بسته‎بندی هوشمند؛ آخرین فناوری‎ها در خدمت صنعت

 بسته بندی های هوشمند از تکنولوژی های نوینی هستند که در سال های اخیر، گرایش روزافزون به آنها برای مواد غذایی مختلف از جمله گوشت و فرآورده های گوشتی را شاهد بوده ایم. این سیستم ها می توانند درک کننده، نشانگر و هشدار دهنده تغییرات کیفی محصول (غذا) طی زمان نگهداری و انبارداری باشند. از جمله ابزارهای مورد استفاده در بسته بندی های هوشمند به سه مورد میتوان اشاره کرد:

 

حسگرها (Sensors)

الف) حسگرهای گاز:

این ابزارها قادرند که با حس کردن گازهای حاصل از فساد میکروبی مانند گاز هیدروژن سولفید یا کربن دی اکسید یا آمین های فرار در فضای بسته های محتوی محصولات گوشتی، شروع فساد آن محصولات را درک کرده و هشدار دهند.

ب) حسگرهای زیستی:

مواد آلی مانند آنزیم ها، آنتی ژن ها، میکروب ها، هورمون ها و اسیدهای نوکلوئیک می توانند به عنوان گیرنده زیستی استفاده شوند. حس‌گرهای زیستی، توان تشخیص میکروارگانیسم های بیماری زا و تعیین سلامت یا عدم سلامت غذا را دارند.

 

شناساگرها (Indicators)

الف) شناساگرهای بی عیب بودن بسته بندی:

اغلب به عنوان بخشی از بسته‌بندی‌ها تحت اتمسفر تغییر یافته (MAP) به کار می روند، بروز نشت و روزنه در قسمت درزبندی شده بسته ها، از متداول ترین آسیب های وارده به بسته های حاوی محصولات گوشتی است، که شناساگرهای مذکور می توانند آن‌را تشخیص دهند.

ب) شناساگرهای تازگی محصول:

این دسته قادرند در مورد بروز تغییرات کیفی در محصول که حاصل از رشد میکروبی یا تغییرات شیمیایی(PH) است، آلارم دهند. از قبیل آمین های حاصل از فعالیت برخی از میکروارگانیسم ها (آمین های هیتسامین پوترسین تیرآمین و کاداورین ) و یا گاز هیدروژن سولفید (که غالباً از شکسته شدن اسید آمینه سیستئین به وجود می آید)

ج) شناساگرهای زمان- دما (TTI)

ابزاری هستند که تغییرات دمایی غذای بسته بندی شده را در طول زمان نگهداری نشان می دهند و به عبارت دیگر قادرند که تمام یا بخشی از سابقه دمایی مرتبط با یک محصول را بازتاب دهند.

 

برچسب های تشخیص با فرکانس رادیویی (RFID)

سیستم خودکار تعیین هویت است که شامل یک برچسب تشخیص با فرکانس رادیویی که در بسته بندی به کار می رود ( یک گیرنده- فرستنده کوچک و یک آنتن) می باشد. بر چسب های تشخیص با فرکانس رادیویی می توانند اطلاعات بسیار ساده مورد استفاده برای ردیابی محصول (مثلاً اعداد مربوط به تشخیص یا تعیین هویت محصول) را نگه دارند و در عین حال توانایی دارند که اطلاعات بسیار پیچیده تر، مثلاً با ظرفیت ذخیره سازی بیش از یک مگابایت را در مورد خصوصیاتی مانند دما، رطوبت نسبی، اطلاعات تغذیه ای، دستورالعمل پخت یا آماده سازی غذا و سایر اطلاعات را منتقل کنند.

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)