اتحادیه اروپا بعد از نامه‌ای سرگشاده قوانین جدیدی برای حفظ حقوق مولفین و ناشران در فضای مجازی تصویب کرده است که البته باید از سوی تمام کشورهای عضو این اتحادیه به امضا برسد.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از (ایبنا)، اتحادیه اروپا برای حفظ و حمایت از حقوق مولفین در فضای مجازی قوانین جدیدی بر محتواهای منتشر شده در فضای مجازی تدوین کرده است. طبق این قوانین کتاب‌های الکترونیک، مقاله‌های آنلاین و دیگر محتواهای چندرسانه‌ای مثل موسیقی و فیلم باید با رعایت موازین اعلام شده از سوی این اتحادیه در فضای مجازی منتشر شوند.

اتحادیه اروپا بعد از نوشتن نامه‌ای سرگشاده عضو یک گروه موسیقی تغییرات جدیدی در قوانین خود درباره حقوق مولفین ایجاد کرد. پاول مک کارتی عضو گروه بیتل‌ها در این نامه از قانون‌گذاران اروپایی خواسته بود نظارت بیشتری به محتواهای منتشر شده در اینترنت داشته باشند. مک کارتی می‌گوید این روزها در فضای مجازی کپی رایت رعایت نمی‌شود.

اکسل فوس نماینده آلمان در اتحادیه اروپا برای اولین بار پیشنهاد اصلاح قوانین این اتحادیه درباره حقوق مولفین را در مجمع کشورهای اروپایی مطرح کرد. وی گفت: اصلاحات جدید در قوانین حقوق مولفین در اروپا نشانه  خوبی برای رشد ناشران و شرکت‌های رسانه است. به گفته فوس البته قوانین باید به امضای همه اعضای اتحادیه اروپا برسد تا به قانون تبدیل شود.

شرکت‌های رسانه و ناشران اروپایی از این خبر استقبال کردند و گفتند این قوانین به انگیزه بیشتر ناشران در تولید محتواهای با کیفیت کمک خواهد کرد. این درحالی است که مخالفان این طرح می‌گویند تصویب این قوانین موجب سخت‌تر شدن شرایط برای نشر می‌شود و قابل اجرا نخواهد بود.

مخالفان می گویند تصویب هر گونه قانونی درباره کنترل بر محتواهای اینترنتی هرچند مسئله‌ای ایده‌آل است ولی قابل اجرا نیست.

فوس می‌گوید تصویب این قانون به هیچ وجه جلوی آزادی بیان را نخواهد گرفت و شامل سایت‌های متن باز مثل ویکی‌پدیا نیز نمی‌شود. شاید به نظر برسد این قانون بسیاری از نویسندگان دنیای مجازی را با مشکل مواجه خواهد ساخت ولی ما عقیده داریم این قوانین به بالا رفتن درآمد نویسندگان و کیفیت آثارش منجر شود.

اتحادیه ناشران اروپایی از تصمیم جدید اتحادیه اروپا اظهار خرسندی و در بیانیه‌ای این تصمیم را روزی بزرگ برای استقلال نشر و مطبوعات در جهت دموکراسی عنوان کرد. در مقابل اتحادیه صنایع کامپیوتری اروپا نیز با این تصمیم مقامات اروپایی مخالفت کرد و گفت: به نظر می‌رسد با چنین قوانینی آزادی دسترسی به اطلاعات با خطر بیفتد

 

مطالعه اخیر بنیاد پیو نشان داد که تقریبا نیمی از نوجوانان آمریکایی پیوسته آنلاین هستند. در این مطالعه، 45درصد از شرکت کنندگان به وسواس خود اعتراف کردند، این میزان نسبت به سه سال قبل دوبرابر شده است.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از فرصت امروز ممکن است بپرسید که آنها در فضای مجازی چه کار می کنند. عمده آنان در پلتفرم های اجتماعی گفت وگو می کنند. سه نمونه از محبوب ترین ابزارهای شبکه مجازی برای نوجوانان، یوتیوب، اینستاگرام و اسنپ چت است. بزرگترین شبکه مجازی، یعنی فیس بوک، در رتبه چهارم قرار دارد.

خب، با در نظر گرفتن این اطلاعات و علم به این که این نوجوانان به زودی وارد بزرگسالی می شوند، چه برنامه ریزی بازاریابی ای را مد نظر دارید؟ در اینجا چند ایده ارائه شده است.

انواع بازاریابی که باید بشناسید

اگرچه اسنپ چت میزان قابل توجهی از مخاطبان عام خود را از دست داده است، اما با این حال نوجوانان آن را دومین ابزار پرکاربرد نامیدند. به علاوه توجه داشته باشید که هرگاه صحبت از شبکه های مجازی به میان می آید، فیس بوک اولین نامی است که به ذهن می رسد، اما با این حال در این رتبه بندی مقام چهارم را بدست آورد و این مساله برای فیس بوک واقعا ناامیدکننده است.

در حقیقت، نوجوانان در حال فاصله گرفتن از پلتفرم های اجتماعی والدین شان هستند. آنها نه تنها میل به داشتن پلتفرم های خاص خودشان را دارند، بلکه نسبت به تجربه کردن روی بازتری دارند. آنها هنگامی که پلت فرم تازه ای را نصب می کنند، نگران ذخیره کردن محتوا، تصاویر و مواردی از این قبیل نیستند. آنها بی وقفه کارشان را آغاز می کنند.

پس اگر می خواهید محصولات و خدمات خود در بین نوجوانان بازاریابی کنید، باید همچون خود آنها ماجراجو و تجربه گرا باشید. آیا به تازگی یک شبکه جدید نوجوانان را به خود جذب کرده است؟ بهتر است که آنجا حضور داشته باشید. مطمئن نیستید که چگونه کسب و کار خود را در پلتفرمی که ویدیوها را با موسیقی پوشش می دهد، بازاریابی کنید؟ بهتر است هرچه سریع تر این کار را فرا بگیرید.

آیا در مورد اینکه چه نوع محتوایی می تواند منجر به تاثیرات دیرپا شود، دودل هستید؟ بهتر است که با خیال راحت هرچقدر می توانید محتوا تولید کنید و از بقیه جلوتر باشید. این نکته آخر مرا به نقطه بعدی می رساند: باید بیش تر از حدنیازتان تولید محتوا داشته باشید.

خب، بیایید دوباره آن گروه 45درصدی از نوجوانانی که دائما آنلاین هستند را مدنظر قرار دهیم. این حضور به چه معناست؟ این بدان معناست که آنها در طول روز بارها وارد حساب های کاربری خود می شوند. نوجوانان با میزان زمانی که در شبکه های مجازی صرف می کنند، می خواهند سرگرم شده، چیزهایی را یاد بگیرند و مشارکت داشته باشند. آنها نمی خواهند هربار که وارد اکانت اینستاگرام تان می شوند، همان محتواهای قدیمی را ببینند..

علاوه بر این، الگوریتمی که امروزه اکثر شبکه های اجتماعی به کار بسته اند، اجازه نمایش پست های قدیمی را نمی دهد. پس باید به طور پیوسته و زیاد تولید محتوا داشته باشید و البته نمی توانید این حقیقت را انکار کنید که نیمه عمر محتوای تان در بهترین حالت 30 دقیقه است.

در رسانه های مختلفی حضور داشته باشید

به دلیل اینکه نوجوانان پیوسته در شبکه های اجتماعی حضور دارند و میل به درگیر شدن و مشارکت دارند، باید ترکیب محتوای تان را در رسانه های مختلفی منتشر نمایید. جای تعجب نیست که پلتفرم اشتراک ویدئو، یعنی یوتیوب، عمده محبوبیت اش را به نوجوانان بدهکار است و به دنبال آن پلتفرم های دیگری چون اینستاگرام و اسنپ چت هستند که اینستاگرام بر پایه انتشار عکس فعالیت کرده و اسنپ چت برای اولین بار مفهوم محتوای یک روزه را تعریف نمود. شما باید با روی باز داستان برندتان را با استفاده از ویدئو، تصویر، اسنپ و کلیپ های موسیقی به اشتراک بگذارید و از این طریق ایجاد تنوع نمایید.

مونیکا اندرسن، مشاور تحیقاتی و نویسنده اصلی گزارش، می گوید: «محیط رسانه های اجتماعی در بین نوجوانان با سه سال گذشته کاملا متفاوت است». «آن زمان، استفاده نوجوانان از شبکه های مجازی بیشتر حول محور فیس بوک می چرخید. امروزه عادات شان کمتر حول محور یک پلتفرم می چرخد».

نتیجه گیری

هرچیزی را که فکر می کردید در مورد بازاریابی می دانید از پنجره به بیرون پرتاب کنید! نسل جدید با عادات خود تمامی هنجارهای موجود را دگرگون خواهد کرد. آن ها بیش از هر زمان دیگری متصل هستند. آن ها واقعا در فضای دیجیتال بومی به حساب می آیند. آنها می دانند که چگونه به دنبال اطلاعات بگردند و چیزی که نیاز دارند را پیدا کنند.

علاوه بر این همیشه میل دارند که سرگرم شده و آموزش ببینند. میزان درگیر شدن آنها با محتوای تان نشان می دهد که آیا محتوای تولیدی شما ارزش وقت گذاشتن دارد یا نه و با توجه به میزان اطلاعات مصرفی نوجوانان باید به دنبال راه هایی باشید که خود را متمایز کرده و صدای تان را به گوش آنها برسانید و یک چیز دیگر: باید همه کارهای تان رنگ و لعاب داشته باشد. نسل جدید آگهی های تبلیغاتی اجباری را دوست ندارند.

پس برای تولید میزان قابل توجهی از محتواهای باکیفیت و درگیرکننده آماده شوید. علاوه بر این، یادبگیرید که به سرعت خود را با ابزارهای جدید همسان سازی کنید. فقط روی پلتفرمی که امروز در صدر جدول پلتفرم های محبوب قرار دارد، تمرکز نکنید، چرا که اصلا مشخص نیست فردا هم به همین منوال باشد. از تجربه نهراسید و سعی کنید پیام های تبلیغاتی خلاقانه ای طراحی کنید.

گزارشات شبکه های اجتماعی مربوط به سال قبل دیگر به کارتان نمی آیند، بازار هدف تان، یعنی همین نوجوانان، اخبار را بلند و شفاف به گوشتان می رسانند و خبر این است که آنان در لحظه زندگی می کنند.

 این روزها افزایش نرخ کتاب و همچنین بهای کاغذ در مجامع ادبی و اهالی چاپ و نشر به چالشی جدی در عرصه کتاب و کتابخوانی تبدیل شده است. چالشی که شاید بدون حمایت نهادهای فرهنگی و مسئولین آن به راحتی بر طرف نشود.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از میزان، قیمت بالای کتاب یکی از اصلی‌ترین دلایل خرید کم این محصول فرهنگی از سوی مردم و حذف این کالای بنیادی از سبد خرید خانوار است. فرقی نمی کند که کاغذ کتاب داخلی باشد و یا وارداتی اما در هر صورت آنچه از سوی ناشرین بهانه اصلی بالا رفتن قیمت کتاب محسوب می‌شود بدون شک افزایش قیمت کاغذ است

 

البته از سوی بسیاری از دست اندرکاران صنعت چاپ و نشر قیمت کنونی کتاب آن قدرها هم بالا نیست. آنها اعتقاد دارند که با کمترین سود ممکن کتاب را راهی صنعت چاپ می کنند و می گویند که نرخ خرید کتاب نسبت به بسیاری از کالاها پایین تر است اما چه اتفاقی می افتد که این بهای کم باز هم برای جامعه زیاد است.

اصغر قاضی زاده هاشمی عضو کمیسیون فرهنگی مجلس درخصوص کاهش سرانه مطالعه کشور و دلایل آن گفت: بخشی از کاهش سرانه مطالعه کتاب در کشور به توسعه فضای مجازی بر می‌گردد. بحث فضای مجازی به صورت جدی در کشور جا باز کرده و نه تنها در بخش کتاب بلکه در سایر رشته‌های فرهنگی نیز تاثیرگذار بوده است.

وی در همین راستا ادامه داد: تاثیر فضای مجازی بر کاهش سرانه مطالعه کتاب واقعیتی عینی است. البته مطالعه کتاب تنها به کتاب کاغذی ختم نمی‌شود و می‌توان به کتاب‌های صوتی و دیجیتال هم اشاره کرد اما با نگاهی ساده به وضعیت مطالعه عمومی و افت تیراژ کتاب‌ها در خواهیم یافت که اوضاع سرانه مطالعه کتاب در کشور خوب نیست.

 

قاضی زاده هاشمی کاهش کیفی آثار ادبی را یکی دیگر از دلایل کاهش سرانه مطالعه در کشور خواند و اضافه کرد: مردم کتاب خوب و با کیفیت را قطعاً خواهند خواند. ما کمی در بخش تالیف کتاب و تولید آثار شاخص، بارز، فاخر و برجسته دچار افت و مشکل شده‌ایم

وی در همین رابطه اذعان کرد: البته طی سالیان گذشته کتاب‌های شاخصی نوشته شده و مخاطبان بسیار بالایی هم داشته‌اند اما واقعیت امر این است که تعداد این آثار هنوز هم کم است.

 

 

***فضای مجازی آفت زبان فارسی شده‌ است/مکالمات امروز به سمت غارنشینی رفته است

احمد یوسف‌زاده نویسنده کتاب "آن بیست و سه نفر" با اشاره به مشکلات فراوانی که فضای مجازی برای عرصه ادبیات بوجود آورده گفت: مختصر گویی موجود در فضای مجازی غنای ادبیات و زبان فارسی را کم کرده و بدنه زبان را به شدت نحیف نموده است. مکالمات این روزها در زبان فارسی به زمان غارنشینی برگشته است و به عنوان مثال ما در جواب کسی که می گوید امروز روز بسیاری خوبی است و می توان در آن زندگی کرد تنها یک استیکر و علامت می فرستیم. از نظر من با وجود تمام مشکلات و ضرباتی که فضای مجازی به بدنه زبان فارسی زده می توان هوشمندانه از این ظرفیت فراگیر در میان جامعه استفاده کرد.

نویسنده کتاب "اردوگاه اطفال" درباره دلایل تضعیف زبان فارسی در دوران کنونی تاکید کرد: یکی از عوامل عمده و مهم تضعیف زبان فارسی در عصر حاضر فضای مجازی است. فضای مجازی آفت ادبیات و زبان فارسی شده است. این فضا مردم را از گفت و گو و مکالمات دور کرده و همه چیز را به خلاصه گویی و فرستادن برخی استیکرها ختم کرده است.

قشر فرهنگی و نویسندگان شاید نوک پیکان کاهش محسوس آمار کتابخوانی در جامعه هستند. در زمانه ای که فضای مجازی سلطه اکثر رسانه ها را در دست گرفته، کاهش سرانه مطالعه در سطح کشور امر چندان غیر طبیعی نیست.

حال باید دید مسئولین فرهنگی و زمامداران عرصه فرهنگ و به خصوص ادبیات ایران تا چه حد توانسته اند طی سالهای گذشته با برنامه ریزی های مدون و دقیق در برابر این تهدید ایستادگی کنند.

اکثریت محققین و پژوهشگران حوزه کتاب با اشاره به ترویج بی رویه استفاده از فضای مجازی و وجود خوراک ادبی فست فودی و زود بازده و البته بدون منبع موثق اشاره داشته اند اما در عین حال اکثریت آنان اذعان می کنند که در شرایط فعلی باید از این تهدید استفاده به نفع داشت.

تدوین صحیح و ترویج استفاده از کتب مجازی، صوتی و برنامه های گوشی همراه در خصوص کتاب می تواند راهکاری جدی و موثر در زمینه کتاب و کتابخوانی باشد اما متاسفانه این راهکار بسیار کندتر از فضای مجازی پیش می رود و می توان گفت رشدی لاک پشتی داشته است.

نویسنده کتاب "اردوگاه اطفال" درباره دلیل کاهش سرانه مطالعه کشور تاکید کرد: برخی می گویند هزینه تهیه کتاب باعث شده تا مردم کمتر به سمت کتاب بروند اما من اعتقاد دارم که هزینه تهیه کتاب بالا نیست. در حال حاضر هزینه تهیه یک کتاب هم‌قیمت با خرید یک نوشیدنی در کافه است.

وی در همین رابطه اضافه کرد: من به تازگی در تهران بودم و در یک کافه یک نوشیدنی به مبلغ 15 هزار تومان خریدم. در حالی که با این قیمت می توان به راحتی یک کتاب تهیه کرد. این مشخص می کند هزینه خرید کتاب در مقایسه با سایر اقلام روزمره اصلاً بالا نیست.

این نویسنده انقلابی درباره تاثیر فضای مجازی بر کاهش سرانه مطالعه اضافه کرد: فضای مجازی بدون شک تاثیر منفی بر مطالعه کتاب در میان جامعه داشته که قابل چشم پوشی نیست اما باز هم نمی شود همه تقصیر را بر گردن فضای مجازی انداخت زیرا در برخی کشورها با وجود حضور پیشرفته تر فضای مجازی شاهد سرانه بالای مطالعه کتاب هستیم.

وی با اشاره به علاقمندی مردم به مطالعه کتب دفاع مقدس افزود: از نظر من محتوا در افزایش آمار کتابخوانی موثر است. همانطور که می بینیم سرانه مطالعه کتب دفاع مقدس نسبت به سالهای گذشته به شدت افزایش یافته و دلیل اصلی این افزایش محتوای چنین آثاری و جذابیت آنها برای مردم است. نسل جوان امروز عطش آشنایی با دوران دفاع مقدس را دارد. در این روزگار که از دوران جنگ دور شده‌ایم نسل جوان علاقمند به دانستن در مورد آن تاریخ و رویدادهای زمان دفاع مقدس است و همین عاملی شده تا چنین کتبی به این مورد استقبال واقع شوند.

 

 

هر روزه مطالعات بسیاری در باب دلیل و چرایی کاهش سرانه مطالعه کتاب در کشور انجام می شود اما هیچگاه راهکاری مناسب برای جلوگیری از هدر رفت کاغذ و همچنین هدف گذاری برای صنعت چاپ و نشر در نظر گرفته نشده است.

ناشرین نیز در این میان به دلیل عدم حمایت دولتی مجبور به خود اکتفایی و بالا بردن قیمت کتاب‌هایشان هستند. با اینکه می دانند این اتفاق به کاهش خرید منجر می شود اما هزینه کاغذ چاره ای برای آنها نگذاشته است.

این روزها به صورت سالانه شاهد کاهش تیراژ بسیاری از آثار برتر ادبیات ایران و جهان در کشور هستیم و شاید این عدم رغبت جمعی تنها به قیمت کاغذ و کتاب ختم نشود. حال باید دید چه تصمیمی برای صنعت نشر و چاپ گرفته می شود تا بحران کاهش سرانه مطالعه کتاب بر طرف شود.

 

 

شریعتمداری پس از اینکه اعلام کرد، به زودی با مردم از جزئیات ثبت سفارش‌های غیرقانونی واردات خودرو سخن می‌گوید، در توئیت خود در فضای مجازی از دستگیری م . آ در ارتباط با واردات خودروهای لوکس خبرداد.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از جام جم آنلاین اواخر سال 1396 موضوع ثبت سفارش‌های خودرو فاقد اصالت از سوی مرکز حراست وزارت صنعت، معدن و تجارت مطرح و رسانه‌ای شد.

براین اساس مشخص شد، در بازه زمانی 28 تیرماه تا 9 دی ماه 96 یعنی در زمان بسته بودن سایت ثبت سفارش واردات خودرو 6481 خودرو به صورت غیرمجاز ثبت سفارش شده‌است.

از زمان علنی شدن ثبت سفارش‌های غیرمجاز خودرو هیچ پاسخ مشخص و روشنی از چگونگی انجام شدن این تخلف بزرگ به مردم ارائه نشد، تا اینکه با اعلام دستور ضرب‌الاجل 15 روزه روحانی رئیس جمهور کشورمان در دهم تیرماه 97 به شریعتمداری، وزیر صنعت، معدن و تجارت برای تشکیل هیات ویژه بازرسی برای رسیدگی به تخلفات ثبت سفارش خودرو وارداتی و همچنین نحوه فروش خودروهای داخلی، وزیر صنعت بالاخره دست به کار شد.

شریعتمداری به هیات ویژه بازرسی دستور داد، تا هر چه سریع‌تر تحقیقات خود را در این زمینه انجام و با شناسایی عوامل تخلف، آنها را به مراجع ذیربط و مردم معرفی کنند.

رئیس جمهور پس از دریافت گزارش وزارتخانه‌های صنعت، معدن و تجارت؛ اطلاعات، امور اقتصادی و دارایی و نیز بازرسی ریاست جمهوری درباره وقوع تخلف در واردات و فروش خودروهای خارجی در مورخ 97.4.23 ضمن دستورهای جدید به سه وزارتخانه و معاون حقوقی ریاست جمهوری، از رئیس قوه قضائیه خواست ترتیب اتخاذ نمایند، تا با سرعت و خارج از نوبت به پرونده تخلفات واردات خودرو رسیدگی شود، مجرمان و متخلفان به مجازات قانونی برسند و اموال و سودهای کلان نامشروع به بیت‌المال بازگردد.

در این گزارش گروه‌های اصلی درگیر در تخلفات ثبت سفارش خودرو شامل برخی کارکنان وزارت صمت، تعدادی از واردکنندگان خودرو و چند نفر از کارشناسان شرکت رایانه‌ای طرف قرارداد برای پشتیبانی از سامانه ثبت سفارش معرفی شده‌اند.

شریعتمداری پس از انتشار نامه رئیس جمهور در صفحه شخصی خود در فضای مجازی نوشت، گزارش جامع و شفاف وزارت صمت درباره فساد زنجیره‌ای از سوی حسن روحانی مورد توجه واقع شد، از رئیس جمهور سپاسگزارم که شجاعانه گزارش را پذیرفتند و دستور راهگشا برای خارج کردن غده فساد با شروع از بدنه دولت دادند، به زودی با مردم از جزئیات آن سخن خواهم گفت.

البته هنوز چند روزی از قول شریعتمداری برای بیان جزئیات این تخلف بزرگ نگذشته بود که شریعتمداری در مورخ 27 تیر ماه 97 در صفحه شخصی خود در فضای مجازی از دستگیری یک نفر در ارتباط با واردات غیرقانوین خودرو خبرداد.

وی در این پیام نوشت، پیرو دستور دکتر روحانی درباره گزارش ارسال‌شده اینجانب، ناجا از دستگیری م.آ. در خوزستان و اعتراف مؤثر وی از شبکه فساد خبر داده است.

او یکی از افرادی است که اقداماتش در گزارش سال 96 به تعزیرات و گزارش 20صفحه‌ای از فساد زنجیره‌ای، بالغ بر 718 دستگاه خودروی لوکس بود.

 

این روزها در فضای مجازی در مورد اثرات نامطلوب بسته‌بندی‌ها بر روی مواد غذایی نظرات مختلفی ارائه می‌شود که برخی از این گفته‌ها بر‌اساس مستندات موثق بوده و تعدادی پایه علمی ندارد.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از جام جم،برای رسیدن به پاسخ پرسش‌های‌مان با ناصر سلطانی تهرانی، کارشناس ارشد تکنولوژی صنایع غذایی و عضو هیات علمی دانشگاه زابل به گفت‌وگو نشستیم.

در برخی منابع آمده است که فرآورده‌‌های لبنی همچون شیر و ماست و پنیر را پس از خرید باید به سرعت از بسته‌بندی پلاستیکی خارج و به ظروف مناسب انتقال داد، اما در جایی دیگر مطرح است که این ظروف کاملا سالم بوده و نگهداری فرآورده‌ در آن تا زمان اتمام، قابل اعتماد است.

سلطانی می‌گوید یکی از مسائلی که امروزه باید به آن توجه کرد مهاجرت برخی از اجزای ظروف به مواد غذایی است و بهترین اقدام این است که هر چه سریع‌تر لبنیات را از ظروف پلاستیکی خارج و به ظروف شیشه‌ای منتقل کنیم.

استفاده مجدد از این ظروف هرگز توصیه نمی‌شود، اما نگهداری مواد غذایی خشک مانند سبزیجات خشک، حبوبات، چای و... که جزو خشکبار به حساب می‌آیند مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند. بد نیست بدانید پلاستیک‌ها علاوه بر مهاجرت یونی و افزایش بار شیمیایی، تاثیری بر ریز مغذی‌ها و درشت مغذی‌های مواد غذایی نخواهند داشت.

بهترین نوع بسته‌بندی، شیشه‌های بازیافتی

در صنایع غذایی بهترین جنس برای بسته‌بندی و نگهداری مواد غذایی ظروف شیشه‌ای است. شیشه ماده‌ای خنثی است و با مواد غذایی هیچ‌گونه واکنش شیمیایی ایجاد نمی‌کند البته استفاده از شیشه به سبک قدیم غلط است و باید این شیشه‌ها بازیافت شود.

منظور از سبک قدیم همان جمع‌آوری بطری‌های شیشه‌ای و شست‌وشوی آن است که این روش مناسب نیست، اما شیشه‌های بازیافتی چون دو مرتبه چرخه ساخت شیشه را طی می‌کنند دیگر مشکل بهداشتی نخواهند داشت.

اخیرا در برخی کانال‌ها منتشر شده که شیشه‌ها بخصوص انواع رنگی آن حاوی مواد و ترکیبات شیمیایی هستند و می‌توانند مواد غذایی را ناسالم کنند.

سلطانی ضمن رد این شایعه می‌گوید شیشه با مواد غذایی واکنش نشان نمی‌دهد و موادی هم که در داخل آن وجود دارد از جمله رنگ‌ها مهاجرت ندارند.

این مایعات را در شیشه شفاف نگهداری نکنید

گفته می‌شود آبغوره و آبلیمو و شیر را بلافاصله از بطری پلاستیکی خارج و درون ظروف شیشه‌ای نگهداری کنید، اما برخی کارشناسان بر این باورند که شیشه‌ها موجب نفوذ نور و فعل و انفعالات و تخریب برخی مواد مغذی محصول می‌شود.

این عضو هیات علمی بیان می‌کند نور موجب بروز برخی واکنش‌های شیمیایی نامطلوب در مواد غذایی می‌شود، اما این دلیل قانع‌‌کننده‌ای برای عدم انتقال این مایعات به درون ظروف مناسب نیست و می‌توان از ظروف شیشه‌ای رنگی یا نصب برچسب روی شیشه‌های شفاف استفاده کرد.

برای نگهداری روغن هم بهتر است از ظروف شیشه‌ای استفاده کنیم .البته روغن با ظروف پلاستیکی واکنش خاصی نشان نمی‌دهد اما احتمال مهاجرت مواد از ظروف پلاستیکی به روغن وجود دارد. انتقال نوشیدنی‌هایی نظیر ماء‌الشعیر و نوشابه و آب معدنی به ظروف مناسب‌تر نیازی نیست، چون اغلب در مدت زمان کوتاهی مصرف می‌شوند.

ظروف آلومینیومی و کنسروی چطور‌؟

داخل ظروف کنسروی و بطری‌های فلزی نوشابه با لایه‌ای از لاک پوشش داده شده که اجازه نمی‌دهد ماده غذایی با آلومینیوم در تماس باشد،‌ البته امکان این امر به صفر نمی‌رسد.

غذاهای موجود در ظروف کنسروی پس از باز شدن و پس از این که در تماس با هوا قرار می‌گیرند به شدت نسبت به حمله میکروارگانیسم‌ها حساس و زود فاسد می‌شوند و باید بعد از باز شدن درب کنسرو محتویات آن سریع مصرف شود.

ماندگاری سس‌ها در ظروف پلاستیکی اشکال دارد

اغلب انواع سس‌های سفید و قرمز را در ظروف پلاستیکی بسته‌بندی می‌کنند و ماندگاری طولانی مدت این فرآورده‌‌ها در این ظروف مناسب نیست.امروزه در دنیا استانداردها بسیار سختگیرانه است، اما متاسفانه ما در این زمینه اقدامات کافی انجام نداده ایم.

از جمله این استانداردها مساله مهاجرت مواد بسته‌بندی است که هنوز در استاندارد‌های ملی به خوبی به آن نگاه نشده است و باید در مورد ظروف سس‌ها نیز تجدید‌نظر شود.

کیسه‌های فریزر قابل اعتمادند‌؟

کیسه فریزرهایی که برای نگهداری محصولات و غذاها در دمای سرد و انجماد یخچال و فریزر نگهداری می‌شوند معمولا مشکل خاصی ایجاد نمی‌کنند البته باید این کیسه‌ها مجوزدار و مورد تائید وزارت بهداشت و دارای پروانه بهداشت باشند. با توجه به این‌که نگهداری نان در فریزر غلط است، اما در صورت ضرورت استفاده از بسته‌بندی‌های معمول، بلامانع است.

بسته‌بندی‌های نوین با ویژگی‌های سلامت محور

امروزه استفاده از بسته‌بندی‌های زیست تخریب‌پذیر و حتی بسته‌بندی‌های خوراکی مطرح است که معمولا مشکلی برای مواد غذایی ایجاد نکرده یا مشکلات کمتری ایجاد می‌کنند البته بسته‌بندی‌های هوشمندی هم وجود دارد که تضمین‌کننده سلامت مواد غذایی هستند.

بسته‌بندی هوشمند، نوعی از بسته‌بندی است که قابلیت ارتباط با مشتری را از طریق مکانیسم‌های شیمیایی مثل تغییر رنگ یا مکانیکی مثل انتقال امواج رادیویی داراست.این نوع از بسته‌بندی‌ها ارتباط پویاتری با مصرف‌کننده برقرار می‌کنند و می‌توانند با علایمی سلامت یا درجه فساد محصول را به مصرف‌کننده اعلام کنند.

اساس مصوبه جدید مرکز ملی فضای مجازی، به شرکت ارتباطات زیرساخت به خروج سرورهای تلگرام از مدار زیرساخت اقدام کرده که می‌تواند کاهش کیفیت استفاده از این پیام‌رسان را در پی داشته باشد.

در حالی که سال گذشته موضوع انتقال و استقرار سرورهای تلگرام به ایران در مقطعی از زمان ابتدا به صورت شایعه و اخبار پراکنده مطرح شده بود، در نهایت محمود واعظی -وزیر سابق ارتباطات و فناوری اطلاعات- اعلام کرددر نتیجه برگزاری جلساتی با مدیران تلگرام، برخی از سرورهای این شبکه اجتماعی به کشور منتقل شده و قرار است در آینده نزدیک این شرکت، شبکه توزیع یا انتقال محتوا یا CDNهای خود را نیز به ایران منتقل کند.

پس از آن پاول دوروف -مدیرعامل تلگرام- در پیامی اعلام کرد سرورهای تحویل محتوای این شبکه پیام‌رسان به ایران و تعدادی از کشورهای خاورمیانه منتقل شده است. دوروف همچنین درباره مسائل فنی این انتقال اظهار کرده بود: ما می‌توانیم روی‌CDN ها تکیه کنیم که با آنها از نقطه‌نظر فنی مانند سرویس‌دهنده‌های اینترنت (ISP) رفتار می‌کنیم که فقط داده‌های رمزنگاری شده‌ای را که قادر به کشف رمز آن نیستند، دریافت می‌کنند. به لطف این فناوری، سرعت دانلود عکس‌ها و فیلم‌هایی که به صورت عمومی منتشر می‌شوند، در مناطقی مانند ترکیه، اندونزی، عربستان سعودی، هند، ایران و عراق به مراتب افزایش می‌یابد، بدون اینکه کمترین خدشه‌ای به امنیت وارد شود.

از طرفی اخیرا موضوع حمایت از پیام‌رسان‌های داخلی بسیار داغ شده و در جهت شکستن انحصاری که پیام‌رسان تلگرام در کشور ایجاد کرده و همچنین تشویق کاربران به استفاده از ابزارهای بومی، اقدامات بسیاری از جمله کاهش هزینه ترافیک این پیام‌رسان‌ها انجام شده و جدیدترین خبر نیز از طرف شرکت ارتباطات زیرساخت و لغواستقرار سرورهای شبکه توزیع محتوای پیام‌رسان تلگرام(CDN) در ایران است.

در این راستا شرکت ارتباطات زیرساخت درراستای شفافیت ساختارمند که آن را راهبردی اساسی در وزارت ارتباطات می‌دانددر اطلاعیه‌ای اعلام کرد: عصر روز گذشته ابلاغیه‌ای توسط دبیر محترم شورایعالی فضای مجازی و رئیس مرکز ملی فضای مجازی واصل شد که بر اساس آن، مجوز قانونی صادره‌ی آن مرکز در سال ۱۳۹۵ در خصوصاستقرارسرورهایشبکهتوزیعمحتوایپیام‌رسان تلگرام(CDN) در ایران لغو و باطل اعلام شده است.

بر اساس روال‌های قانونی، شرکت ارتباطات زیرساخت موظف است نسبت به خروج این سرورها از مدار اقدام کند و از این پس، ترافیک این پیام‌رسان تنها از طریق ارتباطات بین‌الملل کشور راهیابی خواهد شد، ضمن آنکه، اجرای این ابلاغیه مرکز ملی فضای مجازی، ممکن است کاهش کیفیت استفاده از این پیام‌رسان را در پی داشته باشد.

شبکه‌‌های اجتماعی به بخش جدانشدنی زندگی این روزهای هر کدام از ما تبدیل شده‌اند به‌طوری که زندگی بدون آنها بسختی قابل تصور است. داستان رشد شبکه‌های اجتماعی هم به این صورت است که برای چند سال شبکه اجتماعی در مرکز توجه است و بعد از چند سال شبکه اجتماعی دیگری با امکانات جالب دیگر مورد توجه قرار می‌گیرد. در حال حاضر یکی از شبکه‌های اجتماعی که کاربران زیادی را چه در دنیا و چه در ایران به‌خود جذب کرده، اینستاگرام است. شبکه اجتماعی اشتراک‌گذاری عکس و ویدئو که با هر بار به‌روزرسانی به امکانات جالب آن‌هم اضافه می‌شود. حالا مدتی است که صحبت از ورود یک رقیب جدید برای این شبکه شنیده می‌شود. این رقیب هم vero نام دارد. شبکه به اشتراک‌گذاری عکس، فیلم، موسیقی و بتازگی در فضای مجازی از سوی کاربران ایرانی مورد توجه قرار گرفته است. البته شاید بد نباشد که بدانید این شبکه اجتماعی آنقدرها هم تازه کار نیست. این سرویس در سال ۲۰۱۳ پایه‌گذاری شد و در نهایت سال ۲۰۱۵ روانه فروشگاه‌های فروش اپلیکیشن شد. اما براساس خبرهای منتشر شده در سال‌جاری و با تزریق سرمایه قابل توجه، این شبکه اجتماعی در حال سپری کردن روزهای رشد خود است. اما vero چه شبکه‌ای است. آن‌طور که سازندگان این شبکه اجتماعی می‌گویند آنها با شناخت نقاط ضعف و قوت اینستاگرام، اپلیکیشنی را توسعه‌ داده‌اند که به گفته آنها تجربه‌ای حقیقی از تعاملات اجتماعی را در اختیار کاربران می‌گذارد. در این شبکه اجتماعی کاربران برای به اشتراک‌گذاری عکس‌ها و مطالب‌شان ۴ روش متفاوت را در پیش رو دارند. شما در vero می‌توانید از حالت «Close Friend» استفاده کنید تا تنها دوستان‌ نزدیک‌تان قادر به دیدن پستهای‌تان باشند. گزینه دومی که می‌توانید انتخاب کنید گزینه «Friend» است یعنی علاوه بر دوستان نزدیک، دوستان عادی‌تان نیز می‌توانند به مطالب به‌اشتراک‌گذاشته در این شبکه اجتماعی دسترسی داشته باشند.حالت‌های «Acquaintances» یا آشنایان و «Folowers» یا دنبال‌کنندگان نیز از دیگر گزینه‌ها برای به اشتراک‌گذاری مطالب در این شبکه اجتماعی است.

همین حالت‌های به اشتراک‌گذاری مطالب به باور بسیاری از کارشناسان شبکه اجتماعی باعث می‌شود تا تعاملات در این شبکه، به دنیای حقیقی بیشتر شباهت داشته باشد. در این شبکه اجتماعی علاوه بر اشتراک‌گذاری عکس و فیلم می‌توانید نام فیلم، کتاب، لینک موسیقی و... را نیز با دیگران به اشتراک بگذارید. جست‌و‌جوی موضوعات براساس هشتگ، مکان و... نیز از دیگر امکانات این شبکه اجتماعی است. اپلیکیشن این شبکه اجتماعی به‌صورت رایگان در اختیار کاربران سیستم عامل اندروید و ios قرار گرفته است.

 

 

 

شرکت در مراسم عزاداری به صورت آنلاین، اگر چه برای گروهی به طنز می‌ماند اما گروه دیگر آن را سرنوشت محتوم دنیای مدرن می‌دانند.

روزنامه شهروند نوشت: «مراسم تشییع و ترحیم آنلاین می‌شود؛ این خبری است که چهارشنبه هفته گذشته «عبدالرحیم کرکه آبادی»، مدیرکل دفتر شهردار تهران اعلام کرد و از راه‌اندازی اپلیکیشن آنلاین برای آخرین وداع با سفرکردگان به سرای ابدی و تسلی به بازماندگان خبر داد. او این اقدام را در راستای هوشمندکردن شهر تهران و با نیت کاهش ترافیک دانست و گفت: «در قالب این اپلیکیشن، افرادی که مایل به حضور در مراسم هستند، می‌توانند به شکل آنلاین در جریان مراسم قرار گیرند و همدردی خود را با خانواده‌های عزادار نشان دهند و در واقع از طریق ظاهر شدن عکس فرد روی صفحه نمایشگر، حضور مجازی او در مراسم اعلام می‌شود.»

واکنش‌ها به این ماجرا برای کسانی که این تجربه را پشت سر گذاشته‌اند و خبر مرگ عزیزی را در غربت شنیده‌اند، متفاوت از برخورد ساکنان تهران یا مدیران شهری است. شرکت در مراسم عزاداری به صورت آنلاین، اگر چه برای گروهی به طنز می‌ماند، اما گروه دیگر آن را سرنوشت محتوم دنیای مدرن می‌دانند.

می‌خواهیم استفاده از فناوری در مدیریت بهشت ‌زهرا را افزایش دهیم

مدت‌هاست که خدمات آنلاین بخش جدایی‌ناپذیر زندگی شهروندان در پایتخت و کلانشهرهای ایران شده و به مناطق محروم‌تر هم رسیده است. حالا شهروندان از طریق برنامه‌های مختلف شادی‌های خود را به اشتراک می‌گذراند، آنلاین خرید می‌کنند، تاکسی اینترنتی سوار می‌شوند و... اما شرکت در مراسم تشییع و ابراز غم از طریق فضای مجازی، موضوع جدیدی است. مدیرعامل سازمان بهشت زهرا اما معتقد است که مردم تهران از این برنامه استقبال خواهند کرد.

سعید خال که پیش از این مسئولیت‌های متفاوتی را در سازمان بهشت ‌زهرا تجربه کرده در توضیح بیشتر می‌گوید: «اعتقاد داریم که استفاده از فناوری در اداره آرامستان می‌تواند مشکل مردم را حل کند و برنامه این است که هر چه بیشتر از فناوری در این زمینه استفاده شود. مردم هم از این برنامه‌ها استقبال خواهند کرد.»

او البته زمان راه‌اندازی چنین برنامه‌ای را اوایل ‌سال آینده می‌داند: «این طرح فعلا در مرحله مطالعاتی است. این موضوع یک کار مطالعاتی برای ‌سال آینده است و تلاش بر این است که برنامه جامع و کاملی طراحی شود.»

خال درباره خدمات این برنامه هم می‌گوید: «شرکت در مراسم ترحیم و تشییع به صورت آنلاین، یک بخش از این طرح است و این برنامه بخش‌های متعددی خواهد داشت. در قالب این برنامه، خدماتی مثل خرید قبر، زیارت مجازی و... هم ارایه خواهد شد.»

آن‌ طور که مدیرعامل سازمان بهشت ‌زهرا می‌گوید در ‌سال پیش‌ رو امکان شرکت آنلاین در مراسم ترحیم فراهم خواهد شد که باید منتظر واکنش عملی شهروندان به این برنامه بمانیم.

عزاداری آنلاین شوخی با غم است

«آخرین‌ بار سه‌ سال پیش همدیگر را در ترکیه دیده‌ بودیم؛ پیر، فرتوت و خمیده شده بود. می‌دانستم که حالش خوب نیست اما هیچ‌کس فکرش را نمی‌کرد به این زودی برود. یک روز صبح که بیدار شدم با دنیایی از پیام همدری و تسلیت از خانواده و فامیل روبه‌رو شدم. مادرم مرده بود و من حتی نمی‌دانستم چطور عزاداری کنم.»

این روایت امید ۳۶ ساله از شنیدن خبر مرگ مادرش در آلمان است. او نه ‌سال پیش از ایران مهاجرت کرد و آن‌ طور که خودش می‌گوید هنگام مهاجرت فرصت فکر‌ کردن به همه مسائل را نداشت تا این‌ که گذر زمان حوادثی را مثل سیلی به صورتش، با واقعیت مهاجرت روبه‌رو کرد. خانواده امید در روزهای ابتدایی پس از مرگ مادرش، برایش ویدیو می‌فرستادند یا هنگام تشییع از طریق شبکه‌های پیام‌رسان تصویری، او را در جریان مراسم قرار می‌دادند، هر چند که او این برخورد با مرگ عزیزان را طنز تلخ روزگار می‌داند: «من مرگ پدرم را در جوانی دیده بودم. حضور فامیل و آشنا در مراسم تشییع و تشریفات روزهای اول، باعث می‌شود که توجه از غم اصلی تا اندازه‌ای منحرف شود، انگار که غم تقسیم شود اما در رفتن مادرم همه‌ چیز برعکس بود. در عمق غم، از وضع خودم و این ارتباطات ویدیویی خنده‌ام می‌گرفت و احساس می‌کردم این کارها شوخی با غم است؛ هر چند که اندوه و درد به قوت خودش باقی بود.»

 

امید می‌گوید که این پیام‌رسان‌ها و برنامه‌ها کمکی به او نکردند اما این بی‌تاثیری را قاعده کلی نمی‌داند: «الان کسانی را می‌بینیم که آنلاین شادی می‌کنند، آنلاین میهمانی می‌روند، آنلاین عاشق می‌شوند و جدا می‌شوند و احتمالا بتوانند آنلاین هم غم بخورند، من که نتوانستم و کنار نیامدم.»

در تهران اما نگاه‌ها متنوع و متفاوت است. جوان دستفروشی کنار مترو می‌گوید: «با مرگ که دیگر شوخی نداریم. مثلا چه کاری مهم‌تر از یک روز بهشت ‌زهرا رفتن داریم که بخواهیم آنلاین در مراسم شرکت کنیم. به نظرم تلگرام و این برنامه‌ها خوب است اما نه برای همه‌ چیز و هر کار.»

فضای مجازی برخی سنت‌ها را کم‌ارزش می‌کند

حسین ایمانی جاجرمی، جامعه‌شناس و پژوهشگر امور اجتماعی، بررسی این طرح‌ و برنامه را نیازمند نگاه از جنبه‌های متفاوت می‌داند و معتقد است که مراسم عزاداری و حتی آرامستان بهشت زهرا نیازمند بازنگری است. او درباره یکی از اهداف این برنامه یعنی کاهش ترافیک در محدوده‌های منتهی به بهشت زهرا به «شهروند» می‌گوید: «در این‌ که رسیدن به بهشت‌ زهرا تبدیل به معضلی برای مردم تهران شده شکی نیست اما راه‌حل نیازمند بررسی اساسی است. یکی از راه‌ حل‌های ترافیک رفتن به سمت قبرستان‌های محله‌ای است.

شاید یکی از مشکلات ما این است که قبرستان‌های محله‌ای را در تهران تعطیل کردیم و یک قبرستان بزرگ درست کردیم که همه باید از هر سمت شهر به آنجا بروند. گورستان محله‌ای به هویت محله‌ای و ماندگاری انسان‌ها کمک می‌کند. ایده بهشت زهرا مربوط به دهه ۴۰ و برای جمعیت آن ‌سال است که نشان می‌دهد مدیریت شهری در این سال‌ها عقب مانده است. الان به وضوح می‌بینیم که مردم هنگام مراسم تشییع تا چه اندازه اذیت می‌شوند.»

او می‌گوید که ایده عزاداری آنلاین در برخی کشورهای دنیا الان استفاده می‌شود و متناسب با آن فرهنگ‌ها توانسته کمکی به مردم هم داشته باشد: «مسأله دیگر توان و پتانسیل فضای مجازی است که می‌توان از آن استفاده کرد. این عزاداری آنلاین در دنیا هم وجود دارد و الان استفاده می‌شود؛ برای ادای احترام و ابراز همدردی چنین برنامه‌هایی الان وجود دارد.»

 

این‌ که تا چه اندازه این برنامه می‌تواند با فرهنگ و سنت عزاداری در ایران همراه شود، سوال دیگری است که ایمانی‌ جاجرمی درباره آن توضیح می‌دهد: «با یک نگاه انتقادی هم می‌توان گفت فضای مجازی برخی سنت‌ها را کم‌ارزش می‌کند. کارکرد مراسم عزاداری همدردی به کمک روابط مستقیم انسانی است و هیچ ‌چیز جای روابط انسانی را نمی‌گیرد. این موضوع می‌تواند به نحوی فرار از مسئولیت انسانی باشد و قلب واقعیت کند. مثل این پیام‌های تبریک که می‌خواهد جای صحبت را بگیرد. منظور این است که این موارد می‌خواهد یک وظیفه انسانی را به یک تکلیف مکانیکی تبدیل کند که شاید این مراسم را از کارکرد اصلی خود خارج کند.»

اما در سال‌های گذشته و با گسترش استفاده از فضای مجازی و برنامه‌های آنلاین، بسیاری از سنت‌ها دچار تغییر و تحول شده که آیین عزاداری هم می‌تواند دچار تغییر شود. ایمانی‌جاجرمی با اشاره به این موضوع توضیح می‌دهد: «مراسم‌ها هم محکوم به تغییر است و نیاز به تعریف مجدد دارد. در برخی مناطق عشایری، بزرگان مراسم پر آب‌ و تاب را کوچک کردند که در شهر هم این تغییرات باید اتفاق بیفتد.»

این جامعه‌شناس شهری البته معتقد است که راه‌اندازی چنین برنامه‌های باید بر عهده جوانان و شرکت‌های فعال در زمینه استارت‌آپ باشد و شهرداری بهتر است به مسئولیت‌ها اصلی خود بپردازد: «بحث آنلاین را خانواده متوفا هم می‌تواند انجام دهد و نیاز به ورود شهرداری نیست. شهرداری مسئولیت‌های خود را به درستی انجام دهد. باید از این تفکر که یک آرامستان برای این شهر وجود داشته باشد، خارج شد. ساده‌ترین کار این است که در چهار بخش شهر گورستان‌هایی طراحی شود که شاید چون به مسأله مرگ برمی‌گردد، خیلی از مدیران علاقه‌ای به برنامه‌ دادن در این زمینه ندارند. الان ظرفیت بهشت زهرا پر است و تهران تبدیل شده است به شهری که زندگان و مردگان آن در رنج و عذابند. شهرهای جدید اطراف تهران یا قبرستان ندارد یا این‌که افراد حاضر نیستند مردگان خود را آن‌جا دفن کنند و همه به سمت بهشت ‌زهرا می‌آیند.»

 

در کنار این واکنش‌ها، به ‌نظر می‌رسد، در ماه‌های ابتدایی ‌سال ۹۷، برنامه ترحیم و تشییع آنلاین به مرحله عملی خواهد رسید و فعلا باید منتظر تاثیرات این برنامه ماند؛ این‌ که چنین برنامه‌هایی تا چه اندازه به حل مشکلات کمک خواهند کرد و تا چه اندازه زندگی را به سمت مکانیکی‌ شدن پیش خواهند برد.

در دنیای امروز با وجود تنوع بسیار محصولات و رقابت شدید برندهای تجاری دیگر نمی‌توان مدعی شد «محصول خوب به تبلیغ نیاز ندارد.» امروزه بهترین و باکیفیت‌ترین محصولات هم باید برای معرفی خود به مشتری وقت بگذارند و ارائه مناسبی از کار خود داشته باشند. ما در دورانی زندگی می‌کنیم که اگر محصول باکیفیت یا خدمتی مفید ارائه می‌دهید، باید هنر فروختن آن را نیز بلد باشید. در واقع تبلیغات در دنیای امروز بازوی مهم و تاثیرگذاری برای رونق گرفتن کسب و کار موفق و مدرن محسوب می‌شود. نادیده گرفتن تبلیغات می‌تواند یک کسب و کار با ایده بسیار جالب و خلاقانه را از دور رقابت خارج کند.

 تصویر تبلیغـات هوشمند دنیا را متحول می‌کند

این در حالی است که فضای مجازی روز به روز در حال تغییر و به‌روزرسانی است و آنچه امروز بیش از هر چیز مورد توجه قرار گرفته، شبکه‌های اجتماعی و فناوری واقعیت مجازی است. اکنون تبلیغات دیجیتال در حال رایج شدن است و این نشان از تحول صنعت تبلیغات دارد. به گزارش چاپ و نشر به نقل از جام‎جم آنلاین روش‌های تبلیغاتی قدیمی دیگر چندان قابل اعتماد نیست و تبلیغ‌کنندگان اگر امروز راه درست را برای ادامه مسیر پیدا نکنند، بزودی در جنگل انبوهی از اطلاعات و فضاهای تبلیغاتی شناخته‌نشده گم خواهند شد. شیوه‌های نوین تبلیغات مثل کاربرد هر فناوری دیگری روز به روز با پیشرفت فناوری‌ها کامل‌تر می شود، اما از آن مهم‌تر انتخاب مسیر درست برای استفاده از شیوه‌های نوین است.

فناوری جایگزینی تبلیغات هنگام پخش برنامه

معمولا در پخش زنده رویدادهای ورزشی از پخش فوری استفاده می‌شود تا بتوان نکات مهم و قابل توجه را که در نگاه اول مشخص نیست بخوبی نمایش داد و تصویر دوربین با بهترین زاویه را انتخاب کرد. به همین دلیل پخش این نوع تبلیغات نیز به کمک فناوری پخش فوری بسادگی امکان‌پذیر است. در این فناوری می‌توان تبلیغات کنار زمین را به شکل هدفمند برای مناطق مختلف تغییر داد. به این ترتیب بینندگان مناطق مختلف جهان، تبلیغاتی متفاوت کنار زمین می‌بینند که متناسب با منطقه‌ای که در آن زندگی می‌کنند به شبکه سفارش داده شده است.

فناوری جایگزینی تبلیغات (Digital Replacement Technology) در حال حاضر در مورد تبلیغات کنار زمین بازی اجرا شده است. در این سیستم تصاویر با همسان‌سازی زوایای دوربین، تبلیغ را چنان به بیننده نشان می‌دهد که کاملا شبیه تصویر در حال پخش کنار زمین بازی است.

نکته مهم هزینه این تبلیغات است که به مراتب کمتر از هزینه تبلیغ در شبکه‌های محلی است و احتمالا در صورت فراگیر شدن این فناوری، چالش جدیدی برای شبکه‌های محلی ایجاد می‌شود. در مورد حق پخش این آگهی‌ها نیز باید گفت پخش‌کننده بازی، حقوق تبلیغ زمان پخش بازی را در اختیار دارد و حق تبلیغات مجازی به این شکل نیز به پخش‌کننده تعلق می‌گیرد.

یکپارچه‌سازی کانال‌های تبلیغاتی

این روزها بیشتر افراد وقت خود را با تلفن همراه، تبلت و لپ‌تاپ خود می‌گذرانند و طبیعی است با تغییر سلیقه جامعه، تبلیغات نیز دستخوش تغییراتی شود. امروز چالش شرکت‌ها و فروشنده‌های بزرگ ارتباط گرفتن با افراد از راه‌های جدید و محبوب امروزی است. تجارت الکترونیک و تبلیغات در شبکه‌های اجتماعی از انواع رایج این تبلیغات مدرن است.

معمولا افراد در طول روز ایمیل خود را چک می‌کنند، به وبگاه‌های مختلف سر می‌زنند، فیلم یا تلویزیون تماشا می‌کنند و در طول روز ده‌ها بار سراغ گوشی تلفن همراه خود می‌روند. در همه این زمان‌ها تبلیغاتی در گوشه و کنار این صفحه‌ها به چشم می‌خورد. یکپارچه‌سازی تبلیغات می‌تواند هزینه کمتری به تبلیغ‌کننده تحمیل کند و مخاطب را نیز گیج و خسته از دیدن یک تبلیغ تکراری نکند.

در این حالت تبلیغات می‌تواند یک به یک و در زمان‌های مختلف مخاطب را درگیر کند. از طرفی می‌توان به دنبال شخصی‌سازی تبلیغات، برای هر کاربری از روشی استفاده کرد که او را بیشتر به سمت توجه به صفحه تبلیغاتی جذب می‌کند.

فناوری چطور تبلیغات را تحت‌تاثیر قرار داده است؟

در حال حاضر چالش اصلی بازاریابی الکترونیکی نحوه انجام تبلیغات در این فضا نیست. موضوع مهم امروز انتخاب بستر مناسب برای جلب توجه و استقبال بیشتر مخاطب از محصول یا خدمات ارائه شده است. برای مثال الگوهای تبلیغات در یک وبگاه، اپلیکیشن یا شبکه اجتماعی با یکدیگر متفاوت است و هر کدام جامعه هدف مشخصی را شامل می‌شود. در واقع ابزار و سیستم تبلیغات هر چند سال یک بار تغییر می‌کند و این شیوه استفاده از این ابزارها در زمان و مکان مناسب است که تاثیرگذار خواهد بود.

در شیوه تبلیغاتی مدرن، شاید زمان نقش به مراتب مهم‌تری نیز از محل درج تبلیغ داشته باشد. تبلیغات چاپی یا به عبارتی واقعی می‌تواند مدت طولانی‌تری مقابل چشم مخاطب قرار بگیرد. اما در مورد تبلیغات مجازی و اینترنتی ممکن است فقط چند ساعت کاربرد داشته باشد. بنابراین انتخاب زمان مناسب که مخاطب بیشتری را درگیر کند، هوشمندی بازاریابی مجازی است. برای مثال در بیشتر شبکه‌های اجتماعی زمان اوج بازدید افراد صبح نه چندان زود و هنگام غروب است و در زمان‌های دیگر ممکن است بسیاری از افراد اصلا به آگهی خاصی برخورد نکنند. البته نوع محصول یا خدماتی که ارائه می‌شود با توجه به مخاطبی که دارد نیز در انتخاب زمان مناسب تاثیرگذار است.

در نهایت می‌توان گفت موفق‌ترین نمونه‌های تبلیغات در دنیای امروز، تبلیغاتی است که هماهنگ با فناوری روز و خلاقانه باشند و در جایگاه مناسب دیده شوند.

تبلیغات پویا و شخصی شده

امروز شخصی‌سازی کسب و کار بر مبنای داده‌هایی که تحلیل می‌شود، نیاز اساسی یک بازاریابی موفق است. مصرف‌کننده نیز امروز با تبلیغات شخصی شده و مطابق نیاز خود ارتباط بهتر و راحت‌تری برقرار می‌کند. در دنیایی که کاربران به دستگاه‌ها، برنامه‌ها و نرم‌افزارهای بسیار متنوعی دسترسی دارند، فقط تبلیغات جذاب و مرتبط با نیاز فرد توجه او را جلب می‌کند.

تبلیغ‌کنندگان امروز از تولید محتوا به شکل نوشتاری، دیداری و شنیداری برای جلب نظر مخاطب استفاده می‌کنند. اما مهم‌ترین موضوع شخصی‌سازی تبلیغ برای هر فرد است. بهترین راه‌حل برای انجام این کار جست‌وجوی محل زندگی، شغل، علائق و محصولات و خدماتی است که افراد در دنیای مجازی به دنبال آن هستند. بهترین راه‌حل برای شخصی‌سازی تبلیغات به این شکل، استفاده از کلان داده‌ها و تحلیل درست این اطلاعات است.

برای مثال اکنون بسیاری از موتورهای جستجو با استفاده از فناوری هوش مصنوعی نیاز و سلیقه کاربر را حدس می‌زنند و تبلیغات مرتبط با شخص را در کنار صفحاتی قرار می‌دهند که از آن بازدید می‌کند. فناوری جدید و جذاب دیگری که هنوز چندان رایج نشده جایگزینی تصویر در مسابقات ورزشی به عنوان یکی از روش‌های تبلیغاتی نوین بر اساس الگوی شخصی‌سازی تبلیغات است.

تبلیغات کنار زمین مسابقه، متناسب با موقعیت جغرافیایی

وقتی برای نخستین بار به این موضوع فکر می‌کنید، پدیده‌ای عجیب و باورنکردنی به نظر می‌رسد. اما واقعیت این است که پخش تلویزیونی اکنون به فناوری مجهز شده که با تغییر شبکه، با توجه به کشور پخش‌کننده، آگهی‌های تبلیغاتی دور زمین تغییر می‌کند! این راهکار خلاقانه در واقع نوعی از تبلیغات مجازی است که به کمک فناوری محقق شده است. در این روش، از فناوری دیجیتال برای قرار دادن تصویر روی برنامه‌های زنده یا از پیش ضبط‌شده تلویزیونی پربیننده، استفاده می‌شود. اما در فناوری جدیدتر که بیشتر در مسابقات ورزشی به کار گرفته می‌شود، به پخش‌کننده‌ها این امکان را می‌دهد تبلیغات کنار زمین بازی فوتبال را مطابق با موقعیت جغرافیایی منطقه‌ای نمایش دهند که تصویر آنجا پخش می‌شود. به این ترتیب تبلیغات کنار زمین در هر منطقه متفاوت است. این در حالی است که بیننده تصور می‌کند این تبلیغات براستی کنار زمین قرار گرفته است.

در این فناوری از چند تکنیک مختلف استفاده شده است که شامل تشخیص خودکار محدوده پخش تصویر، تشخیص خودکار قاب تصویر، زمان قطع تصویر هر دوربین و سطح در حال پوشش دوربین‌هاست. در نرم‌افزاری که به این منظور از آن استفاده می‌شود، محدوده تصویر و حاشیه تابلوهای تبلیغاتی زمین به شکل خودکار تعیین شده و تبلیغ به صورت زنده روی این قسمت‌های مشخص پخش می‌شود.

 

 

وضعیت امروز روزنامه‌نگاری کشورمان در شرایط ویژه‌ای قرار دارد. رسانه‌های مکتوبی که روزگاری نبض افکار جامعه را در دست داشتند، حالا ضربان نبض‌شان روز‌به‌روز ضعیف‌تر می‌شود و غولی که تحت نام فضای مجازی در مقابلشان قد علم کرده، امکان امتداد حیات را از آنها می‌گیرد. با این حال کارشناسان و صاحبنظرانی هم هستند که دید بدبینانه‌ای نسبت به شرایط موجود ندارند و اتفاقا فضای مجازی را عنصری در جهت حفظ حیات روزنامه‌ها می‌دانند. از جمله صاحبان این دیدگاه، دکتر علیرضا عبداللهی‌نژاد است؛ مدرس ارتباطات و عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی ، به ارائه راهکارهایی برای حفظ حیات روزنامه‌ها می‌پردازد.

سوال اول را با نگاهی کلی به وضعیت مطبوعات در کشور آغاز کنیم. فضای کنونی حاکم بر مطبوعات و در مجموع رسانه‌های رسمی و سنتی کشور را در شرایط امروز چطور می‌بینید؟ به نظر شما روزنامه‌هایی که این روزها روی دکه‌ها می‌روند، واقعا چقدر در راستای رسالت روزنامه‌نگاری موفق عمل می‌کنند؟

برای این‌که بتوانیم ارزیابی دقیقی از وضعیت کنونی روزنامه‌نگاری و فعالیت مطبوعاتی در ایران، بالأخص روزنامه‌نگاری مکتوب داشته باشیم، باید ابتدا نگاهی تاریخی را لحاظ کنیم. به‌رغم تمام تغییراتی که این روزها فضای مجازی در زمینه خبر و اطلاع‌رسانی ایفا کرده و کارکردهای مطبوعات را تحت‌الشعاع قرار داده است، ما پیشینه خوبی در زمینه مطبوعات داریم. ایران خیلی زودتر از بسیاری کشورهای دیگر منطقه و حتی آسیا، روزنامه‌نگاری را ـ هرچند پرفراز و نشیب ـ آغاز کرده است. ما تقریبا از سال 1252 هجری قمری در ایران صاحب روزنامه شده‌ایم و اکنون بالغ بر 180 سال از عمر مطبوعات در کشورمان گذشته است. طبیعی است که وقتی پدیده‌ای این‌طور دارای قدمت می‌شود، توقع از آن بالاتر می‌رود. ما بخشی از این مسیر را طی کرده‌ایم و شاید اگر برخی اتفاقات نمی‌افتاد، الان وضعیت بهتری هم داشتیم.

برای مثال شرایط سیاسی و اجتماعی. در دوره‌ای نظام‌های استبداد زده‌ای داشتیم که در مقابل آزادی بیان می‌ایستادند و نقش تهدید‌کننده‌ای را مقابل آن ایفا می‌کردند. واقعیت این است که ما آن‌طور که باید، فضای ماندگار و تمرین و ممارست بیشتر را در اختیار رسانه‌هایمان قرار نداده‌ایم؛ اصلی‌ترین زمینه‌های بلوغ یک رسانه که همان فضای نقد آزاد و تلاش برای پایش محیط و دیده‌بانی جامعه است، فراهم نبوده و مدل اقتصادی روزنامه‌هایمان نیز به حیاتشان آسیب زده است.

در مورد این مدل اقتصادی اداره کردن روزنامه‌ها بیشتر توضیح بدهید. این رویکرد چطور به روزنامه‌ها آسیب‌زده است؟

خب روزنامه‌های ما همواره یا وابسته به سازمان و نهادی بوده‌اند یا مثل همین حالا، از بودجه عمومی ارتزاق کرده‌اند. این قضیه امکان اداره مستقل را از آنها گرفته است. جمیع این مواردی که تا به اینجای بحث گفتم، باعث شده در شرایط خاصی قرار بگیریم و این شرایط همواره پابه‌پای روزنامه‌نگاری رشد کرده است.

و می‌رسیم به وضعیت کنونی مطبوعات و این‌که حالا در چه وضعیت و جایگاهی قرار داریم؟

اگر واقع‌بینانه قضاوت کنیم، می‌بینیم که روزنامه‌نگاری امروز ما نقاط قوت و ضعف را در کنار هم دارد. به هر حال فضای روزنامه‌نگاری مکتوب هنوز از مرجعیت و رسمیتی ویژه در سطح جامعه برخوردار است. مطلبی که در روزنامه چاپ می‌شود، سندیت و اعتبار بیشتری نسبت به اخبار منتشر شده در فضای مجازی دارد و این نقطه قوت آن است.

پیش از این‌که بیشتر به این نقاط قوت و ضعف بپردازیم، باید به نکته دیگری هم اشاره کنم. عواملی که در خصوص آنها بحث کردیم و گفتیم که حیات روزنامه‌هایمان را با سختی مواجه کرده‌اند (سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و...) همه بیرونی هستند. از عوامل درونی هم بگویید. خود روزنامه‌ها چقدر در طول این سال‌ها به حیاتشان آسیب زده‌اند؟

سوال خوبی است. خود روزنامه‌ها هم در این شرایط دخیل‌اند. زمانی یک رسانه می‌تواند به ایفای نقش حرفه‌ای خود بپردازد که وابسته به هیچ جریان، جناح یا کانون قدرتی نباشد. از اصلی‌ترین نکاتی که در مدل‌های جدید مالکیت روزنامه‌نگاری در دنیا می‌بینیم، همین است که معیشت‌شان مستقل از سیاست است. از دیگر عوامل درونی مشکل‌زا این است که می‌بینیم در برخی روزنامه‌ها، کسانی سکان‌دار هدایت شده‌اند که هیچ نسبتی با فضای روزنامه‌نگاری ندارند. اصلا روزنامه‌نگار نیستند و این حرفه را به مثابه یک شغل نگاه می‌کنند. روزنامه‌نگاران ما هم بیشتر همین نگاه را دارند و بنا به دغدغه معیشتی از یک روزنامه به روزنامه دیگری که دیدگاهش درست در نقطه مقابل قرار دارد، کوچ می‌کنند. درست است که می‌گوییم نباید نگاه سیاسی را در روزنامه‌نگاری حرفه‌ای دخیل کرد، اما به هر حال هر روزنامه‌نگار متعهد به آرمان‌هایی است. مورد بعد، نبود امنیت شغلی برای روزنامه‌نگاران است. در دنیا با مفهومی با نام فریلنس ژورنالیسم یا همان روزنامه‌نگاری حق‌التحریری مواجه هستیم ؛ یعنی روزنامه‌نگاران باسابقه از امتیازی برخوردار می‌شوند که مطالبشان اعتبار بیشتری پیدا می‌کند و می‌توانند آن را به قیمتی خوب به رسانه‌ها بفروشند. در کشور ما روزنامه‌نگاری حق‌التحریری یعنی پول کمتر؛ روزنامه‌نگار اصطلاحا به سری‌دوزی می‌افتد و مجبور است مدام مطلب تولید کند تا پول بیشتری بگیرد! عامل مهم دیگر هم نقش دانشگاه‌ها و فضای آموزشی در ارتباط با روزنامه‌نگاری است.

یعنی آموزش‌های کنونی دانشگاه‌ها را در زمینه روزنامه‌نگاری کافی نمی‌دانید؟

واقعیت این است که ارتباط کنونی دانشگاه‌ها و نهادهای آموزشی با روزنامه‌ها قطع است. روزنامه‌نگارانی که امروز در فضای مطبوعاتی کشور کار می‌کنند، چقدر برآمده از فضای آکادمیک و دانشگاهی هستند؟ البته من با این قضیه خیلی بحثی ندارم. معتقدم روزنامه‌نگاری سه بنیان اساسی دارد که عامل سومش همان آموزش‌های دانشگاهی و آکادمیک است. دو عامل مهم دیگر، خاک تحریریه خوردن و مهارت اندوختن و نیز استعداد، قریحه و ذوق روزنامه‌نگاری است. ممکن است کسی روزنامه‌نگاری نخوانده باشد، اما ذوق و استعدادش را داشته باشد، در محیط تحریریه قرار بگیرد و تجربه کسب کند و در کنارش آموزش‌هایی را هم بگذراند و رشد کند؛ کاری که در دوره‌ای دفتر مطالعات و برنامه‌ریزی رسانه‌ها انجام داد و اتفاقا روزنامه‌نگاران بزرگی را هم تربیت کرد. حالا همه این عوامل را بگذارید در کنار عامل جدید دیگری با نام سیطره فضای مجازی و اطلاعاتی که حیات روزنامه‌ها را بیش از گذشته با چالش مواجه کرده است.

نگاهی که امروز در بسیاری از رسانه‌های سنتی وجود دارد، این است که فضای مجازی را به چشم نوعی رقیب برای خودشان می‌بینند و همه تقصیرها را به گردنش می‌اندازند. اما اگر بخواهیم منصفانه بررسی کنیم، آیا فضای مجازی واقعا رقیب مطبوعات است یا برعکس، می‌تواند در جهت ادامه حیات به کمک شان بیاید؟ به نظرتان این ابزارهای جدید و مبتنی بر وب چطور می‌توانند به شکل بهتری به کمک روزنامه‌ها بیایند؟

در این زمینه دو نگاه و دیدگاه اصلی وجود دارد. وقتی به پیشینه روزنامه‌نگاری که از اواخر قرن 17میلادی شروع شد نگاه می‌کنیم، می‌بینیم در قرن 19 با پیدایش رادیو و بعد تلویزیون و شبکه‌های ماهواره‌ای برای عده‌ای این نگرانی ایجاد شد که نکند دیگر کسی روزنامه‌های کاغذی را نخواند. با ظهور فناوری‌های نوین ارتباطی و ورود به عصر رسانه‌های اجتماعی، شکل رسانه‌های اطلاع‌رسان عوض شده و این نگرانی صدچندان شده است. نگاه بدبینانه، این نگرانی را تشدید می‌کند و می‌گوید با توجه به هزینه‌های بالای چاپ و کاغذ، یکسویه بودن ارتباط در رسانه‌های کاغذی، نظام توزیع، محدودیت‌های زمانی، مکانی و جغرافیایی در مقابل جذابیت، تنوع، دربرگیری و دیگر عوامل رسانه‌های مجازی، مرگ کلمات و رسانه‌های سنتی فرا رسیده است. نگاه دیگری هم وجود دارد که من خودم به آن معتقدم. این نگاه می‌گوید اکنون مفهوم جدیدی با نام روزنامه‌نگاری سایبر به وجود آمده که در آن می‌توانیم از رسانه‌های مختلف و ابزارهای گوناگون برای انتقال پیام‌مان استفاده کنیم و آن را به شکل جذاب‌تری به مخاطبان ارائه دهیم. همان‌طور که تلویزیون نتوانست روزنامه را بکشد، فضای وب هم همین‌طور است و این به معنای مرگ مطبوعات نیست.

ارزیابی خود شما چیست؟ به نظرتان مخاطبان ما امروز چه نیازهایی دارند؟

الان به مدد فناوری‌های مبتنی بر وب، اقلیت‌ها و جوامع بی‌صدا هم صاحب صدا شده‌اند. برخلاف نگاه عموما بالا به پایینی که روزنامه‌ها نسبت به سطح جامعه دارند، اشخاص صاحب تریبون شده‌اند و می‌توانند صحبت‌هایشان را به گوش همه برسانند. در نتیجه بخش عمده‌ای از نیاز مخاطبان در همین فضایی که البته از بحران اعتبار رنج می‌برد، تامین می‌شود و جالب است که برخی از همین مطالب بی‌منبع و بدون اعتبار، سوژه خود ما روزنامه‌نگاران می‌شود.

دقیقا! این روزها می‌بینیم روزنامه‌ها و مجلاتی که می‌خواهند خودشان را همسو با فضای مجازی نشان دهند، سراغ چهره‌های عموما سلبریتی در فضای مجازی می‌روند و با آنها مصاحبه می‌کنند تا نگاه مخاطبان را به خودشان جلب کنند. یعنی سوژه‌یابی‌های ما هم تحت‌الشعاع جریان حاکم بر فضای مجازی قرار گرفته است و این اتفاق خوبی نیست.

بله. وجود فضای مجازی موجب شده مخاطبان با مشاهده این مطالب متنوع و رنگارنگ، احساس کنند که دیگر نیازشان تامین شده است. برمی‌گردیم به سوال قبل که پرسیدید نیازهای مخاطبان چیست. من به عنوان روزنامه‌نگار یک جریان رسمی وظیفه دارم با توجه به اهداف و خط‌مشی‌های رسانه‌ام، نیازهای مخاطبان را رصد و بر مبنای آن سوژه‌یابی کنم. به عنوان مثال، اگر در روزنامه‌ای فرهنگی کار می‌کنم، ببینم دغدغه‌های فرهنگی امروز مردم چیست. در حوزه ورزش هم همین‌طور است؛ فساد در فوتبال مهم‌تر است یا موضوع شهرآورد؟ ما از روزنامه‌ها انتظار داریم سراغ تحلیل بروند و ریشه‌ها و پیامدها را بررسی کنند.

یعنی همان جریان روزنامه‌نگاری تحقیقی...

دقیقا. البته در حوزه سرگرمی‌سازی برای مخاطبان هم همین‌طور است. آیا نیاز سرگرمی امروز مخاطبان ما همان جدول است؟ یا می‌توان رویدادهای جذاب روز را با سبک نرم‌خبر و گزارش‌های توصیفی تنظیم کرد و به اطلاعشان رساند؟

الان که در عصر روزنامه‌نگاری سایبر قرار داریم، می‌بینیم بسیاری از روزنامه‌های سنتی‌مان تلاش کرده‌اند به این فضا وارد شوند و سایت و صفحه‌ای مجازی برای خودشان داشته باشند. اما این رویکرد چقدر به شکل صحیح پیش می‌رود؟ آیا روزنامه‌هایمان واقعا مقتضیات روزنامه‌نگاری سایبر را درک کرده‌اند؟

واقعیت این است که ورودمان به عرصه روزنامه‌نگاری سایبر، هنوز به سان وضعیت روزنامه شیکاگو تریبون است که در سال 1992 به وب متصل شد و به عنوان اولین روزنامه، صفحه پی‌دی‌افش را گذاشت. در نسل دوم وب، روزنامه نیویورک‌تایمز آمد و در کنار تحریریه چاپی‌اش، افرادی را در قالب تحریریه آنلاین به کار گرفت. روزنامه‌نگاری آنلاین ما به‌اصطلاح درگیر پدیده کپی پیستی و انتشار اطلاعات، بدون ذکر منبع مطالب شده است.

در فضای روزنامه‌نگاری سایبر، عده‌ای هم می‌گویند بهتر است دیگر نسخه‌های کاغذی را فراموش کنیم و صرفا به همان انتشار در محیط اینترنت بپردازیم. این نظر چقدر جای بحث دارد و عملی است؟

درست است که این نظر هم موافقانی دارد، اما به عقیده من روزنامه با فضای کاغذ و چاپ شناخته می‌شود. اگر قرار است روزنامه فلسفه وجودی‌اش را حفظ کند، باید با چنگ و دندان جایگاه چاپی‌اش را نگه‌دارد. روزنامه باید ورق زده شود. در فضای وب مخاطبان عموما فقط مروری بر مطالب دارند و آن چیزی که در علم ارتباطات به معنای خوانش و درک و تفسیر پیام داریم، برایشان اتفاق نمی‌افتد. وب محل گذر است و اصلا ویژگی وجودی‌اش سرعت است. ضمن این‌که روزنامه ماندگارتر هم هست.

در چنین شرایطی برای این‌که هر دو طیف مخاطبان، هم سنتی‌های روزنامه‌خوان و هم جوان‌ترهای معطوف به فضای مجازی را جلب کنیم چه راهکاری را پیشنهاد می‌کنید؟

بهترین راه این است که روزنامه‌نگاری چاپی را حفظ کنیم و در کنار آن در وب و شبکه‌های اجتماعی هم حضور داشته باشیم. فضای مجازی باعث می‌شود روزنامه بهتر دیده شود‌. در کشورهای مختلف روزنامه‌ها و روزنامه‌نگاران در بیشتر شبکه‌های مجازی مطرح عضویت دارند. اصلی اساسی در ارتباطات وجود دارد که می‌گوید هدف از هر فراگرد ارتباطی، تاثیرگذاری روی مخاطبان است؛ در نتیجه از هر راهی برای رساندن پیام به او می‌توان استفاده کرد. امروزه وب، موبایل و دیگر امکانات به کمکمان آمده تا دامنه نفوذ پیام را بیشتر کند.

با یک مثال توضیح می‌دهم. در میان ده روزنامه پرفروش دنیا، شش روزنامه ژاپنی وجود دارد. پرفروش‌ترین روزنامه در سطح دنیا، روزنامه یومیوری شیمبون است که اکنون حدود 19 میلیون نسخه در روز تیراژ دارد. در سال 2012 این رقم 15 میلیون نسخه بود که هشت میلیون آن به صورت چاپی روی گیشه‌ها فروخته می‌شد و هفت میلیون آن، فروش نسخه‌های مبتنی بر وب بود. شاید اگر این روزنامه سراغ فضای جدید وب نمی‌رفت، تیراژش در حد همان هشت میلیون نسخه باقی می‌ماند. باید یادمان باشد که بخش عمده حیات روزنامه‌ها به فرهنگ ارتباطی و رسانه‌ای هر کشور برمی‌گردد. در مثالم به ژاپن اشاره کردم؛ فرهنگ ارتباطی در این کشور بسیار پویاست و فرهنگ دانستن از طریق مطالعه روزنامه‌های رسمی در آن رواج دارد. در کشور ما اما این‌طور نیست؛ ما هنوز وارد ارتباطات کتبی نشده‌ایم و کماکان ارتباطات شفاهی برایمان اولویت دارد. کشوری که بر اساس آمارها سرانه مطالعه‌اش بین دو تا شش دقیقه است، معلوم است که سرانه تیراژ مطبوعاتش هم پایین باشد. روزنامه نخواندن مردم ما، یک مشکل فرهنگی است و در کنار آن باید ببینیم چقدر از مطالبی که در روزنامه‌هایمان ارائه می‌کنیم، مبتنی بر نیازهای مخاطبان است.

روزنامه‌نگاری سایبر باید مبتنی بر امکانات مولتی‌مدیا باشد. روزنامه‌های ما امروزه به همان گذاشتن نسخه پی‌دی‌اف یا نهایتا اچ‌دی‌ام‌ال در فضای مجازی اکتفا می‌کنند. تا زمانی که از امکانات متنوع مولتی‌مدیا درست استفاده نکنیم، جذابیتی هم برای مخاطب رخ نمی‌دهد و او درگیرمان نمی‌شود. این امر مستلزم نوعی تغییر ساختار و رویه است. صاحبان رسانه‌های ما ذهنیت تغییر ندارند و ترجیح می‌دهند همان رویه‌های موجود را ادامه بدهند. این صاحبان می‌توانند با کمک پژوهش‌های آکادمیک، یک بازنگری در ساختارشان انجام بدهند و بعد در فضای وب هم به شکل صحیح فعال شوند. اگر نیازهای خبری مخاطب ارضا شود، او سراغ رسانه دیگری نمی‌رود و هر رسانه‌ای که پویاتر و دقیق‌تر باشد و به رعایت کردن اصول اخلاقی بپردازد در این فضا موفق خواهد بود.

 

منبع: زهرا غفاری / جام‎جم آنلاین