آشنایی با استانداردهای جهانی بسته‌بندی قهوه 

استاندارد بین‌المللی تعریف‌شده‌ای وجود دارد که بر اساس آن اطلاعات ضروری روی کیسه‌های قهوه نوشته می‌شود که کار شناسایی قهوه‌های مختلف را آسان‌تر می‌کند

پایگاه اطلاع‌رسانی نوش آنلاین: به‌طور متوسط وزن هر کیسه دانه قهوه سبز ۶۰ کیلوگرم است (برزیل)، هرچند که در استرالیا کیسه‌هایی با وزن ۲۰ کیلوگرم و همچنین در گویانا و گوادلوپ با وزن ۹۰ کیلوگرم نیز وجود دارد. بیشتر این کیسه‌ها از جنس کنف و فیبر برگ‌ها و درختان استوایی ساخته شده است که بسیار محکم است.

استاندارد بین‌المللی تعریف‌شده‌ای وجود دارد که بر اساس آن اطلاعات ضروری روی کیسه‌های قهوه نوشته می‌شود که کار شناسایی قهوه‌های مختلف را آسان‌تر می‌کند. امروزه حمل‌ونقل قهوه‌ها با سبدهای بزرگ و یا کانتینرها انجام می‌شود، مشهورترین بسته‌بندی قهوه مربوط به بلو مانتین در جامائیکا است (استثنائا در وزن‌های ۵ و ۱۵ و ۳۰ و ۷۰ کیلوگرم) البته اصل خاستگاه آن مربوط به گوادلوپ است.

اطلاعاتی که روی کیسه‌های قهوه نوشته می‌شوند برخی ضروری بوده و برخی دیگر ضروری نیستند و به‌دلخواه نوشته می‌شوند.

 

تولیدکننده:

اسم و لوگوی مزرعه‌ای که قهوه در آن کشت شده است، این کار معمولاً برای مزارع بسیار بزرگ انجام می‌شود. (غال با فقط نام صادرکننده نوشته می‌شود)

 

انجمن/سازمان/تعاونی:

می‌تواند ذکر شود اما ضروری نیست.

 

واردکننده:

نام و لوگوی واردکننده که این نیز ضروری نیست.

 

مشخصات قهوه:

مربوط به گونه قهوه، ارتفاع جغرافیایی است.

 

فرآوری:

مشخص کردن نوع فرآوری روی بسته‌بندی‌های قهوه که معمولاً برای قهوه‌هایی باکیفیت بالا انجام می‌شود و همچنین برای قهوه‌هایی که در منطقه بومی خودشان فرآوری نشده‌اند و ازاین‌رو شناخته‌شده نیستند.

 

ارتفاع جغرافیایی کشت:

در این مورد ارتفاع برحسب متر نوشته نمی‌شود بلکه بر اساس مشخصه دانه قهوه ذکر می‌شود، به‌عنوان‌مثال در قهوه گواتمالا به‌صورت SHB که دانه‌هایی بسیار سخت بوده و بعدازآن نیمه سخت و سخت قرار می‌گیرند که این‌ها مربوط به ارتفاعات بالا هستند و دانه‌های دیگر که سختی کم و کمتری دارند به‌صورت prime, extra primer مطرح می‌شوند و در ارتفاعات پایین‌تر رشد می‌کنند.

 

کشور صادرکننده / شماره صادرات:

روی هر کیسه قهوه اطلاعاتی با شماره و کد درج‌شده است که شامل موارد زیر است:

شماره اول: مربوط به کشور صادرکننده است که اغلب با صفر شروع می‌شود اما صفر آن در نظر گرفته نمی‌شود.

شماره دوم: شماره صادرات است

شماره سوم: می‌تواند مربوط به ذخیره‌سازی و فرآوری گیاه باشد.

 

لوگوی کمپین:

این لوگو مربوط به کمپین‌های حمایتی است. (مانند حمایت از پرندگان مهاجر و .)

 

کشور خاستگاه:

روی هر کیسه قهوه نام کشور بومی آن و اینکه از کجا منشاء گرفته است چاپ شده است.

 

نوار رنگی:

این مورد به طور معمول روی همه کیسه‌های قهوه وجود ندارد، این نوار برای تشخیص بهتر و ساده‌تر است، به‌عنوان‌مثال برای کشور برزیل کیسه‌ها دارای خطوط سبز و زرد و ۲ خط قرمزرنگ هستند.

 

جنس و مواد تشکیل‌دهنده کیسه بسته‌بندی:

این مورد اطلاعاتی اختیاری است که می‌توان ذکر شود و اغلب در پایین کیسه مهر می‌شود و اطلاعاتی مربوط به جنس و نوع مواد تشکیل‌دهنده کیسه بسته‌بندی است.

 

کیسه‌های مرسوم قهوه:

تمام کیسه‌هایی که برای بسته‌بندی قهوه مورداستفاده قرار می‌گیرند از ۲ جنس مشخص هستند:

۱) کنف هندی (Jute)

۲) گیاه آگاو مکزیکی (Sisal)

 

(گیاه آگاو، گیاهی است با گلبرگهای باریک و تیز و خوشه های گل بلند که بومی جنوب ایالات متحده و امریکای گرمسیری می باشد و به طور کلی برای استفاده از فیبر آن کشت می شود.)

 

۱) کنف هندی:

تهیه شده از فیبر گیاه Corochorus Capsularis و Cochorus Olitereus می باشد، این گیاه بومی هندوستان و جزایر سوندا (جنوب شرق آسیا) می باشد، گیاهانی یکساله هستند و ساقه آنها بصورت نواری و بلند و موازی یکدیگر می باشد. فیبرها بصورت رشته ایی، از ساقه گیاه با انجام عمل Roasting جدا می شوداما این Rosting به معنای واقعی کلمه نیست که توسط گرما عمل تجزیه انجام شود، بلکه در اینجا از باکتری و قارچ استفاده می کنند و عمل تجزیه عناصر را انجام می دهند، به این کار خیساندن هم گفته می شودکه باعث می شود هر فیبر به طور جداگانه بدست بیاید، اگر پروسه خیساندن به موقع اتمام نیابد فیبرها دچار آسیب خواهند شد.

۹۸% این گیاه در هندوستان و بنگلادش پرورش می یابد و ۲% باقیمانده آن در برزیل، الجزایر و چین تهیه می شود. jute امروزه از گیاهی آفریقایی که اصطلاحا جاوا نیز نامیده می شود بدست می آید، این مربوط به گونه Hibiscus Cannabinus و Jute چینی مربوط به گونه Abutilon avicennae می باشد.

 

۲) Sisal:

از فیبرهای این گیاه نیز برای بافت کیسه های قهوه استفاده می شود، نام این گیاه Agave sisalana می باشد، اما از گونه های دیگری مثل A. Letonae و A. Lecheguilla نیز استفاده می شود. همانطور که در مورد کنف هندی هم گفته شد فیبرها از طریق خیساندن در آب جدا می شوند و در همین زمان هست که پکتین و کلروفیل از آنها جدا می شود. این گیاه تنها دارای ۴-۷% فیبر می باشد، از مشخصات آنها سختی بسیار بالا و مقاومت کششی بالا می باشد، این گیاه در ادامه کشت قهوه در کشورهایی که تولید قهوه دارند کشت می شود مثل: برزیل، کلمبیا، اکوآدور، السالوادور، هایتی، کنیا، ماداگاسکار، مکزیکو و تانزانیا.

 

کانتینرها و کیسه های بزرگ حمل و نقل:

هنگامیکه حجم بالایی از قهوه سبز آماده پروسه حمل و نقل باشد دیگر نمی توان از کیسه های کنفی و کوچک استفاده کرد، بلکه این مقدار زیاد که بصورت فله هست باید در کانتینرهای بزرگ حمل شود، این مدل حمل و نقل دانه های قهوه بیشتر زمانی که تفت صنعتی مد نظر باشد (حجم بالا) اهمیت دارد، در این حالت هزینه ایی برای تهیه و آماده کردن کیسه های قهوه صرف نمی شود، حجم زیاد دانها بصورت اتوماتیک و با استفاده از جریان هوا به کانتینرها وارد و یا از آنها خارج می شود، با این کار فشار کاری و هزینه های انسانی و حمل کیسه های کوچک توسط کارگران حذف می شود.

باید در نظر داشت که این روش تنها برای تاجران قهوه و کمپانیهایی مناسب است که فضای کافی برای ذخیره کردن قهوه سبز در سیلوهای مناسب در اختیار داشته باشند و بتوانند دانه های قهوه را در مدت زمان مناسب و محدود فرآوری کنند، طوریکه روی کیفیت آن تاثیر نداشته باشد.

نوع دیگری از حمل و نقل برای حجمهای اندکی کمتر از حجم های ذکر شده در بالا نیز وجود دارد که درون کیسه های بزرگ انجام می شود که وزن آنها می تواند بین ۳۰۰ تا ۲۶۷۰۰ کیلوگرم باشد. حداکثر سایز این کیسه ها با توجه به کانتینرهایی که می خواهند این کیسه ها را توسط آنها حمل کنند مشخص می شود.

جنس این کیسه ها اغلب از فیبرهای مصنوعی هست و این امکان وجود دارد که ۲ مدل قهوه سبز و یا بیشتر بارگیری شود، بدون اینکه مجبور باشیم کیسه های کنفی کوچک را حمل کنیم که ماکزیمم حجم آنها ۹۰ کیلو گرم می باشد. این بدین معنی است که بسته بندی کمتری نیاز است و هزینه تولید می تواند خیلی پایین بیاید که نتیجه این ریزه کاریها را می توان در پایان پروسه حمل و نقل و به طور کلی مشاهده کرد.

 

منبع: خانه قهوه تخصصی

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)