چنان چه درکی ابتدایی از ویژگی‌های مورد نظر برای بسته‌بندی دارید، در مرحله بعد می‌توانید انتخاب گسترده‌ای از پلیمرهایی داشته باشید که ترکیبی عالی از کارایی و هزینه را برای نیازمندی‌های شما ارائه می‌دهند.

 

کلمه “پلیمر” از واژه یونانی Poly، یعنی «بسیاری» و mer به معنای «قطعات» گرفته شده است. پلیمرها موادی طبیعی هستند. سلولز پلیمر جزء اصلی دیواره‌های سلولی است و حدود بیش از پنجاه درصد چوب و بیش از هشتاد و پنج درصد از الیاف پنبه‌ای را تشکیل می‌دهد.

سلولز چوب بازسازی شده یکی از اولین فیلم های بسته‌بندی پلیمری است که به دلیل علاقه‌ای که به منابع طبیعی و تجدید‌پذیر آن وجود دارد هنوز هم مورد استفاده می‌باشد. پلیمرهای مصنوعی در فیلم‌های پلیمر (polymer films)، نقشی اصلی دارند و در فرآیندی به نام پلیمریزاسیون، توسط اتصال مولکول‌هایی ساده تولید می‌شوند.

ماهیت مونومرهای ساده (عبارت یونانی برای «قطعات کوچک») و تعداد و نحوه اتصال آنها منجر به تولید خواصی می‌شود که منحصر به هر یک از انواع پلیمرهای مختلف و انواع آن هستند.

یک پلیمر ساخته شده از یک مونومر تکی، همو پلیمر(homopolymer) نامیده می‌شود، یک کوپلیمر (copolymer) از مخلوط دو یا چند مونومر مختلف ساخته شده است که مونومرهای همکار یا کومونومر (Comonomers) نامیده می‌شوند. این کومونومرها می‌توانند به روش های مختلف به یکدیگر متصل شوند: آنها می‌توانند در امتداد زنجیره اصلی یا ستون فقرات مولکول‌های پلیمری به روش‌های مرتب یا تصادفی یا به عنوان شاخه‌های یک پلیمر از یک ستون فقرات دیگر به یکدیگر متصل شوند. یک زیرمجموعه تخصصی از کوپلیمرها که در بسته‌بندی بسیار مفید است، یک آینومر (ionomer) نامیده می‌شود.

این کوپلیمر به طور عمده از یک مونومر غیر منحصر به فرد (مونومر معمولی مورد استفاده برای پلیمرهای فیلم) و یک مونومر کوچک (به طور کلی بیش از پانزده درصد) و یک مونومر یونی، معمولا اسید، ساخته شده است. بعد از پلیمریزاسیون، عملکرد اسید با یون‌های فلزی که اغلب سدیم یا روی است، خنثی می‌شود و امکان ایجاد پیوند یونی بین شاخه‌های یک زنجیره مولکولی تکی یا بین زنجیره‌های مجاور ایجاد می‌شود، این پیوند به شدت به ویژگی‌های سختی و سیل آینومرها کمک می‌کند.

انتخاب شرایط پلیمریزاسیون خاص (دما و فشار)، تعداد مراحل واکنش، راکتورهای دسته‌ای یا پیوسته و نوع (کاتالیزورها) جهت هدایت واکنش پلیمریزاسیون به سمت مولکول‌های علاقمندتر، استفاده می‌شود. با توجه انتخاب‌های مختلفی از مونومر و پیشرفت‌های مداوم در تکنولوژی پلیمریزاسیون، پلیمرهای مختلفی بوجود می‌آیند و بیش از اینها نیز در حال توسعه هستند.

مهم است بدانیم که با توجه به تغییرات طبیعی موجود در مواد و فرایندها، پودر رزین پلیمری، حاوی توزیع مولکول‌های وزن مولکولی و تنظیمات زنجیره‌ای است. شیمیدان‌های پلیمر و مهندسین فیلم این تفاوت‌ها را بررسی و آزمایش می‌کنند، زیرا آنها معتقد به تفاوت کارایی فیلم و پلیمر هستند.

هنگامی که تغییرات قابل توجهی در توزیع مولکولی، باعث می‌شود که یک نوع پلیمر به طور مداوم بازتولید شود، ممکن است یک طبقه جدید یا حتی زیرمجموعه پلیمری ایجاد شود.