‌رونق استارتاپ‌ها با کمک نخبگان

هم اکنون در کشور تعارض بخش سنتی با استارتاپ‌ها هرازگاهی به گوش می‌رسد. مانند اینکه به دفتر یک استارتاپ حمله می‌شود یا یک بخش دولتی نامه می‌زند که با استارتاپ‌ها همکاری نشود.

این مقاومت بخش سنتی بی‌فایده است. به همه‌شان می‌گویم که بدانند که در مقابل استارتاپ‌ها می‌بازند. اصلا دست من و شما نیست. این اتفاقی است که در دنیا دارد می‌افتد.

به گزارش چاپ ونشر به نقل از اقتصاد آنلاین، شما تا دیروز ببینید مدیریت تاکسیرانی در دست چه کسانی بود و حالا مدیریت این بخش در دست چه شرکت‌ها و چه افرادی است. همین محیط دارد به‌صورت مرتب اصلاح می‌شود. کسانی که بالای سر این مدیریت‌ها قرار می‌گیرند همین بچه‌های المپیادی و نفر اول کنکور هستند. این محیط کسب و کار جدید است که باعث بازگشت بچه‌ها می‌شود؛ محیطی که اقتصاد شما پایه‌اش آدم و مغز باشد. در این صورت است که می‌شود بچه‌های خودمان را بازگردانیم. این بچه‌ها که به‌خاطر دادن پول برنمی‌گردند. ارزش این بچه‌ها را باید بدانیم. کسانی که بر می‌گردند ۲ تا ۳ میلیارد تومان برای هر کدام‌شان آمریکایی‌ها هزینه کرده‌اند. اکثرشان با بورس آن طرف رفته‌اند. ۳۵ تا ۳۶ درصد دانشجوهای ما بر عکس عربستان بورسیه کامل هستند. بسیاری از بچه‌هایی که باز می‌گردند مثلا در گوگل، آی‌بی‌ام، مایکروسافت و اوبر کار کرده‌اند؛یعنی دانش مهمی را به کشور می‌آورند. این پایه اقتصاد آینده است.

برای بازگشت نخبگان همان چیزی است که بارها درباره‌اش حرف‌زده‌اید؟ یعنی داشتن یک زیست‌بوم و اکوسیستم درست استارتاپی؟

من مطالعه‌ای را به بهترین بچه‌هایی که در سیلیکون ولی داریم سفارش داده بودم. سؤال اصلی من این بود که چرا سیلیکون ولی در کالیفرنیاست. چرا مثلا در نیویورک یا دوبی نیست؛ جواب یک کلمه بود: زیست‌بوم یا همان اکوسیستم. اصلا پول این وسط مطرح نیست. اکوسیستم و زیست‌بوم ما باید طوری باشد که بچه نخبه ما بتواند در آن رشد کند. هر کسی که ایده‌ای دارد بتواند آن را پیاده‌سازی کند. وقتی ما درباره شهر خلاق حرف می‌زنیم درباره جایی حرف می‌زنیم که هر کسی ایده دارد بتواند پیاده‌اش کند. ما تا این زیست‌بوم را درست نکنیم مسئله خواهیم داشت. این زیست‌بوم اکنون مشکلات جدی فرهنگی، مالی و زیرساخت‌های اقتصادی دارد. ما باید 50-40درصد سرمایه‌گذاری‌مان از وام به سرمایه‌گذاری خطرپذیر برود. جهت‌گیری دانشگاه‌ها باید تغییر کند. خیلی مسائل وجود دارد اما به سرعت شرایط در حال تغییر است. کافی است شرایط امسال را مثلا با پارسال مقایسه کنید.  این نسل جدید کارآفرینی که به کشور وارد شده به‌زودی تبدیل به بزرگ‌ترین شرکت‌های کشور می‌شوند. شرکت‌های پتروشیمی، خودروسازی و حتی فولاد قطعا از آنها تا چند سال دیگر عقب خواهند افتاد. این نسل پایه‌اش آدم‌ها و دانش است. این نسل جدید را باید جامعه پذیرا باشد چون آنها باعث تغییر در کشور و جذب نخبه‌ها می‌شوند.

فکر نکنند ماجرا مربوط به یک شرکت یا دو شرکت است. بارها به دوستانی که مخالفت می‌کنند گفته‌ام فکر نکنند فلان استارتاپ را بزنند کار تمام است. پشت آن 10 استارتاپ دیگر می‌آیند می‌شوند هزار تا. نمی‌توانند از پس استارتاپ‌ها بر بیایند. راهش این است که بخش سنتی بیاید در استارتاپ‌ها سرمایه‌گذاری کند. اینطور باید سرمایه‌گذاری خطرپذیر را توسعه دهیم. کسانی که در کسب و کار سنتی هستند باید بیایند سرمایه‌گذاری خطرپذیر در این حوزه کنند. وقتی استارتاپی هفته‌ای ۱۰درصد رشد کند چه حوزه سرمایه‌گذاری بهتر از این می‌خواهید؟ از سکه و دلار دیگر پول در نمی‌آید. بخش سنتی اگر به این مسیر نیاید قطعا شکست می‌خورد. ممکن است ماجرا را با یک کارهایی چند ماهی عقب بیندازد اما در نهایت شکست می‌خورد. گاندی جمله‌ای دارد که می‌گوید: اول به شما می‌خندند، بعد به شما بی‌اعتنایی می‌کنند، بعد کتک‌تان می‌زنند و بعد شما پیروز می‌شوید. هر وقت می‌بینم که استارتاپی به مرحله کتک خوردن و حمله رسیده می‌فهمم که این استارتاپ برنده می‌شود.

دولت چه کارهایی می‌تواند برای تسهیل در این فضا انجام دهد؟  چون بسیاری از استارتاپ‌ها اکنون مشکلات این چنینی دارند و می‌گویند قوانین قدیمی پاسخگوی نیازهایشان نیست.

ما سعی کردیم با توسعه قانون حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان این مشکلات را حل کنیم. ما اکنون حدود ۱۳۰ خدمت را به این شرکت‌ها می‌دهیم. همه خدمات تسهیل‌کننده کسب و کار است. به بعضی از شرکت‌ها معافیت مالیات و گمرکی هم می‌دهیم اما تأکیدمان تسهیل کسب و کار است. در حوزه بیمه و مالیات ما بحث‌مان این است که این سازمان‌ها بدانند که با یکی طرف هستند. باید با ما تفاهم کنند. نمی‌شود همینطوری وارد شرکت شوند و با همان شیوه‌ای که با شرکت غیردانش بنیان برخورد می‌کنند با آنها هم رفتار شود. 

مهم‌ترین نکته این است که ما هزینه کرکره پایین کشیدن را در کشور بالا ببریم. نمی‌شود هر کسی از راه برسد و با افتخار یک کسب و کار را تعطیل کند. بعضی‌ها حتی با افتخار می‌گویند مثلا جلوی فلان قدر کسب و کار را گرفته‌اند و حتی به خاطرش اضافه حقوق می‌گیرند. ما فکر می‌کنیم هزینه پایین کشیدن کرکره کسب و کارهای دانش‌بنیان خیلی سنگین شده است.

یعنی بدون مشخص شدن تخلف هر کسی نمی‌تواند استارتاپ‌ها و شرکت‌های اینترنتی را فیلتر کند؟

در حوزه شرکت‌های استارتاپ تصویب شده است که اگر ارگانی در داخل دولت بخواهد یک کسب و کار اینترنتی را قطع کند باید قبلش در کمیته‌ای در معاونت حقوق ریاست‌جمهوری مطرح کند. دیگر مثلا یک مدیرکل نمی‌تواند نامه‌ای بزند که جلوی فلان کسب و کار اینترنتی گرفته شود. باید دلایل در این کمیته مطرح شود و بعد درباره‌اش تصمیم‌گیری صورت بگیرد. تعارضات وجود دارد اما باید کاری کنیم که هزینه تعطیلی کسب و کارها بالا باشد. پایین کشیدن کرکره کسب و کارها خیانت به کشور است. تمرکز اصلی ما در یک‌سال آینده در حوزه استارتاپ‌های خدماتی بخش بهداشت، غذای تازه و سالم، کشاورزی، محیط‌زیست و پسماند است. اگر سرویس پزشکی هم در هر نقطه کشور باشید در یک سطح باید بتوانید دریافت کنید. پشت این بازار کلی پیشرفت تکنولوژی و شرکت‌های مرتبط است.

قرار است به‌زودی معاونت علمی جشنواره ایران ساخت را برگزار کند. از آنجایی که سال۹۷ هم سال حمایت از کالای ایرانی نام گرفته به‌نظرتان چطور می‌شود کاری کرد که مردم با کالای تولید داخل آشتی کنند؟

این مسئله به‌نظرم عملا یک کار فرهنگی است. این واقعیتی است که مردم ما با کالای داخلی نمی‌توانند ارتباط برقرار کنند که این بخشی از ضررهای پول نفت است. ناکارآمدی در بخشی از صنعت ما مثل بخش خودروسازی که دلیلش همان نفت بوده باعث تو سری خوردن کالای داخلی شده است. اما نباید این مسئله به بقیه کالاها تعمیم پیدا کند. چرا درباره فرش و صنایع‌دستی این بحث‌ها نیست و کسی در این رابطه مشکل ندارد؟ وقتی صنعت را از سیستم دولتی و رانتی خارج کنیم پیروز می‌شویم. بحث ما حرف‌های شعاری نیست. مشکل ما فرهنگ است. کالای ما نباید احتیاج به صدقه داشته باشد. کسی نباید از روی صدقه کالای ایرانی بخرد. باید آن قدر باکیفیت و خوب باشد که کالای ایرانی از سوی مردم انتخاب شود./سورنا ستاری

 

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)