مصرف‌کنندگان جوان تایوانی اولویت انتخاب نوشیدنی خود را بسته‌بندی مدرن قرار دادند و بنابراین تولیدکنندگان چای با بسته‌بندی‌های مدرن تولید کردند و در سال ۲۰۱۷ فروش خود را افزایش دادند.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از نوش آنلاین، با توجه به نگرانی در مورد مصرف قند، بسیاری از مصرف‌کنندگان تایوانی، چای آماده کم شکر را ترجیح می‌دهند. تایوان با توسعه محصولات جدید نوشیدنی شاهد رشد خطوط تولید محصول و راه‌اندازی کمپین بازاریابی برای کاهش چای سبز و قهوه در سال ۲۰۱۷-۲۰۱۶ بود، هرچند که در میان مصرف‌کنندگان محلی کمتر مورد استفاده قرار می‌گرفت.

در سال ۲۰۱۷ برندهای موجود چای آماده دوباره وارد بازار شدند و برندهای جدید راه اندازی شدند تا تقاضای مصرف‌کنندگان را برآورده کنند. در بررسی تحقیق بازار تولیدکنندگان نوشیدنی در تایوان، مصرف‌کنندگان جوان اولویت انتخاب خود را بسته‌بندی مدرن قرار دادند و بنابراین تولیدکنندگان چای، بسته‌بندی‌های مدرن تولید کردند و فروش خود را در سال ۲۰۱۷ افزایش دادند.

رقابت بسیاری در میان برندهای چای آماده در تایوان وجود دارد و این رقابت ‌ها به دلیل محتوای قند، منطقه توزیع، تنوع چای، مواد تشکیل‌دهنده، روش‌های آماده‌سازی و غیره است.

برندهای داخلی چای آماده تایوان در سال ۲۰۱۷ عمدتا به این دلیل که چای نوشیدنی سنتی این کشور است، رهبری بازار را بر عهده گرفتند. فرهنگ نوشیدن چای تایوانی به بازیکنان برجسته و تعدادی از بازیکنان بزرگ دیگر داخلی که حضور بسیار قوی‌ای در بازار چای دارند، کمک کرده است.

 

 

دولت مرداد ماه تصمیم گرفت صادرات انواع کاغذ از جمله کاغذ بسته‌بندی را ممنوع کند اما ۲۰روز بعد دوباره این مصوبه را لغو کرد و به همین دلیل درحال‌حاضر با مشکل جدی کمبود کاغذ و کارتن بسته‌بندی در داخل روبه‌رو هستیم که با نگاهی عمیق‌تر درمی‌یابیم که این مشکل می‌تواند به تولید و صادرات کشور آسیب بزند چراکه کارتنی برای بسته‌بندی وجود ندارد.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از تجارت، در شرایط حساس کنونی که صنعت بسته‌بندی دچار مشکل و تولید و صادرات محصولات کشاورزی و صنایع‌غذایی با چالش روبه‌رو شده است، برای جلوگیری از خام‌فروشی، باید در صورت نبود تقاضای داخلی، برای صادرات کاغذ مجوز صادر شود. ضمن اینکه از صادرات کاغذهای مورد نیاز بازار داخلی دست‌کم برای ۳ماه جلوگیری به‌عمل‌اید و در صورت تولید کاغذ مازاد بر مصرف داخل پس از ۳ماه، مجوز صادرات فقط در قبال واردات آخال(ضایعات کاغذ) صادر شود.

درحال‌حاضر با توجه به جهش ناگهانی نرخ ارز و سود بالای صادرات، بیشتر تولیدکنندگان کاغذ، ضایعات(آخال) داخلی را با بهره‌گیری از خمیر مورد نیاز وارداتی با ارز دولتی تبدیل به کاغذ کرده و مبادرت به صادرات کاغذهای یادشده با ارز آزاد می‌کنند اما دریغ از اینکه در داخل با معضل اساسی و جدی روبه‌رو شده‌ایم.

صادرات به هر قیمتی قابل توجیه نیست

عضو هیات‌مدیره انجمن مدیران صنایع کارتن و ورق ایران با بیان اینکه این پیش‌بینی را از پایان سال۹۶ داشتیم که اگر روند صعودی صادرات کاغذ تداوم یابد، با معضل کمبود کاغذ بسته‌بندی در داخل روبه‌رو می‌شویم، اظهار کرد: این پیش‌بینی خیلی سخت نبود چراکه منبع تامین کاغذ، محدود است. به‌عبارت دیگر، اگر به‌عنوان‌نمونه محصولات پتروشیمی صادر شود منابع زیرزمینی نفتی داریم و می‌توانیم جایگزین کنیم یا اگر فولاد صادر می‌کنیم، معادن سنگ‌آهن داریم که دوباره جایگزین شود. اما کاغذ جایگزین ندارد.

محمدرضا خیرخواه‌کرمانی در گفت‌وگو با «گسترش‌تجارت» تصریح کرد: دو کارخانه بزرگ «چوب و کاغذ ایران (چوکا)» و «چوب و کاغذ مازندران» در شمال کشور تامین کاغذ بسته‌بندی را براساس برداشت از جنگل‌های شما انجام می‌داد که هر دو به‌دلیل ممنوعیت برداشت از جنگل‌ها، مجبور شدند از ضایعات کاغذ برای تولید استفاده کنند. در نتیجه منابع جنگلی برای تامین کاغذ از دست رفت و نکته بعدی اینکه، پیش از این کالاهای مصرفی وارداتی مانند لوازم‌خانگی دارای بسته‌بندی بود و کارتن‌های آنها دوباره در چرخه تولید کاغذ، بازیافت می‌شد اما با توجه به اینکه واردات بسیاری از این محصولات ممنوع شده، نمی‌توان دیگر از این طریق هم کاغذ بسته‌بندی تولید کرد.

وی با اشاره به اینکه منابع داخلی کشور نیز محدود است، ادامه داد: یعنی کاغذها و کارتن‌هایی که مستعمل می‌شود، جمع‌آوری و بازیافت می‌شود و دوباره تبدیل به کاغذ بسته‌بندی و کارتن خواهد شد. در این چرخه نیز با ضریب ۱/۵روبه‌رو هستیم یعنی با فرض اینکه ۱/۵کیلوگرم کاغذ باطله داشته باشیم حداکثر یک‌کیلوگرم کاغذ به‌دست می‌آید.

عضو هیات‌مدیره انجمن مدیران صنایع کارتن و ورق ایران، تصریح کرد: حالا تصور کنید در چنین شرایطی صادرات کاغذ هم انجام می‌شود. ما با پیگیری‌هایی که داشتیم موفق شدیم مصوبه‌ای بگیریم که از اول شهریور صادرات کاغذ بسته‌بندی ممنوع شود تا جلوی قحطی این محصول در آینده را بگیریم. اما پس از ۲۰روز وزارت صنعت، معدن و تجارت بخشنامه قبلی خود را لغو می‌کند و صادرات دوباره آزاد می‌شود. این برای ما تعجب‌آور است که این وزارتخانه در زمان کوتاهی در این زمینه تجدیدنظر می‌کند و تصمیم کارشناسی که به سود صنعت بسته‌بندی کشور بود را لغو می‌کند. به هر حال با مسئولان باز هم مذاکراتی داشته‌ایم که به‌احتمال زیاد دوباره به حالت قبلی بازمی‌گردد و صادرات این محصول ممنوع خواهد شد.

خیرخواه‌کرمانی تاکید کرد: ما دفاعی از صنعت کارتن نمی‌کنیم و باید در نظرگرفت که اگر کارتن نباشد، صنعت بسته‌بندی کشور مشکل‌دار خواهد شد. ما مشکلات عدیده‌ای در فصل برداشت خرما در جنوب کشور داشتیم که بسیاری از محصولات به خوبی بسته‌بندی نشد و کشاورزان مجبور به بسته‌بندی فله محصولات‌شان شدند.

وی با بیان اینکه صنایع دیگر به‌جز خرما نیز دچار مشکلات بسیاری شده‌اند، گفت: به‌عنوان نمونه مرغداری‌ها برای بسته‌بندی تخم‌مرغ مشکل دارند و نمی‌توانند مانند خرما، به صورت فله بسته‌بندی کنند. یکی دیگر از تولیدکننده‌ها معترض بود که به‌دلیل کمبود کارتن بسته‌بندی خط تولیدش را تعطیل کرده است. در نتیجه با موضوع صنعت کاغذ یا کارتن و دفاع از آنها کاری نداریم، بلکه تولید کشور دچار خلل شده است. کارتن مانند اکسیژن هوا برای تولید می‌ماند که اگر نباشد تولید از بین خواهد رفت.

عضو هیات مدیره انجمن مدیران صنایع کارتن و ورق ایران تاکید کرد: ازسوی دیگر با توجه به اینکه در همه جای دنیا برای حفظ محیط‌زیست کاغذ را بازیافت می‌کنند، ما نیز با توجیه سازمان حفاظت محیط‌زیست مجوز واردات حدود ۳۵۰تن داده شده که می‌تواند به تولید کاغذ و کارتن بسته‌بندی کمک کند. ما باید در شرایط بحرانی کنونی محصولات با ارزش‌افزوده بالا صادر کنیم که صادرات به هر قیمتی قابل توجیه نیست و صادرات کاغذ به نوعی خام‌فروشی است بنابراین بهتر است کاغذ را تبدیل به کارتن کنیم و با بسته‌بندی محصول با ارزش‌افزوده بهترین صادرات را داشته باشیم.

خیرخواه‌کرمانی با بیان اینکه پیش از این موضوع، صادرات اندکی در کاغذ بسته‌بندی داشتیم، اظهار کرد: چون ارز گران شد و صادرات سود بسیاری دارد تولید کاغذ بسته‌بندی و صادرات آن نیز بیشتر شده است.

هشدار جدی برای از بین رفتن محصولات

احمدرضا فرشچیان از صادرکننده خشکبار کشور با بیان اینکه هیچ راه فراری از شرایط کنونی نداریم و با معضلات بسیاری روبه‌رو هستیم، اظهار کرد: نه کاغذی وجود دارد و نه کارتنی برای بسته‌بندی؛ صادرکننده چگونه باید محصول خود را صادر کند؟ در گونی و به صورت فله باید صادر کند؟ گونی هم فکر نمی‌کنم پیدا شود.

فرشچیان در گفت‌وگو با «گسترش‌تجارت» تصریح کرد: درحال‌حاضر کارخانه‌های کارتن‌سازی تعطیل‌شده و قیمت‌ها هم ۵برابرشده و محصولی هم اگر باشد به ما تحویل نمی‌دهند. سال گذشته این زمان، قرارداد ۵۰ تا ۱۰۰هزار کارتن می‌بستیم و امسال قرارداد ۲هزار کارتن را بسته‌ایم که همین مقدار را هم تحویل نمی‌دهند.

وی با بیان اینکه کارتن‌سازی‌ها هیچ کاغذی برای تولید ندارند، تصریح کرد: زمان ثبت‌سفارش بسته و سهمیه‌بندی انجام شد و کارتن‌سازی‌ها مواد اولیه ندارند و محصولی تولید نمی‌کنند.

فرشچیان ادامه داد: اگر این مشکل به همین روال ادامه پیدا کند، محصولات از بین می‌رود زیرا نمی‌توان برای صادرات بسته‌بندی داشت. درحال‌حاضر نرخ ۵برابر سال گذشته شده که البته محصول هم وجود ندارد و با کمبود روبه‌رو هستیم.

این صادرکننده خشکبار کشور گفت: این موضوع در نرخ صادراتی تاثیر می‌گذارد و رقابت با کشورها را دچارمشکل می‌کند. از سوی دیگر، صادرات نباید به هر قیمتی انجام شود و اگر در داخل کمبود داریم، نباید این امر را ادامه دهیم.

 

 

جمشید عدالتیان عضو اتاق بازرگانی گفت: مشکل مربوط به بسته‌بندی حدود ۶ ماه است که دامن صنعت کشور را گرفته است.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از خبرگزاری دانشجو، جمشید عدالتیان عضو اتاق بازرگانی گفت: مشکل مربوط به بسته‌بندی حدود ۶ ماه است که دامن صنعت کشور را گرفته است. پتروشیمی مواد اولیه بطری‌ها را باید تامین کند که در بورس این کار را می‌کند و به طور مثال فرض کنید مواد اولیه را ۶ هزار تومان عرضه می‌کنند در حالی‌که در بازار آزاد کیلویی ۲۵ هزار تومان خریداری می‌شود.

عدالتیان گفت: بطری خالی که قبلا ۱۴۴ تومان بود، امروز با ۸۵۰ تومان فروخته می‌شود و با این وجود مواد در بازار نیست. یعنی بازار سیاه عجیبی در این محصولات ایجاد شده است.

 

یک تولیدکننده دارو می‌گوید: بسیاری از شرکت‌ها به طور جدی با کمبود کاغذ مواجه شده‌اند و بسیاری از آن‌ها عملا بروشور را حذف کرده‌اند، در این شرایط اگر داروسازان حمایت نشوند باید به دوران جنگ برگردیم و داروهایمان را با کش بسته‌بندی کنیم.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از رویداد۲۴ ، کمبود کاغذ تنها برای روزنامه‌نگاران و تولیدکنندگان نوشت‌افزار دردسرساز نبود؛ داروسازان هم به این صف پیوستند. اگرچه قاضی زاده هاشمی وزیر بهداشت اشاره‌ای کوتاه به کمبود کاغذ برای بسته‌بندی دارو داشت، اما حقیقت آن است که ماجرا جدی‌تر از اشاره‌ای تلویحی بود و فعالان صنعت دارو ماجرا را باز کردند؛ کامران یوسفی مدیرعامل داروسازی سها شرکت‌های داروساز نمی‌توانند جعبه، برچسب، کارتن، بروشور و کاغذ تهیه کنند. این خبر از سوی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی نیز تایید شد و محمدرضا واعظ مهدوی؛ معاون توسعه امور آموزشی و فرهنگی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور نیز با بیان اینکه برای تولید یک قلم دارو، حداقل ٢٠ جزء نیاز داریم و کمبود یکی از این اجزا، تولید را غیرممکن می‌کند، گفته بود بسیاری کارخانجات، دارو تولید کرده‌اند، اما مقوا برای ساخت جعبه و بسته‌بندی دارو ندارند.

فضل‌الله حیدرنژاد مدیرعامل شرکت داروسازی مهر دارو در تشریح مشکلات صنعت داروسازی به رویداد۲۴ می‌گوید: ارزا به شرکت‌های داروساز تخصیص داده شده، اما این فرایند بسیار طولانی شده است. پیش از این با ارز مقوا وارد می‌کردیم و پول آن را ۶ ماه الی یکسال بعد پرداخت می‌کردیم، اما اکنون جعبه و پاکت‌ها بازیافت می‌شود و کیفیت ندارد؛ ضمن اینکه باید بابت آن‌ها پول نقد باید پرداخت شود، مقوا بگیریم و به چاپخانه بدهیم تا برایمان چاپ کنند.

حیدرنژاد ادامه داد: اکنون بسیاری از شرکت‌ها به طور جدی با کمبود کاغذ مواجه شده‌اند و بسیاری از آن‌ها عملا بروشور را حذف کرده‌اند و اگر حمایت نشویم باید به دوران جنگ برگردیم و داروهایمان را با کش بسته‌بندی کنیم.

این داروساز با بیان اینکه متاسفانه مواد اولیه بسیار گران شده، گفته است: مواد جانبی مانند پی وی سی که استفاده می‌کنیم در ۶ ماه گذشته چندین بار تغییر قیمت داشته است و با توجه به اینکه هر ماه خرید داریم قیمت‌ها به صورت صعودی افزایش دارد. البته اگر وزارت بهداشت به داروسازان ارز دولتی برای واردات مقدا بدهد، صد تن را به صنعت داروسازی می‌دهند و ۹۰۰ تن را جای دیگری می‌برند بنابراین قرار شده است ما کاغذ را در بازار آزاد تهیه کنیم، اما آن‌ها قیمت تمام شده کالا را برای ما لحاظ کنند.

نبودن کاغذ داروسازی را به ۳۰ سال قبل بازمی‌گرداند

حیدرنژاد با تاکید بر اینکه افزایش قیمت و کمبود کاغذ بر روی قیمت دارو تاثیر می‌گذارد، تصریح کرد: قیمت دارو تمامی هزینه‌ها را دربر دارد، از هزینه کارگری تا هزینه آب و برق و سایر مواد اولیه. شاید تاثیر کاغذ و مقوا زیر ۱۰ درصد باشد، اما نبودن آن ممکن است ما را به ۳۰ سال قبل برگرداند و این برای نظام ما و صنعت دارویی که ۴۰ سال بر آن کار کردیم، نه منطقی و عقلانی است و نه ظاهر خوبی دارد و اگر بخواهیم به دوران ۳۰ سال قبل برگردیم، دیگر مصرف کننده قبول نخواهد کرد.

خطوط تولید شرکت‌های داروسازی با نوسان‌های ارز از رده خارج شدند

این داروساز ادامه داد: بالاخره نوسان‌های ارزی برای ما ایجاد مشکل و استرس می‌کند. در گذشته اگر دستگاه‌های ما خراب می‌شد، با دریافت ارز دولتی آن را برای تعمیر به خارج از کشور ارسال می‌کردیم یا اینکه در داخل آن‌ها را درست می‌کردیم، اما اکنون نه تنها ارز دولتی به ما تعلق نمی‌گیرد، بلکه نمی‌دانیم در بازار آزاد با این حجم از نوسان چگونه ارز را تهیه کنیم و باید بگویم بسیاری از دستگاه‌ها اکنون خراب است و بسیاری از شرکت‌ها اگر ۱۰ خط دارند، حداقل دو خط آن‌ها دیگر کار نمی‌کنند و از رده خارج شده‌اند.

رد پای مسئولان در واردات دارو

حیدرنژاد با بیان اینکه اداره دارو بعضا سیاست‌ها و فشار‌هایی را از بیرون از مجموعه دارو سازی متحمل می‌شود، خاطرنشان کرد: برخی از مسئولان به ما فشار وارد می‌کنند و می‌گویند باید ۴۸ ساعته فلان دارو را تولید کنید و اگر اینکار را انجام ندهید، دارو را وارد می‌کنیم. این نامه تا به دست ما برسد و تا بخواهیم شروع به تولید کنیم می‌بینیم آن دارو را وارد کرده‌اند. به نوعی یک فشار صوری برای وارد کردن آنچه که مد نظر خود دارند، انجام می‌دهند. طبیعتا دارویی که وارد می‌شود با هزینه بالایی وارد می‌شود و زمانی که داروخانه‌ها ببینند در این روش می‌توانند سود بیشتری را کسب کنند، از این دارو‌های وارداتی خریداری می‌کنند و تمامی هزینه‌هایی که ما برای تولید یک داروی ایرانی انجام داده‌ایم از بین می‌رود.

 صنعت کارتن‌سازی به‌عنوان حلقه اتصال تولیدکنندگان داخلی و مصرف‌کننده نهایی، نقش تعیین‌کننده‌ای را در اقتصاد کشور و توسعه صادرات غیرنفتی ایفا می‌کند. متأسفانه این صنعت هم‌اکنون با مشکلات عدیده‌ای دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ رکود شدید ناشی از کاهش تقاضای کل، شرایط پر نوسان اقتصادی کشور، ازجمله مشکلات پیشروی فعالان صنعت کارتن‌سازی در کشور است.

 

صنعت کارتن‌سازی به‌عنوان حلقه اتصال تولیدکنندگان داخلی و مصرف‌کننده نهایی، نقش تعیین‌کننده‌ای را در اقتصاد کشور و توسعه صادرات غیرنفتی ایفا می‌کند. متأسفانه این صنعت هم‌اکنون با مشکلات عدیده‌ای دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ رکود شدید ناشی از کاهش تقاضای کل، شرایط پر نوسان اقتصادی کشور، اجبار به فروش چک‌مدت‌دار، برگشت خوردن تعداد غیرقابل‌باور چک‌های مشتریان، کمبود شدید سرمایه در گردش موردنیاز واحدها، عدم همکاری مؤسسات اعتباری و بانک‌ها جهت تأمین نقدینگی و همچنین عدم همکاری شرکت‌های تولیدکننده کاغذ بسته‌بندی، ازجمله مشکلات پیشروی فعالان صنعت کارتن‌سازی در کشور است. مجموع شرایط فوق باعث شده که بسیاری از واحدهای کارتن‌سازی تعطیل‌شده یا با حداقل ظرفیت مندرج در پروانه بهره‌برداری خود فعالیت کنند که نخستین و نامطلوب‌ترین نتیجه آن بیکاری کارکنان یادشده و تبعات نامطلوب ناشی از آن خواهد بود.

 

 صادرات بیش‌ازحد کاغذ، کارخانه‌ها کارتن‌سازی را با کمبود مواجه کرده است

 در این راستا علیقلی حسنی‌اعظمی، مدیرعامل انجمن مدیران صنایع کارتن و ورق، در رابطه بااهمیت کارتن‌های مقوایی در بسته‌بندی محصولات گفت: حدود 168 واحد کارتن‌سازی در کشور وجود دارد که وظیفه تولید کارتن برای بسته‌بندی مواد غذایی، محصولات کشاورزی و سایر کالاها ازجمله لوازم‌خانگی را بر عهده‌دارند. وی با اشاره به این‌که قبل از به وجود آمدن مشکلات اخیر، دولت و کارخانه‌ها از اهمیت وجود کارتن بی‌اطلاع بودند، گفت: تمامی کالاها و محصولات، مانند کشمش، خرما، دارو، لوازم‌خانگی، مواد شوینده همچون صابون و شامپو به بسته‌بندی نیاز دارند و کارخانه‌ها دیگر نمی‌توانند همچون گذشته محصولات خود را بدون بسته‌بندی و در سبد به بازار عرضه کنند. کارخانه‌های کاغذسازی از بهمن سال گذشته شروع به صادرات کاغذهای تولیدی خود کردند و صادرات بیش‌ازحد کاغذ موجب شد که میزان آخال‌های موجود در کشور بسیار کاهش یابد. مدیرعامل انجمن مدیران صنایع کارتن و ورق در ادامه گفت: آخال درواقع همان ضایعات کارتن و مقواست که پس از استفاده، جمع‌آوری می‌شود و دوباره توسط کارخانه‌های کاغذسازی مورداستفاده قرار می‌گیرد. درگذشته آخال پس از جمع‌آوری به خارج از کشور صادر می‌شد که پس از درخواست سازمان‌های صنایع کارتن و کاغذسازی از دولت، صادرات آن ممنوع شد. 

مشکل جدیدی که امروز گریبان گیر صنعت کارتن‌سازی و کاغذسازی شده، صادرات بی‌رویه کاغذ به خارج از کشور است. آخال موجود در کشور بسیار محدود است و متأسفانه با شروع صادرات بی‌رویه کاغذ توسط کارخانه‌های کاغذسازی، این منبع روزبه‌روز کاهش‌یافته است؛ به‌گونه‌ای که قیمت آخال طی یک سال از 500 تومان به‌ازای هر کیلوگرم به یک هزار و 200 تومان رسید. همچنین با افزایش قیمت ارز کارخانه‌های کاغذسازی به دلیل سود بیش‌تر، اکثر کاغذهای تولیدی خود را صادر کردند و با افزایش قیمت کاغذ از فروش آن به کارخانه‌های داخلی تا حد امکان جلوگیری کردند. این امر موجب شد ذخیره آخال موجود در کشور روزبه‌روز کم‌تر شود و کارخانه‌های کارتن‌سازی با کمبود شدید کاغذ مواجه شوند. در حال حاضر بحران کمبود کاغذ در صنعت کارتن‌سازی به حدی رسیده است که بسیاری از کارخانه‌های کوچک کارتن‌سازی قادر به ادامه فعالیت نیستند و میزان تولید کارخانه‌های بزرگ‌تر روزبه‌روز کم‌تر می‌شود. 

وی در ادامه گفت: امروزه کمبود آخال علاوه بر صنایع کارتن‌سازی، صنعت کاغذسازی را نیز با مشکل مواجه ساخته است و درصورتی‌که اقدامی جهت حل این مشکل صورت نگیرد و نهاده‌های تولید کاغذ (چوب یا آخال) تأمین نشود، کارخانه‌های کاغذسازی نیز درزمانی کوتاه بسته خواهند شد. مدیرعامل انجمن مدیران صنایع کارتن و ورق با اشاره به آغاز فصل برداشت خرما در خوزستان گفت: اکنون زمان برداشت خرما رسیده است و نخلداران با کمبود شدید کارتن‌های مقوایی برای بسته‌بندی محصول خود مواجه شده‌اند. درصورتی‌که نخلداران هرچه سریع‌تر محصول خود را بسته‌بندی نکرده و به سردخانه نبرند با مشکلات جدی مواجه خواهند شد. وقوع این مشکل برای کشمش نیز محتمل است، زیرا دو ماه دیگر زمان برداشت کشمش خواهد رسید. حسنی‌اعظمی با بیان این‌که حمل‌ونقل و انتقال بیش‌تر محصولات نیازمند بسته‌بندی است و گفت: علاوه بر خرما، محصولات دیگری همچون تخم‌مرغ، دارو، لوازم شوینده و لوازم‌خانگی نیز در این زمینه دچار بحران شده‌اند و این مسئله به‌صورت زنجیروار عواقب خود را به جامعه نشان می‌دهد. مدیرعامل انجمن مدیران صنایع کارتن و ورق با اشاره به دیگر مزایای کارتن‌های بسته‌بندی و میزان اهمیت آن‌ها گفت: کارتن‌های مقوایی که به‌منظور بسته‌بندی کالا مورداستفاده قرار می‌گیرند، به‌عنوان یک پوشش برای کالا محسوب می‌شوند. زمانی که کارخانه‌های از کارتن استفاده می‌کنند، نام کارخانه تولیدی، آدرس و شماره تلفن را بر روی آن درج می‌کنند که این عمل نوعی تبلیغ برای کارخانه به‌حساب می‌آید و همچنین کالای تولیدی را به‌صورت شکیل و زیبا در مقابل خریداران جلوه می‌دهد.

 

 کاغذهای بسته‌بندی باید در زمره کالاهای استراتژیک قرار گیرند

رسول ورشوچی‌منفرد، عضو هیئت‌مدیره شرکت تعاونی اعضای انجمن مدیران صنایع کارتن و ورق، نیز درباره اهمیت بسته‌بندی کالا توسط کارتن‌های مقوایی گفت: امن‌ترین نوع بسته‌بندی در دنیا، بسته‌بندی توسط کارتن‌های مقوایی است که از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و این نوع بسته‌بندی در اکثر کشورها رایج است. کارتن‌های مقوایی از سالم‌ترین نوع بسته‌بندی محسوب می‌شوند و این کارتن‌ها برخلاف بسته‌های پلاستیکی، کاملاً تجدید پذیر هستند، به‌راحتی جذب طبیعت می‌شوند و آلاینده فتوشیمیایی برای محیط‌زیست به‌حساب نمی‌آیند. وی در ادامه توضیحاتی در رابطه با قطع درختان به‌منظور تهیه کاغذ ارائه داد و گفت: اگر قطع درختان به‌صورت مدیریت‌شده صورت گیرد، ضرری برای جنگل نخواهد داشت و درصورتی‌که پس از قطع یک درخت، نهالی کاشته شود، آن جنگل همیشه شاداب و جوان خواهد ماند. زمانی که جنگل پیر می‌شود، درخت‌های مسن آن شکسته شده و بر روی چند درخت دیگر می‌افتد و درنتیجه تعداد دیگری درخت از بین خواهد رفت. بسیاری از کشورها کاغذ موردنیاز خود را از این طریق تأمین می‌کنند. عضو هیئت‌مدیره شرکت تعاونی اعضای انجمن مدیران صنایع کارتن و ورق در ادامه از وضعیت موجود در صنایع کارتن‌سازی و نحوه تخصیص کاغذ به این صنعت گلایه کرد و گفت: باوجود اهمیت بسیار بالای صنعت کارتن‌سازی برای بسته‌بندی کالا، متأسفانه ارز دولتی به کاغذ بسته‌بندی تعلق نمی‌گیرد و این محصول به‌عنوان کالای استراتژیک به‌حساب نمی‌آید؛ درحالی‌که کاغذ روزنامه‌ در شمار کالاهای اساسی محسوب می‌شود. امروزه فضاهای مجازی جایگزین کاغذ شده‌ است؛ درصورتی‌که چاپ روزنامه مختل شود، مشکلی جدی برای کشور به وجود نمی‌آید، اما با بسته شدن کارخانه‌های کارتن‌سازی، صنایع مختلف کشور دچار مشکل خواهد شد؛ به‌عنوان‌مثال سیستم مرغداری کشور برای بسته‌بندی تخم‌مرغ شدیداً به کاغذ و کارتن‌های بسته‌بندی احتیاج دارد. اکنون زمان برداشت خرما رسیده است و این صنعت شدیداً با مشکل کمبود کارتن برای بسته‌بندی خرما مواجه است. تمامی میوه‌‌ها و محصولات باغی برای بسته‌بندی نیازمند کارتن هستند. دولت باید هرچه سریع‌تر تمهیداتی در رابطه با این مشکل بیندیشد، در غیر این صورت اکثر واحدهای تولیدی پس از مدتی به بسته‌بندی پلاستیک روی خواهند آورد و این قضیه موجب افزایش آلودگی محیط‌زیست خواهد شد.

 ورشوچی با اشاره به این‌که بحران کمبود کارتن و کاغذ روزبه‌روز در حال افزایش است، گفت: قبل از شروع سال جاری، صنعت کارتن‌سازی متوجه کمبود کاغذ بسته‌بندی برای تولید کارتن شد و در اردیبهشت‌ماه نامه‌ای از طرف مدیران صنایع کارتن به مسئولان ذی‌ربط ارسال شد. تاکنون مدیران صنعت کارتن‌سازی با سندیکای کاغذ و وزارت صنعت و معدن در ارتباط بوده‌اند و به سازمان‌های ذکرشده نامه ارسال کرده‌اند. دلایل مشکل به وجود آمده در متن نامه نوشته‌شده است که صادرات کاغذ ازجمله دلایل اصلی کمبود آخال و کاغذ محسوب می‌شود. متأسفانه صنایع کاغذسازی بیش از 50 درصد کاغذ تولیدی را بدون توجه به نیاز داخلی صادر کرده‌اند و این قضیه موجب شده که آخال موردنیاز در تولید کاغذ نیز به مقدار زیاد از کشور خارج شود. فعالان صنعت کارتن‌سازی در صورتی موافق صادرات کاغذ هستند که واردات مواد اولیه تولید کاغذ، دو برابر صادرات کاغذ باشد تا نیاز داخلی کشور به‌طور کامل تأمین شود. وی در ادامه گفت: مواد اولیه صنعت کاغذسازی را می‌توان به چند روش تأمین کرد؛ نخستین روش آن برداشت چوب از جنگل است که این روش توسط سازمان محیط‌زیست ممنوع شده است، به‌عبارت‌دیگر چوب را نمی‌توان از داخل کشور تأمین کرد، البته فعالان حوزه صنعت کاغذسازی و کارتن‌سازی نیز موافق این قضیه هستند و به این قانون خرده نمی‌گیرند. دومین روش آن واردات چوب از سایر کشورها است که این روش نیز توسط سازمان محیط‌زیست ممنوع اعلام‌شده است و این سازمان به دلیل جلوگیری از ورود میکروب و انگل، از واردکردن چوب موردنیاز جلوگیری می‌کند؛ درحالی‌که با مدیریت صحیح و رعایت ضوابط بهداشتی می‌توان از ورود آلودگی همراه با چوب جلوگیری کرد. آخرین و مناسب‌ترین روش برای تولید کاغذ، استفاده از کارتن‌های بازیافتی در اطراف هر کوچه و مغازه یا همان آخال است، مغازه‌داران معمولاً این کارتن‌ها را می‌فروشند یا در معابر عمومی قرار می‌دهند که با جمع‌آوری و بازیافت این کارتن‌ها و تحویل به کارخانه‌های کاغذسازی می‌توان کاغذ موردنیاز را تأمین کرد. عمل بازیافت کردن کاغذها و کارتن‌های بازیافتی را می‌توان هفت بار تکرار کرد و صنعت کاغذسازی داخلی اکثراً از این روش برای تولید کاغذ استفاده می‌کند. امسال هم عمل جمع‌آوری آخال و تحویل به کارخانه کاغذسازی انجام گرفت؛ اما با صادرات کاغذ، چرخه تبدیل کاغذ به آخال در کشور قطع شد، به عبارتی هم‌زمان با صادرات کاغذ، مقدار آخال موردنیاز برای تولید دوباره آن نیز روزبه‌روز کم‌تر شد.

 زمانی که یک محصول پیوسته مصرف شود روزی به اتمام می‌رسد. متأسفانه سازمان محیط‌زیست به دلیل مسائلی چون امنیت بهداشتی و... مخالف واردات کارتن‌های خارجی است، درنتیجه مقدار ورودی ماده اولیه برای تولید کاغذ عملاً به صفر رسیده است. پیشنهاد مدیران و فعالان حوزه صنعت کارتن‌سازی این است که در صورت عدم واردات و تأمین ماده اولیه کاغذسازی بهتر است که صادرات کاغذ هرچه سریع‌تر متوقف شود یا واردات آخال به‌منظور تولید کاغذ انجام گیرد. مقدار واردات آخال باید دو برابر صادرات کاغذ باشد تا نیازهای داخلی کشور نیز تأمین شود. مسئولان می‌توانند آخال را از کشورهای اروپایی، چین، عراق، ترکمنستان و... تأمین کنند. سازمان محیط‌زیست بهتر است که در رابطه با برخی قوانین وضع‌شده در رابطه با منع واردات آخال و چوب تجدیدنظر کند، در غیر این صورت کشور با بحران جدی کمبود کاغذ مواجه خواهد شد. 

عضو هیئت‌مدیره شرکت تعاونی اعضای انجمن مدیران صنایع کارتن و ورق در پایان گفت: کاغذهای بسته‌بندی و کارتن‌ها باید در زمره کالاهای استراتژیک قرار گیرند؛ زیرا اهمیت وجود این کالا بر هیچ‌کس پوشیده نیست. هر کارتن قادر است که 20 برابر وزن خود، وسیله حمل کند؛ درصورتی‌که کارخانه کارتن‌سازی سالانه یک‌میلیون تن تولید کارتن مقوایی داشته باشد، به معنای آن است که 20 میلیون تن وسیله و کالا توسط این کارتن‌ها حمل خواهد شد. درصورتی‌که هرچه سریع‌تر مشکلات کمبود کاغذ بسته‌بندی برای صنعت کارتن‌سازی مرتفع نشود، علاوه بر بسته شدن کارخانه‌های کارتن‌سازی، بسیاری از واحدهای تولیدی وابسته با مشکل مواجه شده و عده کثیری از مردم کار خود را از دست خواهند داد.

 

 واردات ضایعات کارتن در کم‌تر از یک ماه آتی متوقف خواهد شد

 جواد کرامتی، مدیرعامل صنایع بسته‌بندی توحید، هم درباره تولید و صادرات کاغذ در ایران گفت: میزان تولید کاغذهای مورد نیاز کارتن‌سازی در کشور باید حدود یک ‌میلیون و 200 تا یک میلیون و 400 هزار تن در سال متغیر باشد. از زمانی‌که روند تولید کاغذ باکیفیت در کشور افزایش پیدا کرده، مصرف کاغذهای خارجی کاهش یافته است. صادرات در سال‌های 96 و 97 روند رو به رشدی داشته است و بازارهای اطراف بازارهای خوبی برای صادرات هستند. در شرایط فعلی بخش عمده‌ای از کاغذ صادر می‌شود، اما صادرات نباید منجر ‌به کمبود شدید کالای استراتژیکی مثل کاغذ و به تبع آن کارتن در داخل شود که در نهایت مشکلات عدیده‌ای برای بسته‌‌بندی محصولات صنایع مختلف از قبیل مواد غذایی، محصولات فصلی کشاورزی، دارویی، شیمیایی و لوازم خانگی را به دنبال دارد، زیرا با استمرار شرایط فعلی تولید و توزیع محصولات، مصرف‌کننده داخلی و همچنین صنایع مختلف در روند صادرات کالاهای خود با مشکل مواجه خواهند شد. مدیرعامل صنایع بسته‌بندی توحید درباره متعادل نبودن بازار کاغذ در ایران بیان کرد: کشورهای اروپایی، چین و ترکیه دچار کمبود انواع کاغذ مورد نیاز کارتن‌سازی هستند. چین در سال شش ‌میلیون تن کمبود کاغذ دارد. افغانستان، آذربایجان و عراق بخشی از نیاز خود برای تولید کاغذ را از ایران تأمین می‌کنند. برای حفظ تعادل در بازار و تأمین نیاز داخل باید از صادرات انواع کاغذ تا پایان سال جلوگیری شود. کاغذ مصرفی مورد نیاز بازار داخل به خارج صادر می‌شود و عمده مصرف داخل «ریسایکل» یا بازیافتی است. روند صادرات کاغذ در شرایط فعلی باعث کمبود شدید ضایعات کارتن موجود در کشور شده است که به دلیل بی‌توجهی به رفع موانع، واردات ضایعات کارتن به عنوان مواد اولیه تولید کاغذ و کارتن در کم‌تر از یک ماه آتی متوقف خواهد شد.

 کرامتی با اشاره به این‌که میزان مصرف کاغذ کیفیت سطح زندگی را نشان می‌دهد، ادامه داد: مصرف کاغذ برای ساخت کارتن در کشور از یک‌میلیون و 200 هزار تن تا یک‌میلیون و 500 هزار تن متغیر است و هنوز 100درصد کاغذ مورد نیاز در کشور تولید نمی‌شود و بخشی از آن از اندونزی، چین و روسیه وارد می‌شود. سرانه مصرف کاغذ طبق استاندارد جهانی به ‌ازای هر نفر 25 تا 30 کیلوگرم است. میزان مصرف کاغذ در کشور با کیفیت سطح زندگی ارتباط مستقیم دارد؛ یعنی اگر روند کشور رو به توسعه‌ و سطح زندگی بالا باشد، مصرف کاغذ نیز بالاست. وی خاطرنشان کرد: کاغذ یک کالای استراتژیک است و در بسته‌بندی، نگهداری، ایمنی و جابه‌جایی تولیدات کارخانه‌های تولیدی و صنعتی نقش اساسی ایفا می‌کند. واردات ضایعات کارتن به عنوان ماده اولیه ساخت انواع کاغذ (فلوتینگ، تست‌لاینر، کرافت‌لاینر) می‌بایست در سطح انبوه تسریع شود تا نیاز کاغذ هم در داخل و هم در بخش صادرات تأمین شود و با کمبود مواجه نشویم. کاغذ‌سازها به صادرات دلخوشند، از سوی دیگر کارتن‌سازها با کمبود مواد اولیه روبه‌رو هستند و در نهایت تمام صنایع که برای تولیدات خود به بسته‌بندی نیاز دارند، دچار مشکل می‌شوند. اگر شرکتی با داشتن تجهیزات تولید، امکان بسته‌بندی محصولات خود را نداشته باشد، ببینید چه مشکلی برای تولیدات آن به وجود می‌آید. مدیرعامل صنایع بسته‌بندی توحید درباره مشکلات ناشی از تحریم‌ها نیز گفت: کارخانه‌های کارتن‌سازی برای تأمین مواد اولیه و قطعات دچار مشکل شده‌اند. برای مثال می‌توان به مرکب چاپ برای چاپ لوگو و مشخصات شرکت‌ها روی کارتن، مواد شیمیایی، قطعات یدکی خاص الکترونیکی و فنی اشاره کرد. مشکل دیگر، انتقال وجه نقد برای واردات است. در گذشته می‌توانستیم از طریق ال‌سی وجه نقد را به شرکت‌های خارجی انتقال دهیم، اما اکنون تنها از طریق صرافی‌ها این امکان وجود دارد که آن هم باید قابل اطمینان باشد. بعد از طی این مراحل، در گمرک نیز برای واردات با مشکل روبه‌رو می‌شویم. کرامتی ادامه داد: باید ارز دولتی برای واردات مواد اولیه، ماشین‌آلات و لوازم یدکی این صنعت اختصاص یابد؛ در غیر این ‌صورت در چند ماه آینده از لحاظ مواد اولیه و قطعات با مشکل مواجه می‌شویم. تأمین مواد اولیه نیز باید اولویت‌بندی شود. اولویت نخست باید به مواد اولیه آخال مورد نیاز برای کاغذ‌سازی‌ها و کاغذهای مورد نیاز صنعت کارتن‌سازی‌ مثل کرافت‌لاینر، تست‌لاینر و فلوتینگ داده شود که اگر غیر از این باشد، نرخ مواد اولیه رقم نجومی می‌شود و قیمت تمام‌شده هر کارتن به عددی می‌رسد که منجر به تعطیلی کارخانه‌های کارتن‌سازی و کاغذ‌سازی خواهد شد. نباید ارز دولتی به واردات خودرو و موبایل و اقلام غیرضروری دیگر یا واردات محصولی که در ایران تولید می‌شود، اختصاص یابد. در کارخانه‌های تولیدی حدود یک‌هزار نفر برای امرار معاش خود کار می‌کنند و اگر با مشکل مواجه شوند، این تعداد شاغل بیکار می‌شوند، اما یک واحد بازرگانی چهار تا پنج‌نفره گاه با رانت‌ اقدام به کسب سودهای کلان می‌کند. وی در پایان اظهار کرد: از مسئولان تصمیم‌گیرنده می‌خواهم با آگاهی و دانش و تحقیق تصمیم‌گیری کنند، چون هر تصمیم اشتباه تبعات بسیاری دارد. در درجه اول وجدان و در درجه دوم بخشنامه‌هایی را که به بهبود روند موجود کمک می‌کنند، سرلوحه کار خود قرار دهند.

 

منبع خبر : سایت خبری شعار سال

در سراسر دنیا بانک‌ها یی هستند که با هدف جلوگیری از به‌هدررفتن غذاهای آماده و بسته‌بندی و توزیع غذا میان نیازمندان در راستای مبارزه با گرسنگی تأسیس‌شده‌اند.

به گزارش چاپ و نشر به نقل  از خانه ملت، بانک غذا سازمانی خیریه و غیردولتی است که به کسانی که در تهیه مایحتاج خوراکی خود مشکل‌ دارند، از طریق اهدای غذا کمک می‌کند. این نوع از بانک‌ها در سراسر دنیا با هدف جلوگیری از به‌هدررفتن غذاهای آماده و بسته‌بندی و توزیع غذا میان نیازمندان در راستای مبارزه با گرسنگی تأسیس‌ شده‌اند.

 بانک‌های غذا به شکل معمول غذاهای خود را از شرکت‌ها و تولیدکنندگان عمده‌ مواد غذایی دریافت می‌کنند که موفق به فروش تولیدات خود نشده‌اند و می‌خواهند انبارهای خود را خالی کنند.

البته، داوطلبان و اهداکنندگان شخصی نیز نقش به‌سزایی در رونق سفره‌ بانک‌های غذا دارند. علاوه بر این، بانک‌های غذا با هتل‌ها، رستوران‌ها و سالن‌های غذاخوری نیز تعامل و همکاری می‌کنند، زیرا در هر وعده غذایی مقدار زیادی غذا برجای می‌ماند. منظور باقی‌ماندهی غذای افراد نیست، بلکه اضافه غذای سفارش داده‌شده است.

این بانک‌ها با عقد قرارداد با چنین مراکزی به جمع‌آوری غذاها و بسته‌بندی آن‌ها می‌پردازند. در این فرآیند هم از حیف‌ومیل غذاهای باقی‌مانده جلوگیری می‌شود و هم شبیه بانک‌ها که پول را به گردش درمی‌آوردند، غذا به گردش درمی‌آید و به دست گرسنگان و نیازمندان می‌رسد.

در مواردی که غذاهای جمع‌آوری‌شده نزدیک به اتمام تاریخ انقضا خود باشند، بانک‌های غذا از طریق ارتباط با کارشناسان ایمنی غذایی، از سلامت و ایمنی غذا اطمینان حاصل می‌کنند. همچنین، برخی بانک‌های غذایی با مراجعه به عمده‌فروشان، خود، اقدام به خرید مواد غذایی ارزان‌قیمت نسبت به نرخ بازار می‌کنند.

در بعضی کشورها کشاورزان پس از برداشت اولیه‌ محصول خود از زمین به داوطلبان فعال در بانک‌های غذا اجازه می‌دهند تا اقدام به جمع‌آوری باقیمانده‌ محصول و استفاده از آن در بانک غذا کنند.

بانک‌های غذا؛ انواع، شماری از آن‌ها و درصد مراجعه

اولین بانک غذا در جهان، بانک غذای سنت ماری بود که در 1967م در آریزونای آمریکا توسط جان وان هنگل تأسیس شد. از آن زمان تاکنون صدها بانک غذا در سراسر جهان ایجادشده است. بانک‌های غذا بر اساس نمونه‌های مختلفی فعالیت می‌کنند، اما از لحاظ عملکردی می‌توان همه آن‌ها را در دو نمونه «انباری»(Warehouse) و «خط مقدم»(Front line) جای داد.

در نمونه «انباری»، بانک غذا در هر شهری به‌صورت یک انبار بزرگ عمل می‌کند که به‌طور مستقیم با افراد گرسنه در ارتباط نیست، بلکه محموله‌های بزرگ اهدایی را دریافت کرده و پس از کنترل کیفیت آن‌ها اقدام به ذخیره غذا می‌کند.

سپس، غذا را بین سازمان‌های غیردولتی و خیریه‌هایی که به‌طور مستقیم با نیازمندان در ارتباط می‌باشند، توزیع می‌کند. بانک‌های غذا در آمریکا، استرالیا و بخش زیادی از کانادا به این شکل فعالیت می‌کنند.

در نمونه «خط مقدم» که بسیاری از کشورهای اروپایی بر اساس آن عمل می‌کنند، بانک غذا خط مقدم ارتباط با نیازمندان بوده و خود به‌طور مستقیم مواد غذایی را به دست فقیران، بی‌خانمان‌ها و سالمندان می‌رساند.

رشد بانک‌های غذا به‌طور گسترده‌ای مورد استقبال جامعه و به‌ویژه احزاب دست راستی قرارگرفته است. احزاب چپ نیز ظهور چنین بانک‌هایی را مثبت قلمداد کرده و آن را شاهدی بر وجود جامعه‌ مدنی فعال و مستقل از دولت ارزیابی می‌کنند بااین‌حال، برخی دانشگاهیان و مفسران ابراز نگرانی کرده‌اند که ظهور بانک‌های غذا ممکن است حمایت‌های سیاسی را برای تأمین رفاه کاهش دهد.

فرض بر این است که وقتی بانک‌های غذا به فعالیت در این زمینه می‌پردازند، دیگر نمی‌توان مسئولیت پاسخگویی به نیاز افراد گرسنه را تنها متوجه دولت دانست. برخی گزارش‌ها نیز حاکی از آن است که بانک‌های غذا در مقایسه با کمک‌های دولتی ناکارآمد بوده و مردم برای مراجعه‌ مستقیم به آن‌ها احساس شرمساری می‌کنند.

بااین‌وجود، در اروپا و آمریکا پس از بحران مالی 8-2007م و تورم فزاینده در قیمت مواد غذایی که از اواخر 2006م آغازشده بود، تعداد بانک‌های غذا و مراجعه‌کنندگان آن‌ها به‌سرعت افزایش یافت. بر طبق گزارش Gleaners Indiana Food bank، در 2012م حدود 50 میلیون آمریکایی در جدال با ناامنی غذایی بوده‌اند یعنی 1 نفر از هر 6 نفر جمعیت. همچنین، تعداد افرادی که در آمریکا نیازمند کمک بانک‌های غذایی هستند، از 2005م تاکنون 46 درصد افزایش‌یافته است.

بر پایه گزارش مرکز مطالعات سیاست‌گذاری سلامت دانشگاه UCLA، میزان مراجعه‌کنندگان به بانک غذای کالیفرنیا از 2008م به این‌سو افزایش 40 درصدی داشته است(2). اواسط 2012م برخی بانک‌های غذا نگرانی خود را در تهیه غذای نیازمندان در ماه‌های بعد ابراز کردند، زیرا قیمت مواد غذایی و میزان مراجعه‌کنندگان به بانک‌های غذا افزایش‌یافته بود، اما کمک‌های مالی به بانک‌ها کاهش چشمگیری پیداکرده بود.

علاوه بر این، بهره‌وری روزافزون صنعت غذا و کاهش اتلاف مواد غذایی در چرخه‌ تولیدی سبب کاهش ورودی بانک‌های غذا شده بود.

در بسیاری از شهرها به دلیل تقاضای گسترده‌ای که برای دریافت غذا وجود دارد، تعدادی از بانک‌های غذا روزهای ارایه‌ خدمات خود و مقدار غذای تحویلی به هر خانواده را کاهش داده‌اند. این در حالی است که صف‌های دریافت غذا از ساعات اولیه‌ صبح تشکیل می‌شود تا افراد مطمئن باشند که چیزی برای خوردن به دست خواهند آورد.

در انگلیس بین سال‌های 2010 تا 2012م تعداد بانک‌های غذا از 54 به 201 عدد رسید که افزایش 372 درصدی را نشان می‌دهد(3). بر اساس گزارش می 2013م آکسفام، حدود نیم میلیون نفر از انگلیسی‌ها به بانک‌های غذا مراجعه داشته‌اند(5 و 4).

استفاده از بانک‌های غذا در آلمان و فرانسه بسیار بالاتر از انگلیس است. برای مثال، در 2014م حدود 1.5 میلیون نفر در هفته به بانک‌های غذای آلمان مراجعه کرده بودند(6). در فرانسه نیز حدود 3.5 میلیون نفر متکی به کمک بانک‌های غذا هستند(7). بانک غذای Banque Alimentaire بیش از 100 شعبه در فرانسه دارد که سالانه 200 میلیون وعده‌ غذایی به 1.85 میلیون نفر ارایه می‌دهد(8).

بنا به گزارش اخیر Daily Bread Food Bank، در 2016م بیش از 905 هزار مراجعه به بانک غذایی تورنتو صورت گرفته که 35 درصد این مقدار توسط افراد بالای 45 سال بوده است، درحالی‌که یک دهه قبل تعداد آن‌ها فقط 26 درصد کل مشتریان بوده است. عکس این قضیه در مورد افراد زیر 18 سال اتفاق افتاده که در 2006م بیش از 34 درصد مشتریان بانک‌های غذا را شامل می‌شدند، ولی در تازه‌ترین آمار تنها 29 درصد را شامل می‌گردند.

چنین تغییری می‌تواند ناشی از حمایت مالی بیشتر از کودکان در مقابل شرایط سخت و افراد مجرد پس از دوره‌ رکود اقتصادی و عدم توانایی در ورود مجدد به بازار کار باشد.

 بر اساس این گزارش، سطح تحصیلات در بین مشتریان بانک‌های غذای کانادا نیز افزایش ‌یافته و این امر حاکی از عدم تضمین برخورداری از آینده‌ای مطمئن با وجود تحصیلات دانشگاهی است.

یک دهه قبل تنها 22 درصد مشتریان بانک غذای تورنتو از تحصیلات دانشگاهی برخوردار بودند، ولی حالا 36 درصد از آن‌ها فارغ‌التحصیل دانشگاه هستند.

این قضیه می‌تواند از سوی دیگر حاکی از مشکلات مهاجران تحصیل‌کرده و تحصیل‌کرده‌های داخل کانادا برای گرفتن شغل اول یا ورود مجدد به بازار کار پس از اخراج از کار قبلی باشد(9).

شبکه جهانی بانک‌های غذایی و جایگاه ایران

از دهه‌ 1980م تأسیس بانک‌های غذا در سراسر جهان رشد چشمگیری داشته است. در حال حاضر بیش از 500 بانک غذا در سراسر جهان وجود دارد که به بیش از 20 میلیون نفر خدمات ارائه می‌کنند. این بانک‌ها از طریق شبکه‌ جهانی بانک‌های غذایی(GFN) با یکدیگر در ارتباط می‌باشند. این شبکه به‌منظور ایجاد، کمک و تقویت بانک‌های غذا در کشورهای مختلف جهان ایجادشده است. به این منظور، شبکه‌ جهانی بانک‌های غذایی ارتباطات و همکاری‌های گسترده‌ای را با صنعت جهانی غذا، جامعه‌ جهانی سازمان‌های مردم‌نهاد، منابع انسان‌دوستانه جهانی و سایر مؤسسات بین‌المللی متمرکز بر کاهش گرسنگی برقرار کرده است.

کشورهایی که در حال حاضر در شبکه‌ بین‌المللی بانکداری غذا قرار دارند، عبارتنداز: آرژانتین، کانادا، مکزیک، ایالات‌متحده، انگلستان، ژاپن، آفریقای جنوبی، استرالیا، گواتمالا، کلمبیا، برزیل، بلغارستان، شیلی، کاستاریکا، اکوادور، مصر، السالوادور، فرانسه، هندوراس، هنگ‌کنگ، هند، اسرائیل، نامیبیا، نیکاراگوئه، نیجریه، پاراگوئه، روسیه، سیرالئون، سنگاپور، کره جنوبی، تایوان، ترکیه و اروگوئه.

همچنین، کشورهای متعددی با بانک‌های غذایی وجود دارند که هنوز به شبکه‌ جهانی متصل نشده‌اند، زیرا هنوز دارای معیارهای مورد انتظار در این زمینه نمی‌باشند. در قاره‌ آسیا کشورهای هند، کره‌ جنوبی، ژاپن، تایوان، سنگاپور و هنگ‌کنگ ازجمله پیشگامان تأسیس بانک‌های غذا بوده‌اند. کشورهای عربی منطقه‌ هم چند سالی است که اقدام به تأسیس بانک‌های غذا تحت عنوان «بنک الطعام» کرده‌اند و اهتمام ویژه‌ای برای کاهش اتلاف غذا و کمک غذایی به نیازمندان دارند.

عربستان و امارات متحده‌ از آن جمله‌اند. برای مثال، دبی به دنبال آن است که در سال‌های پیش‌رو اولین شهر منطقه باشد که از طریق تأسیس بانک غذا، اتلاف مواد غذایی خود را به صفر می‌رساند.

ایران در رتبه‌بندی گزارش 2017م شاخص جهانی گرسنگی(GHI) رتبه‌ 30 را به‌دست آورده است. بر طبق این گزارش، درصد افراد دچار سوءتغذیه در ایران از 3.8 در 1991م به 5.5 درصد در 2016م رسیده است که روندی افزایشی را نشان می‌دهد(10). این در حالی است که برآوردهای اخیر فائو نشان می‌دهد هر سال 1.3 میلیارد تن غذا در جهان هدر می‌رود که ۳۵ میلیون تن از این رقم معادل ۲.۷ درصد در ایران دور ریخته می‌شود. علاوه بر این، برآوردهای فائو نشان می‌دهد که هر روز به ‌ازای هر نفر، 134 کیلوکالری غذا در ایران به هدر می‌رود یعنی سرانه هدررفت روزانه غذا در ایران 134 کیلوکالری است(11).

نتیجه

تجربه‌ جهانی نشان داده تأسیس بانک‌های غذا می‌تواند به کاهش شیوع سوءتغذیه و کاهش اتلاف مواد غذایی کمک شایانی نماید. همین امر ضرورت ایجاد بانک‌های غذا در ایران را به‌ویژه استان‌های ناامن غذایی(سیستان و بلوچستان، کهگیلویه و بویراحمد، هرمزگان، بوشهر، کرمان و ایلام) مشخص می‌سازد. رستوران‌ها و هتل‌های بسیاری وجود دارند که در هر وعده‌ غذایی مقدار قابل‌توجهی غذای اضافی را دور می‌ریزند. علاوه بر این، مقدار غذای آماده‌ای که در قالب نذورات در ایام مختلف به مردم اهدا می‌شود را می‌توان با برنامه‌ای حساب‌شده تجمیع کرد و در طول سال به توزیع آن پرداخت. هرچند که برخی نذورات محدودیت زمانی و مکانی دارد، اما باز هم می‌توان با مدیریت صحیح در قالب یک بانک غذا، جریان نذورات غذایی را برای یک گردش سالیانه تنظیم کرد.

طبق آمار منتشر شده سال ۲۰۱۶ توسط فدراسیون ظروف شیشه‌ای اروپایی (FEVE)، محصولات بسته‌بندی شیشه‌ای در اروپا تا ۲٫۹% حجم (تن) و به اندازه ۲٫۱% در واحدها رشد داشته است.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از  نوش آنلاین عواملی نظیر صادرات و اعتماد قوی مصرف‌کنندگان به شیشه، بعنوان ترجیحات بسته‌بندی از دلایلی نظیر حفظ محیط زیست، سلامتی و طعم و مزه یاد کرده‌اند.
طبق آمار منتشر شده سال
۲۰۱۶ توسط فدراسیون ظروف شیشه‌ای اروپایی (FEVE)، محصولات بسته‌بندی شیشه‌ای در اروپا تا ۲٫۹% حجم (تن) و به اندازه ۲٫۱% در واحدها رشد داشته است. داده‌ها، شامل تولیدات ظروف شیشه‌ای برای غذا و نوشیدنی‌ها در اتحادیه اروپا، سوئیس و ترکیه بر مبنای داده‌های مستقیم تولید صنعتی شرکت‌های عضو FEVE توسط Vivid Economics برای FEVE هستند.
داده‌ها حاکی از رشد صادرات و همچنین تقاضای مداوم برای بسته‌بندی شیشه‌ای در بخش‌های غذایی و آشامیدنی در اروپا بود. حجم کلی
۲۰٫۹ میلیون تن یا ۷۵٫۹ میلیارد واحد در اروپا برای اتحادیه اروپا و بازارهای بین‌المللی غذا و نوشیدنی تولید شده بود.
جوهان جورتر، رییس
FEVE، می‌گوید: “تقاضای مشتاقانه برای شیشه، نشانه‌ای از اعتماد قوی مشتریان به صنعت ما و به بسته‌بندی شیشه‌ای است که در بازار اروپا و بازارهای بین‌المللی به برندها برای ارائه محصولات در قفسه‌ها کمک می‌کند.”
عملکرد قوی در سال
۲۰۱۶ روند مداوم پنج سال گذشته را ثابت می‌کند. از سال ۲۰۱۲، صنعت، تولیدات خود را با ۵٫۸ درصد حجم و ۶٫۱ درصد در واحدها افزایش داده است.
شیشه همچنان ماده بسته‌بندی مرجع برای بازارهای پیشرو مانند شراب و آبجو است، در حالی که به طور فزاینده‌ای در بخش‌های غذایی، آب و لبنی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مساله نه تنها به دلیل روندهای مصرف جدید غذاهای محلی، آلی و طبیعی است بلکه همچنین به دلیل تصویر مثبت بسته‌بندی شیشه و اعتماد قوی مصرف‌کننده‌ها به شیشه به عنوان بسته‌بندی ترجیح داده شده برای حفظ محیط زیست، سلامت و طعم و مزه است. بر اساس نظرسنجی اخیر، شیشه، بسته‌بندی موردعلاقه مصرف‌کنندگان است و از هر دو نفر اروپایی، یک نفر می‌گوید که از سه سال گذشته تا کنون بیشتر از بسته‌بندی‌های شیشه‌ای استفاده کرده است و هفتاد و پنج درصد از اروپایی‌ها شیشه را به عنوان بسته‌بندی سازگار با محیط زیست ترجیح می‌دهند.
به گفته جورتر: “این نکته که مصرف‌کنندگان به دلایل پایداری و حفظ کیفیت محصولات انتخابی، به شیشه اعتماد دارند بسیار حائز اهمیت است. به عنوان یک صنعت، ما متعهد به بکارگیری خواص بصری ذاتی شیشه برای مشتریان و مصرف‌کنندگان نهایی هستیم.”

 

عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس، گفت: باید به استانداردهای جهانی در زمینه بسته‌بندی نزدیک شویم، بسیاری از تولیدات مرغوب و با کیفیت کشور در بازارهای دیگر دنیا در بسته بندی‌های شکیل و زیبا مجددا وارد کشور می‌شود. 

به گزارش چاپ ونشر خبرگزاری دانشجو، غلام محمد زارعی در خصوص اهمیت توجه به وجود صنایع تبدیلی و بسته‌بندی در کشور، اظهار داشت: حاصل بسیاری از تلاش‌هایی که در بخش‌های تولیدی کشور مانند کشاورزی و دامپروری به دست می‌آید اگر در صنایع تبدیلی مورد استفاده قرار نگیرد تلاش و زحمت تولیدکننده از بین می‌رود.

عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه در زمینه بسته بندی باید به استاندارد‌های جهانی نزدیک شویم، گفت: بسیاری از تولیدات مرغوب و با کیفیت کشور در بازار‌های دیگر دنیا در بسته بندی‌های شکیل و زیبا مجددا وارد کشور می‌شود، نمونه‌های فراوانی در این زمینه وجود دارد که می‌توان از آن‌ها نام برد.

نماینده مردم بویراحمد و دنا در مجلس شورای اسلامی با اشاره به اینکه زنجیره تکمیلی تولید در حوزه کشاورزی، باغی و دامپروری صنایع تبدیلی است، ادامه داد: باید به صنایع تبدیلی به‌عنوان یک ضرورت در کشور نگاه کرد، متاسفانه در این زمینه مشکلاتی وجود دارد و این مشکلات کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.

این نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه اگر در صنایع تبدیلی و سردخانه‌ها شرایط خوبی وجود داشت تولیدکنندگان و باغداران متضرر نمی‌شدند، تصربیح کرد: با وجود این ظرفیت‌ها دست واسطه گران نیز کوتاه می‌شد و می‌توانستیم اشتغال پایین دستی را ایجاد کنیم.

وی با تاکید بر اینکه در زمینه صنایع بسته‌بندی متاسفانه داستان غم‌انگیزی وجود دارد و به نسبت دیگر کشور‌ها ضعیف هستیم، عنوان کرد: عسلی که در کشور ما تولید می‌شود از خصوصیت‌های بالایی برخوردار است، اما به دلیل نبود بسته‌بندی مناسب توان عرضه آن را در بازار‌های جهانی نداریم.

عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی در پایان، خاطرنشان کرد: در صنایع تبدیلی و بسته‌بندی نیاز به سازماندهی، هدف‌گذاری و سرمایه‌گذاری داریم تا تولیدی که داریم هدر نرود و توان عرضه محصولات در بازار جهانی را داشته باشیم. 

نبود صنایع تبدیلی به‌منظور بسته‌بندی مناسب محصول زعفران استان کرمان موجب شده که این محصول را دلالانی از استان‌های مجاور به‌صورت فله‌ای از کشاورزان این استان بخصوص در منطقه زرند خریداری و با برند و ارزش افزوده در آن استان‌ها به بازار عرضه کنند.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از ایران اکونومیست، با وجود اینکه به همت دولت تدبیر و امید و همکاری کشاورزان کرمانی و دستگاه‌های مربوطه محصول زعفران در شهرستان زرند کرمان جایگزین کشت‌های دیگر از جمله علوفه، گندم، جو، سیب زمینی و محصولاتی با مصرف آب فراوان شده و این تغییر الگوی کشت به علت صرفه اقتصادی رضایتمندی کشاورزان زرندی را به همراه داشته، اما همواره مشکلاتی برای برند‌سازی و فروش این محصول استان کرمان در بازار رقابت وجود دارد.

هم‌اکنون نبود شرکت تعاونی قدرتمند برای بسته‌بندی زعفران به‌عنوان محصول نخست کشاورزی زرند بشدت احساس می‌شود، زیرا دلالان و شرکت‌های تعاونی بزرگی از استان‌های همسایه محصول زعفران را از کشاورزان بومی خریداری کرده و تنها با بسته‌بندی و برندسازی، به سوددهی می‌رسند و این محصول با کیفیت استان کرمان را به نام استان‌های دیگر به بازار فروش می‌برند.

زیان عمده این عمل پس از کشاورزان بومی به اقتصاد استان کرمان وارد می‌شود، زیرا نوعی خام‌فروشی در محصولات بومی محسوب می‌شود و این محصول عمده زرند و استان کرمان می‌تواند علاوه بر سود‌دهی بیشتر، اشتغالزایی خوبی را با ساخت صنایع تولیدی پایین دستی به‌وجود آورد.

اینک زمان آن رسیده که تمامی مسئولان دستگاه‌های ذیربط در استان کرمان با حرکتی جهادی و هم‌افزایی بیشتر، همان گونه که در تغییر الگوی کشت و تغییر روش‌های آبیاری محصولات کشاورزی در جهت صرفه‌جویی آب موفق عمل کرده‌اند، در گام آخر بسته‌بندی محصولات، برند‌سازی و حضور در بازار رقابت نیز به کمک کشاورزان بشتابند و خودی نشان دهند.

علیرضا رزم حسینی استاندار کرمان درماه‎های اخیر در سفری به زرند قول‌های مساعدی برای پرداخت وام کم بهره برای ساخت صنایع تولیدی بسته‌بندی و برندسازی و شرکت‌های تعاونی برای فروش زعفران با مدیریت بخش خصوصی بومی داده، تا برند و سود اقتصادی محصول زعفران از استان کرمان خارج نشود و کشاورزان صرفه اقتصادی بیشتری ببرند.

مردم زرند بیش از 20 سال زعفران کشت می‌کنند و محصول زعفران که بسیار با آب و هوای این شهرستان سازگار است و به آبیاری کمتری نسبت به محصولات پیشین نیاز دارد با اصلاح و بهبود روش‌های آبیاری، تجهیز، نوسازی و یکپارچه‌سازی اراضی کشاورزی در دولت یازدهم به کشت نخست کشاورزان زرندی تبدیل شده است.

همچنین دولت تدبیر و امید با همسو کردن نهادهای اجرایی ازجمله فرمانداری‌ها، جهاد کشاورزی، دستگاه‌های قضایی و انتظامی در انسداد چاه‌های غیرمجاز به جلوگیری از کاهش آب‌های زیرسطحی پرداخته، به گونه‌ای که در برنامه پنج ساله استاندار کرمان 22 هزار و 450 هکتار کشت محصولاتی با مصرف آب فراوان از کشاورزی استان حذف شده و محصولاتی با نیاز آبی کمتر جایگزین آن می‌شود.

در سال گذشته در بیش از 110 هزار هکتار از اراضی زیر کشت در شمال استان کرمان با تغییر الگوی کشت در 16 هزار و 400 هکتار از این اراضی، بیش از 100 میلیون مترمکعب آب صرفه‌جویی شده که گویای تلاش و توجه ویژه مسئولان استان به بحث اقتصاد مقاومتی و صرفه‌جویی آب است.

 

نیاز به صنایع بسته بندی

مدیر روابط عمومی جهاد کشاورزی استان کرمان گفت: جهاد کشاورزی در حال هموار کردن مسیر رو به رشد کشت زعفران در استان است و این مسیری است که در سال‌های آینده نیاز به صنایع بسته‌بندی و برند‌سازی را ایجاب می‌کند.

هم‌اکنون از استان‌های دیگر از جمله خراسان جنوبی محصول زعفران را به صورت فله‌ای از خرده مالکان جمع‌آوری می‌کنند و به کارخانه های بسته‌بندی این استان‌ها می‌فرستند، اما میزان محصول موجود پاسخگوی هزینه ساخت صنایع تولیدی در استان کرمان نیست .

محمد جواد عبدالکریمی با بیان اینکه زعفران برای راحتی کشاورزان و در وضعیت کم‌آبی کشت می‌شود، ادامه داد: باید مواد اولیه ثابت و پایدار وجود داشته باشد و پس از آن به بازار مصرف بپردازیم و نیاز به وجود صنایع تولیدی خود به خود سرمایه‌گذار را جلب می‌کند.

 

ضرورت ایجاد شرکت تعاونی بومی

دهیار دهستان سراپرده از توابع زرند گفت: برای دولت مقدور نیست که تمامی محصول زعفران را از کشاورزان خریداری کند و کشاورزان برای فروش زعفران و بسته‌بندی محصولات به شرکت‌های تعاونی و صنایع تولیدی بومی نیاز دارد تا سود اصلی به کشاورز برسد نه اینکه به دلالان و مغازه داران.

علیرضا همتی افزود: برای ساخت شرکت‌های تعاونی و صنایع تولیدی زعفران به هم‌افزایی و تلاش همه جانبه مردم و مسئولان استان کرمان نیاز است، زیرا ساخت یک شرکت تعاونی برای بسته‌بندی و فروش محصول زعفران به پرسنل، سرمایه، تجربه، علم و مکانی مناسب نیاز دارد که از عهده کشاورز به‌تنهایی خارج است.

 

نیاز اقتصادی

یکی از کشاورزان عمده کشت زعفران در دهستان سربنان زرند اظهار داشت: در یک سال گذشته چند مرحله از استان‌های همجوار برای خرید محصول به ما مراجعه کرده‌اند و کشاورز زرندی به علت نیاز اقتصادی و از ترس اینکه محصولش فروش نرود مجبور به فروش با قیمت پایین‌تر است.

عباس امیریان افزود: دلالانی از استان کرمان و سایر استان‌ها نیز به ما مراجعه می‌کنند و با بسته‌بندی دستی زعفران را به بازار فروش و مغازه‌های سطح شهر می‌برند.

وی اضافه کرد: مسئولان دستگاه‌های اجرایی استان کرمان به‌طور مداوم به مزارع زعفران و دیگر محصولات رسیدگی می‌کنند و کشاورزان را برای کشت بهتر و حداکثری محصول زعفران راهنمایی می‌کنند، اما برنامه‌ای برای فروش محصولات وجود ندارد.

 

حضور مداوم دلالان زعفران

صغری اثنی عشری دهیار دهستان سربنان زرند نیز گفت: به‌علت خشکسالی‌های اخیر و نیاز به صرفه‌جویی در مصرف آب محصول زعفران جایگزین گندم، جو، چغندر و سیب زمینی شده، اما کشاورزان همچنان برای فروش این محصول با دلالان درگیر هستند.

تمامی مسئولان استان کرمان باید در راستای اقتصاد مقاومتی خانوارهای روستایی ضمن حمایت بی‌دریغ در کشت محصولات کشاورزی، حمایت ویژه خود را از کشاورزان هم‌استانی تا بسته بندی، برندسازی و فروش محصولات بومی ادامه دهند و زنجیره تولید و عرضه محصولات کشاورزی این استان را تکمیل کنند زیرا این حمایت‌ها می‌تواند موجب درآمدزایی بیشتر در روستاها و در نتیجه مهاجرت معکوس به روستا شود.

شهرستان زرند به عنوان یکی از قطب های معدنی و کشاورزی استان کرمان در 75کیلومتری شمال غرب مرکز این استان قرار دارد.

 

 

رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان فارس از احداث شهرک بازاریابی کشاورزی در این استان خبر داد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، محمدمهدی قاسمی در کارگروه اقتصاد مقاومتی استان فارس از احداث شهرک بازاریابی محصولات کشاورزی در زمینی به مساحت 52 هکتار خبر داد و اظهار داشت: با وجود اینکه مجوز احداث این شهرک صادر شده اما تاکنون سرمایه‌گذاری برای آن پیدا نشده و به تازگی یک نفر متقاضی در حال پیگیری این موضوع است.

قاسمی با بیان اینکه هدف جهاد کشاورزی برای تولید پنبه در سال 95 معادل 48 هزار و 149 تن بوده اما 50 هزار و 142 تن محقق شده است، افزود: در سال 96 هدفگذاری ما تولید 50 هزار و 870 هزار تن است که تاکنون نزدیک به 12 هزار تن محقق شده است.

وی خاطرنشان کرد: اصلاح و نوسازی 12 هکتار از گلخانه‌های موجود، کاهش زمان فرآیند صدور پروانه تاسیس گلخانه، کاهش حداقل سطح برای تاسیس گلخانه از 5 هزار متر به یک هزار متر، تشکیل و راه‌اندازی ستاد و کمیته‌های فنی گلخانه و معرفی 66 طرح احداث گلخانه در سطح 43 هکتار از جمله اقدامات مهم برای افزایش سطح گلخانه‌‌های استان فارس است.

قاسمی با بیان اینکه هدفگذاری سال گذشته برای احداث گلخانه 300 هکتار بود که فقط 104 هکتار آن محقق شد، افزود: امسال هدفگذاری ما 450 هکتار است و تاکنون 58 هکتار از آن محقق شده است.

وی با بیان اینکه میزان تولیدات کشاورزی در استان فارس ظرفیت خوبی برای احداث صنایع تبدیلی و تکمیلی ایجاد کرده است ولی در حال حاضر ظرفیت فرآوری محصولات کشاورزی در استان 6.5 میلیون تن است، گفت: در حال حاضر ظرفیت سردخانه‌ای استان فارس 300 هزار تن است اما با توجه به تولیدات کشاورزی حداقل به 800 هزار تن ظرفیت سردخانه‌ای نیاز داریم.

 

بسته‌بندی مناسب حلقه مفقوده صادرات بخش کشاورزی

اسماعیل تبادار، استاندار فارس نیز در این کارگروه با بیان اینکه نگاهمان به مسائل استان فارس نباید جزیره‌ای و منفرد باشد و خوشبختانه امروز در استان فارس نگاه‌ها در یک زمینه قرار گرفته است، اظهار داشت: برای پیشبرد اهدافمان باید براساس نیاز جامعه به تربیت نیروی انسانی خلاق و نخبه توجه داشته باشیم.

وی با بیان اینکه استان فارس از سال‌های پیش تاکنون در بسته‌بندی و فرآوری محصولات کشاورزی مشکل داشته است و الان هم هنوز این مشکل وجود دارد، افزود: برای اینکه محصولات ما ارزش افزوده داشته باشند باید نیروهای علمی، دانشگاه‌ها، افراد با ایده و نخبگان را وارد میدان کنیم و برای داشتن بسته‌بندی مناسب و در شان صادرات استان فارس از آنها کمک گرفت.

تبادار با تاکید بر ایجاد زمینه مناسب برای کشت گلخانه‌ای، آبیاری تحت فشار و کشت محصولات کم‌آب‌بر، عنوان کرد: برای تحقق اقتصاد مقاومتی باید به قابلیت‌ها و ظرفیت‌های بالقوه هر منطقه توجه شود.

 

عدم اعتماد به محصولات دانش‌بنیان در دستگاه‌های دولتی

المیرا کیومرثیان، جوان‌ترین کارآفرین استان فارس، نیز در این کارگروه اظهار داشت: تامین سرمایه برای شرکت‌های دانش‌بنیان، بازاریابی و فروش محصولات دانش‌بنیان و کمک به تجاری‌سازی محصولات دانش‌بنیان باید مورد توجه همه مسئولان قرار گیرد.

 

وی گفت: عدم اعتماد دستگاه‌های دولتی به محصولات دانش‌بنیان یکی از مشکلات پیش روی این شرکت‌هاست این در حالی است که این محصولات کاملا از نظر علمی تایید شده هستند و دستگاه‌های دولتی باید در پروژه‌های خود از آنها استفاده کنند.