محمود سمیعی

امروز۱۳ تیر، روز جشن تیرگان در گاهشمار ایرانی است. جشن تیرگان همچون نوروز، مهرگان و سده از جشنهای کهن پارسی است. در این روز در ایران باستان مردم به جشن و پایکوبی میپرداختند و مراسمی ویژه نیز در این روز اجرا میشد. از جمله مراسمی که در این روز ایرانیان انجام میدادند عبارت بود از :

1)                      مراسم آبپاشی

2)                      مراسم فال کوزه

3)                      مراسم دستبند و تیر و باد

این مراسم سه گانه تماما با شادی  و نشاط همراه بود. مثلا در مراسم آبپاشی مردم به هم آب میپاشیدند و آرزوی ریزش باران را در تابستان پیش رو راداشتند، در مراسم فال کوزه، روز قبل از جشن تیرگان دخترکی را برمیگزیدند. کوزهی سفالی سبز رنگ دهان گشادی را به او میدادند که به آن «دوله» میگفتند. دختر کوزه را پر از آب پاک میکرد و با دستمالی سبز رنگ ابریشمی بر دهانهی کوزه میانداخت و از تمامی افرادی که آرزویی دارند میخواست چیزی از جمله انگشتری، گوشواره،سکه، سنجاق سر یا هر چیز دیگری را در کوزه بگذارند و کوزه را زیر درختی سبز که یا سرو بود یا مورد ( به سکون سوم و چهارم) میگذارند و در پایان مراسم آبپاشی کوزه را میآوردند. این مراسم ویژهی دوشیزگان بود و بزرگان سالمند با خواندن اشعار زیبا و مناسب، دختر مسئول کوزه دست در کوزه میکرد و جسمی را بیرون میآورد و صاحب آن جسم متوجه میشد که شعری که خوانده شده برای او بوده است و او به آرزویش میرسد.

 در مراسم سوم که دستنبند تیر و باد بود نیز مراسمی خاص داشتند. یعنی در پایان مراسم بعدا از خوردن شیرینی دستبندی از 7ریسمان و 7 رنگ مختلف به دست می‌بستند و بعد از9 روز این بندها را باز کرده به پشت بام می‌رفتند و بندها را به باد می سپردند تا با وزیدن باد و بردن ریسمانها پیامشان را نیز باخود ببرد و همه این شعر را می‌خواندند .تیر برو، باد بیا، غم برو ، شادی بیا، محنت برو، روزی بیا، خوشه‌ی مرواری بیا

علت برپایی جشن تیرگان

سالها بود که میان ایران و توران جنگی برپا بود و در نبردی سخت بین افراسیاب و منوچهر شاه ایران، سپاه ایران شکست میخورد که این شکست در روز اول تیر اتفاق میافتد که آن روز را روز عزا نامیدند اما در ۱۳ تیر قرار شد یکی از کمانداران ایران از بالای قلهی دماوند تیری رها کند که از آن پس آنجا مرز ایران و توران باشد. در این میان آرش انتخابب شد و تیر و کمانی برداشت و بربلندای دماوند گام نهاد وسپندارمذ(ایزد بانوی زمین)آمد و  تیر وکمان به دست آرش داد وگفت : هر چه در توان داری  در این تیر بگذارو تیرت را به سوی خاور (خراسان )پرتاب کن تا جنگ خاته یابد و مرز ایران و توران مشخص شود وآرش به نیروی خداداد خویش تیر را رها کرد و پس از آن بیجان بر زمین افتاد. هرمز خدای بزرگ به فرشتهی باد فرمان داد تا تیر را نگهبان باشد و از آسیب دور نگهش دارد و تیر آرش پس از یک روز و نیم در کنار رود جیحون بر تنهی درخت گردویی بزرگ مینشیند و زان پس آنجا را مرز ایران و توران مینامند و جنگ خاتمه مییابد.

سیاوش کسرایی شاعر معاصر در شعری به نام «آرش کمانگیر» شرایط آن روزگار را به خوبی در شعرش توضیح میدهد. وشرایط آن زمان ایران را بیان می کند به امید اینکه با خواندن این مطالب بتوانیم جشن تیرگان را دوباره بر پا کنیم و آرش کمانگیر و آرشهای دیگر که جانشان را برای این مرز و بوم فدا کردند هرگز فراموش نکنیم. شعر سیاوش کسرایی را مرور کنید:

آرش کمانگیر

برف می بارد؛

برف می بارد به روی خار و خارا سنگ.

کوه ها خاموش،

دره ها دلتنگ؛

راه ها چشم انتظار کاروانی با صدای زنگ ...

بر نمی شد گر ز بام خانه ها دودی،

یا که سوسوی چراغی گر پیامی مان نمی آورد،

رد پاها گر نمی افتاد روی جاده ها لغزان،

ما چه می کردیم در کولاک دل آشفته ی دم سرد؟

آنک، آنک کلبه ای روشن،

روی تپه، رو به روی من ...

در گشودندم.

مهربانی ها نمودندم.

زود دانستم، که دور از داستان خشم برف و سوز،

در کنار شعله ی آتش،

قصه می گوید برای بچه های خود عمو نوروز:

«...گفته بودم زندگی زیباست.

گفته و نا گفته، ای بس نکته ها کاینجاست.

آسمان باز؛

آفتاب زر؛

باغ های گل؛

دشت های بی در و پیکر؛

سر برون آوردن گل از درون برف؛

تاب نرم رقص ماهی در بلور آب؛

بوی عطر خاک باران خورده در کهسار؛

خواب گندم زارها در چشمه ی مهتاب؛

آمدن، رفتن، دویدن؛

عشق ورزیدن؛

در غم انسان نشستن؛

پا به پای شادمانی های مردم پای کوبیدن؛

کار کردن، کار کردن؛

آرمیدن؛

چشم انداز بیابان های خشک و تشنه را دیدن؛

جرعه هایی از سبوی تازه آب پاک نوشیدن؛

گوسفندان را سحرگاهان به سوی کوه راندن؛

هم نفس با بلبلان کوهی آواره خواندن؛

در تله افتاده آهو بچگان را شیر دادن؛

نیم روزخستگی را در پناه دره ماندن؛ 

گاه گاهی،

زیر سقف این سفالین بام های مه گرفته،

قصه های در هم غم را ز نم نم های باران ها شنیدن؛

بی تکان گهواره ی رنگین کمان را

در کنار بام دیدن؛

یا، شب برفی،

پیش آتش ها نشستن،

دل به رویاهای دامن گیر و گرم شعله بستن...

آری، آری، زندگی زیباست.

زندگی آتش گهی دیرنده پابرجاست.

گر بیفروزیش، رقص شعله اش در هر کران پیداست.

ورنه، خاموش است و خاموشی گناه ماست.»

پیرمرد، آرام و با لبخند،

کنده ای در کوره ی افسرده جان افکند.

چشم هایش در سیاهی های کومه جست و جو می کرد؛

زیر لب آهسته با خود گفت و گو می کرد:

«زندگی را شعله باید برفروزنده؛

شعله ها را هیمه سوزنده.

 

جنگل هستی تو، ای انسان!

جنگل، ای روییده ی آزاد،

بی دریغ افکنده روی کوه ها دامان،

آشیان ها بر سر انگشتان تو جاوید،

چشمه ها در سایبان های تو جوشنده،

آفتاب و باد و باران بر سرت افشان،

جان تو خدمتگر آتش ...

سر بلند و سبز باش، ای جنگل انسان

«زندگانی شعله می خواهد»، صدا سر داد عمو نوروز،

شعله ها را هیمه باید روشنی افروز.

کودکانم، داستان ما ز آرش بود

او به جان خدمتگزار باغ آتش بود.

روزگاری بود؛

روزگار تلخ و تاری بود.

بخت ما چون روی بد خواهان ما تیره.

دشمنان بر جان ما چیره.

شهر سیلی خورده هذیان داشت؛

بر زبان بس داستان های پریشان داشت.

زندگی سرد و سیه چون سنگ؛

روز بد نامی،

 

روزگار ننگ.

غیرت اندر بندهای بندگی پیچان؛

عشق در بیماری دل مردگی بیجان.

فصل ها فصل زمستان شد،

صحنه ی گلگشت ها گم شد، نشستن در شبستان شد.

در شبستان های خاموشی،

می تراوید از گل اندیشه ها عطر فراموشی.

ترس بود و بال های مرگ؛

کس نمی جنبید، چون بر شاخه برگ از برگ.

سنگر آزادگان خاموش؛

خیمه گاه دشمنان پر جوش.

مرزهای ملک،

همچو سر حدات دامن گستر اندیشه، بی سامان.

برج های شهر،

همچو بارو های دل، بشکسته و ویران.

دشمنان بگذشته از سر حد و از بارو ...

هیچ سینه کینه ای در بر نمی اندوخت.

هیچ دل مهری نمی ورزید.

هیچ کس دستی به سوی کس نمی آورد.

هیچ کس در روی دیگر کس نمی خندید.

باغ های آرزو بی برگ؛

آسمان اشک ها پر بار.

گرم رو آزادگان در بند؛

روسپی نا مردمان در کار...

انجمن ها کرد دشمن،

رایزن ها گرد هم آورد دشمن؛

تا به تدبیری که در ناپاک دل دارند،

هم به دست ما شکست ما بر اندیشند.

نازک اندیشانشان، بی شرم، -

که مباداشان دگر روز بهی در چشم،-

یافتند آخر فسونی را که می جستند...

چشم ها با وحشتی در چشم خانه

هر طرف را جست و جو می کرد؛

وین خبر را هر دهانی زیر گوشی بازگو می کرد.

آخرین فرمان، آخرین تحقیر...

مرز را پرواز تیری می دهد سامان!

گر به نزدیکی فرود آید،

خانه هامان تنگ،

آرزومان کور...

تا کجا؟...تا چند؟...

آه!... کو بازوی پولادین و کو سر پنجه ی ایمان؟»

هر دهانی این خبر را بازگو می کرد؛

چشم ها، بی گفت و گویی، هرطرف را جستجو می کرد.»

پیرمرد، اندوهگین، دستی به دیگر دست می سایید.

از میان دره های دور، گرگی خسته می نالید.

برف روی برف می بارید.

باد بالش را به پشت شیشه می مالید.

«صبح می آمد پیرمرد آرام کرد آغاز، -

پیش روی لشکر دشمن سپاه دوست؛

دشت نه، دریایی از سرباز...

آسمان الماس اخترهای خود را داده بود از دست.

بی نفس می شد سیاهی در دهان صبح؛

باد پر می ریخت روی دشت باز دامن البرز.

لشکر ایرانیان در اضطرابی سخت درد آور،

دو دو و سه سه به پچ پچ گرد یکدیگر؛

کودکان بر بام،

دختران بنشسته بر روزن،

مادران غمگین کنار در.

کم کمک در اوج آمد پچ پچ خفته.

خلق، چون بحری برآشفته،

به خروش آمد؛

خروشان شد؛

به موج افتاد؛

برش بگرفت و مردی چون صدف

از سینه بیرون داد.

«منم آرش، -

چنین آغاز کرد آن مرد با دشمن؛ -

منم آرش، سپاهی مردی آزاده،

به تنها تیر ترکش آزمون تلختان را

اینک آماده.

مجوییدم نسب، -

فرزند رنج و کار؛

گریزان چون شهاب از شب،

چو صبح آماده ی دیدار.

مبارک باد آن جامه که اندر رزم پوشندش؛

گوارا باد آن باده که اندر فتح نوشندش.

شما را باده و جامه

گوارا و مبارک باد!

دلم را در میان دست می گیرم

و می افشارمش در چنگ، -

دل، این جام پر از کین پر از خون را؛

دل، این بی تاب خشم آهنگ ...

که تا نوشم به نام فتحتان در بزم؛

که تا کوبم به جام قلبتان در رزم؛

که جام کینه از سنگ است.

به بزم ما و رزم ما، سبو و سنگ را جنگ است.

در این پیکار

در این کار،

دل خلقی ست در مشتم؛

امید مردمی خاموش هم پشتم.

کمان کهکشان در دست،

کمانداری کمانگیرم.

شهاب تیزرو تیرم؛

ستیغ سربلند کوه مآوایم؛

به چشم آفتاب تاره رس جایم.

مرا تیر است آتش پر؛

مرا باد است فرمان بر.

 

ولیکن چاره را امروز زور و پهلوانی نیست.

رهایی با تن پولاد و نیروی جوانی نیست.

در این میدان،

بر این پیکان هستی سوز سامان ساز،

پری از جان بباید تا فرو ننشیند از پرواز.»

پس آن گه سر به سوی آسمان بر کرد،

به آهنگی دگر گفتار دیگر کرد:

“درود، ای واپسین صبح، ای سحر بدرود!

که با آرش ترا این آخرین دیدار خواهد بود.

به صبح راستین سوگند!

به پنهان آفتاب مهربار پاک بین سوگند!

که آرش جان خود در تیر خواهد کرد،

پس آن گه بی درنگی خواهدش افکند.

زمین می داند این را، آسمان ها نیز،

که تن بی عیب و جان پاک است.

نه نیرنگی به کار من، نه افسونی؛

نه ترسی در سرم، نه در دلم باک است.»

درنگ آورد و یک دم شد به لب خاموش.

نفس در سینه ها بی تاب می زد جوش.

«ز پیشم مرگ،

نقابی سهمگین بر چهره، می آید.

به هر گام هراس افکن،

مرا با دیده ی خون بار می پاید.

به بال کرکسان گرد سرم پرواز می گیرد،

به راهم می نشیند، راه می بندد؛

به رویم سرد می خندد؛

به کوه و دره می ریزد طنین زهر خندش را،

و بازش باز می گیرد.

دلم از مرگ بیزار است؛

که مرگ اهرمن خو آدمی خوار است.

ولی، آن دم که زاندوهان روان زندگی تار است؛

ولی، آن دم که نیکی و بدی را گاه پیکار است؛

فرو رفتن به کام مرگ شیرین است.

همان بایسته ی آزادگی این است.

هزاران چشم گویا و لب خاموش

مرا پیک امید خویش می داند.

هزاران دست لرزان و دل پر جوش

گهی می گیردم، گه پیش می راند

پیش می آیم.

دل و جان را به زیورهای انسانی می آرایم.

به نیرویی که دارد زندگی در چشم و در لبخند،

نقاب از چهره ی ترس آفرین مرگ خواهم کند.»

نیایش را، دو زانو بر زمین بنهاد.

به سوی قله ها دستان زهم بگشاد:

“بر آ، ای آفتاب، ای توشه ی امید!

بر آ، ای خوشه ی خورشید!

تو جوشان چشمه ای، من تشنه ای بی تاب.

برآ، سر ریز کن، تا جان شود سیراب.

چو پا در کام مرگی تند خو دارم،

چو در دل جنگ با اهریمنی پرخاش جودارم،

به موج روشنایی شست و شو خواهم؛

ز گلبرگ تو، ای زرینه گل، من رنگ و بو خواهم.

شما، ای قله های سرکش خاموش،

که پیشانی به تندهای سهم انگیز می سایید،

که بر ایوان شب دارید چشم انداز رویایی،

که سیمین پایه های روز زرین را به روی شانه می کوبید،

که ابر آتشین را در پناه خویش می گیرید؛

غرور و سربلندی هم شما را باد!

امیدم را برافرازید،

چو پرچم ها که از باد سحرگاهان به سر دارید.

غرورم را نگه دارید،

به سان آن پلنگانی که در کوه و کمر دارید.»

زمین خاموش بود و آسمان خاموش.

تو گویی این جهان را بود با گفتار آرش گوش.

به یال کوه ها لغزید کم کم پنجه ی خورشید.

هزاران نیزه ی زرین به چشم آسمان پاشید.

نظر افکند آرش سوی شهر، آرام.

کودکان بر بام؛

دختران بنشسته بر روزن؛

مادران غمگین کنار در؛

مردها در راه.

سرود بی کلامی، با غمی جان کاه،

ز چشمان بر همی شد با نسیم صبح دم هم راه.

کدامین نغمه می ریزد،

کدام آهنگ آیا می تواند ساخت،

طنین گام های استواری را که سوی نیستی مردانه می رفتند؟

طنین گام هایی را که آگاهانه می رفتند؟

دشمنانش، در سکوتی ریش خند آمیز،

راه وا کردند.

کودکان از بام ها او را صدا کردند.

مادران او را دعا کردند.

پیرمردان چشم گرداندند.

دختران، بفشرده گردن بند ها در مشت،

هم او قدرت عشق و وفا کردند.

آرش، اما همچنان خاموش،

از شکاف دامن البرز بالا رفت.

وز پی او،

پرده های اشک پی درپی فرود آمد.»

بست یک دم چشم هایش را عمو نوروز،

خنده بر لب، غرقه در رویا.

کودکان، با دیدگان خسته و پی جو،

در شگفت از پهلوانی ها.

شعله های کوره در پرواز،

باد در غوغا.

“شام گاهان،

راه جویانی که می جستند آرش را به روی قله ها، پی گیر،

باز گردیدند،

بی نشان از پیکر آرش،

با کمان و ترکشی بی تیر.

آری، آری، جان خود در تیر کرد آرش.

کار صدها صد هزاران تیغه ی شمشیر کرد آرش.

تیر آرش را سوارانی که می راندند بر جیحون،

به دیگر نیم روزی از پی آن روز،

نشسته بر تناور ساق گردویی فرو دیدند.

و آنجا را، از آن پس،

مرز ایران شهر و توران باز نامیدند.

آفتاب،

در گریز بی شتاب خویش،

سال ها بر بام دنیا پا کشان سر زد.

ماهتاب،

بی نصیب از شبروی هایش، همه خاموش،

در دل هر کوی و هر برزن،

سر به هر ایوان و هر در زد.

آفتاب و ماه را در گشت

سال ها بگذشت.

سال ها و باز،

در تمام پهنه ی البرز،

وین سراسر قله ی مغموم و خاموشی که می بینید،

وندرون دره های برف آلودی که می دانید،

رهگذر هایی که شب در راه می مانند

نام آرش را پیاپی در دل کهسار می خوانند،

و نیاز خویش می خواهند.

با دهان سنگ های کوه آرش می دهد پاسخ.

می کندشان از فراز و از نشیب جاده ها آگاه؛

می دهد امید

می نماید راه.»

در برون کلبه می بارد.

برف می بارد به روی خار و خارا سنگ.

کوه ها خاموش،

دره ها دلتنگ.

راه ها چشم انتظار کاروانی با صدای زنگ ...

کودکان دیری ست در خوابند،

در خواب است عمو نوروز.

می گذارم کنده ای هیزم در آتش دان.

شعله بالا می رود پر سوز ...


محمود سمیعی
نانوسلولز چیست؟ این ماده، ماده‎ای پلیمری طبیعی با خواص تخریب‌پذیری زیستی و قابل بازیافت است. برای تولید آن سلولز به ذراتی ریز (در ابعاد نانو، بسیار ریز) و تحت فشار بالا به نانوکریستال تبدیل می‌شوند. تولیدکنندگان، محصول به دست آمده را به‌صورت دلخواه روی هم می‌گذارند و بافت مورد نظر را شکل می‌دهند.
پژوهشگران اروپایی بافتی از جنس نانوسلولز را بدست آورده‎اند که ویژگی‌های مکانیکی فوق‌العاده‌ای دارد. به گزارش این  پژوهشگران، با این بافت می‌توان قایق‌هایی ساخت که با وزن نیم کیلوگرم می توانند پانصد کیلوگرم بار را حمل کنند که بسیار قابل توجه است.
از این بافت‎ها می‌توان فیلتر هم ساخت؛ فیلترهایی که یا در سیگار به کار می‌روند یا در دستگاه‌های آب‌شیرین‌کن برای حذف املاح موجود در آب دریا.
این نوع بافت چنین قابلیتی را دارند که در آینده در کنار الیاف کربن به یک ابرماده تبدیل شوند. در حال حاضر از بافت‌های بسیار سبک اما فوق مقاوم ساخته‌شده از الیاف کربن در صنایع خودروسازی و هواپیماسازی استفاده می‌شود.
بافت نانوسلولزی مقاومت کششی بیشتر از کِولار دارد، این بافت از کاغذ نازک‌تر است و می‌تواند در شرایط خاص رسانای جریان الکتریکی باشد. ماده کولار نوعی الیاف مصنوعی است که نسبت استحکام به وزن آن بسیار بالاست. این الیاف با وزن یکسان، پنج برابر فولاد مقاومت کششی دارند.
تولید الیاف نانوسلولزی
سلولز در طبیعت فراوان است. تولیدکنندگان برای رسیدن به ویژگی‌های الیاف نانوسلولزی مثلا به سراغ پوست درختان می‌روند؛ پوست  آن را می‌شکافند تا به الیاف بسیار ریز (در مقیاس نانو) برسند. برای این کار دستگاه‌های مختلف و مواد شیمیایی متفاوتی لازم است. این فرآیند نه‌تنها به انرژی نیاز دارد، بلکه به الیاف‌ها هم آسیب می‌رساند.
روش‎های دیگر تولید نانو سلولزی با کمک باکتری‌هاست. باکتری‌ها و مخمرهایی که از انگور سرکه می‌سازند یا حتی قارچ کامبوچا در این‌جا به کمک پژوهشگران می‌آیند. این باکتری‌ها برای تخمیر به مقدار بسیار زیادی افزودنی از جمله شکر، مایعات و همچنین منبع‌های عظیم نگهداری مایعات نیاز دارند.
پژوهشگران دانشگاه تگزاس آمریکا راه‌حلی یافته‌اند که با استفاده از آن بافت‌های پرکاربرد نانوسلولزی را ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر می‌توان تولید کرد. به نوشته پایگاه اینترنتی «دی‌ولت»، پژوهشگران برای این کار ساختار ژنتیکی جلبک‌ها را با استفاده از دی‌ان‌ای (DNA) باکتری‌های سرکه تغییر می‌دهند. جلبک‌های تغییریافته برای تولید الیاف نانوسلولز به کار گرفته می‌شوند.
این روش مزیت‌های فراوانی دارد؛ از جمله این‌که مواد مورد نیاز – آب و نور خورشید برای پرورش جلبک – به اندازه‎ی کافی وجود دارد. علاوه بر این، جلبک‌ها دی‌اکسیدکربن را هم جذب می‌کنند. این ماده یکی از ترکیبات اصلی است که ورود آن به جو تأثیر بسزایی در تشدید پدیده‎ی گرمایش زمین دارد.
سرپرست تیم مطالعاتی دانشگاه تگزاس که بر روی تولید الیاف به کمک جلبک‌ها کار می‌کند، می‌گوید با استفاده از این روش تولید مقرون‎به‎صرفه‌ی الیاف نانو سلولز در مقیاس انبوه امکان‌پذیر می‌شود و بدین ترتیب ماده‎ی خامی برای تولید دیرپای سوخت‌های زیستی و بسیاری محصولات دیگر به دست می‌آید.
به عنوان مثال می‌توان با استفاده از الیاف یادشده جلیقه‌های ضدگلوله بسیار سبک و در عین حال فوق‌العاده مقاوم تولید کرد. الیاف بسیار ریز سلولزی را می‌توان چنان فشرده در کنار هم چید که گلوله نتواند ساختار نهایی الیاف را بدرد. با توجه به ساختار فوق‌العاده فشرده‎ی این الیاف، می‌توان از آن برای عایق‌بندی ساختمان‌ها نیز استفاده کرد.
امکان تولید ایمپلنت؟
الیاف نانوسلولزی با توجه به بافت سوراخ ‎دار، جاذب بسیار خوب مایعاتند. بدین ترتیب می‌توان با این الیاف، تامپون، چسب زخم و گاز استریل با کیفیت جذب بسیار زیاد مایعات تولید کرد. با این حساب نیازی به تعویض زودهنگام پانسمان زخم نیست. این ویژگی در بخش سوانح سوختگی بیمارستان‌ها که در آنها تعویض پانسمان اندام سوخته با درد و سوزش بسیار شدید همراه است، کاربرد فراوانی خواهد داشت.
علاوه بر این، بافت الیاف نانوسلولزی شباهت فراوانی به بافت اندام بدن دارد. با توجه به این نکته پژوهشگران دانشگاه «یِنا» در آلمان آزمایش‌های حیوانی را آغاز کرده‌اند تا ببینند آیا می‌توان از این الیاف برای تولید درون‌کاشت‌ها (ایمپلنت) استفاده کرد.
از بافت‌های نانوسلولزی حتی می‌توان به جای کاغذ استفاده کرد؛ البته اگر حجم تولید به حد مصرف کنونی کاغذ برسد.
از بافت‌های نانوسلولزی  می‌توان شیشه یا پلاستیک را از صفحه‎ی نمایش تلویزیون یا کامپیوتر حذف کرد و نمایشگرهایی انعطاف‌پذیر به ضخامت پوست بدن ساخت. پایونیر، تولیدکننده‎ی ژاپنی دستگاه‌های صوتی و تصویری، بر همین اساس روی تلویزیونی کار می‌کند که نمایشگر آن را می‌توان مانند کاغذ دیواری روی دیوار نصب کرد.
چاپ سه‌بعدی با سلولز باکتریایی
محققان دانشگاه «آلتو» یک فرآیند ساده ابداع کردند که امکان دسترسی باکتری‌ها را به اکسیژن در یک ساختار سه‌بعدی فراهم می‌کند و در نتیجه امکان تولید اشیای سه‌بعدی را به صورت کاملا یکپارچه و با استفاده از نانوسلولز در اختیار می‌گذارد.
به گزارش چاپ ونشر به نقل از ایرنا، این فرآیند یک پلتفرم ساده برای تولید ساختارهای زیستی توخالی و پیچیده با استفاده از سلولز باکتریایی است. این ساختارها در ترکیب با روش‌های کپسوله کردن و جداسازی، قابلیت‌های کاربردی جالبی را در اختیار می‌گذارد.
برای مثال با استفاده از این روش‌ها می‌توان ساختارهای سه‌بعدی را با آنزیم‌ها یا نانوذرات فلزی یا پلاسمون پرکرد یا کپسول‌هایی با مقاومت گرمایی و شیمیایی بالا تولید کرد.
در این شیوه از رابط‌های ابرآب‌گریز (superhydrophobic) برای تامین دسترسی باکتری‌های هوازی به هوا در یک ساختار سه‌بعدی استفاده می‌شود تا امکان تولید یکپارچه‎ی اشیا موردنظر با ابعاد مختلف فراهم شود. این فناوری زمینه را برای تولید اندام‌های مصنوعی طبیعی‌تر با استفاده از فناوری چاپ سه‌بعدی فراهم می‌کند.
سلولز باکتریایی یکی از خالص ترین انواع نانوسلولز است که در سطح میکروب کشت شده و در مجاورت هوا توسط باکتری‌های هوازی ایجاد می‌شود. برخی از ویژگی‌های منحصربه‎فرد این ماده شامل سازگاری زیستی، قابلیت زیست‎تخریب‌پذیری، پایداری گرمایی بالا و استحکام مکانیکی است که آن را به گزینه‌ای مناسب برای استفاده در مواد غذایی، آرایشی و بهداشتی و درمان‌های پزشکی از جمله بازسازی بافت، بانداژهای زخم، درمان سوختگی و ساخت انواع ایمپلنت تبدیل می‌کند.

منتشر شده است.  Materials Horizons  گزارش کامل این تحقیقات در نشریه‎

 اگر بخواهیم روند پیشرفت یا پسرفت نمایشگاه های چاپ و بسته بندی تهران را مورد ارزیابی قرار دهیم، بهتر است که نیم نگاهی به نمایشگاه های گذشته به ویژه نمایشگاه های چند سال اخیر یعنی نمایشگاه بیستم تا بیست و دوم بیندازیم.


 

هر ساله با پایان فصل خزان و آغاز سال نو میلادی دست اندرکاران صنعت چاپ و بسته بندی تبلیغات و بازاریابی در ایران به دنبال برپایی نمایشگاه هایی با همین مضمون می گردند. نمایشگاه هایی دائمی که از 23 سال پیش آغاز و امسال در تاریخ 5 تا 8 دی ماه بیست وسومین دوره نمایشگاه چاپ و بسته بندی در محل دائمی نمایشگاه های تهران برگزار می شود. البته زمان برگزاری نمایشگاه برای بسیاری از شرکت کنندگان و به ویژه غرفه داران ایرانی و تمامی شرکت کنندگان خارجی به خاطر مصادف شدن آن با تعطیلات آغاز سال نو میلادی و اعیاد تولد مسیح و کریسمس باعث نارضایتی آنها شده و بی توجهی مسئولین برگزارکننده به این امر می تواند باعث کاهش شرکت کنندگان اروپایی و بعضی از شرکت کنندگان از آسیای جنوب شرقی در این نمایشگاه باشد. این در حالی است که کشور کویت تاریخ برگزاری نمایشگاه چاپ "گلف پرینت" را که در نیمه دوم اسفند ماه برگزار می شد. به خاطر حضور شرکت کنندگان ایرانی و کشورهایی که عید نوروز را جشن می گیرند وبرای رضایتمندی آنها تاریخ برگزاری این نمایشگاه را به نیمه دوم فروردین انتقال داد تا این شرکت کنندگان بتوانند به راحتی در نمایشگاه گلف پرینت شرکت کنند.

به هر ترتیب اگر بخواهیم روند پیشرفت یا پسرفت نمایشگاه های چاپ و بسته بندی تهران را مورد ارزیابی قرار دهیم، بهتر است که نیم نگاهی به نمایشگاه های گذشته به ویژه نمایشگاه های چند سال اخیر یعنی نمایشگاه بیستم تا بیست و دوم بیندازیم.

آذر 92

بر اساس گفته برگذار کنندگان نمایشگاه بیستم چاپ و بسته بندی و ماشین آلات وابسته ،این نمایشگاه  درتاریخ بیست و هشتم آذرماه سال 1392 در محل دائمی نمایشگاه های تهران با حضور 550 شرکت داخلی و خارجی از کشورهای اروپایی، آسیایی و آسیای میانه گشایش یافت. در مراسم افتتاحیه این نمایشگاه وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی وقت (جنتی) صنعت چاپ را به خاطر اشتغال زایی فراوان یک صنعت زیرساختی نامید و گفت: با وجود تحریم‌ها ایران رتبه 29 را در جهان داراست. وی گفت: فعالیت 40 هزار واحد تولیدی انتشار 50 هزار عنوان کتاب و 225 میلیون شمارگان کتاب در کشور تولید بسیاری از محصولات فرهنگی، تابلوهای تبلیغاتی و بسته بندی ها، تنها گوشه ای از تلاش صنعتگران حوزه چاپ است. جنتی گفت: بازارهای جهانی در حال تغییر و ارتقاء هستند، بازار چاپ نیز همینطور است و بزرگ ترین بازار چاپ جهان دره قاره آسیا ست که پتانسیل رو به رشدی را هم دارد که احتمالا تا سال 2016 بخش زیادی از بازار چاپ جهان را به خود اختصاص خواهد داد. در این سال (2013) ترکیه رتبه اول در صنعت چاپ خاورمیانه، 45 درصد را به خود اختصاص داده بود. رژیم صهیونیستی و عربستان رتبه دوم و سوم و ایران و امارات و مصر رتبه چهارم بودند که ایران بعد از مدتی به خاطر رشد کشورهای امارات و مصر و ثابت بودن نسبی ایران به رتبه ششم رسید.

 این در حالی است که ایران به واسطه وسعت مکانی و نیروی کار فراوان می توانست رتبه اول را در خاورمیانه داشته باشد. در همین زمان بود که 90 درصد زعفران و 95 درصد خرمای ایران که بهترین محصول غیر نفتی ایران است به صورت فله ای صادر می شد و ایران نیازمند ماشین آلات پیشرفته صنعت بسته بندی برای بسته بندی کالاهایش وارسال آن به بازارهای بین المللی بود وشرکت در نمایشگاه بسته بندی برای تولید کنندگان ایرانی یک ضرورت بود.تولید کنندگان ایرانی با وجود تحریم ها از این نمایشگاه راضی بودند.

دیماه 93

  سال بعد بیست  و یکمین نمایشگاه چاپ و بسته بندی و ماشین آلات وابسته در تاریخ 6 الی 9 دی ماه سال 1393 در محل دائمی نمایشگاه های بین المللی تهران برگزار شد و مثل سال  های گذشته به خاطر مصادف شدن نمایشگاه با تعطیلات سال نو مسیحی تعدادی از شرکت های خارجی فرصت آمدن به نمایشگاه را نداشتند. از شرکت کنندگان خارجی که در این نمایشگاه شرکت کردند، عدم ارایه تکنولوژی های مدرن در این نمایشگاه گله مند بودند و اکثرا به این مساله اذعان داشتند که به غیر از ایران هیچ کشوری در این تاریخ نمایشگاه برگزار نمی کند. در این نمایشگاه بسیاری از شرکت‌های چینی اظهار تمایل کردند که در صنعت چاپ ایران سرمایه گذاری کنند اما ظاهرا از امنیت سرمایه گذاری در بخش چاپ و بسته بندی در ایران مطمئن نبودند. یکی از مشکلاتی که کشورهای خارجی مثل چین داشتند این بود که نمی دانستند با چه شرکت دولتی یا غیردولتی بایستی وارد مذاکره شوند و اعتبار چندانی به قوانین و مقررات کشور ما نداشتند و نمی دانستند که اگر دولت امروز بعد از مدتی به کنار رفت و دولتی جدید آمد آیا به انجام تعهداتش با شرکت های خارجی پایبند هست یا نه؟ و تا چه میزان می توان با بخش خصوصی وارد مذاکره شد؟. با تمام این اوصاف این نمایشگاه نیز با رشد اندکی نسبت به سال قبل به کار خود پایان داد و بسیاری از غرفه داران از شرکت در نمایشگاه اظهار رضایت می کردند.

دیماه 94

نمایشگاه بیست ودوم از تاریخ دوم تا پنجم دی ماه در همان محل همیشگی (نمایشگاه بین  المللی تهران) برگزار شد. مساحت نمایشگاه بیست ودوم نسبت به سال قبل 20 درصد افزایش یافته بوئد بر اساس گفته برگزارکنندگان این دوره در 14 سالن برگذار شد  که سالن های 6 و 7 و 27 به فضای نمایشگاه 22 اضافه شده بود. در این نمایشگاه کشورهای آلمان، چین، دانمارک، ژاپن، کره جنوبی، ایتالیا، سوئد، اتریش، فنلاند، ترکیه، فرانسه، اسپانیا، تایوان، تایلند، هند، سنگاپور، سوئیس و برزیل شرکت داشتند. از 750 شرکتی که در نمایشگاه شرکت کردند 130 شرکت خارجی بودند. این نمایشگاه که بعد از مذاکرات 1+5 برگزار شده بود. شرکت های خارجی با امیدواری بیشتری برای عقد قراردادهایی با ایران حاضر شده بودند. در این نمایشگاه چاپ دیجیتال و سه بعدی رشد قابل توجهی داشتند

از پنجم تا هشتم همین ماه

نمایشگاه امسال یعنی بیست وسومین نمایشگاه بین المللی چاپ، بسته بندی و ماشین آلات وابسته تهران در تاریخ 5 تا 8 دی ماه 1395 در محل دائمی نمایشگاه های بین المللی تهران برگزار خواهد شد. انتظار داریم که در این نمایشگاه، میزان مشارکت، شرکت های داخلی و خارجی نسبت به قبل بیشتر باشد چرا که شرایط اقتصادی ایران نسبت به گذشته بهتر شده و امکان مبادلات اقتصادی نیز افزایش یافته ولی این بار هم به خاطر مصادف شدن زمان برگزاری نمایشگاه با تعطیلات سال نو مسیحی بعضی از شرکت های چاپ و بسته بندی بین المللی احتمالا امکان حضور در این نمایشگاه را پیدا نکنند و مسئولین برگزارکننده نمایشگاه بایستی در این زمینه برای رشد و تعالی این نمایشگاه مساعدت لازم را بنمایند.

 

بنا بر نظر مسئولین مساحت نمایشگاه بیست وسوم 20 درصد نسبت به قبل افزایش پیدا کرده این در حالی است که هزینه غرفه داران هم 20 درصد زیاد شده است و به خاطر محدود بودن زمان ثبت نام بسیاری از متقاضیان غرفه موفق به ثبت نام نشده اند. بنا بر نظر غفاری رهبر مدیر نمایشگاه بیست وسوم امسال کلاس های آموزشی مفیدی برای افزایش دانش شرکت کنندگان فراهم شده است و برای سهولت رفت و آمد نیز اتوبوس هایی برای آمد و شد شرکت کنندگان از نمایشگاه تا میدان های انقلاب و بهارستان در نظر گرفته شده است.

 

 

 

*محمود سمیعی

 چاپ و نشر

 

هر ساله به خصوص در شهریورماه نمایشگاه های در حوزه چاپ و بسته بندی کشور برگزار می شود و این نمایشگاه ها دستاوردهایی برای یک عده دارد و برای عده ای دیگر جز اعلام اینکه هزینه ای بیش نبود چیز دیگری ندارد. آنچه مهم است بررسی این موضوع است که به درستی چقدر از برگزاری نمایشگاه و روند برگزاری آن اطلاعات کارشناسی داریم و آیا تا به حال از خود پرسیده ایم چرا بعضی از نمایشگاه ها موفق اند و بعضی ناموفق. مقاله زیر راه حل های کارشناسی را پیش روی ما می گشاید تا دریابیم که چگونه می توان نمایشگاه خوب و موفقی برگزار کرد.


 

به گزارش چاپ و نشر؛  محمود سمیعی/ هر ساله به خصوص در شهریورماه نمایشگاه های در حوزه چاپ و بسته بندی کشور برگزار می شود و این نمایشگاه ها دستاوردهایی برای یک عده دارد و برای عده ای دیگر جز اعلام اینکه هزینه ای بیش نبود چیز دیگری ندارد. آنچه مهم است بررسی این موضوع است که به درستی چقدر از برگزاری نمایشگاه و روند برگزاری آن اطلاعات کارشناسی داریم و آیا تا به حال از خود پرسیده ایم چرا بعضی از نمایشگاه ها موفق اند و بعضی ناموفق. مقاله زیر راه حل های کارشناسی را پیش روی ما می گشاید تا دریابیم که چگونه می توان نمایشگاه خوب و موفقی برگزار کرد.

 

تعریف نمایشگاه

نمایشگاه به مکانی گفته می شود که کالاها، خدمات، فن آوری، تکنیک های جدید، نوآوری ها و هنرها برای معرفی و آشنایی مردم به معرض تماشا قرار داده می شود. هر عملی که توسط تولیدکنندگان و فروشندگان برای معرفی کالاها انجام و منجر به فروش کالاها و خدمات گردد نوعی نمایش است. از زمان های قدیم نمایشگاه به شیوه کنونی پس از انقلاب صنعتی انگلستان شروع شده و در آغاز قرن بیستم تکامل یافته و امروزه به صورت یکی از ارکان مهم بازرگانی درآمده است. 

 

علل پیدایش نمایشگاه 

- تغییرات روزافزون فن آوری، ظهور کالاهای جدید، تنوع آن ها و عدم آشنایی مصرف   کننده توام با رقابت شدید و نامطلوب تولیدکنندگان از علل تشکیل نمایشگاه می باشد. 

- قطع رابطه بین خریدار و فروشنده به طوری که رابطه میان مصرف   کننده یا خریدار و تولیدکننده از بین رفته و این عامل باعث توسعه نمایشگاه های شده است. 

- افزایش درآمد سرانه کشورها همراه با درآمد ملی آن ها باعث افزایش قدرت خرید شده و از طرفی افزایش قدرت خرید نیز سبب تغییر در تولید شده و تولیدات باید به مصرف   کننده معرفی گردند که این امر با نمایش کالا در نمایشگاه ها انجام می گیرد. 

 

فواید نمایشگاه 

- نمایش تفکرات دیگران

- نمایش فن آوری های جدید

- نمایش شیوه های جدید تولید 

- جلب توریست 

- کسب بازارهای جدید 

 

نمایشگاه و انواع آن 

نمایشگاه ها انواع مختلفی دارند. یکی از مهم ترین نمایشگاه ها، نمایشگاه های بین المللی و بازرگانی است که نمونه آن هر ساله در تهران برگزار می شود. هدف از برگزاری این نمایشگاه ها در کشورهای صنعتی پیشرفته، ایجاد بازاری متمرکز برای کلیه خریداران خارجی (بهره برداری تجاری) می باشد ولی در ایران به دلیل عدم وجود امکانات و در نتیجه عدم حضور بازدیدکنندگان خارجی، این نمایشگاه درست به بازار واردات تبدیل شده است. برخی از نمایشگاه ها به عنوان نمایشگاه های اختصاصی برگزار می شود که معمولا یک کشور با هویت خود در یک کشور دیگر ظاهر می شود، برای موفقیت در چنین نمایشگاه هایی به هزینه تبلیغاتی بالایی نیاز می باشد که متاسفانه شرکت های ایرانی چنین هزینه هایی را اختصاص نمی دهند. از انواع دیگر نمایشگاه ها می توان به نمایشگاه تخصصی اشاره کرد. در این نوع نمایشگاه رقابت بین المللی وجود ندارد بلکه ارتباط تجاری مطرح است. نمایشگاه های ملی از دیگر انواع نمایشگاه ها محسوب شده که برای نمایش و توانمندی های بومی یک کشور برگزار می شود. بدین شکل که توانمندی های تولیدی و خدماتی کشوری را در همان کشور به نمایش می گذارد و از خارجیان برای بازدید دعوت می نماید. یک نوع نمایشگاه هم با عنوان اکسپو وجود دارد که مدت برگزاری آن ها بیشتر می باشد (3 تا 4 ماه) و در آن علاوه بر جنبه های تجاری، جنبه های اعتقادی، فرهنگی، اجتماعی، آموزشی در کنار مسایل تجاری مطرح می شود که اساس آن اطلاع رسانی از توانمندی های موجود در یک کشور است. در کل نمایشگاه ها چه بین المللی و چه تخصصی، محل برخورد خریداران و فروشندگان، متقاضیان و عرضه کنندگان کالا و به عبارت اقتصادی نقطه برخورد عرضه و تقاضا می باشد که برای مشاهده نمونه محصولات و مبادله اطلاعات بین افراد تشکیل می شود.

 

سیر تاریخی نمایشگاه

در سال 1851 اولین نمایشگاه تجاری به شکل امروزی در لندن در محلی به نام «کریستال پالاس» در هایدپارک لندن با عنوان «نمایشگاه بین المللی کالاهای ملل جهان» برپا شد و حدود 14000 غرفه دار از سراسر جهان در آن حضور داشتند. ایران نیز در فضایی به وسعت 92 متر مربع یکی از مشارکت کنندگان بود. حدود 6 میلیون نفر در آن زمان از این نمایشگاه دیدن کردند. این نمایشگاه تاثیر فراوانی بر نمایشگاه های آمریکا گذارد به طوری که سال بعد از آن آمریکایی ها با الهام از نمایشگاه لندن نمایشگاهی مشابه را در نیویورک در سال 1852 برپا کردند. از آن زمان به بعد نمایشگاه ها در صنایع و تجارت جوامع منشاء اثر فراوان شدند.

البته کلماتی مثل نمایشگاه، جشنواره، همایش، fair، exhibition، شو، اکسپو و... دارای بار معنایی متفاوتی است که متاسفانه در ایران این کلمات بیشتر اوقات یکسان در نظر گرفته می شوند در کشورهای دیگر از جمله کشورهای اروپایی این کلمات کاربردی های متفاوتی دارند. یکی از مهم ترین این کلمات همان نمایشگاه است. در حقیقت نمایشگاه محلی است که کالاهای بازرگانی، محصولات کشاورزی، مصنوعات کارخانه ها یا آثار باستانی را به معرض نمایش می گذارند. تفاوت زیادی بین مفهوم کلمه نمایشگاه در ایران و کشورهای اروپایی وجود دارد. در واقع نمایشگاه برای دسترسی مستقیم به مصرف   کننده نهایی نیست بلکه برای اصلاح، تقویت و بهبود سیستم توزیع، تسهیل ارتباطات تجاری و رونق مبادلات است.

 

بازدیدکنندگان از نمایشگاه 

 مشتری بنا به میل شخصی و در وقت فراغت خود به نمایشگاه می آید بی آنکه تحت هیچگونه فشاری باشد، آمادگی او برای شنیدن بیش از هر وقت دیگری است (حتی بیش از زمانی که برای خرید به فروشگاهی مراجعه می کند) مردم به دلایل مختلفی به نمایشگاه می آیند و مراجعه کننده باید بتواند از شرکت کنندگان حداکثر استفاده را بنماید برخی از این دلایل به شرح زیر می باشد: 

- مقایسه 

- ارزیابی 

- انتخاب کالا 

 

رهنمودهایی برای حضور و بهره گیری از نمایشگاه 

 توجه به نکات لازم و پیشگیری از نقاط ضعف در مراحل مختلف برگزاری نمایشگاه با استفاده از تجارت سازمان دهندگان و شرکت کنندگان در نمایشگاه های گوناگون می تواند به موفقیت شما در نمایشگاه و رسیدن به اهداف بازاریابی و فروش کالاهایتان کمک کند. هر غرفه نمایشگاهی هنگامی موفق قلمداد خواهد شد که بتواند بیشترین تعداد ار مناسب ترین بازدیدکنندگان را به سوی خود جلب کند و این بازدیدها را به نتایج مطلوب منتهی سازد. اگر نمایشگاه از کیفیت خوبی برخوردار باشد حضور عده زیادی از افراد متخصص و بازرگان امری حتمی خواهد بود و این امر در مورد نمایشگاه های تخصصی بیشتر صدق می کند. 

 

رعایت معیارهایی برای حضور بهتر در نمایشگاه 

- تعیین اولویت های مناسب برای حضور در نمایشگاه.

- تخمین، تعیین و تامین فضای لازم برای غرفه.

- طراحی هنرمندانه غرفه و دوری از تزیینات زاید.

- نمایش چشمگیر کالا در غرفه حتی الامکان به صورت سه بعدی.

- غرفه نه ویترین است و نه تابلوی نقاشی، بنابراین آرایش آن بایستی به شکلی باشد که پیام رسان، گیرا و گویای اهداف شرکت از تولید محصول باشد. 

- تجهیز غرفه بایستی بر اساس فکر، تجربه و هنر باشد. بنابراین هماهنگی میان رنگ ها، کالاها و دیوارها در تجهیز غرفه باید مورد توجه قرار گیرد. 

- از آویختن کاتالوگ، جعبه، پوستر به دیوار غرفه حتی الامکان پرهیز گردد.

- ظاهر غرفه باید بازدیدکنندگان را جلب کند. 

- ماهیت و اهداف شرکت باید در نحوه تزیین مشخص باشد. 

- همه وسایل مرتب بوده و به آسانی در دسترس قرار داشته باشد. 

- محل نمایش باید به طوری باشد که همه به طور یکسان آن را ببینند. 

- پرهیز از انباشت کالا در غرفه. 

 

هدف از شرکت در نمایشگاه 

 هدف اصلی از شرکت در هر نمایشگاه داخلی و خارجی، در کوتاه مدت یا درازمدت افزایش فروش تولیدات یا خدمات است. گاهی نیز اهداف دیگری از قبیل مقاصد سیاسی و فرهنگی برای برگزاری یا شرکت در نمایشگاهی عنوان می شود. هدف هر چه باشد برگزاری یک نمایشگاه بازرگانی موفق و اصولی می تواند زمینه های لازم برای گسترش مناسب سیاسی و فرهنگی و اقتصادی مورد نظر را فراهم آورد. 

 اگر هدف اصلی شما فروش فوری کالاست، بهتر است در نمایشگاه های تخصصی شرکت کنید، یا خود اقدام به برگزاری یک نمایشگاه اختصاصی بنمایید، برای اهداف بلندمدت و نفوذ در بازارهای جدید و همچنین یافتن نماینده تجاری شرکت در نمایشگاه های عمومی و بین المللی که همه ساله در کشورهای مختلف برگزار می شود راه متداول و خوبی است. 

 

ارزیابی لزوم شرکت در نمایشگاه 

قبل از تصمیم به شرکت در هر نمایشگاهی ابتدا باید چند مساله را روشن ساخت. به منظور نتیجه گیری بهتر از شرکت در نمایشگاه لازم است جواب درستی برای پرسش های زیر داشته باشید: 

- شرکت در نمایشگاه برای شما چه منافعی در بر خواهد داشت؟ 

- آیا زمان برگزاری آن برای کالای شما مناسب است؟ 

- آیا هدف های شما از شرکت در نمایشگاه تحقق خواهد یافت؟ 

- آیا بازر منطقه هدفی برای محصولات تان است؟ 

- آیا به طور تدریجی و یا دایمی می توانید با تولیدات تان پاسخگوی تقاضای کالا باشید؟ 

- آیا محصولات شما در سطح استانداردهای بازار است؟ 

- مشکلات شما در رابطه با بازار چیست؟ 

- هدف اصلی شما از شرکت در نمایشگاه ها چیست؟ 

- به نمایش گذاشتن کالاهایتان به طور موثر مستلزم چه هزینه هایی برای شماست؟ 

- آیا نتایج به دست آمده در این نمایشگاه ارزش هزینه های را دارد؟ 

 

نکات لازم برای نیل به موفقیت بیشتر 

- قبل از نمایشگاه: مشتریان را از محل و ساعت حضور خود مطلع نمایید و از آنان دعوت به عمل آورید. 

- در طول نمایشگاه: بروشورها و کارت های ویزیت خود را توزیع نمایید همچنین فرم مصاحبه با بازدیدکنندگان را تکمیل نمایید. 

- پس از نمایشگاه: به محض خاتمه نمایشگاه با بازدیدکنندگان تماس بگیرید از نظرات آنان به عنوان پایه ای برای برنامه های آینده خود بهره بگیرید و برای نمایشگاه بعدی برنامه ریزی نمایید.

 

علل عدم موفقیت در نمایشگاه 

- عدم شناخت بازار منطقه 

- عدم وجود اهداف روشن و مطمئن 

- عدم شناخت و انتخاب نمایشگاه مناسب با اهداف خود 

- ضعف ارتباطات در دوران نمایشگاه 

- عدم توانایی در به ثمر رساندن کوشش های به عمل آمده طی برگزاری نمایشگاه 

 

ویژگی هایی که مدیر نمایشگاه باید داشته باشد 

- داشتن حداقل مدرک لیسانس در رشته مدیریت بازرگانی و یا روابط بین الملل و یا رشته مرتبط با موضوع نمایشگاه. 

- تسلط به یکی از زبان های انگلیسی، فرانسه، آلمانی و غیره به تناسب کشور برگزاری نمایشگاه. 

- داشتن سابقه فعالیت های بازرگانی خارجی و مسافرت به کشورهی دیگر و یا اقامت مفید در کشور محل برگزاری نمایشگاه. 

- داشتن روحیه دیپلماتیک، خوش برخورد، آراسته و فعال. 

- دارا بودن قابلیت تطبیق و شجاعت لازم منطبق با شرایط خاص سیاسی موجود در روابط کشور خود با کشورهای دیگر. 

- داشتن قابلیت ایجاد ارتباط سازنده با مقامات و ارگان های اقتصادی و بازرگانی کشور محل برگزاری نمایشگاه. 

- دارا بودن قدرت سرپرستی هیات های بازرگانی و مدیریت آن ها و ترجیحا طی دوره های تخصصی در این زمینه برای نظارت و کمک به مذاکرات گروه های بازرگانی. 

- داشتن قدرت برنامه ریزی و برخورداری از بینش علمی و پیگری فعالیت های انجام شده در نمایشگاه پس از خاتمه آن و ارایه تحلیل های مفید در ارتباط با ثمرات طولانی مدت نمایشگاه.

 

رهنمودهایی در مورد شرکت در نمایشگاه های داخلی و خارجی 

شرکت در نمایشگاه های به خصوص در نمایشگاه های بین المللی داخلی و خارجی در واقع اعلام آمادگی برای صادرات و واردات و ورود به بازارهای خارجی می باشد که این امر مستلزم آمادگی و برنامه ریزی بسیار منظم از قبیل تولید، کیفیت، رقابت، بسته بندی و حمل ونقل می باشد. 

- تولید: هر بازاری برای خود قانون مقررات، سنت و الگوی مصرفی خاصی دارد که باید تولیدکننده، تولید ارسالی به آن بازار را با شرایط آن منطبق نماید در غیر این صورت قابل عرضه در آن بازار نخواهد بود به جز بعضی تولیدات خاص که در تمام دنیا به صورت عام قابل عرضه می باشد. آیا تولید شما در بازار قسمت قابل عرضه می باشد؟ 

- کیفیت: باید قبلا شناسایی کرده باشید که آیا خریداران تولید با کیفیت خوب و قیمت بالا می خواهند یا بالعکس؟ 

- رقابت: شناخت رقبا و آشنایی کامل به تولیدات موجود در بازار در موفقیت شما در آن بازار بسیار موصر خواهد بود. 

- بسته بندی: آیا بسته بندی، قابل قبول بازار مورد نظر می باشد و کالای شما صحیح و سالم دست مصرف   کننده خواهد رسید؟ 

- حمل ونقل: بازاری را نتخاب نمایید که امکانات محل و نقل آن فراهم و متنوع باشد (هوایی، دریایی، زمینی).

 

نتیجه گیری 

 از آن چه گفته شد، چنین برمی آید که اهداف کلی از برگزاری نمایشگاه به شرح زیر خواهد بود: 

- هر نمایشگاهی که برگزار می شود اهداف خاصی را دنبال می کند اما هدف کلی نمایشگاه ها معرفی تکنولوژی و فن آوری با ماشین آلات و تجهیزات جدید یک کشور می باشد. از دیگر اهداف نمایشگاه جذب مشتریان جدید و نمایندگان جدید، شناخت و اصلاح کانال های توزیع و ارتباط با آن هاست علت اصلی این مطلب که بیشتر شرکت کنندگان ما نمی توانند به اهداف فوق برسند این است که اصول بازاریابی و چگونگی حضور در نمایشگاه را آموزش ندیده اند و از آن اطلاعی ندارند. اخذ سفارشات جدید در معرفی محصولات بهتر و ارایه خدمات بهتر از دیگر اهداف حضور در نمایشگاه است و برخی اهداف دیگر عبارتند از: 

- معرفی آخرین محصولات تولیدی به خریداران

- تبادل اطلاعات، دستاوردها و تحقیقات کاربردی و زمینه های فنی-تولیدی و تجاری

- شناخت رقبا و ایجاد رقابت سالم

- سنجش بازار مصرف کالا و استفاده از فرصت ها برای بهینه سازی

- گردآوری اطلاعات جامع از محصولات تولیدکننده همگون

- نمایش تجهیزات غیرقابل حمل

- انجام بازارسنجی برای توزیع و فروش کالا در داخل و خارج از طریق نمایندگی های معتبر