با 19 رأی اعضای شورای شهر، سیدمحمد علی افشانی، شهردار تهران شد.

محمدعلی افشانی در حالی با رأی اکثریت آراء بر روی صندلی بهشت تکیه می زند که پیش از این  در دولت یازدهم استاندار فارس بوده و هم‌اکنون معاون عمرانی وزیر کشور و رئیس سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور در دولت دوازدهم است.

وی همچنین معاون سابق وزیر آموزش و پرورش و رئیس سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور بوده‌است و در سابقه افشانی معاونت استانداری استان‌های کهگیلویه و بویراحمد، خوزستان و سمنان نیز به چشم می‌خورد.

افشانی برنامه های خود را در قالب 14فصل با شعار «شهر زیست پذیر، شهروند مشارکت پذیر» به شورای شهر ارائه کرد و امروز توانست با کسب 19 رأی از رقیب خود یعنی سمیع الله حسینی مکارم دیگر گزینه تصدی شهرداری تهران، پیشی بگیرد.

آغاز فعالیت رسمی شهردار جدید تهران پس از ابلاغ حکم وزیر کشور خواهد بود.

 

اعضای شورای شهر تهران از میان چهار کاندیدای باقیمانده برای تصدی پست شهرداری تهران، افشانی و حسینی مکارم را به عنوان کاندیدای نهایی انتخاب کردند.

صبح امروز با 21 رأی، اعضای شورای شهر تهران آقایان محمدعلی افشانی و سمیع الله حسینی مکارم  را به عنوان دو گزینه شهرداری تهران انتخاب کردند تا در نهایت روز یکشنبه هفته آینده 23 اردیبهشت ماه از میان این دو تن شهردار آینده پایتخت انتخاب شود.

بر اساس برنامه ریزی‌های انجام شده این دو کاندیدا می‌بایست برنامه‌های خود را و همچنین تیم عملیاتی خود را در کمیسیون‌های تخصصی شورای شهر تهران تشریح و معرفی کنند و پس از آن سرانجام در جلسه علنی روز یکشنبه هفته آتی یکی از این دو گزینه به عنوان شهردار انتخاب و برای صدور حکم به وزیر کشور معرفی خواهد شد.

پیش از این آقایان انصاری لاری، محمود حجتی و حجت الله میرزایی از کاندیداتوری پست شهرداری تهران انصراف داده بودند.

اعضای شورای شهر تهران پس از رأی گیری برای انتخاب هفت گزینه از ۲۰ گزینه انتخابی برای شهرداری تهران ، هفت نفر را به عنوان کاندیدای نهایی شهرداری تهران انتخاب کردند که بر این اساس ۱- سید محمد افشانی، ۲- محمد ابراهیم انصاری لاری، ۳-  محمود حجتی، ۴- سید محمودحسینی، ۵-  سمیع الله حسینی مکارم، ۶-  حجت‌الله میرازیی و ۷-  پیروز حناچی به عنوان ۷ گزینه نهایی کاندیدای شهرداری تهران برای ارائه برنامه‌هایشان به شورای شهر تهران انتخاب شدند.

اعضای شورای شهر تهران پس از رأی گیری برای انتخاب هفت گزینه از ۲۰ گزینه انتخابی برای شهرداری تهران ، هفت نفر را به عنوان کاندیدای نهایی شهرداری تهران انتخاب کردند که بر این اساس ۱- سید محمد افشانی، ۲- محمد ابراهیم انصاری لاری، ۳-  محمود حجتی، ۴- سید محمودحسینی، ۵-  سمیع الله حسینی مکارم، ۶-  حجت‌الله میرازیی و ۷-  پیروز حناچی به عنوان ۷ گزینه نهایی کاندیدای شهرداری تهران برای ارائه برنامه‌هایشان به شورای شهر تهران انتخاب شدند.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از عصر ایران در جلسه هم اندیشی شورای شهر تهران تاکید شد؛ این اسامی فارغ از اعلام آمادگی افراد پیشنهاد شده و مسئولیت آن با پیشنهاد دهندگان است.

فهرست پیشنهادی از قرار زیر است:

۱-افشانی، ۲-علی اوسط هاشمی، ۳- انصاری لاری، ۴- مرتضی بانک، ۵- بیطرف، ۶- پنجه فولادگران، ۷- تبادار، ۸- ترک نژاد، ۹- تقی زاده، ۱۰- تندگویان،  ۱۱- محمود حجتی، ۱۲- سید محمود حسینی، ۱۳- حقانی، ۱۴- حناچی، ۱۵- خواجه نصیر، ۱۶- مصطفی سلیمی، ۱۷- عارف، ۱۸- فرشید گلزاری، ۱۹- حسینی مکارم، ۲۰- مهرعلیزاده، ۲۱- مقیمی، ۲۲- مناف هاشمی ۲۳-حجت اله میرزایی، ۲۴-سید جعفر موسوی، ۲۵- رضا ویسه، ۲۶- مرعشی، ۲۷- واعظ مهدوی و ۲۸- محسن هاشمی

 

 

روز از نو، روزی از نو؛ ماجرایی که از نخستین روزهای خرداد ۹۶ و پس از تصاحب تمام کرسی‌های شورای شهر پایتخت به دست «لیست امید» آغاز شد و سرانجام نجفی ۶۶ساله را کلید‌دار بهشت کرد، یک‌بار دیگر و پس از موافقت با استعفای نجفی تکرار خواهد شد، اما این بار با دقت بیشتر و احتمالا حواشی گسترده‌تر. منتقدان شورای امید معتقدند برخلاف ظاهر ماجرا، شورای کنونی پایتخت یکدست نیست و ٦ جریان مختلف در آن قدرت‌نمایی می‌کنند، اما در سمت دیگر، نهایت تلاش پارلمان شهری نشان دادن یک هماهنگی کم‌نظیر است. آنها پیش از هر جلسه مهم؛ مانند دو جلسه‌ سال ۹۷ که به استعفای نجفی اختصاص داشت، نشست هم‌اندیشی برگزار می‌کنند و پس از این جلسه مشورتی، به صحن علنی وارد می‌شوند، ولی با همین هماهنگی می‌توان نشانه‌هایی از اختلاف‌نظرهای جدی را در پارلمان شهری پایتخت مشاهده کرد. شورانشینان این اختلاف‌نظر را نشان پویایی خود می‌دانند، اما اصولگرایان آن را شاخصی برای تایید ادعا خود یعنی «جنگ داخلی قدرت بین اصلاح‌طلبان» قلمداد می‌کنند. حالا که بار دیگر این فهرست ۲۱نفره باید قبای شهرداری تهران را برای قامت فرد تازه‌ای بدوزند، بازار گمانه‌زنی داغ است و افراد و جریانات مختلف سعی بر نشاندن گزینه خود بر صندلی اتاق شهردار در طبقه هفتم ساختمان بهشت دارند. چه کسی به «بهشت» خواهد رفت؟

۱- محسن ‌هاشمی‌بهرمانی

کسب بیش از یک‌میلیون و ۷۰۰‌هزار رأی از مردم تهران در انتخابات اردیبهشت ۹۶، سابقه اجرایی ۱۳ساله در مدیریت شرکت متروی تهران، فرزند آیت‌الله‌هاشمی رفسنجانی و از همه مهمتر، علاقه شخصی‌ هاشمی به مدیریت تهران، این مرد ۵۷ساله را در جایگاه یکی از جدی‌ترین گزینه‌های جایگزینی نجفی قرار می‌دهد، اما فاصله رئیس کنونی شورا با کرسی شهرداری چندان هم نزدیک نیست.‌ هاشمی دو سد بزرگ برای رسیدن به این کرسی دارد؛ یکی میثاق‌نامه شورایعالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان است که براساس اعلام این شورا تمام کاندیداهای لیست امید آن را امضا کردند و یکی از بندهای آن اجبار این اعضا به ترک‌نکردن شورا برای رسیدن به دیگر مناصب است و مورد دیگر هم در اقلیت‌بودن اعضای کارگزاران سازندگی در شورا نسبت به دیگر احزاب اصلاح‌طلب است. با این همه ‌هاشمی تنها عضو کنونی شوراست که تاکنون با رهبری دیدار داشته و در صورت حمایت بزرگان اصلاح‌طلب احتمال شهردارشدنش زیاد است.

۲- محمدرضا عارف

سال ۹۲ سودای ریاست‌جمهوری در سر داشت و ‌سال ۹۴ هم خود را در یک‌قدمی ریاست قوه مقننه می‌دید، اما او اکنون یک نماینده در مجلس شورای اسلامی است که یک فراکسیون نه‌چندان قدرتمند را هم مدیریت می‌کند. عارف ۶۶ساله حالا بدش نمی‌آید که بر کرسی رئیس‌جمهوری‌ساز شهرداری تهران بنشیند و براساس برخی اخبار، دو روز پیش سرپرست جدید و تعدادی از اعضای شورا به دفتر او رفتند و از او خواستند شهرداری را بپذیرد و او هم نه نگفته است. تخصص‌گرایی این مهندس برق، سابقه‌اش به‌عنوان معاون اول رئیس‌جمهوری اصلاحات، منش سیاسی میانه‌رویش و همچنین تأثیرگذاری او بر اعضای کنونی شورا، بخشی از داشته‌های عارف برای رسیدن به این منصب مهم است، اما این پایان ماجرا نیست. خروج عارف از مجلس، تفاوتی چندان با خروج‌ هاشمی از شورا نخواهد نداشت و اگر بي‌اعتنایی به رأی مردم ناشایست است، عارف و‌ هاشمی شرایط مشابهی دارند. از طرف دیگر مطرح‌شدن عارف به‌عنوان نامزد شهرداری، قطعا موجی از مخالفت در فضای مجازی و حتی در بین اصلاح‌طلبان تندرو ایجاد خواهد کرد؛ نشاندن «آقای سکوت» بر صندلی پیشین «آقای استعفا» حتما سخت و پرحاشیه خواهد بود.

۳- اسحاق جهانگیری

هرچقدر مناظرات تلویزیونی انتخابات ریاست‌جمهوری دوازدهم چهره متفاوتی از شهردار ۱۳ ساله تهران یعنی محمدباقر قالیباف نشان دهد، اما سیاستمداری کارکشته با لهجه غلیظ کرمانی را محبوب اصلاح‌طلبان کرد. اسحاق جهانگیری اگرچه به دلیل ماجرای نوسانات ارز، این‌روزها در صدر اخبار نشسته و به گفته تحلیلگران سیاسی سکان مدیریت اقتصادی دولت را برعهده گرفته است، اما احتمال نشستن او بر صندلی شهرداری تهران چندان هم دور از انتظار نیست. جهانگیری ۶۱ساله، مدیریت را از پایین‌ترین مناصب دولتی شروع کرد و حالا معاون اول دولت اعتدال است که از او به‌عنوان گزینه اصلی اصلاح‌طلبان برای انتخابات آینده ریاست‌جمهوری هم یاد می‌شود. جهانگیری اگر کوچکترین چراغ سبزی نشان دهد، یکی از جدی‌ترین نامزدهای شهرداری پایتخت خواهد شد، اما او به راحتی در این زمینه تصمیم نخواهد گرفت. مدیریت شهری مقروض ممکن است چندان دستاوردی برای جهانگیری نداشته باشد، اما درصورتی که این شهر را به سامان برساند، می‌تواند زمینه را برای رسیدن به جایگاه شخص اول پاستور فراهم کند و نام ماندگار از خود برجای بگذارد. بعید است او در شرایط مساعد این روزهایش، تن به چنین قماری دهد.

۴- پیروز حناچی

متخصص، بی‌حاشیه و تا اندازه‌ای ناشناخته؛ معاون کنونی فنی و عمرانی شهرداری تهران، دانش‌آموخته معماری از دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیل دکترای تخصصی مرمت شهری است که پیش از ورود به شهرداری، معاونت وزارت راه و شهرسازی را برعهده داشت. پیروز حناچی یکی از جدی‌ترین گزینه‌های سرپرستی شهرداری پس از استعفای نجفی هم بود، اما به هردلیلی این اتفاق رخ نداد. او برای رسیدن به شهرداری تهران راه دشواری پیش‌رو دارد، چراکه آن‌قدر هم حمایت‌ جریانات سیاسی اصلاح‌طلب را پشت سر خود ندارد، اما شورای امید به راحتی هم نمی‌تواند تخصص و توانایی او را نادیده بگیرد.

۵- محمدعلی افشانی

روزی که وزیر کشور دولت اعتدال او را به‌عنوان استاندار فارس منصوب کرد، نمایندگان استان هر چه در توان داشتند برای مخالفت پیش گرفتند و کار به استعفای دسته‌جمعی آنها رسید اما این اعتراضات کارگر نشد و محمدعلی افشانی تا پایان دولت یازدهم شخص اول مدیریت استان فارس باقی ماند و کارنامه‌ روشنی هم به جای گذاشت. در فاصله دولت‌های یازدهم و دوازدهم نام «افشانی» به فهرست نامزدهای شهرداری پایتخت راه پیدا کرد و توانست با ۱۴ رأی در رتبه چهارم نامزدها هم قرار بگیرد ولی در آخرین مرحله استعفا کرد تا به وزارت کشور و منصب معاون در این وزارتخانه برسد. حالا بار دیگر نام این عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی مطرح است هر چند که از شانس چندانی برخوردار نیست. او سوابق اجرایی فراوانی دارد اما تهران را نمی‌شناسد و احتمالا انتقاد خبرنگاران شهری به ناآشنایی این فرد با مناطق تهران و نه محلات، هنوز در ذهن شورایی‌ها زنده است.

۶- الهه کولایی

حضور ٦ زن در شورای پنجم پایتخت رکوردی بی‌سابقه در تاریخ شوراست که مردم همچنان منتظر اثر واقعی این رأی خود هستند و همین موضوع شاید بار دیگر نام چند زن را در بین کاندیداهای شهرداری قرار دهد هر چند که شاید جنبه نمایشی مطرح‌شدن این اسامی بیشتر باشد. معصومه ابتکار که در شهریور پارسال در رتبه یک آرای اعضای شورا قرار گرفت، بلافاصله اعلام کرد که حاضر به قرارگرفتن در بین نامزدهای این منصب نیست و تغییر نظر او در شرایطی که حالا معاونت زنان ریاست‌جمهوری را برعهده دارد، منطقی به نظر نمی‌آید. با این شرایط و با توجه به ضرورت وجود نام یک زن در بین کاندیداها، ممکن است بار دیگر نام استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران و نماینده پیشین مردم تهران در مجلس مطرح شود. الهه کولایی البته شانس چندانی نخواهد داشت هر چند که پارسال با حمایت همین شورا تا آخرین مرحله هم پیش رفت. او و بعضی حامیان حضور زنان در مناصب مدیریتی انتظار معرفی کولایی را به‌عنوان یکی از معاونان شهردار داشتند اما این موضوع هیچگاه رخ نداد تا حالا نام کولایی با سابقه معاونت شهردار، به ‌عنوان گزینه‌ای جدی مطرح شود.

نام‌های دیگر با شانس خبرسازی

محمدعلی جوادی برای شهروندان پایتخت ایران چهره‌ای ناشناخته است اما اصفهانی‌ها او را به خوبی می‌شناسند. او سابقه ٦‌ سال مدیریت شهری «نصف جهان» را در کارنامه دارد. جوادی این روزها معاونت توسعه مدیریت و منابع انسانی وزارت جهاد کشاورزی را برعهده دارد و برخی منابع می‌گویند که شانس شهردارشدن او کم نیست. نام‌های دیگری در روزهای گذشته مطرح شده و اسامی تازه هم اضافه خواهد شد و ممکن است قرعه به نام «عبدالله جاسبی»، «حبیب‌الله بیطرف»، «محسن مهرعلی‌زاده»، «صادق خرازی»، «محمد ستاری»، «حسین مرعشی» و... هم زده شود. اگر چه شورایی‌ها سه ماه برای این کار خود فرصت دارند اما تمام خبرها از تلاش‌ آنها برای انتخاب سریع شهردار حکایت دارد. فهرست ۲۱نفره امید این‌ روزها به خوبی می‌دانند که تا همین جا رضایت برخی از طرفداران خود را از دست داده‌اند ولی از تأثیر انتخاب آینده خود بر بازگشت امید مردم به اصلاح‌طلبان هم آگاه هستند و همین موضوع هیجان این انتخاب را بالا خواهد برد.

 

رئیس شورای شهر تهران از وصول نامه شهردار تهران مبنی بر عدم امکان ادامه خدمت خبر داد.

 محسن هاشمی با بیان اینکه پس از رأی دیروز شورای شهر تهران و مخالفت با استعفای دکتر نجفی ایشان طی نامه‌ای ضمن تشکر از اعتماد و حمایت شورا اظهار کردند که با نظر پزشک معالج خود جهت انجام عمل جراحی و آغاز درمان امکان ادامه حضور در مسئولیت را ندارند.

وی با بیان اینکه رأی روز گذشته شورا به معنای تقدیر از زحمات نجفی در دوره مسئولیت وی بوده گفت: همانگونه که ایشان نیز در سخنان خود گفتند به علت مشکلات جسمی قادر به ادامه حضور در شهرداری نیست.

هاشمی با بیان اینکه در صورت موافقت با استعفای نجفی سرپرست تعیین می‌شود، گفت: استعفای مجدد نجفی بررسی خواهد شد.

پنجاه و دومین جلسه شورای شهر تهران صبح امروز با موضوع بررسی استعفای شهردار برگزار شد. محمدعلی نجفی در این جلسه پس از سخنان محسن هاشمی در پشت تریبون شورای شهر قرار گرفت و گفت: خانم امانی در ابتدای جلسه عنوان کردند که چه لشکرکشی شده اما این لشکرکشی برای زمانی است که شهردار را بخواهید عزل کنید اما حالا موضوع استفعا مطرح است.

وی با بیان اینکه در وهله اول از حمایت‌ها و الطاف شورای شهر چه در روزهای اخیر و چه در هفت ماه فعالیتم و همچنین از حمایت‌های شهروندان و نمایندگان مجلس تشکر می‌کنم، گفت: تیمی در این مدیریت شهری بود که با چالش‌های زیادی دست و پنجه نرم کرد و توانست کارنامه موفقی داشته باشد.

نجفی همچنین با اشاره به اینکه آقای هاشمی به درستی در خصوص بخشنامه صحبت کرده‌اند، گفت: علاوه بر بخشنامه‌ای که در ابتدای سال جدید در خصوص حمایت از کالای ایرانی در شهرداری دادیم باید عنوان کنم که شهرداری بخشنامه 32 ماده‌ای در رابطه با استفاده از کالای ایرانی و حمایت از تولید داخلی داشته است.

شهردار تهران با بیان اینکه در ایام نوروز مقاوم سازی و اصلاح پل کریمخان انجام شد ادامه داد: پیمانکار فرصت دو سه ماه را برای اصلاح این پل در نظر گرفته بود اما سه هفته ای تمام شد که جا دارد از کارمندان، کارکنان و پیمانکار تشکر کنیم.

وی در ادامه با بیان اینکه بهترین تیم مدیریت شهری در این مدت انتخاب شد، تصریح کرد: شورا در این هفت ماه و نیم حمایت‌های خوبی از شهرداری داشته و تاکید می‌کنم که هر چه در تهران انجام شده کار مشترک شورا و شهرداری بوده است.

نجفی با این ادعا که کارنامه این مدت ما قابل دفاع است و قابل مقایسه با هیچ دوره‌ای نیست، گفت: نگاه کنید به مدیریت بودجه در سال 96 که با وجود انحرافات و ضعف‌های زیاد توانستیم با مدیریت الویری و اعضای شورای شهر و سه نقطه بودجه را به بهترین نحو اجرایی کنیم؛ به گونه‌ای که در بخش نقدی 95 درصد بودجه محقق شد.

وی با بیان اینکه حاضریم با افرادی که مدعی مدیریت بد ما هستند بحث کنیم، اظهارکرد: دقت داشته باشید که در سال 95 شهرداری وقت 5000 میلیارد تومان از بانک وام گرفت تا کار خود را پیش ببرد اما این اتفاقات در دوره ما رخ نداد هر چند که از همان روزهای اول افراد و مراکزی در صدد تخریب شهرداری بودند.

شهردارتهران با بیان اینکه تیتر یک رسانه ملی سفره هفت سین 14 میلیون تومانی شورا بود در حالیکه این اتفاق رخ نداده بود و این در حالیست که به بدهی 52 هزار میلیارد تومانی پرداخته نشده است گفت: منشاء این بدهی‌ها نیز جای سوال است و در این میان مرا بیشتر مورد عنایت قرار می‌دادند و «از هر کرانه تیر جفا کردند روانه» که نهایتا یکی به هدف خورد.

شهردار تهران با اشاره به وجود مشکلات و سختی‌هایی که در روند مدیریت شهری وجود داشت گفت: در مقابل مشکلات و نابسامانی‌ها که بخشی از آنها اقتضای ذاتی کار شهرداری است، مقداری از آن باقیمانده تیم قبلی مدیریت شهری بود و بخش دیگری که تحمیلی و ساختگی برای مجموعه شهرداری تهران بود، توانستیم اقدامات موثری را انجام دهیم.

وی افزود: به حمدالله با تلاش همکارانم در مجموعه شهرداری تهران موفق بودیم و بسیاری از مشکلات را برطرف کردیم و حرکت سریع‌تری به صورت تدریجی در جهت تحقق وعده‌ها داشتیم به شکلی که زیرساخت‌های لازم برای فعالیت‌های بعدی ایجاد شد و در حقیقت ریل گذاری مناسبی برای اقدامات موثر آینده صورت گرفت و سکوهای پرتاب رادر بسیاری از حوزه‌ها ایجاد کردیم.

نجفی ادامه داد: با اقدامات انجام شده توانستیم در مسیر تحقق وعده‌ها حرکت کنیم و تهران را به شهری زیست پذیرتر تبدیل کنیم؛ البته برخی از اقدامات ما در حال حاضر توسط شهروندان قابل مشاهده و لمس است ولی بخشی از فعالیت‌ها نیز باید در آینده نتیجه آن مشاهده شود، همانند دانه‌ای که کاشته‌ایم و هنوز ساقه و برگ آن از خاک سر بیرون نیاورده است.

نجفی با تاکید بر اینکه از قبل من و همکارانم سختی راه را پیش بینی می‌کردیم افزود: در حال حاضر نیز من و تمامی همکارانم بر لزوم ادامه این راه تردیدی نداریم و من و یا هر کس دیگری که باشد اراده بر تداوم این راه را داریم، در حقیقت چه من باشم و چه نباشم اراده ادامه راه وجود دارد.

شهردار تهران در بخش دیگری از صحبت‌های خود به تشریح دلایل استعفای خود پرداخت و افزود: مسئله‌ای که موجب طرح این استعفا شد خارج از اداره من و مبتنی بر تقدیر الهی بود به شکلی که یک ماه قبل بر اساس اعلام پزشکان من مبتلا به بیماری شدم که هم مرحله درمان آن سخت است و هم پس از آن دوره‌ای طویل و طولانی را به همراه دارد. لذا استعفای خود را به شورای شهر تهران ارائه کردم.

وی افزود: البته افرادی که از روز اول پیش بینی پیغمبرگونه‌ای برای استیضاح و رفتن من داشتند، خیلی از این رفتن ابراز خوشحالی نکنند. چرا که در آن زمان این افراد عنوان می‌کردند که نجفی مریض است و نمی‌تواند در این مسئولیت بماند. در حالیکه در آن زمان مریض نبودم و اصلا بیماری قلب من مطرح نبود و بیماری که امروز به خاطر آن استعفا داده‌ام مسئله‌ای‌است که ظرف یک ماه گذشته عارض شده و من از آن مطلع شده‌ام.

شهردار تهران ادامه داد: بی تردید درمان من برای این بیماری بخش عمده‌ای از انرژی من را می‌گیرد و برای رتق و فتق امور شهرداری انرژی باقی نمی‌گذارد. لذا از اعضای شورا درخواست می‌کنم که اجازه دهند این بار را بر دوش برادر یا خواهر دیگری بگذارند.

وی ادامه داد: حفظ این مسئولیت با این بیماری خیانتی است بر امانتی که مردم به شورا سپرده‌اند و آنها نیز بخش اعظمی از آن را بر دوش من گذاشته‌اند. درخواست می‌کنم موضوع استعفای من را به مسائل سیاسی و محیطی و اطراف آن ارتباط ندهند. اصلی‌ترین علت این استعفا همین بیماری است که قابل جمع کردن نیست. البته عوامل مشدد همیشه وجود دارد. لذا پیشنهادها و توصیه‌هایی که در این مدت مبنی بر تعیین قائم مقام و یا اخذ مرخصی به من شده است برای من قابل قبول نیست.

نجفی تاکید کرد: خوشبختانه در بین افرادی که در قالب رویکرد شورا قابل پذیرش هستند افراد شایسته و توانمند بسیاری وجود دارند و حتی در میان معاونین فعلی نیز افرادی هستند که می‌توانند بهتر از من مدیریت شهری را بر عهده بگیرند. به هر ترتیب اگر این وضعیت ادامه پیدا کند موجب وارد شدن لطمه به شهر و مدیریت شهری می‌شود و برخی فعالیت‌ها دچار سستی و رخوت خواهد شد.

نجفی باقی ماندن خود در پست شهرداری تهران را متحمل وارد شدن لطمه‌هایی به شهر و خودش دانست و افزود: به من از دو جهت لطمه وارد می‌شود از یک سو به دلیل سیر درمان بیماری، قطعا به مدیریت شهری نمی‌توانم به درستی بپردازم و در نهایت کارنامه ضعیفی از من به جای می‌گذارد و از سوی دیگر سیر معالجه من هم با لطمه‌هایی مواجه می‌شود.

وی تاکید کرد: احترام خاصی به تمامی اعضای شورا دارم و دوست دارم توصیه و پیشنهاد آنها را بپذیرم ولی خواهش می‌کنم من را در جایی قرار ندهید که در معذوریت میان تصمیم اعضای شورا و واقعیت قرار بگیرم. از سال 1358 تا به امروز حدود 39 سال در پست‌های مدیریت کشور آنچه که در توان داشتم انجام دادم و تصور می‌کنم امروز این حق را دوستان به من می‌دهند که چند ماهی برای درمان بیماری خود اختصاص دهم. با توجه به اینکه از ابتدای اردیبهشت ماه برای درمان بستری می‌شوم انتظار دارم که تا آن موقع شورا تعیین تکلیف نهایی را انجام دهد.

شهردار تهران در انتهای صحبت‌های خود متن استعفای خود را قرائت کرد.

 

 

 

حاشیه‌ها دست از سر شهردار تهران برنمی دارد،‌ یا شاید این محمدعلی نجفی است که ول کن حاشیه‌ها نیست. هرچه هست حرف و حدیث درباره اش زیاد است، او آدم سر به گریبانی نیست و حاشیه هایش جانانه است. همیشه همین طور بوده؛ از دوره وزارت نجفی درآموزش و پرورش که مربوط به سال‌های 68 تا 76 است و زمان زیادی از آن می‌گذرد که بگذریم در دهه 90 هرچه از او یادمان می‌آید حاشیه است.

دیروز این وضع به اوج خودش رسید. داستان با انتشار خبر غیررسمی استعفایش آغاز شد و تا بعد از ناهار ادامه یافت. ازصبح تا ظهر هرچه در رسانه‌ها مطرح شد حاشیه بود،‌ حاشیه‌های یک مرد66 ساله که برای طیفی خاص آنچنان کاریزما دارد که وقتی حتی مثل دیروز سکوت مطلق می‌کند دیگران به جایش حرف می‌زنند و سپر بلا می‌شوند.

دیروز همه اعضای شورای شهر تهران خبر استعفای نجفی را تکذیب کردند.

مجید فراهانی گفت اصلا موضوع را نشنیده، حجت نظری بصراحت چنین اخباری را شایعه نامید، حسن رسولی هم گفت که استعفای شهردارصحت ندارد.

زهرا نژادبهرام اما ضمن رد استعفای نجفی جمله‌ای بر زبان راند که معنی دار بود. اوگفت تاکنون هیچ استعفای کاغذی از جانب شهردار ندیده است؛ جمله‌ای که فقط احتمال درستی استعفای نجفی را تقویت می‌کرد.

ناهید خداکرمی هم با رد سفت و سخت این خبر، استعفای شهردار را فرض گرفت و گفت به فرض هم اگر استعفایی در کار باشد شورا آن را نخواهد پذیرفت اما علی اعطا که سخنگوی شوراست خاص ترین واکنش را داشت و گفت که این خبر را نه تائید می‌کند و نه تکذیب؛ واکنشی که شنونده را معلق و بلاتکلیف می‌گذاشت و نشان می‌داد که او حتما از اصل موضوع باخبر است.

محسن هاشمی، رئیس شورای شهر پنجم پایتخت نیز که مرد سیاستمداری است در یک جمله خلاصه کرد که «فعلا در این‌باره حرف نمی‌زنم.»

 

در همه این لحظات البته فقط احمد مسجدجامعی بود که حقیقت را رک و راست گفت، او همان ابتدای صبح از استعفای نجفی خبر داد تا از این به بعد نیز افکارعمومی و رسانه‌ها به او به چشم یک منبع مطلع نگاه کنند.

اما چندساعتی که با موجی ازتکذیب همراه بود به رسانه‌ها سخت گذشت، گرچه شواهدی در دست بود که ثابت می‌کرد شنیده‌ها درست است، مثل لغو یکباره و غیرمنتظره نشست خبری مهدی حجت، معاون شهرسازی شهرداری تهران آن هم با وجود حاضرشدن خبرنگاران دعوت شده به سالن مراسم و البته حکم انتصابی که محمدعلی نجفی برای اکبر نعمتی امضا کرد و او را به سرپرستی سازمان خدمات اجتماعی شهرداری منصوب کرد؛ از آن انتصاب‌های لحظه آخری و مرسوم در ایران.

تائید استعفا و عارضه پزشکی

اما این بارهم ماه پشت ابر نماند. خبرش ساعت یک و شش دقیقه ظهر روی خروجی خبرگزاری مهر قرارگرفت؛ خبر بررسی استعفای شهردار تهران بعد ازتعطیلات نوروز. همه کسانی که قبل از ظهر در گفت‌وگو با خبرنگاران ماجرا را انکار کرده بودند بعد از ناهار کاری که محسن هاشمی ترتیب داده بود وارد فاز تائید شدند. مجید فراهانی گفت خبر استعفا واقعیت داشته و محمد علیخانی نیز توضیح داد که محمدعلی نجفی دچار یک عارضه جدید پزشکی شده است.

اما این عارضه جدید چیست؟ پاسخ این سوال را قبلا برخی شایعه‌ها داده اند ازجمله این که شهردار تهران به سرطان پروستات مبتلاشده است.

روابط عمومی شهرداری تهران همه دیروز را غرق در سکوت بود و برای همین هیچ خبرنگاری نتوانست تائید یا تکذیب این شایعه را ازآنها بگیرد ولی عبدالرحیم کرکه‌آبادی، مدیرکل دفتر شهردار تهران که ازجمله تکذیب‌کنندگان موکد خبراستعفا بود به ایسنا گفت، سرطان پروستات نجفی هم آخرین ورژن شایعات درباره اوست.

اما شایعه یا حقیقت قطعا پرونده بیماری‌های پیشین او نزد افکارعمومی همچنان باز است، مشکلاتی که همیشه بخشی از حاشیه‌های نجفی را ساخته است.

نجفی 24 مرداد 92 به‌عنوان وزیر پیشنهادی دولت روحانی به مجلس معرفی شد اما نتوانست از آنها رای اعتماد بگیرد. 142 رای مخالف علیه او در ازای 133رای موافق برای کسی که قرار بود برمسند وزارت آموزش وپرورش، مهم‌ترین و کلیدی‌ترین وزارتخانه کشور تکیه بزند برای دولت تازه روی کارآمده یازدهم مثل یک شوک بود.

شاید همین شد که حسن روحانی فقط سه روز بعد از این اتفاق، نجفی را به سمت ریاست سازمان میراث فرهنگی منصوب کرد تا با زبان‌ بی‌زبانی به مخالفان گزینه پیشنهادی‌اش بگوید که چقدر به او باور دارد.

باوجود این حمایت بی‌دریغ اما محمدعلی نجفی فقط شش ماه در این سمت دوام آورد. متن استعفای او روز 14بهمن92 منتشر شد که در آن بصراحت از بیماری‌اش به‌عنوان دلیل اصلی استعفایش سخن می‌گفت.

بیماری قلبی و دیسک کمر سال‌هاست که با نجفی همراه است و روی زندگی شخصی و کاری‌اش سایه انداخته. او حتی امسال نتوانست به‌واسطه دیسک کمرش به مراسم اربعین برود در حالی که اطرافیان او جلوتر به عراق سفرکرده بودند تا مقدمات حضورش را فراهم کنند.

شاید نجفی دیگر وقت بازنشستگی و استراحتش باشد آن هم در شرایطی که عملکرد سال‌های اخیرش از نیاز جدی او به کناره‌گیری از سمت‌های جدی حکایت دارد.

عده‌ای محمدعلی نجفی را خسته ترین مدیر می‌نامند و استدلالشان ماندگاری اندک او در پست‌هایی است که در آن به کار گمارده می‌شود مثل حضور هفت‌ماهه‌اش درشهرداری تهران، حضور شش ماهه درمیراث فرهنگی، ماندنش به مدت فقط شش ماه در ستاداقتصاد مقاومتی و سه ماه سرپرستی‌اش بر وزارت علوم.

مراحل قانونی یک استعفا

هرشهرداری که استعفا می‌دهد باید استعفای خود را به طور رسمی به شورای شهر تقدیم کند و اعضای شورا در جلسه‌ای رسمی این استعفا را بررسی کرده و آن را به رای بگذارند.

به گفته مهدی چمران، رئیس پیشین شورای شهر تهران، در جلسه بررسی استعفای شهردار موافقان و مخالفان صحبت می‌کنند و شهرداری مستعفی نیز دلیل می‌آورد و دلایل استعفایش را شرح می‌دهد. توضیحات او ممکن است برخی اعضا را قانع کند و برای برخی قانع‌کننده نباشد، به همین دلیل رای‌گیری می‌شود و اگر رای اکثریت به استعفای شهردار باشد، استعفایش پذیرفته می‌شود.

این استعفا وقتی وجهه قانونی پیدا می‌کند که در فرمانداری نیز بررسی شود. فرمانداری البته نظر مصلحتی درباره استعفای شهردار نمی‌دهد و باید و نباید تعیین نمی‌کند بلکه متن استعفا را از نظر شکلی و محتوایی بررسی می‌کند تا مغایرتی با قانون نداشته باشد.

بعد از استعفای شهردار بلافاصله سرپرست تعیین می‌شود که طبق قانون مدت ماندگاری سرپرست درشهرداری دو ماه است و پس از آن لازم است تا برای شهر، شهردار انتخاب شود. در شهر تهران پس از انقلاب اسلامی استعفایی شبیه آقای نجفی وجود نداشته، گرچه مواردی از استعفا بوده است.

مثلا در شورای شهر اول به علت درگیری میان شورا و شهرداری، آقای ملک‌مدنی شهردار وقت کنار گذاشته شده و آقای الویری به جایش منصوب شد که البته بعد از آمدن وی نیز شورای اول منحل و آقای مقیمی از سوی وزیر کشور به سرپرستی شهرداری تهران منصوب شد. زمانی که آقای احمدی‌نژاد، شهردار تهران بود و در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شد نیز او از سمت شهرداری استعفا داد. اما بعد از سال 82 شهر تهران دیگر هیچ‌وقت شاهد استعفای شهردار نبود تا دیروز.

از ابتدای انقلاب تا به حال شهرداران تهران همواره چهره‌های سیاسی و شناخته شده‌ای بودند درحالی که بهتراست این‌گونه نباشد، چون گرچه شهرداری بخصوص درتهران یک شغل سیاسی است اما یک شغل تخصصی هم هست وشخص شهردار باید مدیریت شهری بداند.

به عبارت دیگر شهرداری تهران از نظر اهمیت و جایگاه، دست‌کمی از وزارتخانه ندارد و لازم است اداره کننده آن یک متخصص باشد و این تخصص را در عمل و نه در حرف پیاده کند.

برای همین است که گفته می‌شود حتی اگر شهردار یک چهره سیاسی است وقتی پشت میز و صندلی‌اش قرار می‌گیرد، باید لباس سیاست را از تن در بیاورد، چون اگر غیر از این باشد، شهر روی آبادانی نمی‌بیند.

 

اعضای شورای شهر تهران در جلسه امروز خود به تغییر نام خیابان نفت  به نام «محمد مصدق» در آستانه 29 اسفند روز ملی  شدن صنعت نفت، رای  مثبت دادند.