذاری می‌کنند و حامی مالی آنها می‌شوند و حتی از برخی از فوتبالیست‌هایی که با باشگاه‌های خود مشکل و منازعه مالی دارند با حمایت مالی خود مشکل را حل می‌کنند و حتی حامیان مالی هستند که سرمایه‌گذاری می‌کنند و نیز حامی مالی فیلمسازان و خوانندگان می‌شوند و در برخی موارد حامی راه‌اندازی نشریه و رسانه می‌شوند. تمام این مواردی را که برشمردم بدانید سود اقتصادی برای این افراد دربردارد و فقط ناشران هستند که با ده‌ها سال سابقه نشر کتاب بدون حامی مالی بسر می‌برند گرچه یکی از مدیران فرهنگی گفته است صنعت نشر کاغذی مهم‌تر از صنعت نفت است؛ ما ناشران و نویسندگان می‌دانیم که این حرف فقط تعارف است و حرفی گذرا بیش نیست چون در حال حاضر که این مقاله را می‌نویسم چند ناشر تغییر شغل داده یا ورشکست شده‌ یا دچار چک‌های برگشتی، محاکم قضایی و حبس شده‌اند و صنعت نشر کاغذی آخرین نفس‌های خود را می‌کشد و در حال اضمحلال و فروپاشی است. حالا کدام حامی مالی و خیرین فرهنگ این مرز و بوم است که مشکل آنها را حل کند جای تأسف دارد.

 

 

 

رییس اتحادیه ناشران و کتابفروشان که به تازگی در نمایشگاه کتاب فرانکفورت حضور داشته است، راهکارهایی را برای حل مشکل نبود کپی رایت در داخل کشور ارایه و برای چندمین بار تاکید کرد که رعایت حقوق مولف یا کپی رایت، اصلی‌ترین شرط حضور در بازار جهانی کتاب است.

 

حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب به ویژه در سال‌های اخیر همواره فرصتی فراهم آورده است تا بار دیگر موانع حضور موثر کشورمان در بازار جهانی کتاب را مورد توجه قرار دهیم و در این میان نمایشگاه کتاب فرانکفورت به سبب اهمیت و قدمتی که دارد، فرصتی مناسب است برای طرح جدی‌تر این مسائل به همین دلیل همزمان با اختتامیه این نمایشگاه در شامگاه ٢٣ مهر ماه، در گفت‌وگویی با محمود آموزگار، رییس اتحادیه ناشران و کتابفروشان به برخی از این مسائل پرداخته‌ایم.

آموزگار در پاسخ به سوالی درباره ارزیابی روند حضور ایران در نمایشگاه‌های بین‌المللی کتاب در چند سال گذشته می‌گوید: «واقعیت این است که تا چند سال گذشته و به طور مشخص تا سال ٩١ حضور ایران در نمایشگاه‌های بین‌المللی بیشتر به منظور معرفی نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در نمایشگاه‌های خارجی بوده و تلاش شده تا این حضور به نوعی نشان‌دهنده فرهنگ ایران و انقلاب باشد، اما از سال ٩١ به دنبال مشورتی که در همان نمایشگاه کتاب فرانکفورت انجام شد، تصمیم گرفتند همه شرکت‌کنندگان در غرفه ایران حضور یابند.

 پیش از آن اغلب کسانی که به ویژه در این نمایشگاه شرکت می‌کردند، ناشران دولتی و عمومی بودند که به صورت پراکنده در نمایشگاه‌ها حضور پیدا می‌کردند و آقای اشعری که آن زمان مسوولیت باغ کتاب را بر عهده داشتند، پیشنهاد حضور همه شرکت‌کنندگان را در غرفه ملی ایران دادند مثل بسیاری از کشورهای دیگر. به این ترتیب از اکتبر سال ٩٢ بخشی از غرفه کشورمان به اتحادیه ناشران و کتاب‌فروشان تهران اختصاص پیدا کرد و اتحادیه فراخوانی به ناشران کل کشور داد و کتاب‌ها را انتخاب کرد و با استانداردهایی که به ضوابط بین‌المللی نزدیک بود، به عرضه و معرفی کتاب‌ها مبادرت و بحث رایت را به طور جدی مطرح و پیگیری کرد.»

پنجره‌ای که اتحادیه ناشران و کتابفروشان گشود

آموزگار گریزی به سال‌های گذشته می‌زند: «پیش از این مقطع می‌توان گفت: به طور جدی ناشران، پدیدآورندگان و نویسندگان و مولفان کشورمان توجهی به بازارهای خارجی نداشتند و حداکثر موفقیت را در انتشار یک کتاب، فروش همان میزان شمارگانی که منتشر شده بود، مثلا هزار نسخه در یک بازه زمانی مطلوب، تلقی می‌کردند. در واقع هدف اتحادیه ناشران این بود که پنجره‌ای به روی این عزیزان باز کند و نشان دهد که همکاران‌شان در کشورهای دیگر به چه ترتیبی به عرضه حقوق کتاب‌های‌شان و تلاش برای فروش حق ترجمه و انتشار آثارشان به زبان‌های دیگر مبادرت می‌کنند و از این طریق درآمد قابل توجهی را برای خود کسب می‌کنند.»

هنوز در آغاز راهیم

او که نقطه آغازین این حرکت را مثبت می‌داند، از افزایش تجربه‌ها در این زمینه نیز می‌گوید: «این شروع بسیار خوبی بود و طی چند سال گذشته، به جز دو سال پیش که به علت ماجرای رونمایی از کتاب سلمان رشدی، حضور در نمایشگاه کتاب فرانکفورت از طرف کشورمان تحریم شد، این مسیر را ادامه دادیم و هر سال بر تجربیات‌مان افزودیم و مواردى را آموختیم و تقریبا می‌توان گفت: با توجه به اقبالی که هم از سوی مولفان، نویسندگان و پدیدآورندگان و هم ناشران نشان داده شد، راه درستی را طی کرده‌ایم که البته هنوز در آغاز آن هستیم و قاعدتا باید جمع‌بندی مناسبی در این مرحله داشته باشیم و راه را ادامه دهیم تا به نتیجه برسیم.»

کپی رایت مساله جدی ما است

همین که صحبت نمایشگاه خارجی کتاب به میان بیاید، نخستین دلمشغولی، نبود کپی رایت در ایران است؛ هرچند در چند سال اخیر که دولت بار‌ها بر دیپلماسی فرهنگی تاکید داشته است، ضرورت توجه و پیوستن به قوانین جهانی، بار‌ها بیان شده و اکنون نیز آموزگار بار دیگر بر اهمیت این موضوع صحه می‌گذارد: «بحث مراعات حقوق مولف یا کپی‌رایت یکی از مسائل جدی نشر کشور ما برای حضور در بازارهای جهانی است. چنانچه بخواهیم در بازارهای جهانی نشر حضور پیدا و به عرضه کتاب‌های‌مان مبادرت کنیم، قاعدتا باید ضوابط آن بازار را بپذیریم و این نکته اصلی ماجراست که رعایت حقوق مولف یا کپی‌رایت اصلی‌ترین شرط حضور در این بازار است.

 مسلما و طبیعتا رعایت نکردن حقوق مولف بیرون از مرزهای ایران در رابطه با ناشران خارجی، مانعی است جدی برای حضور ما در بازار جهانی ولی در عین حال باید این را هم عرض کنم که حضور ما در نمایشگاه‌های خارجی دقیقا می‌تواند کمک کند برای فهم بیشتر ضرورت مراعات این حقوق از سوی همکاران ما چه در حوزه نشر و چه در حوزه تالیف.»

نمایشگاه فرانکفورت دانشگاه مهم کتاب است

او که نمایشگاه کتاب فرانکفورت را دانشگاهی مهم برای همه دست اندرکاران کتاب می‌داند، ادامه می‌دهد: «حضور همکاران ناشر، مولف، پدیدآورنده و نویسنده در نمایشگاهی مثل نمایشگاه کتاب فرانکفورت بسیار مهم است چراکه واقعا اغراق نیست اگر بگوییم این نمایشگاه، دانشگاه ویژه‌ای برای نشر است و هر کسی که به نوعی دست‌اندرکار موضوع کتاب است، قاعدتا باید از این نمایشگاه بازدید کند و مسلما درس‌های زیادی برای او خواهد داشت. از جمله اینکه چگونه در نمایشگاه به معنی اخص کلمه صرفا به نمایش آخرین آثار منتشر شده پرداخته مى شود و همین طور تقلا و تلاش برای معرفی آن آثار و فروش حقوق ترجمه و انتشار آن‌ها به ناشران همکار در دیگر کشورها.»

 گاهی با این انتقاد رو به رو می‌شویم که بیشتر بازدیدکنندگان غرفه ایران در نمایشگاه‌های خارجی، هموطنان ما هستند و شرکت‌کنندگان خارجی کمتر در غرفه ما حاضر می‌شوند؛ پاسخ رییس اتحادیه ناشران و کتابفروشان به این انتقاد چنین است: «طبیعتا مراجعین به غرفه ایران کسانی هستند که یا به کشور و فرهنگ و ادبیات و هنر ما علاقه‌مندند یا ناشرانی هستند که مقاصد اقتصادی دارند. فراموش نکنیم نمایشگاه کتاب فرانکفورت، مرکزی اقتصادی است و با انگیزه‌های اقتصادی برپا می‌شود، هرچند پیامدهای فرهنگى غنی‌ای هم در بر دارد، اما مسلما مهم‌ترین هدف برگزاری این نمایشگاه، اقتصادی است؛ بنابراین ناشران بسیاری با این انگیزه در نمایشگاه حضور پیدا می‌کنند و مسلما زمانی به غرفه ایران مراجعه می‌کنند که بتوانند از تعامل با شرکت‌کنندگان، ناشران، مولفان و نویسندگان درآمدی کسب کنند و یک اتفاق اقتصادی را رقم بزنند.

 به این ترتیب متوجه می‌شویم اگر بخواهیم تعداد بازدیدکنندگان خارجی افزایش پیدا کند، هم باید برنامه‌هایی داشته باشیم که از جاذبه‌های بیشتری برای پاسخگویی به نیازهای کسانی که به فرهنگ و ادبیات کشور ما علاقه‌مند هستند، برخوردار باشند و از سوی دیگر بستر مساعدی را ایجاد کنیم برای آن دسته از ناشرانی که با اهداف اقتصادی به این غرفه مراجعه می‌کنند.»

گرنت ایران شروع خوبی داشته است

برخی ناشران معتقدند گرنت ایران ـ. طرح حمایت از ترجمه و انتشار کتاب‌های ایرانی در دیگر کشور‌ها ـ. در خارج از کشور به خوبی معرفی نشده است و در نشست خبری نمایشگاه کتاب تاکید شد این طرح حتما در نمایشگاه فرانکفورت بهتر معرفی خواهد شد، در ارزیابی این موضوع، آموزگار می‌گوید: «موضوع گرنت، موضوعی جهانی است و می‌توان گفت: اکثریت قریب به کل کشورهای جهان از این وسیله برای ترویج فرهنگ و ادبیات خود به ویژه در حوزه نشر استفاده می‌کنند.

 حتما در حوزه‌های دیگر هم این موضوع جریان دارد و به نوعی از جهانی شدن آثاری که در کشورشان منتشر می‌شود، حمایت می‌کنند. خوشبختانه سرانجام، دولت ایران هم به این موضوع توجه نشان داده و امسال برای نخستین بار طرح گرنت مطرح شده و فکر می‌کنم شروع مناسبی داشته است و این خود می‌تواند انگیزه‌ای را فراهم کند برای جذب ناشرانی که اگر حتی ترجمه و انتشار آثار ایرانی را سودآور نمی‌بینند، حداقل با دریافت بخشی یا تمام حق‌الترجمه کتاب، انگیزه بیشتری برای انتشار آن پیدا کنند.

 باید بعد از بازگشت از نمایشگاه فرانکفورت، تمام تماس‌هایی را که در این ارتباط واصل شده جمع‌بندی و دسته‌بندی کنیم تا بتوانیم ارزیابی دقیق‌تری داشته باشیم که تا چه حد راه را درست طی کرده‌ایم.»

امسال غرفه ترکیه هم برنامه موسیقی داشت

انتقاد دیگری که به حضور ایران در نمایشگاه‌های خارجی وارد می‌شود، اجرای برنامه‌های حاشیه‌ای مانند موسیقی یا نمایش است که برخی معتقدند اجرای این برنامه‌ها بخشی از توجه بازدیدکنندگان را جلب می‌کند و باعث کم‌توجهی به کتاب می‌شود.

 همین موضوع آخرین مبحثی است که با محمود آموزگار در میان گذاشته‌ایم: «البته من هم موافقم که وقتی در نمایشگاه‌های کتاب شرکت می‌کنیم، توجه داشته باشیم که کتاب محور اصلی غرفه ما باشد ولی این به هیچ‌وجه منافی عرضه دیگر هنرهای کشورمان نیست. جالب است که امسال برای نخستین بار می‌دیدم در غرفه ترکیه که کنار غرفه ما قرار داشت، به نمایش خوشنویسی پرداخته بودند و کسی آنجا نشسته بود و خط سابق ترکیه را خطاطی می‌کرد چراکه سال‌هاست خط ترک‌ها تبدیل به لاتین شده و این هنرمند در غرفه کشورش همان خط سابق را خطاطی می‌کرد. این قضیه نشان می‌دهد در دل آن خط و رسم قدیم زیبایی و هنری نهفته است که در خط جدیدشان نیست و در عین حال در افتتاحیه، اختتامیه و نیز روز ملی‌شان، برنامه موسیقی هم داشتند.»

قانون مصوب سال ٤٨ مغایرتی با شرع ندارد

محمود آموزگار راهکارهایی هم براى این موضوع ارایه می‌دهد: «دغدغه‌هایی در کشورمان درباره پیوستن به کنوانسیون برن وجود دارد و ابهاماتی نیز در این خصوص مطرح است که لازم است به آن‌ها توجه شود. به این معنا که با پیوستن به این پیمان، ناچاریم مجموعه مقررات بین‌المللی را رعایت کنیم و شاید این در کوتاه‌مدت آسیب‌هایی را به ما بزند که نیازمند بررسی بیشتری است ولی در عین حال اعتقادم بر این است که باید حقوق مولف را به رسمیت بشناسیم.

  با توجه به اینکه قانون حمایت از مولفان مصوب سال ٤٨ بعد از انقلاب هم کماکان معتبر است و فقهای شورای نگهبان هم آن را مخالف شرع اسلام تشخیص نداده‌اند و بنابراین حق مولف با توجه به اینکه می‌تواند از زیان‌های رعایت نکردن حقوق مولف خارجی جلوگیری و به آن حوزه نیز تسری پیدا کند و بهترین شکلش این است که در قالب یک قانون ملی به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد و هر زمان که مسوولان لازم دانستند، نمایندگان مجلس نسبت به اصلاح و حتی تغییر آن اقدام کنند و در این فاصله کنوانسیون برن با دقت بیشتری مورد مطالعه قرار بگیرد و ابهامات آن رفع شود و در صورتی که پیوستن آن به نفع ما تشخیص داده شد، این کار را انجام دهیم.»

منبع: فرادید

به نظر می‌رسد دست‌هایی می‌کوشند عقلای صنف در اتحادیه ناشران از انتقاد و اظهارنظر کنار کشیده و موضوع به دست تندروها بیفتد. کشمکش‌ها و شکاف به وجود آمده در اتحادیه این روزها درحال تشدید است.

 

به گزارش چاپ و نشر، اتحادیه ناشران و کتابفروشان و تشکل‌های نشر در نبود یک اتحادیه سراسری مسائل حقوقی و صنفی حوزه نشر اعم از نشرع توزیع و فروش را برعهده دارند و مخصوصا پس از واسپاری‌هایی که وزارت ارشاد برای صنعت نشر محقق کرده؛ نقش بیشتری در امور اجرایی حوزه فعالیت خود بازی می‌کنند. با این حال به نظر می‌رسد شاهد نوعی گسست و چنددسته‌گی در این نهاد صنفی هستیم که اگر مورد توجه اعضا و خود مدیران صنف قرار نگیرد؛ می‌تواند روند کاری آن‌ها را مختل کند. امری که به ویژه در این دو سال و با اضافه شدن واسپاری معاونت اجرایی نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران بیش از گذشته خودش را نشان می‌دهد. به گونه‌ای که امسال در معرفی ۷ نماینده برای کارگروه‌های نمایشگاه‌ کتاب کار تا جایی بالا گرفت که معاونت فرهنگی ارشاد پیشنهاد اضافه شدن دو نماینده دیگر را داد. جدا از اینکه اساس این پیشنهاد درست یا غلط است، چنین مواردی بیش از بیش نشان می‌دهد احتمالا صنف نشر نیاز به یک پوست‌اندازی دارد تا گروه‌های اقلیت و اکثریتی که امروز شکل گرفته؛ هرکدام جایگاه درست خود را در حوزه نشر پیدا کنند.

گفت‌وگوی زیر با محمود آموزگار (رئیس اتحادیه ناشران و کتابفرشان تهران) درباره چرایی چنین اختلافاتی در صنف و ریشه‌یابی جدل‌های حوزه معانت اجرایی نمایشگاه انجام شده است. هرچند وی خود تاکید دارد وقتى چهار نفر از اعضاى اکثریت هیئت مدیره موافق این نظرات نیستند؛ پس آنچه در این گفتگو به آنها اشاره شده؛ مواضع شخص محمود آموزگار است که در عین حال رییس هیئت‌مدیره اتحادیه ناشران و کتاب فروشان تهران نیز هست.

در مدتی که از فعالیت شما در راس اتحادیه ناشران و کتابفروشان می‌گذرد، فعالیت‌ها و اقدامات مختلفی در اتحادیه انجام شده که برخی مانند بحث‌های مرتبط با معافیت مالیاتی ناشران و کتابفروشان یا تسهیل فعالیت ناشران در منازل و موضوعاتی از این دست به نتیجه رسیده و برخی مباحث مانند عدم توجیه بازرسان سازمان تامین اجتماعی در بحث معافیت مالیاتی کتابفروشان یا معافیت کتابفروشان از پرداخت سهم بیمه کارفرما یا کسب توافق دولت برای صدور تعرفه فرهنگی برای هزینه‌های شامل آب و برق و گاز و ... برای ناشران و کتابفرشان یا به جایی نرسیده یا همچنان در حال پیگیری‌ست. در حال حاضر تلقی خودتان از عملکرد اتحادیه و تاثیربخشی آن در حوزه مشکلات نشر در قبال تولیدکنندگان آن چیست؟

برای اینکه بتوان از دست‌آورد معافیت مالیاتی برای کتابفروشی‌ها صیانت کرد باید به پیگیری‌ها ادامه داد مدیریت سازمان امور مالیاتی این معافیت را پذیرفته است اما قسمتی از بدنه در مقابل آن موضع دارد و با تفسیرهای سلیقه‌اى شرایط ویژه نشر و کتابفروشی و قوانین حمایتی از آن را ندیده می‌گرفتند و با این موضوع برخورد سلبى می‌کردند و بر سر اعمال آن مشکل به وجود می‌آوردند. ما در اتحادیه برای اینکه این معافیت را حفظ کنیم و تفاهمنامه مربوطه با سازمان مالیاتی تنها روی کاغذ باقی نماند و به مرحله عمل دربیاید اقداماتی را انجام داده‌ایم. به عنوان مثال من و یکی دیگر از اعضای هیئت مدیره به عنوان نماینده صنف در هیئت‌های حل اختلاف مالیاتی حضور داریم و می‌توانم به جرات بگویم در سطح شهر تهران در ۹۰ درصد موارد موفق بوده‌ایم. یعنی تا همان مرحله هیئت‌هاى بدوی و تجدید نظر معافیت مالیاتی را برای همکاران ناشر و برای اولین بار کتابفروش تهرانی محقق کرده‌ایم. منتها متاسفانه گزارشاتی که به ما می‌رسد حاکی از آن است که در شهرستان‌ها همکاران ما همچنان برای اعمال معافیت مالیاتی مشکل دارند و دائم با مادر تماس هستند و راهنمایی می‌گیرند که چگونه حقوق خود را پیگیری کنند. مدتى پیش اتحادیه کتابفروشان و نوشت‌افزار ارومیه نامه‌ای به ما نوشتند مبنی بر اینکه در آنجا اداره دارایى با تفاهمنامه معافیت مالیاتی آشنایى ندارند و درخواست داشتند که مستندات به اداره مالیاتی ارومیه ارسال شود. درحال حاضر هم با مسئولین مالیات‌های مستقیم سازمان برای یافتن راه‌حلی که به اجرای تفاهم‌نامه در کل کشور کمک کند در حال رایزنی هستیم.

علت اصلی چنین مشکلاتی هم این است که ما تنها در تهران و قم اتحادیه ناشران و کتابفروشان داریم و در بقیه مناطق کشور اتحادیه ناشران و کتابفروشان نداریم. کتابفروشان بقیه مناطق عمدتا جزیی از اتحادیه‌های نوشت‌افزار هستند و ناشران سایر مناطق چون به حد نصاب لازم برای تشکیل اتحادیه نمی‌رسیدند و نیازمند تشکیلاتی برای پیشبرد مسائل خود بودند در شکل شرکت تعاونی به فعالیت‌های خود ادامه داده‌اند. شرکت‌های تعاونی به دلیل ماهیت بازرگانی خود نهاد صنفی محسوب نمی‌شوند. در حال حاضر هم در صحبت‌هایی با خود دوستان از آنها خواسته‌ایم که به سمت تاسیس اتحادیه بروند. تشکیلات واحد سراسری نشر و اتحادیه کشوری مطالبه ما از دولت دوازدهم است.

ما از هر فرصتی استفاده کرده‌ایم و با وزیر سابق نیرو درباره تعرفه آب و برق کتابفروشی‌ها صحبت کرده‌ایم تا همانطور که باشگاه ورزشی از تعرفه فرهنگی برای آب و برق استفاده می‌کند، کتابفروشی‌ها هم از این امتیاز برخوردار شوند. اتفاقا موضوع را با خود آقای چیتچیان در میان گذاشتیم که گفتند به دلیل وضعیت نامناسب بودجه و پایین بودن منابع مالی تحقق این امر مشکل است. پیشنهاد کردیم که گروهی را از طرف اتحادیه معرفی کنیم تا در کنار نمایندگانی از وزارت نیرو کارگروهی را تشکیل دهند و مسئله مربوطه را بررسی کنند و نهایتا پیشنهاد این کارگروه برای اتخاذ تصمیم در اختیار وزیر نیرو قرار بگیرد. در حال حاضر این کارگروه تشکیل شده و کار خود را آغاز کرده است.

در بحث اضافه کردن کتابفروشی‌ها به لیست مشاغل دارای حق معافیت کارفرما از پرداخت حق بیمه سهم کارفرما که درباره ناشران اجرایی شده هم پیگیری‌های متعددی صورت گرفته که همچنان ادامه دارد. این معافیت مربوط به تولیدکنندگان است و نشر تولیدی است ولی کتابفروشان تولیدی نیستند. در حال حاضر حل این مسئله به صورت جدی‌ترى در وزارت ارشاد مطرح است و از وزیر سابق ارشاد خواسته بودیم که پرداخت حق بیمه کارفرماى کتابفروش حداقل تا سقف دو نفر را تقبل کنند که از محل یارانه‌های نشر پرداخت شوند. واقعیت این است که یارانه‌ها مصرف بهتر و درستتری پیدا کرده‌اند. در صورت تحقق این امر دیگر دلیلی ندارد کارمند کتابفروشى بیمه نشود. در حال حاضر وقتی خود کارمند میبیند شرایط مالی کارفرما مناسب نیست از بیمه شدن صرف نظر می‌کند که دست‌کم کارش حفظ شود، ولی وقتی سهم کارفرما پرداخت شود دیگر مانعی برای بیمه کارمندان کتابفروشی نیست.

امروز اتحادیه از یک مشکل حاد و مشخص رنج می‌برد و آن بحث شکاف در بدنه این مجموعه است. به نظر می‌رسد وزن اتحادیه ازسوی برخی از اهالی این صنف با دیده تردید نگاه می‌شود و مرکزیت اتحادیه به نوعی از دست رفته است به گونه‌ای که اختلاف درون صنفی بیش از گذشته خود را نشان می‌دهد و صنف با مشکلاتی اساسی مواجه شده. این وضعیت چرا و چگونه به وجود آمده است؟

خوب است که تعریفی درباره انجمن‌ها و اتحادیه داشته باشیم. اتحادیه نهاد صنفی مدنى عمومی غیردولتی است. مطابق قانون نظام صنفی هرکس تمایل به فعالیت در حرفه و پیشه‌ای دارد باید به عضویت اتحادیه درآید. هرگونه اقدام به کسب و کار مستلزم اخذ پروانه کسب از اتحادیه مربوطه و عضویت در آنهاست. بنابراین هیچ مانعی بر سر راه عضویت در اتحادیه نیست. انجمن‌ها متشکل از افرادی هستند که در یک حوزه خاص فعالیت می‌کنند و کارشان دارای ویژگی‌هایی است که آن‌ها را از اتحادیه متمایز می‌کند. اول اینکه هرچند فعالیتشان در یک حوزه نشر است ولی عضویت کلیه فعالان آن حوزه در آن‌ها ممکن نیست و در پذیرش اعضا گزینشی عمل می‌کنند و الزامی به پذیرش ندارند. دوما طبیعى است که بخشی عمل کنند .یکی از هدف‌های انجمن‌ها هموارسازی بستر کسب و کار و رفع مشکلات اعضایشان است. این رویه بخشی است چون حل مسایل اعضا هدف است نه کل صنف. سوما انجمن‌ها انگیزه اقتصادی دارند حال آنکه اتحادیه نهادی غیرانتفاعی است. بنا براین طبیعی است که در برخی موارد و موضوعات اختلاف نظرهایی وجود داشته باشد. ما معتقدیم اتحادیه‌ای که ۱۳۰۰ عضو دارد نباید در شورای تشکل ها با انجمنی که حدود یکصد عضودارد کمى بیشتر یا کمتر و از همین تعداد هم حدود نصفشان عضو اتحادیه هستند رای برابر داشته باشد. این مسئله یکی از موارد اختلاف است. البته اکثر انجمن‌ها در این مورد با اتحادیه هم‌نظر هستند و به همین جهت برای برگزاری سی امین نمایشگاه، اتحادیه ناشران و کتاب فروشان تهران و آشنا را بر شورای تشکل ها ترجیح دادند. شاید به دلیل اینکه در انجمن‌های صنفی صرف نظر از گرایشاتی که برای فعالیت تخصصی‌تر وجود دارد، منافع اقتصادی مجموعه‌شان هم برایشان بی‌اهمیت نیست. بنابراین وقتی اتحادیه از مجموعه‌ای از انجمن‌ها و همکاران مختلف‌المنافع تشکیل شده کار هم دشوار می‌شود. مخصوصا وقتی بحث بهبود کسب و کار مطرح می‌شود این تعارضات و تضادها بیشتر هم به چشم می‌آید. باید در اتحادیه نقاط اشتراک و افتراق را پیدا کرد وبر نقاط اشتراک پاى فشرد.

اتحادیه ناشران قدیمی‌ترین نهاد صنفی کشور است و سال آینده ۶۰ ساله می‌شود، منتها همچنان سیستم کاری و مدیریتی در نشر ما به شدت سنتی است و به آن خو گرفته است. به عنوان مثال به واسطه طرح‌های فصلی که برای کتابفروشی‌ها به راه افتاده تازه مشخص شد که بسیاری از کتابفروشی‌های ما فاقد رایانه و اینترنت و ... هستند. در اولین طرح فصلی که نام آن کتابفروشی به وسعت ایران بود تنها ۲۰۰ کتابفروشی شرکت کردند که علت آن فقدان رایانه و اینترنت در کتابفروشی‌ها بود. همین مسئله انگیزه‌ای شد که از خانه کتاب درخواست کنیم کمک کنند تا سیستم‌های مدیریتی کتابفروشی‌ها به روز شود. این شد که در طرح‌های امسال فصلی نزدیک به ۸۰۰ کتابفروشی شرکت می‌کنند. این رشد چهاربرابری یعنی تعداد بیشتری با تکنولوژی روز خود را به روز کرده‌اند. جالب‌تر اینکه دیدیم همزمان با این تغییرات استفاده از تبلیغات جدیدتر مثل صفحات اینستاگرام و گروه‌ها و کانال‌های تلگرامی بیشتر شده یا اینکه کتابفروشی‌ها شروع کردند به ثبت کردن اسامی مشتری‌های خود در رایانه و نرم‌افزارهای مشتری‌مداری. اما به نظر می‌رسد دست‌هایی می‌کوشند عقلای صنف از انتقاد و اظهارنظر کنار کشیده و موضوع به دست تندرو ها بیفتد.

شاید اتحادیه نیازمند یک پوست‌اندازی در تعریف، ساختار و اهداف خود برای قانع کردن بخشی از بدنه صنف است که اختلافاتشان با اتحادیه بالا گرفته؟

دامنه اختلافات به این میزان نیست. این اختلافات تنها از سوی عدهاى اندک و اقلیتی از صنف مطرح می‌شود. البته سرو صدایشان زیاد است و اتفاقا از نزدیکی به نهادهای قدرت فرو گذار نمی‌کنند. البته خوشبختانه در سیستم دموکراتیک رای‌گیری در اتحادیه، صنف با آرای خود به من به عنوان رئیس اتحادیه بیشترین مسئولیت صنفی و بالاترین مقام اجرایی اتحادیه را جهت انجام آن مسئولیت‌ها به من اعطا نموده که به آن افتخار مى‌کنم و کوشیده‌ام به اتکای این جایگاه در منظر نهادهای کشور از منزلت صنف حراست کرده و خواسته‌هاى صنفى را بدون لکنت و بى‌توجه به منافع فردى پى بگیرم و در این جهت از کلیه ظرفیت‌هاى کشور بهره ببرم و رابطه و دیالوگى با مدیران و مسئولین بخش‌هاى مختلف ایجاد کنم.

حاصل این ارتباطات چه بوده؟ چرا عده‌ای از خود صنف توانستند موضوع باغ کتاب را باوجود مخالفت همکاران خود به راحتی پیش ببرند؟ فکر نمی‌کنید به وجود آمدن این مشکل ناشی از سوءمدیریت هیات‌مدیره در اتحادیه است؟ قطعا شما به عنوان رئیس اتحادیه به پوست‌اندازی و تغییر در سلایق و فعالیت‌های بخشی از اعضای توجه نشان نداده‌اید که نتیجه‌اش شده از دست دادن فرصت نظردهی درمورد شیوه بهره‌برداری از باغ کتاب؟

 

ما در این مدت با آقای مجید حسینی و آقای اشعری مذاکره داشتیم. اگر مسائل و مشکلات را باز نکردیم چون نمی‌خواستیم شکاف‌ها را بیشتر کنیم و مایل بودیم این موضوعات در فضای صمیمانه حل و فصل شود. منتها در حال حاضر به مرحله‌ای رسیده که نیاز است جدی کار کنیم.در مورد باغ کتاب و شیوه بهره‌برداری از آن هم شورای شهر و شهردار صاحب نظرند. به هر حال باغ کتاب زیر مجموعه آنهاست. در باره نوع استفاده و نحوه آن باید پاسخ بدهند.

واقعا در حال حاضر جایگاه اتحادیه در صنف نشر و در تعامل با دیگر دستگاه‌های مرتبط با این حوزه کجاست؟

سال ۸۹ انتخابات دوره دوازدهم هیئت‌مدیره با تصوری کاندیدا شدم که به کمک سایر منتخبان بتوانیم با استفاده از مجموعه تجارب بین‌المللی و حقوقی و نشر و فروش کتاب با بررسی و مطالعه برای جمع‌بندی وضعیت نشر از مشکلات و ناهنجاری‌های متعددی که دامن‌گیر این حرفه است، بکاهیم. در آن دوره که بعد از سال ۸۸ و دوره دوم ریاست‌جمهوری آقای احمدی‌نژاد بود و قطعا خودتان به خاطر دارید که چه فضا و نگاه بدی به اتحادیه وجود داشت و اتحادیه به شدت منزوی شده بود. نه دولت و نه ارشاد هیچکدام اعتنایی به وضعیت اتحادیه نمی‌کردند. در سال ۸۹ در فضای مجازی جزوه‌ای به نام زمزمه‌های رنگی منتشر شد که با نام بردن از تعدادی ناشر از ناشران برانداز صحبت می‌کرد. این فضای ابتدای کار ما بود و بسیاری از همین دوستان اذعان داشتند در چنین شرایطی واقعا نمی‌توان انتظار داشت اتحادیه کاری انجام بدهد. با این وجود ما سیاستی را در پیش گرفتیم و باتوجه به این نکته که این نگاه به ناشران مستقل از نگرانی‌هایی برمى‌خیزد که باید آنها را رفع کرد.

در مدت کوتاهی که تعلیق‌های ناشران افزایش پیدا کرد. ما بحث ضوابط نشر را مطرح کردیم. بالاخره مستندات قانونی برای برخورد با ناشران چه بود. تفسیرى ضیق و سخت‌گیرانه از ماده ۱۵ ضوابط نشر به نمره منفى و تنبیهات غیرمنصفانه انجامیده بود. برای اولین بار در آن دوره هیئت مدیره با این مسئله برخورد کرد و از نظر حقوقی مسئله تحت پیگیری قرار گرفت چراکه نباید برای اثر منتشر نشده ناشر مجازات می‌شد.

خوشبختانه این سیاست در حوزه نشر به نتیجه رسید و توانستیم فضاى امن حرفه‌اى ایجاد کنیم که همکاران در عین قانونمدارى دیگر دغدغه این موضوعات را نداشته باشند. به موازات آن سایر مواد ضوابط نشر را نیز مطرح کردیم ازجمله اینکه در حوزه کتاب کودک و بزرگسال اصلا هیئت‌های نظارت بر ضوابط نشر تشکیل نشده و همه مسائل را اداره کتاب دنبال می‌کرد. با خود رئیس‌جمهور وقت درمیان گذاشتیم که چرا این هیئت‌ها تشکیل نشده و چرا با وجود اینکه اسامی اعضای هیئت نظارت بر کتاب کودک مشخص شده هنوز به امضای رئیس‌جمهور نرسیده است. ما همه جا اعم از دیدارها، مصاحبه‌ها و .... این مطالبه را مطرح می‌کردیم و بالاخره در دولت یازدهم به نتیجه رسید.

از دستگاه‌های دولتی مثل تعزیرات، پلیس امنیت، سازمان حمایت از حقوق مصرف‌کننده خواسته‌ایم مستقیم به اعضای صنف مراجعه نکنند و امروز این نهادها هرکجا مشکلی با اعضای صنف ما داشته باشند به ما مراجعه می‌کنند. امروز تقریبا در برخی کتابفروشی‌ها کافه کتاب و ... دایر شده و با توجه به آنکه ایجاد رسته آن در اتاق اصناف در دست پیگیرى است کسی مانع فعالیت کافه کتاب‌ها نمی‌شود و خود نیروی انتظامی کمک کرد این فضا را ایجاد کنیم.

در موضوع چاپ و تکثیر غیرقانونی هم موضوع جدی‌تر گرفته شده ودر هفته کتاب سال پیش به روشنی مسئله را با وزیر درمیان گذاشتیم و توانستیم وزارت ارشاد را قانع کنیم که همراهی و همگامی کاملی برای حل این مشکل داشته باشیم و در کنارش هم نیروی انتظامی و قوه قضاییه در این مسیر ما را کمک کنند که با متخلفان برخورد کنیم.

البته برخورد قهرى بحث قاچاق کتاب هدف فرعی ما است و معتقدیم باید با فرهنگ‌سازی این تخلف را ریشه‌کن کرد. وقتی حتی بعضاخود مولفین هم قبح ماجرا را درک نکردهاند و در فضای مجازی پیدیاف فلان کتاب را در اختیار یکدیگر می‌گذارند یعنی باید کار فرهنگی برای حل این مشکل انجام داد. با شهردارى به ویژه شهردار منطقه ١١ همکارى و تعامل خوبى داریم الان دیگر به هیچ وجه رویه‌هاى گذشته مشاهده نمى‌شود. موضوع مزاحمت‌های بازرسى سازمان تامین اجتماعی را پیگیر بودیم و هستیم و به توافقات خوبى هم رسیده‌ایم. معنای اتحادیه هم همین است که اعضای ما حق ندارند تخلف کنند و قانون را زیر پا بگذارند و از آن سو از دستگاه‌های دولتی نیز خواسته‌ایم به قانون عمل کنند. مرجع صالح برای تشخیص تخلف اعضا و برخورد با آن اتحادیه است.

این کارها فقط فعالیتی بوده که اتحادیه صرفا برای اعضا انجام داده است. ما اقدامات دیگری هم در حوزه‌هایی که در مقام مشورت، و ... داشته‌ایم که آثار آن به کل نشر کشور برمی‌گردد، موضوعاتی مثل پایتخت کتاب ایران، طرح‌های فصلی برای خرید کتاب و ....

نمی‌گویم امروز همه چیز برای ناشران و کتابفروشان ایده‌آل است ولی انکار نمی توان کرد که همکاران ما امروزه در فضای امنی فعالیت می‌کنند و به مراتب دغدغه‌های کمتری نسبت به گذشته دارند، حتی در حوزه ممیزی.

این شکاف عمیق بین بدنه صنف و اعضای هیئت‌مدیره از کجاست؟ به نظر می‌رسد بحث واسپاری‌ها به این اختلافات دامن زده و صنف آمادگی پذیرش چنین مسئولیتی را نداشته است.

وجود اختلاف نظر در هر صنفی طبیعی است ولی از آن طرف هم معتقد هستم وقتی فردی در یک حرفه فعالیت میکند می‌تواند و باید به مصالح خود فکر کند، اما وقتی وارد یک انجمن صنفی شد باید مصالح آن انجمن را به منافع فردی ترجیح دهد و اگر در یک اتحادیه عضو شد باید منافع اتحادیه را به مصالح انجمنی ترجیح بدهد. جابه‌جا شدن هرکدام از این اولویت‌ها می‌تواند نظم و هماهنگی را به هم بریزد.

در بحث خود نمایشگاه هم ما بالاخره توانستیم مجددا و بعد از ۹ سال اتحادیه را وارد نمایشگاه کنیم. در این ۹ سال اتحادیه جایگاهی در امور نمایشگاه نداشت و انجمن‌ها بودند که در کنار شرکت تعاونی آشنا بخش‌های مختلف نمایشگاه کتاب را در سطح مدیریت سالن‌ها اداره می‌کردند. اتحادیه از نمایشگاه ۲۶ رایزنی‌ها و مذاکرات را آغاز کرد و از نمایشگاه ۲۷ به نوعی برای اولین بار در تصمیم‌گیری‌ها و مدیریت نمایشگاه وارد شد و در نمایشگاه‌های ۲۸ و ۲۹ و ۳۰ نیز مسئولیت‌های بیشتری را پذیرفت.

اینکه می‌گویم تشکلات واحد سراسری یک ضرورت است تا به واسپاری کامل برسیم همین است که ما خیلی سریع و در زمانی کوتاه ناگزیر بودیم به ارشاد نشان بدهیم که یک جمع همبسته و هماهنگ هستیم. آن زمان مدیریت عالی ارشاد تمایل به این واسپاری داشت اما بدنه ارشاد مقاومت می‌کرد و اختلافات و تفاوت دیدگاه‌ها را دلیلی برمی‌شمردند که براساس آن صلاح نمی‌دانستند که اتحادیه و صنف در امور اجرایی وارد شود. در آن فرصت اندک باید همبستگی صنف نشر را نشان می‌دادیم و اتحادیه به دلیل اینکه افق دورتری را می‌دید از یکسری موضوعات گذشت و مثلا دیگر دنبال نکردیم که وزن اتحادیه و انجمن‌ها در آرا چگونه باشد و یک شورای تشکل‌ها به وجود آمد با آرای برابر. در حال حاضر اتحادیه‌ای داریم که یک بازوی اجرایی بسیار قوی به نام شرکت تعاونی ناشران و کتابفروشان تهران را در کنار خود ندارد و بعد از کلاهبرداری که نسبت به شرکت تعاونی اتفاق افتاد فعالیت این شرکت متوقف شد.

در دوره‌های قبلی بخش قابل توجهی از کار اجرایی و مالی اتحادیه را شرکت تعاونی انجام می‌داد ولی اینبار نه تنها شرکت تعاونی نبود که بتوانیم روی کمک آن حساب کنیم، بلکه ناگزیر بودیم بار شرکت تعاونی را هم به دوش بکشیم و برخی کارها و فعالیت‌ها که در چارچوب وظایف شرکت تعاونی بود را هم انجام دهیم. به علاوه اینکه میزان مسئولیت اتحادیه افزوده شده بود و دیگر تنها وظیفه نظارت بر امور اجرایی نمایشگاه را برعهده نداشتیم.

در بحث امور اجرایی نمایشگاه هم اتحادیه وارد کار شد. از اتاق اصناف مجوز لازم را گرفتیم و با معاونت فرهنگی مستقیما تفاهم نامه امضا کردیم که در تاریخ اتحادیه بی‌سابقه بوده است. تاکنون هیچگاه اتحادیه به صورت مستقیم با معاونت فرهنگی تفاهمنامه امضا نکرده بود.

نمایشگاه ۲۸ به پایان رسید و در نمایشگاه ۲۹ همه پذیرفته بودند که اتحادیه محور امور اجرایی نمایشگاه کتاب باشد. اما با تاکید بر آرا برابر واژه محوریت معنای خودش را از دست می‌دهد. محوریت اتحادیه یعنی مسئولیت اجرای نمایشگاه با این نهاد صنفی است و معنی ندارد که مسئول اجرای نمایشگاه اختیار متناسب با مسئولیتش نداشته باشد. این مشکل در نمایشگاه ۲۹ به روشنی بروز کرد و زمانی که ما می‌خواستیم مدیر کمیته ناشران داخلی را انتخاب و معرفی کنیم نتوانستیم موضوع را نهایی کنیم. موضوع که جدی‌تر شد، مسئله را به دکتر صالحی منعکس کردیم و ایشان مدیر کمیته را انتخاب کرد.

یعنی این آسیب در بحث واسپاری خودش را نشان داد. برای اجرا ما ناگزیر شدیم که اتحادیه را درگیر مسائلی کنیم. درگیر کردن اتحادیه در بحث مالی و دریافت هزینه‌های ثبت‌نام نمایشگاه و ... با اینکه در یک اتاق شیشه‌ای زیر نظر ارشاد و مطابق با مصوبات انجام می‌شد اما دارایی در وهله نخست ملاحظه می‌کند که ۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون به حساب اتحادیه واریز شده است. وقتی شرکت تعاونی را به عنوان یک ابزار برای فعالیت اقتصادی در کنار اتحادیه نداشتیم، جز پذیرش درجه‌ای از ریسک و امیدواری به اینکه مسئولین مالیاتی هم ماهیت فعالیت غیرانتفاعی ما را درک کنند، چاره دیگری برای حفظ واسپاری‌ها نبود.

مخلص کلام اینکه تمامی این مسئولیت‌ها و پذیرش ریسک بر گردن اتحادیه بود ولی این امکان به تشکل محوری داده نمی‌شد که حتى یک مدیر کمیته انتخاب کند و این دغدغه را با ارشاد هم درمیان گذاشتیم و خواستیم تا درآینده و روند رای‌گیری‌ها چگالی تشکل‌ها در نظر گرفته شود.

اختلاف جدی نیز از این مقطع آغاز شد. در یک جلسه هیئت‌مدیره پس از نمایشگاه ۲۹ صحبت شد تا مجدد از شورای تشکل‌ها دعوت کنیم و شرط اعمال چگالی در رای‌گیری‌ها را درمیان بگذاریم. دوستانی در هییت مدیره که فعلا هم در اکثریت هستند با این مسئله مخالفت کردند و گذاشتن این شرط را نپذیرفتند و ادعا کردند که این رویه به الفت بین تشکل‌ها آسیب می‌زند و بر تشکیل شورای تشکل‌ها با همان شیوه قبلی اصرار کردند. ما دقیقا زیر امضاها به عنوان مخالف نوشتیم که چون می‌دانیم یک گرایش بسیار قوی حاصل از آسیب‌شناسی دو دوره قبل در وزارت ارشاد است که چگالی و وزن تشکل‌ها دیده شود بنابراین پیشنهاد می‌دهیم که خودمان این موضوع را نهایی کنیم قبل از اینک ارشاد برای ما تعیین تکلیف کند.

آقای توکل تا قبل از این مصوبه در کنار ما قرار داشتند و به این ترتیب ما اکثریت چهار نفره را تشکیل مى‌دادیم اما در این مصوبه به طرف مقابل گرایش پیدا کردند و ما شدیم اقلیت سه نفره مشتمل بر رییس و خزانه دار و دبیر. مصوبه بعدی هم که قرار بود اتحادیه نماینده برای عضویت در شورای تشکل‌ها معرفی کند هم دوباره با همین بحث‌ها مواجه و با راى اکثریت چهار نفره آقاى دهقانى به عنوان نماینده اتحادیه در شوراى تشکل‌ها انتخاب شدند. با این حال شورای تشکل‌ها چند جلسه تشکیل داد و شورای سیاستگذاری نمایشگاه نیز تصویب کرد که یک کمیته واسپاری ۹ نفره تشکیل شود. قرار شد سه نفر را شورای تشکل‌ها معرفی کند، و بقیه از معاونت فرهنگی و شورای سیاستگذاری معرفی شوند و نهایتا این ۹ نفر پیگیری واسپاری امور به صنف را به عهده بگیرد.

خروجی شورای تشکل‌ها این بود که رییس اتحادیه در بین منتخبین نبود و البته من هم اعتراضی نکردم. ولی به نظر می‌رسد ارشاد چنین تصمیاتی را با مخاطرات و اما و اگرهای مختلف تلقی کرد. باید مطمئن می‌شدند که کار به شیوه‌ای جلو برود که همه جوانب در آن لحاظ شده باشد و نظر آحاد صنف در آن حتماً لحاظ شود و اینجا بود که آقای صالحی به عنوان نماینده خود برای حضور در این کمیته شخصا به بنده حکم داد. این اتفاقى نبود که برنامه‌ریزی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها جوری رقم بخورد که رییس اتحادیه مدام کنار گذاشته شود. مگر حضور رئیس اتحادیه چه زیانی وارد می‌کند و چه خطری از وجود او احساس می‌کنند که چنین برخوردهایی را نشان می‌دهند.

در کمیته واسپاری چهار گزینه برای تفویض اختیار امور اجرایی نمایشگاه کتاب مطرح شد، اول یک تشکیلات فراگیر که از دید آقای صالحی اتحادیه یا شرکت تعاونی آشنا بود، دوم ادامه فعالیت شورای تشکلها با روش سابق با رعابت وزن تشکل‌ها، سوم یک شرکت برای اداره نمایشگاه تاسیس شود و گزینه چهارم هم اینکه اساسا خود موسسه نمایشگاه‌های فرهنگی واگذار شود. واگذاری موسسه ظرف سه تا چهارماه واقعا غیرممکن بود، تاسیس یک شرکت با حضور بیش از دو هزار غرفه‌دار هم که نیازمند زمان است و برنامهریزی اصولی خود را می‌خواهد.

گزینه دوم و بحث رعایت چگالی وزن انجمن‌ها هم که همچنان مورد موافقت واقع نمی‌شد. مثلا آقای طائب با بحث رعایت چگالی مخالفت مى‌کرد و انجمن ناشران کودک و نوجوان را یک انجمن کیفی مى‌دانست و معتقد بود که تعداد اعضای آن در نظر گرفته نشود.

وقتی تنها گزینه اول باقی ماند پیشنهاد کردم که چرا یا اتحادیه یا آشنا و بهتر است که اتحادیه و آشنا در کنار یکدیگر امور اجرایی نمایشگاه را دنبال کنند. استدلالم هم این بود که واسپاری زمانی معنا پیدا می‌کند که ما تشکیلات واحد سراسری داشته باشیم و بخش هرچه بیشتری از کشور را پوشش بدهیم و بالاخره آشنا درست است که نه در قالب اتحادیه صنفی بلکه اتحادیه شرکت‌های تعاونی عمل می‌کند و در چند استان مختلف تعاونی دارند و می‌تواند نماینده شهرستان‌ها تلقی شود ما هم کمک می‌کنیم که اتحادیه‌های سایر مناطق تشکیل شوند.

پس از آن آقای داودی‌پور به عنوان مشاور اتحادیه این طرح را به شورای تشکل‌ها برد که از قضا با مطرح شدن تاسیس شرکت دنیای ماه‌پیشونی مقارن شد. با تاسیس این شرکت یک موضع‌گیرى منفى در برخى از تشکل‌ها به وجود آمد چون ۱۲ نفر از آنها اعضای انجمن ناشران کودک بودند به خصوص دو نفر که آقایان محمدرضاتوکل صدیق و یحیی دهقانی که در شرکت ماه‌پیشونی (طرف قرارداد باغ کتاب) رئیس و نایب رئیس هیئت مدیره هستند؛ در نهاد صنفی ناشران و کتابفروشان تهران یعنی اتحادیه؛ دارای سمت‌های صنفی نائب رئیس هیئت مدیره و عضو هیئت مدیره هستند و... به علاوه شرکت تعاونی انجمن کودک برنده مزایده بخش کودک و نوجوان باغ کتاب شده‌اند و با اینکه در هیئت‌مدیره اتحادیه هم هستند این موضوع را به دیگر اعضای هیئت‌مدیره اطلاع نداده‌اند. نهایتا شورای تشکل‌ها رای به برگزاری نمایشگاه توسط اتحادیه و تعاونی آشنا داد و در این میان دو نماینده رای مخالف دادند: آقای دهقانی نماینده اتحادیه و نایبرئیس ماه‌پیشونی به علاوه آقاى طائب نماینده انجمن ناشران کودک. نماینده نشر دانشگاهی رای ممتنع داده بود .آقای توکل دبیر شورای تشکل‌ها در رای گیری تشکیک کرد و مجددا با هیئت‌مدیره تشکل‌ها نامه‌نگاری کردند و آرا را استعلام کردند و اکثریت مجددا با اجرای برگزاری نمایشگاه توسط اتحادیه و تعاونی آشنا موافق کردند.

حال مطرح می‌کنند که شورای تشکل‌ها رای به انحلال خود داد و درنظر نمی‌گیرند که حتما مسئله‌ای باعث این تصمیم شده است. این ماجراها هنوز هم ادامه دارد مخصوصا اینکه دکتر صالحی اعلام کرده اعضای هفت نفره شورای برنامه‌ریزی اجرایی سال گذشته برای نمایشگاه سی‌ویکم هم کارها را پیش ببرند. از این هفت نفر، ۴ نفر از اتحادیه هستند، سه نفر هم از آشنا هستند که باز هم یک نفرشان آقای داودی‌پور است که از اعضای با سابقه اتحادیه و مشاور هیئت مدیره بوده و به لحاظ شان مدیرعاملی شرکت تعاونی ناشران و کتابفروشان تهران در آشنا عضویت دارد و یعنی ما ۵ عضو در این شورا داریم. دوستان به آقای صالحی گفتند که شورای ۷ نفره مربوط به نمایشگاه سی‌ام است و برای نمایشگاه سی و یکم باید هیئت مدیره اتحادیه مجدداً تصمیم‌گیری کند.آقای صالحی هم پذیرفتند ولی تاکید کردند همان افراد مجددا انتخاب شوند.

جالبتر اینکه دوستان که تا به حال چگالى یک هشتم را مناسب می دیدند! حالا اصرار داشتند که چگالی رعایت نشده و نسبت ۴ به ۳  درست نیست و باید یا  ۵ به ۲  باشد یا  ۶ به ۳. رایگیری را هم در دستور کار هیئت مدیره قرار دادند. اگر به این موضوع رای مخالف می‌دادیم مخالفت ما را پیراهن عثمان می‌کردند که خود آموزگار، حسن پور و فخری‌زاده زیر بار قبول چگالی نرفتند. اگر هم رای موافق می‌دادیم یعنی تصمیمات ارشاد را به چالش کشیده بودیم و بستر مناسب همکاری با آشنا را نیز دچار مشکل می‌کردیم. واقعا طول کشید تا اعتماد بین اتحادیه و تعاونی آشنا را دوباره احیا کنیم و درست نبود این فرصت را از بین ببریم. با این قبیل برخوردها حتی ممکن است بحث واسپاری‌ها منتفی شود و طاقت ارشاد هم از این همه اختلاف به سر رسد.

با همین ملاحظه عنوان کردم که موضوع چگالی را بهانه نکنید و مشکل شما با بنده است و من کنار می‌روم تا کارها پیش برود. یعنی برای اینکه حرمت دکتر صالحی حفظ شود، حرمت تعاونی آشنا و اتحادیه هم حفظ شود و این دست‌آورد هم از بین نرود من کنار می‌روم. اینجا بالاخره مشخص می‌شود که ماجرا چیست. این موضع من مانع تصمیم گیری شد و قرار شد به گفتگو ادامه دهیم. تا این لحظه نتیجه‌ای حاصل نشده است.

درمورد انتخاب معاون اجرایی نمایشگاه هم حرف و حدیث‌های زیادی به وجود آمد و عملا بگوومگوها به یک جنگ لفظی تبدیل شد که هنوز هم ادامه دارد. توضیح شما به عنوان رئیس اتحادیه درباره این حواشی صنف چیست؟

مصوبه شورای تشکل‌ها به شورای سیاستگزاری نمایشگاه سى‌ام رفت و تصمیم گرفته شد که آشنا و اتحادیه متفقا اجرای نمایشگاه را برعهده بگیرند. در نتیجه قرار شد سه نفر از طرف اتحادیه و سه نفر از آشنا و نفر هفتم توسط دو تشکل برای امور اجرایی نمایشگاه انتخاب شوند. از طرف اتحادیه آقایان دهقانی، حسینینیک و من انتخاب شدیم و آشنا هم آقایان اسماعیلی‌راد، حسینی و معینی را معرفی کردند و قرار شد نفر هفتم و معاون اجرایی را در اولین جلسه بعدی مشخص کنیم. این موضوع طی صورتجلسه‌ای به تایید اعضای هیئت مدیره دو تشکل رسید. متعاقب آن آقای اسماعیلی‌راد یک روز را هماهنگ کرد و برای همه این افراد هم پیامک ارسال کرد که برای انتخاب نفر هفتم و معاون اجرایی در دفتر اتحادیه جلسه برگزار می‌شود. آقایان حسینى‌نیک و دهقانى به رغم اطلاع نیامدند و ما چهار نفری که اکثریت آرا را داشتیم نفر هفتم و معاون اجرایی را انتخاب کردیم و صورت‌جلسه را برای ارشاد فرستادیم و حکم‌های مربوطه صادر شد.

آقایان در ادامه یک جلسه غیرقانونی چهارنفره با حضور آقای حسینی نیک در اتحادیه برگزار کردند و بدون اطلاع‌رسانی به سه نفر بعدی تصمیمات قبلی هیئت مدیره را وتو کردند، درصورتی که برگزاری جلسه برعهده رئیس اتحادیه است و آنها تنها می‌توانستند درخواست برگزاری جلسه داشته باشند. در این جلسه آقایان دهقانی و حسینی‌نیک اعلام کردند که از این شواى شش نفره استعفا مى‌دهند و اکثریت چهار نفره تصویب کردند که اصلا اتحادیه حق ندارد در نمایشگاه دخالت کند. من را هم از آن شورا عزل کردند و در نامه‌ای با امضاى آقاى توکل به آقای صالحی ضمن اعلام مراتب نوشتند که گزارش تخلفات رئیس اتحادیه را هم به اتاق اصناف می‌فرستند. تشکیل جلسه و نامه‌نگاری به آقای صالی با امضای آقای توکل خلاف قوانین بود.

وقتی اختلافات به اینجا رسید گروهی سه نفره متشکل از دو مشاور رسمی هییت مدیره آقایان کیاییان و حسین‌خانی به همراه آقای فیاضی نامه‌ای به هیئت‌مدیره نوشتند و ضمن ابراز نگرانی پیشنهاد دادند شورایی برای حل اختلافات تشکیل شود. چندین جلسه این دوستان برای روشن شدن موضوع برگزار کردند و آقایان توکل،دهقانى و فیاضى مقدمات کار را فراهم کردند و نهایتا تصمیم این شد که هر ۷ نفر عضو هیئت مدیره دو نفر را به نمایندگی خودشان انتخاب کنند و به همراه دو مشاور هیئت مدیره این ١٦نفر در حضور خود اعضای هیئت مدیره راه‌حل اختلافات بر سر سه موضوع مشخص شده را بررسی و با اختیاراتی که تمام اعضای هیئت مدیره به آنها دادند داوری کنند. این تصمیمات به اتفاق آرا توسط هیئت مدیره تصویب شد. تصمیم شورای حل اختلاف نهایتا این شد که معاون اجرایی ابقا شود و از نفر هفتم یعنی آقای داودی‌پور درخواست شود که استعفا بدهد و این شش نفر مجدد در جلسه‌ای نفر هفتم را از لیستی ۱۰ نفره که یکى از آنها آقای داودی‌پور باشد انتخاب کنند. ولی این دوستان ناراضى از نتیجه و با توجه بهاینکه تعدادی از منتخبان خودشان هم به این طرح رای مثبت داده بودند علیرغم تصمیم و امضاى خود اعلام کردند که این شورای حل اختلاف غیرقانونی است و نمی‌تواند تصمیم‌گیری کند. در جلسه هیئت مدیره بعدى اکثریت چهارنفره از تصمیم قبلی خود مبنی بر ارجاع اختلافات به داوری شورای پیشکسوتان عدول کردند و شورا را مشورتی اعلام کردند که تصمیماتش لازم‌الرعایه نیست.

 وقتی که زیربار تصمیمات خود صنف نرفتند ارشاد وارد ماجرا شد و مسئله با تغییراتی با دخالت ارشاد حل شد و آقای توکل به عنوان نفر هفتم انتخاب شد. دخالت شورای پیشکسوتان نشانگر بلوغ صنفی بود که متاسفانه توجهی به آن نشد. در جلسه با ارشاد هم که یک روز تا شب طول کشید به پیشنهاد آقای دهقانی  و موافقت من، آقای توکل‌صدیقی به عنوان نفر هفتم انتخاب شد و به موضوع انتخاب مدیران کمیته‌ها رسید.

من نگرانی ندارم و اتفاقات اخیر را پوست‌اندازی اتحادیه می‌دانم البته اتحادیه چنان پی‌ریزی شده که در دوره بعد قوی‌تر از گذشته به امور نشر و کتاب خواهد پرداخت و اینکه من باشم یا نه هم واقعا مهم نیست. در مورد اتفاقات اخیر در باره معرفى نمایندگان اتحادیه در شوراى هفت نفره و بر خورد غیرمتعارف معاونت فرهنگى وزارت ارشاد نیز در فرصت دیگرى حرف‌هایم را مى‌زنم.

 فراموش نمى‌کنیم که باید همواره منافع ملى را بر منافع صنفی و منافع صنفى را بر منافع بخشى و فردى ترجیح دهیم. مولانا می‌فرماید:

جوى دیدى کوزه اندر جوى ریز

‏آب را از جوى کى باشد گریز

‏آب کوزه چون در آب جو شود

‏محو گردد در وى و جو او شود

 

 منبع: ایلنا

 

رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران مطرح کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، امسال در طرح «گرنت» برای حمایت از هر عنوان کتاب در سه گروه ادبیات و هنر، اسلام‌شناسی و ایران‌شناسی و کودک و نوجوان، تا سقف سه هزار دلار بودجه درنظر گرفته است.

 

 

محمود آموزگار، درباره حضور در شصت و نهمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب فرانکفورت، اظهار کرد: امسال به رویه دوره‌های قبل، ولی با تجربه بیشتر در این نمایشگاه شرکت خواهیم کرد. فراخوانی اعلام شد و ناشرانی که امکان حضور در نمایشگاه را نداشتند، آثارشان را ارسال کردند و عناوینی از بین کتاب‌ها برای این دوره از نمایشگاه انتخاب شد.

رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران ادامه داد: در مرحله بعد، چکیده معرفی آثار به زبان انگلیسی و بروشورهای مربوطه تهیه و قرارهایی نیز در ارتباط با معرفی و عرضه و انتشار آثار ایرانی گذاشته شد. امیدواریم در شصت و نهمین دوره نمایشگاه کتاب فرانکفورت، نتایج بهتر و بیشتری بگیریم و زمینه‌های معرفی و ترجمه و انتشار آثار ایرانی به زبان‌های دیگر فراهم شود.

 وی در ادامه درباره طرح حمایت از کتاب‌های ایرانی در بازارهای جهانی موسوم به «گرنت» نیز گفت: شورای سیاست‌گذاری طرح «گرنت» خردادماه 96 با حضور سیدعباس صالحی و اعضای این شورا برگزار شد. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی امسال برای حمایت از هر عنوان کتاب در سه گروه ادبیات و هنر، اسلام‌شناسی و ایران‌شناسی و کودک و نوجوان، تا سقف سه هزار دلار بودجه درنظر گرفته است. براساس شیوه‌نامه مصوب، گروهی مسئول بررسی درخواست‌ها و آثار شدند و هر اثر به میزان حجم ترجمه و زبان مقصد، مورد حمایت قرار خواهد گرفت.

 آموزگار افزود: کشورهای مختلف جهان سال‌هاست این شیوه را برای ترویج و گسترش ادبیات خود و فراهم کردن زمینه انتشار آثار ملی در دیگر کشورها، به‌کار می‌گیرند. به‌عنوان نمونه، ترکیه کشور همسایه ما، چندین سال است این طرح را به همت بنیاد «تِدا» اجرا می‌کند و تاکنون حدود یک‌هزار و 800 عنوان کتاب ترکی توسط ناشران دیگر کشورها به زبان‌های مختلف ترجمه و منتشر شده است. کشور چین تنها در سال 2016 حدود 11 هزار عنوان حق رایت برای ترجمه و انتشار آثار به دیگر کشورها واگذار کرده است.

 رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران تصریح کرد: آنچه امروز بسیار اهمیت دارد این است که ناشران در عرصه بین‌الملل از محل فروش حق رایت ترجمه و انتشار آثارشان، کسب درآمد می‌کنند. در چند سال اخیر تلاش شده، توجه نویسندگان و ناشران ایرانی به این موضوع جلب شود. امسال چند ناشر ایرانی به‌طور مستقیم آثار خود را در غرفه‌های مجزا در نمایشگاه کتاب فرانکفورت عرضه می‌کنند. پیشرفت‌های قابل توجهی صورت گرفته و نباید گام‌هایی را که برداشته‌ایم متوقف کنیم.

 

منبع: ایبنا

 

نمایندگان پیشنهادی اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران برای حضور در شورای سیاستگذاری و شورای اجرایی سی‌ و یکمین نمایشگاه کتاب تهران معرفی شدند.

 

به گزارش چاپ و نشر، از سوی اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران «محمود آموزگار» به عنوان نماینده این اتحادیه به شورای سیاستگذاری سی‌ و یکمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران پیشنهاد شد.

چندی پیش وزارت ارشاد از اتحادیه ناشران و کتابفروشان درخواست کرده بود نماینده خود را معرفی کنند. (احکام اعضای شورای سیاستگذاری توسط وزیر ارشاد امضا می‌شود)

بر اساس این گزارش، فتح‌الله فروغی، محمدرضا حاتمی، مسعود پایدار و عبدالعظیم فریدون هم برای حضور در شورای هفت نفره از سوی اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران معرفی شده اند و قرار است از سوی اتحادیه شرکت‌های تعاونی ناشران آشنا هم سه نفر معرفی شوند تا این هفت نفر «شورای اجرایی نمایشگاه کتاب» را تشکیل دهند.

گفتنی است، در نمایشگاه سی‌ام بر اساس مصوبه شورای تشکل‌های نشر، تصمیم چنین بود که نمایشگاه کتاب را دو نهاد اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران (به عنوان اصلی‌ترین و بزرگ‌ترین نهاد صنفی حوزه کتاب) و اتحادیه شرکت‌های تعاونی ناشران (آشنا) (به عنوان حامی ناشران شهرستانی) برگزار کنند.

اصول این فرایند نیز چنین بود که شورای اجرایی سی‌اُمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران با هفت عضو تشکیل شود؛ سه عضو از اتحادیه شرکت‌های تعاونی ناشران (آشنا) و سه عضو دیگر از اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران انتخاب شوند و این شش نفر، نفر هفتم را انتخاب و همچنین معاون اجرایی سی‌اُمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران را نیز به معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی معرفی کنند.

اما در انتخاب نفر هفتمِ شورای اجرایی سی‌اُمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران و معاون اجرایی این دوره از نمایشگاه، میان این دو نهاد (اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران و اتحادیه شرکت‌های تعاونی ناشران (آشنا)) اختلافاتی پیش آمد. بعد از فراز و فرودهای زیادی در این حوزه، اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران از مشارکت در مدیریت نمایشگاه کتاب تهران استعفا داد و دو نماینده اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران (سیدعباس حسینی‌نیک و یحیی دهقانی) نیز با هدف اعتراض به روند انتخاب نفر هفتم و معاون اجرایی نمایشگاه کتاب تهران، از شورای اجرایی نمایشگاه استعفا دادند.

در نهایت، با وساطت معاونت فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و تدبیر شخص سیدعباس صالحی، به صورت جداگانه جلسه‌هایی با اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران و اتحادیه شرکت‌های تعاونی ناشران (آشنا) برگزار شد و نظر معاونت مبنی بر «لزوم رعایت حقوق مربوط به اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران» ابلاغ و قرار شد جلسه‌ مشترکی میان نمایندگان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران و اتحادیه شرکت‌های تعاونی ناشران (آشنا) برگزار و شروط اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران محقق شود تا اتحادیه به مدیریت نمایشگاه کتاب تهران بازگردد.

 

منبع: فارس

 

نگاهی به آمار و ارقام استقبال مردم و کتابفروشان از «تابستانه کتاب96»  کتاب‌ها در تابستان خوش درخشیدند.

 

طرح حمایت فصلی «مؤسسه کتاب» از کتابفروشان و خریداران کتاب در حالی ششمین ایستگاه را هم پشت سرگذاشت که صحبتهای مجیدغلامی جلیسه حاکی از اختصاص 3 میلیارد تومان یارانه برای برگزاری پاییزه کتاب، همزمان با آغاز هفته کتاب در آبان ماه است.

بر اساس آمار و ارقامی که از برگزاری این طرح حمایت فصلی در تابستان 96، با عنوان «تابستانه کتاب» منتشر شده این دوره با خرید 10 میلیارد تومانی کتاب توسط مردم از کتابفروشان عضو که تعداد آنان نیز برابر با 813 کتابفروشی بوده پایان یافته است.البته تعداد کتابفروشانی که برای عضویت در این طرح ثبت‌نام کرده بودند بیش از 900 کتابفروشی بوده که تعدادی از آنان به سبب برخوردار نبودن از ویژگی‌ها و پیش شرط‌های لازم موفق به حضور در تابستانه کتاب سال‌جاری نشده‌اند. تعداد شرکت‌کنندگان در این دوره در حالی است که در طرح قبلی، یعنی عیدانه کتاب 715 کتابفروشی شرکت داشته‌اند که نگاهی به همین دو رقم و مقایسهشان، نشان میدهد افزایش علاقه‌مندی آنان به بهره گرفتن از این تخفیف فصلی برای رونق هر چه بیشتر کتابفروشی هایشان است.در دوره‌های گذشته مراکز استان‌ها اغلب حضور پررنگی در این طرح داشتند اما آن طور که مسئولان مؤسسه خانه کتاب می‌گویند در شهرستان‌ها حضور کتابفروشان با مشکلاتی روبه‌رو بوده است. از جمله این موانع بهروز نبودن تجهیزات برخی کتابفروشی‌ها و متصل نبودن سیستم رایانه‌ای آنان به فضای مجازی بوده است.

حضور پررنگ کتابفروشی‌های شهرستانها

با وجود این در این دوره کتابفروشان شهرستان‌ها هم حضور پررنگی در تابستانه کتاب داشته‌اند، آنچنان که از 813 کتابفروش شرکت‌کننده، 618 کتابفروشی از مراکز استان‌ها و 195 کتابفروشی هم از شهرستان‌ها با استفاده از یارانه حمایتی وزارت ارشاد مردم را به خرید آثار خود در دو بخش کودک و نوجوان و همچنین عمومی دعوت کرده‌اند.این در حالی است که در دوره قبلی برگزاری این طرح در «عیدانه کتاب»، 577 کتابفروشی از مراکز استان‌ها و 168 کتابفروشی از شهرستان‌ها در آن شرکت داشته‌اند. نکته جالب توجه فروش 10 میلیارد تومانی کتاب در ازای خرید 498 هزار و 749 نسخه کتاب از سراسر کشور است، البته این میزان در مقایسه با فروش 506 هزار و 972 نسخه‌ای کتاب در «عیدانه کتاب 96»گویای کاهش است که خود جای بررسی دارد.

از میان 31 استان شرکت‌کننده در این طرح حمایتی، استان تهران با 150 کتابفروشی در صدر جدول رتبه‌بندی استان‌های حاضر در تابستانه کتاب 96 قرار دارد. البته جایگاهی که پایتخت در این جدول دارد چندان هم عجیب نیست چراکه به هر حال تمرکز اصلی کتابفروشی‌های کشور در این شهر است. رتبه‌های بعدی هم به ترتیب به استان‌های اصفهان با 98 کتابفروشی و قم با 93 کتابفروشی تعلق دارد. البته جایگاه استان‌های خراسان رضوی، فارس، آذربایجان شرقی و کردستان هم در این جدول قابل توجه است.کتاب‌های کودک و نوجوان همچون دوره‌های قبل با تخفیف 25 درصدی و کتاب‌های گروه سنی بزرگسال در حوزه عمومی هم با تخفیف 20 درصدی عرضه شدند. در میان نویسندگان بخش کودک و نوجوان آنهایی که آثارشان با استقبال بیشتری روبه‌رو شده میتوان به کسانی همچون جی.کی.رولینگ اشاره کرد، نویسنده‌ای که نه تنها در سطح جهانی، بلکه حتی در کشور ما هم با استقبال بسیاری روبه‌رو است.

یارانه 7 میلیارد و 600 تومانی برای تخفیف فصلی کتاب

البته در این گروه سنی اغلب، نویسندگان خارجی، آثارشان با استقبال روبه‌رو شده و شاید در نهایت نام چند نویسنده ایرانی همچون مهدی آذریزدی و فهیمه سیدناصری در میان نویسندگان پرفروش این دوره دیده شود. در شرایطی که در این گروه سنی هم نویسندگان بسیاری در داخل کشور مشغول فعالیت هستند باید دید که چرا ترجیح مخاطبان و والدین آنان به خرید کتاب‌های ترجمه شده است! «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» و «پرونده ویژه:فراتر از ترس!» از کتاب‌های پرفروش این گروه سنی بوده‌اند.در حوزه عمومی و گروه سنی بزرگسال هم محمود دولت آبادی، برایان تریسی، جوجو مویز از نویسندگان پرفروش و کتابهای «سمفونی مردگان»، «سووشون»، «سال بلوا» و «قهوه سرد آقای نویسنده» از پرمخاطب‌ترین آثار به شمار می‌آیند.

در میان مؤسسات نشر هم برخی از آنها با استقبال بیشتری روبه‌رو شده‌اند، مؤسساتی که در شرایط عادی هم اغلب با اقبال بیشتری در مقایسه با انتشاراتی‌های دیگر روبه‌رو هستند. تابستانه کتاب 96 از پانزدهم مرداد ماه تا سوم شهریور در کتابفروشی‌های عضو برگزار شد و علاقه مندان با در دست داشتن کارت ملی از یارانه صدهزار تومانی به ازای هر نفر برخوردار شدند.

به گفته مدیرعامل مؤسسه خانه کتاب، از آغاز امسال مبلغی برابر با هفت میلیارد و 600 میلیون تومان برای این طرح حمایتی از سوی وزارت ارشاد مصوب شده که یارانه برگزاری برای پاییزه کتاب 96 نیز به احتمال بسیار 3 میلیارد تومان خواهد بود.

 

منبع: روزنامه ایران

 

رئيس اتحاديه ناشران و كتابفروشان استان قم از اجراي طرح تابستانه كتاب در 87 كتابفروشي قم خبر داد.

 

به گزارش چاپ و نشر، حمید خرمی ، با اشاره به آغاز طرح تابستانه کتاب از 15 مرداد امسال اظهار کرد: این طرح به مدت 20 روز در سراسر کشور برگزار می‌شود و 87 کتابفروش قم در این طرح شرکت دارند.

وی خاطرنشان کرد: یارانه‌ 20 درصدی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به این طرح اختصاص داده شده و 10 تا 30 درصد تخفیف از سوی کتابفروشان به مخاطبان این طرح عرضه می‌شود و در مجموع این طرح شامل 30 تا 50 درصد تخفیف است.

رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان استان قم با اشاره به هدف طرح تابستانه کتاب گفت: هدف این طرح ترویج کتاب و کتابخوانی است به طوری که با اختصاص یارانه میزان کتابخوانی بین علاقه‌مندان افزایش پیدا می‌کند و افراد می‌توانند کتاب‌های مورد نیاز خود را با تخفیف بیشتر تهیه کنند در نتیجه کتاب با قیمت کمتر در اختیار مخاطب قرار می‌گیرد.

وی با بیان اینکه ترویج کتاب و کتابخوانی و حمایت از خوانندگان در این طرح پیگیری می‌‌شود عنوان کرد: افراد طی تماس زمان اجرای طرح را جویا می‌شوند تا کتاب‌های مورد نیاز خود را با تخفیف مناسب تهیه کنند و این طرح در کسب و کار کتابفروشان رونق ایجاد کرده است.

خرمی یادآور شد: اسامی کتابفروشان مشمول این طرح در سایت خانه کتاب موجود است بنرهایی نیز مقابل هر کتابفروشی نصب شده تا افراد به آسانی بتوانند کتاب‌های خود را تهیه کنند.

وی خاطرنشان کرد: مطالعه کتاب سبب تقویت دانش فرهنگی افراد می‌شود و در فعالیت افراد تأثیرات مثبت بر جای می‌گذارد به طوری که می‌توانند اثرات آن را در زندگی روزمره خود احساس کنند.

رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان استان قم با بیان اینکه 200 کتابفروش و هزار و 200 ناشر در سطح استان وجود دارد گفت: با توجه به شرایط رکودی که در بازار نشر و کتاب وجود دارد اجرای چنین طرح‌هایی در افزایش فروش کتاب تأثیرگذار است.

 

منبع: فارس