مدير01

مدير01

پنج شنبه, 27 مهر 1396 ساعت 08:36

 

پرستو سویزی، مدیر تألیف مجموعه‌ کتاب‌های زنبور معتقد است نگارش کتاب‌های کودک در حوزه کودک و نوجوان به حدی فقیر است که نمی‌توان آن را ارزیابی کرد و در بحث ترجمه نیز ترجمه‌های شتاب‌زده، پرغلط و انتخاب نادرست کتاب‌های بی‌محتوا و هم‌سو نبودن با خواست بازارِ هدف، از دردهای این حوزه است.

 

ادبیات کودک و نوجوان اهمیت بسزایی در رشد و پرورش ذهن و استعدادهای بچه‌ها به عنوان آینده‌سازان این مملکت دارد و امروزه ناشران زیادی در این حوزه اقدام به تولید و انتشار اثر می‌کنند. در سال‌های اخیر نیز شاهد رشد روزافزون گرایش ناشران حوزه‌های دیگر اعم از بزرگسال و آموزشی به این حوزه هستیم که این مساله می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. از جمله این ناشران می‌توان به انتشارات آموزشی گاج اشاره کرد که به تازگی وارد حوزه ادبیات کودک و نوجوان شده است و آثاری تحت عنوان کتاب‌های زنبور منتشر می‌کند. بر این اساس با پرستو سویزی، مدیر تألیف مجموعه‌ کتاب‌های زنبور (واحد کودک و نوجوان انتشارات بین‌المللی گاج) درباره اهمیت و جایگاه ادبیات کودک در دنیای معاصر و بررسی و واکاوی مباحث ادبیات کودک در ایران و جهان گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید:

 خانم سویزی حال و هوای این روزهای زنبور چه‌طور است؟

 مشغله‌ها و دل‌مشغولی‌های ما محصور و محدود به مکان فیزیکی مشخصی نیست. محرک و انگیزه‌ ما در این راه، یافتن و تجربه‌ رویکردهای خلاقی است که تولید اندیشه و دانایی می‌کند. نمی‌خواهیم در زنبور برای تولید کتاب، درختی

نمی‌خواهیم در زنبور برای تولید کتاب، درختی قطع شود، همیشه تلاش کرده‌ایم در سرزمین زنبور درخت کتاب بکاریم؛ درخت‌هایی که کاشت و پرورش و نگه‌داری آنها به شیوه‌ای است که اشتیاق و انگیزه‌ خوانندگان کتاب آب حیات آنها باشد

قطع شود، همیشه تلاش کرده‌ایم در سرزمین زنبور درخت کتاب بکاریم؛ درخت‌هایی که کاشت و پرورش و نگه‌داری آنها به شیوه‌ای است که اشتیاق و انگیزه‌ خوانندگان کتاب آب حیات آنها باشد.

با توجه به اینکه مدت کوتاهی است که به‌طور تخصصی وارد حوزه‌ کودک شده‌اید، درباره‌ مخاطرات این حوزه دلهره و نگرانی ندارید؟

 سیاست‌گذاری ما واکاوی نگرش‌های متنوع آموزش و به‌گزینی رهیافت‌های این حوزه در راستای پیشرفت علمی دانش‌‌آموزان این مرز و بوم است. حالا با بهره‌گیری از چنین پشتوانه‌ای قصد ورود به حوزه‌ کودک را داریم. رویکردمان به ادبیات کودک، تکرار مسیرهای قبلی در این حوزه نیست. گروه‌های پژوهشی و عملیاتی سال‌ها به بررسی دقیق مسائل حوزه‌ کودک و آسیب‌شناسی این مقوله و رصد کردن رویکردهای نشرهای فعال در این زمینه پرداخته و با رویکردی کودک‌محور در همه‌ ابعاد این حوزه در تألیف‌های خاص در زمینه‌های نثر و نظم، بازآفرینی، بازنویسی قصه‌های کلاسیک با تصویرگری‌های شگفت‌انگیز به آفرینش آثار ادبی کودک پرداخته است.

 جایگاه ادبیات کودک ایران در جهان کجاست؟ آیا ادبیات معاصر کودک ایران هم‌گام با ادبیات مدرن کودک دنیا رشد کرده است؟

ادبیات میدان مسابقه و پرکردن ویترین‌های شخصی نیست؛ بلکه تعریف یک پدیده‌ اجتماعی در بهبود کیفیت زیست‌جمعی است. ادبیات این بوم و بَر ریشه در فرهنگی چند هزار ساله دارد؛ ادبیات کودک نیز خُردسازه‌ای از این حوزه‌ کلان است. ادبیات شفاهی یا فرهنگ عامه در ایران‌زمین؛ در قالب افسانه‌ها، متل‌ها و ضرب‌المثل‌ها، حکایت‌ها و از همه مهم‌تر لالایی‌ها و ترانه‌ها، ارجاع به یک آغاز با پشتوانه است. بررسی سیر تاریخی ادبیات کودک در ایران از دوران باستان تا دوره‌ معاصر پاسخ‌گوی ابهام‌های این حوزه است. شاید در سال‌های اخیر در حوزه‌ کودک در بخش روایت و تصویر (که بیشتر نمود آن در حوزه‌ تصویر است) اندک گامی به جلو برداشته باشیم‏، اما این مقال حدیث درد دیگری است. به حوزه‌ نگارش و پرداخت متن کودک در بازار نشر ایران معاصر نگاهی بیندازید؛ به بحث یک کتاب یا یک نویسنده‌ خاص ورود نمی‌کنم؛ فقط تعداد نویسنده‌ها و نیز کتاب‌های مهم این عرصه را بشمارید

حوزه‌ کودک اقیانوسی بزرگ و عمیق است و کودک امروز زیست خاص خود را تجربه می‌کند. باید بکوشیم سره را از ناسره تمییز دهیم. مفاهیم نوین مسلط بر فضای ادبیات مدرن کودک نه تنها تناقضی با اقلیم فرهنگی آن ندارد، که آبشخور حیات تازه‌ای است

و ببینید چقدر اندک است. حرفم این است که نگارش کتاب‌های کودک در این حوزه به حدی فقیر است که نمی‌توان آن را ارزیابی کرد. در بحث ترجمه، وضعیت از این هم دردناک‌تر است؛ ترجمه‌های شتاب‌زده و پرغلط و انتخاب نادرست کتاب‌های کم‌محتوا و حتی بی‌محتوا و هم‌سو نبودن با خواست بازارِ هدف، افزودن دردی بر دردهای دیگر این حوزه است. برخی ناشران این حوزه یا غم نان دارند یا دل‌مشغولی نام. در مبحث تصویرگری کودک، هم گرچه گام‌هایی رو به جلو برداشته‌ایم، هنوز راه بسیار در پیش داریم. حوزه‌ تصویرگری با مقوله‌ نویسندگی ارتباط مستقیم دارد. باید بپذیریم حضور در عرصه‌ بین‌المللی الزامات خود را دارد.

 برای حضور در عرصه‌ بین‌المللی چه برنامه‌هایی دارید؟

همان‌طور که گفتم، ادبیات این مرزوبوم ریشه در فرهنگی دُرینه و دیرینه دارد. باید بدانیم میراث‌دار چه گنجینه‌ گران‌بهایی هستیم. ادبیات کلاسیک این سرزمین گنج پربهایی است. بازنویسی، بازآفرینی و تصویرگری‌های بسیار دقیق و متنوع و کودک‌محور، آفرینش کندوی بی‌همتای زنبور در بازار نشر ایران است. در حوزه‌ تألیف و ترجمه نیز ما بر مبنای اسلوب و معیارهای معین حرکت می‌کنیم. ما همه‌ تمهیدات حضور در این بازار را زیرسازی کرده‌ایم. بخش‌های مختلف مجموعه‌ ما طوری تعریف شده‌اند که تمام نیازهای کودک و الزامات حضور در عرصه‌ بین‌المللی را پوشش دهد. در حال حاضر انتشارات گاج نشر خود را در کشور آلمان به ثبت رسانده و فروشگاه آن را در شهر بن آلمان با مجموعه‌ ده جلدی داستان‌های «کلیله‌ودمنه» به قلم دکتر مریم جلالی و کتاب‌های عروسکی به قلم «اسدالله شعبانی» را به زبان آلمانی افتتاح و رونمایی کرده است.

 در برنامه‌ریزی‌تان برای تولید آثار کودک و نوجوان چه اولویت‌هایی دارید؟

تنها اولویت‌ ما نهادینه‌سازی رهیافت‌های علمی پرورش کودک براساس فرهنگ و نیازهای جامعه‌ امروز اوست. حوزه‌ کودک اقیانوسی بزرگ و عمیق است و کودک امروز زیست خاص خود را تجربه می‌کند. باید بکوشیم سره را از ناسره تمییز دهیم. مفاهیم نوین مسلط بر فضای ادبیات مدرن کودک نه تنها تناقضی با اقلیم فرهنگی آن ندارد، که آبشخور حیات تازه‌ای است. رویکرد ما در  زنبور، ساخت کندویی شیرین برای تمام کودکان

کودک، نقشینه‌ قالی هزار رنگی است که رنگ و نگارش تنیده در تار و پود جامعه است، کشف خلاقیت اکتشافی کودک، پیچیدگی‌ها و فراز و نشیب‌های خود را دارد

جهان است. اولویت ما، عرضه‌ نیازهای کودک و پرورش استعدادهای او در راستای نقش‌پذیری اجتماعی و ورود به دنیای فرداست. کودک، نقشینه‌ قالی هزار رنگی است که رنگ و نگارش تنیده در تار و پود جامعه است، کشف خلاقیت اکتشافی کودک، پیچیدگی‌ها و فراز و نشیب‌های خود را دارد. هدف ما آسیب‌شناسی و اتخاذ رویکردهای مناسب در راستای رفع نواقص و نابسامانی‌های این حوزه است.

 به نظرتان آثار تألیفی نویسندگان داخلی تا چه اندازه می‌تواند خوراک روحی کودکان ایران را تأمین ‌کند؟

ببینید ناشران برای انتشار اثر ترجمه با توجه به میزان دسترسی به اطلاعات روز دنیا قطعاً از خیل عظیم آثار چاپ‌شده در میان ناشران خارجی، بهترین آثار را انتخاب می‌کنند؛ با این‌حال ما فقط روی آثار منتخب و جایزه‌گرفته‌ خارجی تمرکز نمی‌کنیم و برای حمایت از نویسندگان و تصویرگران داخلیِ حوزه‌ کودک نیز فرصت‌هایی فراهم می‌کنیم تا کودکان از آثار بومی محروم نشوند. رویکرد ما نسبت به انتشارات خارجی تعاملی است. یعنی همواره در تلاشیم با ناشران خارجی در ارتباط باشیم و حداقل حق معنوی اثر را با رضایت از ناشران بگیریم. درباره‌ اثر داخلی نیز همیشه از نویسندگان و شاعران و تصویرگران حوزه‌ کودک استقبال می‌کنیم.

 با توجه به وجود ساختارهای اقتصاد سنتی در فضای نشر در ایران در حوزه‌هایی مثل تولید و چاپ و توزیع و  فروش، سیاست‌گذاری شما در این زمینه چگونه است؟

 فعالیت اقتصادی در حوزه‌ نشر مخاطرات خود را دارد. تأمین فضای رشد و شیوه‌ پرورش و تغذیه‌ این کودک بدون دل‌مشغولی‌ داشتن و برنامه‌ریزی ممکن نیست. ما همواره کوشیده‌ایم هم‌سو با تحولات روز دنیا سیاست فعالیت خود را تعریف و عملی کنیم زیرا ساخت‌های سنتی در حوزه‌ اقتصاد، کشش دریافت و انتقال حجم بالای کالای اقتصادی و توان رقابت مستمر و مؤثر با بنگاه‌های غول‌پیکر اقتصادی را ندارد.

ساخت‌های سنتی در حوزه‌ اقتصاد، کشش دریافت و انتقال حجم بالای کالای اقتصادی و توان رقابت مستمر و مؤثر با بنگاه‌های غول‌پیکر اقتصادی را ندارد

نظر شما رقابت تجاری در فضای اقتصاد بین‌الملل چه‌قدر عملی است؟ بنگاه‌های اقتصادی بزرگ دنیا تقریباً همه‌ حجم مبادلات تجاری را با سرمایه‌گذاری‌های کلان و نیروی کار متخصص به خود اختصاص داده‌اند. آیا ورود به این فضا از منظر اقتصادی صرفاً تجربه‌ یک شکست محتوم نیست؟

 حوزه‌ اقتصاد کتاب در دنیا تعریف و جایگاه خاص خود را دارد. قالیچه‌های سلیمان گاج همان مغازه‌های مجازی و نامرئی آن است.  در این مسیر اقدامات جزیره‌ای کارآمد نیست. باید هم‌سو با تحولات، تحول تازه‌ای را برای رسیدن به یک اتفاق تازه تجربه کرد. می‌گویم باید تجربه کرد، چرا که این تجربه باید خودْ مسیرِ پیمودن یک تجربه‌ دیگر باشد. در این مسیر، حتی توقف هم متوقف نمی‌شود. دانایی در مسیر تحول حد و مرز ندارد. بازیگران بازار، کالاها و خدمات، رویکردهای تولید، بازاریابی، توزیع و مصرف نقش بارزی در بازار فروش و حجم مبادلات تجاری ایفا می‌کند. بسترسازی مناسب فضای اینترنت و فرهنگ‌‌سازی خرید و فروش اینترنتی گام‌های بنیادینی در این زمینه است. مبادلات خرید و فروش باید براساس اعتماد و مشارکت مطمئن دو طرف باشد. شاید زمانی که مایکل آلدریک در سال 1979 خرید آنلاین را اختراع کرد، خودش هم نمی‌دانست چه تحول شگرفی را در حوزه‌ی اقتصاد بین‌الملل ایجاد کرده است. حال که عمر کوتاهی از این تجارت گذشته با سرعت سرسام‌آوری در حال حرکت و پویایی است. تکنولوژی خرید و فروش الکترونیک در ایران نوپاست و نیازمند رشد، تقویت و مراقبت است.  با علم به همه‌ی این موارد با شناخت وضعیت فعلی به دنبال تقویت داشته‌ها و ایجاد یک ساختار تجاری پویا و مدرن در اقتصاد کتاب هستیم. من بر این باورم که با صبر و حوصله و تقویت روحیه‌ مشارکت و تعامل و با علم‌اندوزی و تسلط به فناوری‌های مدرن و کسب تجربه در این زمینه می‌توان بخش فعال و مهمی از داده‌های تجاری تأثیرگذار در سطح جهان بود.

 

منبه: ایبنا

پنج شنبه, 27 مهر 1396 ساعت 08:13

این نمایشگاه با جذب 17452 بازدیدکننده تجاری از 59 کشور، 300 نمایش دهنده پیشرو از 25 کشور، و برگزاری چندین کنفرانس، همایش و جلسه همزمان که باعث جذب 800 نفر شد، از این نظر رکورد دار شده است.

 

ششمین نمایشگاه بین المللی بسته بندی و چاپ آسیا، امسال پذیرای 17452 بازدیدکننده از 59 کشور دنیا بود که در صنایع مختلفی فعالیت می کردند. 300 نمایش دهنده از 25 کشور و گروه بین المللی از کشورهای مختلفی همچون آلمان، تایوان، چین، تایلند و سنگاپور (که برای اولین بار شرکت می کند) حضور داشتند.  این نمایشگاه مملو از برندهای مختلفی از سراسر دنیا و هم چنین تعدای از بهترین برندهای محلی بود. تمام شرکت های حاضر دراین نمایشگاه به دنبال این هستند که مضمون آینده نگرانه بسته بندی و چاپ 4.0 را تحقق بخشند.

نمایشگاه امسال در مقایسه با دوره ای که در سال 2015 برگزار شد، 20% افزایش بازدیدکننده داشته است. این تغییر قابل توجه به دلیل حضور نماینده های بین المللی از چین، هند، اندونزی، میانمار، تایوان و ویتنام و هم چنین بازدیدکننده هایی از 48 گروه چاپ و بسته بندی محلی میسر شده است. مجموع این شرایط باعث شده که نمایشگاه بین المللی پک پرینت به یک منبع مهم برای دستیابی به دستگاه های توزیع کننده، تامین کننده های خدمات بسته بندی و چاپ، تولیدکننده های لایسنس ها و تولید کننده های کالاهای نهایی تبدیل شود. بازدیدکنندگان این دوره از بخش های مختلفی هستند، از خرده فروشی ها،آژانس های خلاق، لیبل زنی و بسته بندی مقوایی گرفته تا بخش های کاربردی مختلفی همچون لوازم آرایشی، تولید غذا و نوشیدنی، لوازم دارویی و برند های چند ملیتی FMCG همچون C.P Intertrade، مرک (Merck)، سیام وینری (Siam Winery)، اویشی (Oishi)، دول (Dole)، رکیت بنکیسر (Reckitt Benckiser)، دوچمیل (Dutchmill)، فرایزلند (Friesland)، کامپینا (Campina)، ایچیتان (Ichitan)، مالی (Malee)، تائوکائنویی (Taokaenoie)، آسوتسپا (Osotspa)، مونده نیسین (Monde Nissin)، نستل (Nestle)، کائو (Kao)، بونکافه (Boncafe) و ... .

یک همکاری سه جانبه بین اتحادیه بسته بندی تایلند، اتحادیه چاپ تایلند و نمایشگاه آسیا که ماه گذشته در بانکوک برگزار شد برقرار شده است. این همکاری هم چنین شامل امضا توافق شراکت پیوسته بین این سه گروه می شود و هر سه گروه به همکاری پیوسته خود در برگزاری دوره های مختلف نمایشگاه بین المللی پرینت پک ادامه خواهند داد.

گرنوت رینگلینگ، مدیر عامل نمایشگاه آسیا معتقد است این نمایشگاه رویدادی مخصوص این صنعت است که از دل همین صنعت برخاسته است و همکاری تازه اعضاء تشکیل دهنده آن باعث می شود که سه دوره بعدی این نمایشگاه حتی از این هم گسترده تر شود. او در این باره می گوید: «امسال بازدیدکنندگان سطح بالایی دیدیم. برای بخش های کاربردی مختلف تقاضاهای زیادی وجود داشت و بسیاری از توافقات در فضای اصلی نمایشگاه صورت گرفت. امسال بخش لیبل زنی، غرفه خودکار سازی و رباتیک و هم چنین غرفه وان استاپ بسته بندی و چاپ با اقبال زیادی همراه شدند. ما به دنبال این هستیم که با استفاده از همین فرمول جواب پس داده به نمایش نگرش ها و تقاضای های این صنعت بپردازیم.»

آقای رینگلینگ در ادامه می گوید: «ما به دنبال این هستیم که این نمایشگاه را تقویت کرده و آن را به بستری تبدیل کنیم که تامین کننده انتخاب های مختلف باشد. در عین حال همکاری ارتباطی خود با شرکت های دولتی و صنعتی کلیدی را افزایش می دهیم و هم چنان تلاش می کنیم که نفش مرکزی تایلند را در پروسه تغییر و تحولات فناوری در حوزه بسته بندی و چاپ حفظ کنیم.»

در نمایشگاه بین المللی پک پرینت 2017 به لطف همکاری با شرکت هایی همچون فوجی فیلم، HP، BPS United، سایبر SM، وانجین تریدینگ (Wanjin Trading)، واردات و صادرات گوانگژو یوآن و سانسین (Sansin)، ماشین آلات و تجهیزات زیادی به فروش رسید و در فضای نمایشگاه معامله های زیادی صورت گرفت. به طور ویژه، شرکت HP اعلام کرد که شش توافق جدید را در تایلند در زمینه فروش محصولات "ایندیگو و لیتکس" امضا کرده است. از جمله نصب و پیاده سازی دو واحد اول ایندیگو 20000 و یک واحد از لیتکس 3600 در جنوب شرقی آسیا.

شرکت تایلندی Sasin Printing Machine Material از سال 2007 تا به حال در نمایشگاه بین المللی پک پرینت حضور داشته است. طبق گفته های آقای "کی ژیائویان" رئیس این شرکت، برنامه ریزی و برنامه های مختلف سطح بالای این نمایشگاه باعث شده که سانسین در تمام دوره های آن حضور داشته باشد. او در ادامه می گوید: «در این دوره، ما 30 دستگاه به فروش رساندیم. خوشحالیم که با مشتری های قدیمی دیدار کردیم و با بازدیدکنندگان تازه ای از بنگلادش، ویتنام، اندونزی و سنگاپور آشنا شدیم.»

از نظر آقای "کنتا کاناموری" مدیر توسعه تجاری شرکت پرسیو آسیا (Pressio Asia) که برای اولین بار در این نمایشگاه شرکت کرده است، این نمایشگاه فضایی عالی برای نمایش محصولات آن ها بود. او در این باره می گوید: «ما خریداران علاقمندی پیدا کردیم،  با نیازهای آن ها آشنا شدیم و از آن ها خواستیم که در محیطی دیگر به صورت رودر رو با ما دیدار داشته باشند. حضور در این نمایشگاه همچنین به ما امکان داد که ارتباطات کاری و همکاری های بیش تری با مشتریان و توزیع کنندگانی از سراسر این منطقه برگزار کنیم. من به دنبال این هستم که در دوره بعدی حضور گسترده تری داشته باشیم.»

آقای "سوهندرا مرز" مدیرعامل پرینت پک اندونزی که برای بازدید از فناوری ها و راه حل های تازه در نمایشگاه حضور پیدا کرده بود، در این باره می گوید: «بابت محصولات تازه ای که در نمایشگاه معرفی شدند بسیار خوشحالیم. ما خودمان حتی آخرین نسخه دستگاه لیبل زنی را خریداری کردیم. این اولین بار نیست که به صورت گروهی به نمایشگاه می آییم. مطمئنا آخرین بار هم نخواهد بود.»

آقای "کائو تای لوان" مدیر شرکت لیکسین (Liksin) که در حوزه بسته بندی انعطاف پذیر فعالیت می کند هم چنین احساسی دارد. او با هدف شناسایی یک دستگاه فلکسو تازه و دیگر دستگاه هایی که با محیط زیست سازگار هستند در این نمایشگاه حضور داشت. او در این باره می گوید: «قطعا با دیگر کسب و کارهای ویتنام هم چنین چیزی را به اشتراک می گذاریم. این نمایشگاه نمونه ای عالی برای بازدید است، حتی اگر یک بازدیدکننده معمولی باشید.»

این نمایشگاه تجاری چهار روزه با برگزاری کنفرانس ها، سمینارها و جلسه های همزمانی که 800 نفر را جذب خودشان کردند، یک منبع مهم برای کسب اطلاعات باارزشی در مورد بازار و پیشرفت های صورت گرفته در صنایع بسته بندی و چاپ بود. این جلسات دانش محور که توسط متخصصان این حوزه از شرکت های صنعتی بین المللی و بومی برگزار می شد، شامل کنفرانس «حفظ غذا» هم می شد که توسط سازمان خواروبار و کشاورزی ملل متحد (FAO) برگزار شد. بازدیدکنندگان این کنفرانس ها می توانستند اطلاعات تازه ای از این صنعت کسب کنند و در بحث هایی که برگزار می شد شرکت کنند.

دوره بعدی نمایشگاه بین المللی پک پرینت از 18 تا 21 سپتامبر سال 2019 در BITEC شهر بانکوک برگزار می شود.

منبع: ایپینا

 

 

پنج شنبه, 27 مهر 1396 ساعت 08:07

مدیرکل تبلیغ و ترویج معاونت قرآن وعترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: قرآن مجید باید توسط چاپخانه های داخل کشور چاپ شود.

 

اصغر امیرنیا در پاسخ به این سوال که آیا قرآنی که در چین چاپ می شود، مورد تایید است؟ افزود: خیر و برای حمایت از فعالان و ناشرانی که در حوزه چاپ قرآنی در داخل فعالیت می کنند، از ظرفیت داخلی باید بهره گرفت و باید حرمت قرآن هنگام چاپ به صورت کامل حفظ شود.

به گفته وی، در هر جشنواره تعدادی از قرآن هایی که از نظر کاغذ چاپ مستمعل شده، با قرآن های تازه چاپ، تعویض می شود.

به گفته امیرنیا، در این زمینه باید از ظرفیت خیرین بهره گرفت و مردم نیز که قرآن های هدیه شده ای را که در منزل دارند، به مجموعه های قرآنی اهدا کنند تا جایگزین قرآن هایی که کاغذ چاپی آن مستمعل شده است، بشود.

مدیرکل تبلیغ و ترویج معاونت قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از اجرای طرح افق در کشور خبر داد و گفت: براساس این طرح همه ساله در کشور هر خانوار می تواند یک قرآن اهدا کند.

به گفته وی، از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سالانه ۲۰۰ هزار جلد قرآن به مراکز قرآنی و علمی اعطا می شود که امید است با تخصیص اعتبار این میزان به ۸۰۰ هزار جلد در سال برسد.

مدیرکل تبلیغ و ترویج معاونت قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: در خصوص حمایت از نخبگان قرآنی و حافظان قرآن برای ورود به دانشگاه باید شورای توسعه فعالیت های قرآنی و شورای عالی قرآنی اقدام کند که در این زمینه آیین نامه هایی وجود دارد و بنیاد نخبگان نیز در این حوزه فعالیت دارد.

این مسئول وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای شرکت در نشست شورای توسعه فعالیت های قرآنی چهارمحال و بختیاری به شهرکرد سفر کرده بود.

 

منبع: ایکنا

پنج شنبه, 27 مهر 1396 ساعت 06:56

 

هشتمین قسمت از فصل دوم برنامه «به اضافه مستند» با پخش مستند «کاغذ یک درنگ مچاله» همراه بود و پس از آن نشست نقد و بررسی با حضور دو مهمان ویژه، ابوالفضل روغنی گلپایگانی رئیس سندیکای تولیدکنندگان کاغذ و مقوا و رئیس کمیسیون صنایع اتاق ایران و غلامرضا شجاع نماینده مصرف‌کنندگان کاغذ در کشور برگزار شد.

 

با توجه به کمبود تولید کاغذ در کشور، نیازمند واردات هستیم

غلامرضا شجاع در ابتدای صحبت‌های خود گفت: مسلما واردات کاغذ نیاز ما است. اعتقاد ما این است که به عنوان یک وظیفه شرعی و میهنی طرفدار تولید داخلی و عدم وابستگی به واردات هستیم اما در زمان فعلی با تولید کم کاغذ در کشور و با تعطیلی یکی از بزرگ‌ترین تولید‌کنندگان کاغذ و توجه به این‌که اکنون تنها به اندازه ۱۰ درصد نیاز کشور، تولید داریم، مابقی را باید از خارج وارد کنیم. این موضوع بحثی است که نمی‌توان از آن چشم پوشید. ما از تولید داخلی حمایت خواهیم کرد اما فعلا تولید داخلی نمی‌تواند تامین کننده کاغذ مورد نیاز کشور باشد.

میزان مصرف کاغذ جزو شاخصه‌های توسعه یافتگی تلقی می‌شود

ابوالفضل روغنی درباره‌ی این که آیا تولید‌کنندگان ما توانایی تولید کاغذ مورد نیاز کشور را دارند یا خیر، گفت: باید از ۲-۳ منظر کاغذ را تعریف کنیم. کاغذ محصول فرهنگ است و ایران دومین کشور پس از چین است که توانست به تولید کاغذ دست پیدا کند. در حقیقت ایران صاحب تکنولوژی و نوآوری در کاغذ است. علاوه بر این کاغذ یک محصول اقتصادی است که در GDP ما تاثیرگذار است. بدین معنی که جز شاخصه‌های توسعه یافتگی تلقی می‌شود. اگر کشوری میزان مصرف بالایی از کاغذ داشته باشد، جز شاخصه‌های توسعه یافتگی آن منظور می‌شود. باید در مورد آمار و ارقام صحبت کنیم. این که بگوییم واردات کاغذ خوب است یا بد است، باید به زنجیره ارزش توجه کنیم. این زنجیره بدین معنی است که یک کشور نمی‌تواند تامین‌کننده همه‌ی کالاهای خود باشد و باید بخش‌هایی را وارد کند. این که بخواهیم خود را به صورت یک کدخدا و دهکده کوچک تصور کنیم که همه‌چیز برای خودمان باشد، شدنی نیست. در منابع هم این‌چنین آمده است که همه‌ی کشورها باید مثل زنجیره با هم در ارتباط باشند. من مخالف واردات نیستم. این موضوع باید اتفاق بیفتد اما دقت کنید که همه‌ی کشور‌ها از صنایع داخلی‌شان دفاع می‌کنند. علاوه‌بر این ما یک کشور آرمان‌گرا، انقلابی و اسلامی نیز هستیم که رهبری داریم و ایشان نیز تاکیدات فراوانی مبنی بر تولید و اشتغال ملی دارند. کشور ما در حدود ۱۳-۱۴ درصد بیکار دارد، این یک معضل اجتماعی بزرگ است که می‌تواند ناهنجاری‌های بزرگی را در کشور به وجود بیاورد. اگر مسئولان نتوانند زمینه ایجاد شغل و رفاه اجتماعی را فراهم کنند، حتما یک سری عوارض اجتماعی به وجود می‌آید که به هیچ وجه قابل پسند نیست.

عمر مفید کتاب درسی، بیش‌تر از ۹ ماه نیست/ دلیل ندارد که با کیفیت‌ترین کاغذ‌های موجود در دنیا را تبدیل به کتابی کنیم که عمر آن نهایتا ۹ ماه است

وی ادامه داد: بنابراین تنها جایی در کشور که می‌تواند موتور توسعه‌یافتگی باشد و ایجاد شغل پایدار نماید، بخش تولید و خدمات است. کشور ایران قبل از انقلاب، به عنوان یک کشور صنعتی در منطقه تلقی می‌شد و بخش‌های خصوصی بسیار قوی داشتیم. بعد از انقلاب اتفاق‌هایی افتاد و همزمان با انقلاب اسلامی، جنگ ۸ ساله بر ما تحمیل شد. این اتفاقات ادامه داشت تا اکنون که هنوز درگیر تحریم‌ها ناجوانمردانه بین‌المللی هستیم. این موضوعات صنعت ما را کوچک و ضعیف کرد. در زمینه کاغذ تحریر، حدود ۳۸۰ هزار تن مصرف داریم که خرج انواع مختلف کتب می‌شود. علاوه بر این بخش روزنامه را داریم. در وزارت ارشاد این ادعا وجود دارد که در این بخش حدود ۱۲۰ هزارتن مصرف کاغذ داریم اما ما اعتقاد داریم که چنین مصرفی وجود ندارد. دلیل آن هم یک آمار بین‌المللی است که در ادامه برنامه بازگو خواهم کرد. ما اعتقاد داریم که حدود ۷۰ هزار تن مصرف داریم ودلیل این کاهش نیز صنایع دیجیتال است، روزنامه‌هایی که به صورت دیجیتال در همه دنیا استفاده می‌شود. در کشور ما در بهترین شرایط حدود ۱۵۰ هزار تن کاغذ تحریر می توانیم تولید کنیم و بنابراین تا ۳۸۰ هزار تن کمبود داریم و باید واردات کاغذ انجام بدهیم. در این قسمت کمبود داریم و باید منطقی برخورد کنیم. باید حتما به دنبال واردات در این بخش برویم و کاغذ مورد نیاز را وارد نماییم. هم‌چنین در بخش کاغذ روزنامه نیز، چیزی در حدود ۳۰ هزار تن کاغذ روزنامه می‌توانیم تولید کنیم. پس حدود ۴۰ هزار تن کاغذ روزنامه باید وارد کنیم. در همه‌جای دنیا از صنایع‌ داخلی دفاع می‌کنند. حتی آمریکا و چین و این اتفاق از این جهت است که بتوانند صنایع خود را برای اشتغال، ایجاد رشد و تعالی در جامعه، افزایش درآمد مردم و حفظ کنند. حال اگر بخواهید وارد بحث تعرفه بشوید باید گفت که ما به عنوان سندیکای کاغذ و مقدا دنبال افزایش تعرفه بودیم. حال باید دقت داشت که ۷۵-۸۰ درصد اقتصاد کشور ما دولتی است. این یک اقتصاد بیمار است. بدین معنی که در این اقتصاد هزینه بر فایده معنی ندارد. در موضوع کاغذ روزنامه، تعدادی از روزنامه‌های ما دولتی هستند و تعدادی خصوصی هستند. هم‌چنین آموزش و پرورش به تنهایی سالانه ۴۵ هزار تن کاغذ مصرفی تحریر دارد. ما همیشه این بحث را با آموزش و پرورش داریم که عمر مفید کتاب درسی، بیش‌تر از ۹ ماه نیست و هیچ دلیلی ندارد که برویم و با کیفیت‌ترین کاغذ‌های موجود در دنیا را بیاوریم و تبدیل به کتابی کنیم که عمر آن نهایتا ۹ ماه است.

تولید ۱۵۰ هزار تنی کاغذ در داخل کشور اتفاق نمی‌افتد

 غلامرضا شجاع در بخش دوم صحبت‌های خود گفت: در مورد آمار‌هایی که آقای روغنی دادند، ما نیز با اختلافی حدود ۱۰ درصدی نسبت به اعداد ایشان، موافق هستیم و به نظرم چیزی حدود ۸۰ هزار تن مصرف کاغذ روزنامه داریم. بعضی‌ها انگار چشمشان را می‌بندند. بنده اطلاع دقیق دارم که روزنامه‌هایی که اکنون بر روی دکه‌ها می‌رود، تیراژی کمتر از ۵ هزار عدد دارد و این خیلی بد است. در حقیقت فقر مطالعه همه ما و فرهنگی‌ها را آزار می‌دهد. اکنون روزنامه‌های اسم و رسم دار با کاهش تیراژ زیادی مواجه هستند. البته این را نیز باید بگویم که تولید ۱۵۰ هزار تنی داخل کشور، رسما اتفاق نمی‌افتد و این حجم از تولید کاغذ نداریم. اکنون شاهد این موضوع هستیم که حدود یک سال است که یک خط تولید مهم چوب و کاغذ مازندران تعطیل است و در حوزه کاغذ تحریر هیچ تولیدی نداشته است. رقمی که من اعلام کردم مبنی بر ۱۰ درصد نیاز کشور، آمار اکنون است و شاید آماری که آقای روغنی اعلام کردند برای سال گذشته باشد.

کاغذی که از تولید‌کننده داخلی خریداری شد با ۱۰ ماه تاخیر تحویل داده شد

وی ادامه داد: در ارتباط با کتاب‌های درسی، من نیز هم‌رای با‌ آقای دکتر روغنی هستم. کاغذ داخلی ما می‌تواند برای کتاب‌های درسی مورد استفاده قرار بگیرد، البته مصرف‌کنندگان بزرگ مثل افست و چاپ و نشر کتاب درسی اعتقاد دارند که بین ۲۰ تا ۳۰ درصد، کاهش بهره‌برداری دارند. بدین معنی که ماشین‌های چاپ آن‌ها به دلیل داشتن پرز و خاک و اشکالات دیگر که در کاغذ داخلی وجود دارد با کاهش بهره‌برداری مواجه می‌شوند. این موضوع مشکلی است که در فیلم مستند نیز به آن اشاره شده بود. اما در ارتباط با کتاب‌های درسی باید گفت خریدی که انجام شده است با ۱۰ ماه تاخیر داده شده است. حال فرض کنید که این کاغذ ۱۰ ماه نمی‌‌رسید و اینان نیز واردات کاغذ نداشتند، چگونه می‌توانستند کتاب درسی این تعداد دانش‌آموز را آماده کنند. اشکالاتی که به کاغذ داخلی داریم، علاوه بر کیفیت و کمیت،‌ در بخش‌های دیگر نیز حرف داریم. این را باید بگویم که کاغذ‌های خوب هم تولید می‌شود اما مقدار آن بسیار کم است. بدین معنی که کاغذ خوبی که برای چاپ کتاب‌های غیر درسی هم لازم است، خیلی کم است و شاید کمتر از ۵ درصد مصرف واقعی ما باشد.

افزایش تعرفه، دست در جیب مردم کردن است/ بدترین نوع حمایت افزایش تعرفه است

ما به عنوان مصرف‌کننده‌ها و چاپخانه‌داران و بقیه اصناف اعتقاد داریم که هر زمان توانستیم ۵۰ درصد نیازمان در کشور را به صورت واقعی تامین نماییم، آمادگی این را داریم که ۱۰۰ درصد پشت تولید‌کننده‌مان باشیم. اکنون نیز پشتیبان تولید‌کننده هستیم و اعتقاد داریم که دولت باید تولید‌کننده داخلی را حمایت کند و بسته حمایتی در نظر بگیرد و دولت باید مالیات بر ارزش افزوده را که به تولید‌کننده داخلی ما تحمیل می‌شود را مدیریت کند. اگر دولت می‌خواهد حمایت کند در بخش خمیر کاغذ، سفید‌کننده آن، چسب آن و وارد بشود و کمک کند. ما بدترین نوع حمایت را افزایش تعرفه می‌دانیم چرا که افزایش تعرفه، دست در جیب مردم کردن است. دغدغه اصلی ما موضوع اشتغال است. ما بیش از چند ۱۰۰ هزار نفر آدم در حوزه نشر، چاپ، مطبوعات و را داریم. علاوه بر این از کاغذ در بخش بهداشتی، غذایی و استفاده می‌شود که با چنین رویکردی این حوزه‌ها دچار کم‌کاری شده و اشتغال به خطر می‌افتد.

دولت از وارد‌کننده مالیات بر ارزش افزوده نمی‌گیرد اما از تولید کننده داخلی می‌گیرد

ابوالفضل روغنی در پاسخ به این سوال که آیا نسبت بندی مناسبی برای تولید و مصرف کاغذ در کشور انجام شده است یا خیر گفت: خیر. ما اصلا بلد نیستیم که چه‌طور باید حمایت کنیم. من هم خیلی موافق تعرفه نیستم. اگر ما اعتقاد داریم که باید یک نظام اقتصادی شفاف داشته باشیم، تعرفه خوب نیست. یکی از مهم‌ترین عواملی که در wto به ما تکلیف می‌شود، برداشتن دیوار تعرفه است. دولت برای حمایت باید کارهای دیگری بکند اشکالی که به کار دولت در حوزه تولید کاغذ وارد است که البته ظلم مضاعفی به تولید‌کنندگان است این است که برای یک وارد‌کننده ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده نمی‌گیریم اما وقتی سراغ تولید‌کننده می‌رویم، از خمیر و تمام مواد اولیه‌اش مالیات بر ارزش افزوده می‌گیریم. بنابراین در کورس رقابت در هم‌اکنون ۹ درصد تولید داخل را عقب انداختیم. قیمت تمام شده در کشور ما بالا است. در کجای دنیا، بهره‌های بانک برای تولید، ۲۴ درصد است. می‌گویند این بهره‌ها ۱۸ درصد است اما اگر کسی وام ۱۸ درصد سراغ دارد به ما هم بگوید. حال چنین وامی با تاخیر و به ۳۸ درصد تا ۴۲ درصد بهره می‌رسد. اکنون کشورهای اطراف ما را ببینید. برای مثال درصد بهره در امارات۴ درصد است، در ژاپن صفر است و در اکثر کشورهای اروپایی ۳ درصد است. حمایت این است.

روغنی به ارائه‌ی آماری از واردات کاغذ در کشور پرداخت و گفت: در سال گذشته حدود ۷۰-۸۰ درصد واردات داشتیم. کشور نیاز دارد و من هم گفتم که مخالفتی با واردات ندارم. چرا که کمبود داریم. من به دولت توصیه‌ای دارم و آن این است که دولت در سرمایه‌گذاری در این بخش کمک کند. ما در اقتصاد نقطه سفارش را داریم. به معنی جایی که تولیدمان اقتصادی است. وقتی یک کارخانه‌ای میخواهد ۵ هزار تن یا ۱۰ هزار تن کاغذ تولید کند، اصلا اقتصادی نیست. در حالی که شرکت‌های چینی و سوئدی ارقامی نزدیک به ۴۰۰ هزار تن یا یک میلیون تن تولید کاغذ دارند. اکنون جمع تولید کارخانه‌های کاغذ تحریر، ۱۵۰ هزار تن است. اصلا اقتصادی نیست. باید کمک کنیم. منابع را داریم، میتوانیم زیرساخت‌ها را فراهم کنیم تا برای رسیدن به ۴۰۰ هزار تن ظرفیت ایجاد کنیم.

عده‌ای وارد بازار واردات کاغذ شدند که اصلا ربطی به آن نداشتند

شجاع درباره‌ی آمار واردات کاغذ به کشور گفت: در سال ۱۳۹۱، حدود ۳۰۵ هزار تن واردات داشتیم که طبق دو تعرفه ۵۵۰۰ و ۵۷۰۰ است و در سال ۱۳۹۵، ۳۱۵ هزار تن واردات کاغذ چاپ و تحریر داشتیم. در بعضی جاها می‌شنویم که این واردات بی‌رویه بوده است در حالی که اصلا این گونه نیست. وقتی به آمار ۱۳۹۱ نگاه می‌کنید و با آمار ۱۳۹۵ مقایسه می‌کنید و تفاوت ۳-۴ درصدی را می‌بینید، خب خوب است. ما در مقطعی که ارز دولتی وجود داشت، عده ای وارد این بازار شدند که اصلا ربطی به آن نداشتند. هم من و هم آقای دکتر روغنی طرفدار واردات شناسنامه دار معتبر هستیم. وقتی بازار کاغذ برهم بخورد، حتی بانک‌های ما هم وارد واردات کاغذ می‌شوند، ارگان‌های نظامی ما وارد واردات کاغذ می‌شوند و متاسفانه هر کسی که پول دارد فکر می‌کند که باید وارد این بازار بشود و نتیجه‌ی آن بازار آشفته‌ای است که در سال ۱۳۹۲ و ۱۳۹۳ شاهد آن بودیم.

سود تسهیلات ۱۸ درصد فقط یک شعار است

در مورد موضوعی که آقای روغنی مبنی بر عدم دریافت ۹ درصد مالیات ارزش افزوده از وارد‌کنندگان داشتند باید بگویم که من دفاعی از وارد‌کنندگان نمی کنم اما بالاخره نیاز کشور است. دقت کنید که تمام دولت‌های بعد از انقلاب و حتی قبل از انقلاب، همیشه کاغذ را حمایت کردند. این موضوع در کشورهای دیگر هم وجود دارد. اگر واردکننده ۹ درصد مالیات ارزش افزوده را نمی‌دهد، به این دلیل است که دولت تلاش می‌کند تا ساعات مطالعه، تیراژ کتاب و از آموزش حمایت کند نه این که از وارد‌کننده حمایت کند. در این‌جا است که به دولت می‌گوییم که بیاید و موانع را از سر راه تولید بردارد. رقم وحشتناک بهره کاملا درست است. ۱۸ درصد که می‌گویند کاملا شعار است. اصلا از بسته حمایتی که در سال گذشته مطرح شد، هیچ مقداری شامل تولید‌کنندگان داخلی نشد.

ابوالفضل روغنی در پاسخ به سوال مجری برنامه مبنی بر وضعیت تولید کاغذ در کشور گفت: ظرفیت ایجاد شده در کشور برای تولید کاغذ ۱۵۰ هزار تن است. این بدین معنی نیست که همه‌ی آن قابل دسترسی باشد. ممکن است که ما ۷۰ هزار تن از این مقدار را تولید کرده باشیم. در تولید یک ظرفیت اسمی داریم و دیگری ظرفیت عملیاتی داریم.

آموزش و پرورش به دنبال بهانه‌های متعدد بود که کاغذ داخلی نخرد

وی ادامه داد: در مورد تاخیر در تحویل کاغذ که آقای شجاع نیز فرمودند باید بگویم متاسفانه بی اخلاقی بسیار گسترش پیدا کرده است. امروز برای این که کالایی را بخرم و قیمت آن را پایین بیاورم، می‌گویم که کالا کیفیت نداشت. من این ۱۰ ماه را خیلی نمی‌توانم تایید کنم. ممکن است که این اتفاق رخ داده باشد اما دوستان ما در وزارت آموزش و پرورش به دنبال بهانه‌های متعدد بودند تا کاغذ داخلی نخرند. دلایلی نظیر پرز، پاره شدگی، پایین اوردن راندمان کاری و از جمله موضوعاتی بود که استفاده می‌شد. کیفیت معنا و مفهومی دارد که دارای استاندارد است. شما می‌توانید بروید بنز بخرید و در خیابان‌های تهران مسافرکشی کنید. آیا این کار منطقی و اقتصادی است؟ در کشور ما اقتصاد ایجاب می‌کند که افراد با پراید بیایند و مسافرکشی کنند و این ماشین کیفیت لازم برای مسافرکشی را دارد.

در دنیا ارزان‌ترین کاغذ را تبدیل به روزنامه می‌کنند

کاغذ‌هایی که در ایران تولید می‌شوند، به درد کتب ارزشمند گنجینه ایرانی نمی‌خورند. باید بروند و کاغذ‌های LWC خارجی بخرند که بسیار خوب‌تر است چرا که کتابی که دارد تولید می‌شود ممکن است ۱۰-۱۵ سال در گنجینه باشد و مورد استفاده قرار بگیرد. در ایران نمی توانیم چنین استانداردی را تامین کنیم اما برای کتاب درسی که عمر ۹ ماهه دارد می‌توانیم. فرهنگ ما در ایران با همه‌جای دنیا متفاوت است. در دنیا روزنامه را به صورت رایگان و البته با کاغذ کاهی می‌دهند. در حقیقت ارزان‌ترین کاغذ موجود در بازار را تبدیل به روزنامه می‌کنند و دست مردم می دهند. ما چون پول نفت داریم، دولت دست در جیبش می‌کند و می‌گوید بروید و بهترین کاغذ را بخرید و آن را تبدیل به کتاب درسی ۹ ماهه بکنید. اصلا این‌گونه نیست و در دنیا چنین چیزی رخ نمی‌دهد.

چرا روزنامه‌های دولتی حاضر نیستند از کاغذ داخلی استفاده کنند

شجاع در پاسخ به این سوال که آیا کیفیت کاغذ تولید داخل به قدری پایین است که فقط به درد نیازمندی‌های روزنامه می‌خورد، گفت: این کاغذ برای مصرف کتب درسی ما کاملا مناسب است اما برای کتاب‌هایی که نیازمند نگهداری است، به هیچ عنوان مناسب نیست. من این حرف را خطاب به دولت می‌زنم. آقای دولت، اگر شما دلتان برای موضوع تولید داخلی می‌سوزد، مثل تمام کشورهای پیشرفته و توسعه یافته بیاید و به تمام اداره‌جات، ارگان‌های حکومتی و دستور بدهد که فقط باید کاغذ داخلی را بخرید. چرا روزنامه‌های دولتی و بقیه حاضر نیستند که از کاغذ داخلی استفاده کنند؟ چرا فقط روزنامه همشهری باید برای قسمت آگهی‌هایش از کاغذ داخل استفاده کند؟ دولت در این موضوع به تولید‌کننده ظلم می‌کند. اگر دولت وارد این موضوع بشود، یا نمایندگان مجلس که گاها مصاحبه می‌کنند وارد شوند، چه ایرادی دارد؟ آقای نماینده چرا برای تبلیغ خودتان حاضر نشدید که از کاغذ ایرانی مصرف کنید؟ من با قاطعیت می‌گویم که ۹۹ درصد از کاغذ‌های خارجی استفاده کردند. خب چرا این کار را می‌کنید؟

انگار دولت نمی خواهد موضوع کاغذ را حل کند

وقتی دولت و مجلس ما همراه با تولید ما نیستند چه می‌توان کرد؟ شاید یکی از بزرگ‌ترین حمایت‌هایی که در این قصه بتوان کرد همین باشد. برای مثال گفتند که استفاده مسئولین از خودروهای خارجی ممنوع است. اگر من موضوع ۱۰ ماه را گفتم به این دلیل است که از مدیران آن شرکت‌هایی که نام بردم، استعلام گرفتم و صراحتا این را تایید کردند که نزدیک به ۱۰ ماه کاغذ با تاخیر به آن‌ها تحویل داده شده است. این که روزنامه‌ها از کاغذ داخل برای جاهای غیر مهم استفاده می‌کنند، ناشی از عدم مدیریت است وگرنه یک روزنامه ۳-۴ ساعت در دست مخاطب می‌ماند و در تمام دنیا می‌بینید که نازک‌ترین و ارزان‌ترین کاغذ برای چاپ است و کاغذ داخلی کاملا صلاحیت استفاده برای روزنامه‌های ما را دارد. قبلا در موضوع تست لاینر، واردکننده بودیم اما اکنون ۹۰ درصد تولید ما در حال صادر شدن است. بدین معنی که واردات ما در این بخش به ۱۰ درصد رسیده است. دولت می‌تواند این کارها را انجام بدهد. اقتصادی که ۸۵ درصد آن دولتی است، در این‌جاها خیلی راحت می‌تواند وارد شود اما انگار دولت نمی‌خواهد وارد شود. چرایی آن را به دلیل عدم مدیریت می‌دانم.

تسهیلاتی که به وارد‌کننده می‌دهید به تولید‌کننده هم اختصاص بدهید

ابوالفضل روغنی بسته پیشنهادی حمایتی دولت از تولید‌کنندگان داخلی کاغذ را این‌چنین تشریح کرد: یکی از مهم‌ترین دلایلی که رغبت به واردات وجود دارد، ارزان بودن ارز ما است. ارز کشور ارزان است و قیمت دلار آن‌چیزی نیست که ما اکنون در بازار می‌بینیم. مصرف‌کننده وقتی با ارز ارزان قیمت و ارز مبادله‌ای میرود و کاغذی را وارد می‌کند، از قیمت کاغذ داخلی ارزان‌تر برایش درمی‌آید. اما اگر ارز جایگاه خود را پیدا کند، مطمئن باشید که کسی گرایش به وارد کردن کاغذ پیدا نمی‌کند. در ارتباط با بسته پیشنهادی دولت باید بگویم که بارها در حضور رئیس جمهور، معاونان و وزرا صحبت های متعددی داشتم. اولین مساله این است که استراتژی توسعه صنعت کشور را روشن بکنیم که کاغذ‌ هم بخشی از آن است. در کشور ما ۹۰۰ هزار تن کاغذ کارتن و بسته‌بندی می‌خواهیم اما می‌آییم و ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار ظرفیت ایجاد می‌کنیم. خب این به معنای از بین رفتن منابع کشور است. این به معنای نداشتن برنامه و مدیریت است. بنابراین اولین پیشنهادی که دادیم، ایجاد بستر‌های استراتژی توسعه صنعت در کشور است که شامل همه صنایع می‌شود. مهم‌ترین مطلب که بیان کردیم این بود که همان امتیاز و شرایطی که برای یک وارد‌کننده خارجی ایجاد میکنید برای تولید‌کننده داخل هم ایجاد کنید. هم‌چنین ما باید دستگاه دولتی را موظف به این بکنیم که از تولیدکننده داخلی بخری. البته تولید‌کننده هم موظف است که رعایت کیفیت و استاندارد را بکند و تاخیر نداشته باشد. صرفا نباید یک حمایت بی‌جا باشد. به همان نسبت که مورد حمایت قرار می‌گیریم باید تعهدسپاری کنم. علاوه بر این، مشوق‌هایی که دولت در قالب‌های مختلف آماده میکند و درنهایت هم نمی‌دهد، باید بستر سازی شده و در اختیار تولید کننده قرار گیرد. برای مثال سال گذشته ۱۶هزار میلیارد تومان تخصیص داده شد اما با جرات می‌گویم که کمتر از ۴۰ درصد آن وارد صنعت ما شد. در مسیری رفت که خلاف تولید ما بود. دولت باید سازوکار قوی بگذارد. وقتی رهبری ایجاد قرارگاه اقتصاد مقاومتی را تکلیف می‌کنند، موضوع مشخص می‌شود. در پیام های سالانه ایشان می‌بینید که بالای ۸۵ درصد، پیام‌های اقتصادی است چرا که اقتصاد مشکل کشور است و باید حل بشود.

زیر بار افزایش تعرفه نمی‌رویم/ حاضریم سهام کارخانه‌های تولید داخلی را بخریم

شجاع در بخش پایانی صحبت‌های خود گفت: دولت اکنون از چای، روغن، خودروسازی و حمایت‌های خوبی می‌کند. کاغذ هم یک کار کاملا استراتژیک است. ما می‌گوییم که دولت بیاید و یک بسته حمایتی هم برای کاغذ ببیند. ضمن این که اشتغال‌زایی که در زیر مجموعه این بخش قرار می‌گیرد، خیلی زیاد است. عدم وجود هدایت سرمایه‌گذاری موجب شده است که ما تولید موتورسیکلت و فرش ماشینی و را از بین بردیم. ما از دولت هدایت می‌خواهیم و همان کار را هم نمی‌کند. ما به عنوان نماینده تشکل های مصرف‌کننده کاغذ حامی تولید داخلی هستیم اما به هیچ عنوان زیر بار افزایش تعرفه یا محروم شدن از ارز مبادله‌ای و را نمی‌پذیریم. از این دید نگاه نشود که یک وارد‌کننده حمایت می‌شود. از این دید نگاه کند که چرخ یک چاپخانه می‌گردد و یک واحد تولیدی کار می‌کند. اگر حمایت انجام شود، ما به عنوان بخش خصوصی حاضر هستیم تا سهام کارخانه‌های تولید داخلی را بخریم و مواد اولیه‌شان را نیز پیش خرید نماییم.

 

منبع: راهمای سفر من 

پنج شنبه, 27 مهر 1396 ساعت 06:36

بسته‌بندی در دنیای امروز معنا و مفهومی فراتر از زیبایی ظاهری دارد. شرکتهایی که بخواهند با زیبایی ظاهری در بسته‌بندی، مسائل زیست‌محیطی را نادیده‌ بگیرند، در دنیای کسب‌و‌کارها جایی ندارند.

 

مشتريان امروزي از شركتها توقع دارند كه با پايبندي هر چه بيشتر به مسائل زيست‌محيطي فعاليت كنند، در غير اين صورت كالا و محصولات شركت‎ها خريداري نخواهد شد. افزون بر آن، كشاندن شركتها به دادگاهها و پرداخت غرامتهاي سنگين و حتي انحلال شركتها بخشي از مجازاتي است كه مشتريان امروز از آن كوتاه نمي‌آيند.

كوكاكولا، دل كاميپوتر، ژيلت، زارا، نوكيا، برندهاي جهاني هستند كه اين مقاله از مجموعه اقدامات آنان در پايبندي هر چه بيشتر به محيط‌زيست مي‌گويد. با وجود اين، به نظر مي‌رسد اين شركتها به بخش زيادي از تكنولوژي لازم دراين‌باره دست يافته‌اند و قبل از سال 2020 آن را به اجرا درمي‌آورند. آنچه مي‌خوانيم، قاعدتاً متكي بر توليدات روابط‌عمومي اين شركتها است تا با رسانه‌اي كردن اقدامات بتوانند از آسيب شهروندان جهاني در امان باشند.

با وجود اين، و به رغم گرايش جانبدارانه، اين مقاله درسهاي فراواني براي شركتها دارد.

كوكاكولا

اين شركت تصميم دارد در آينده از پلاستيك قابل بازيافت براي بسته‌بندي محصولات خود استفاده كند. بطريهاي پلاستيكي PET، يا پلنت‌باتل، در آينده‌اي نه چندان دور مورد استفاده قرار مي‌گيرند. %30 از مواد اوليه سازنده پلنت‌باتل از مواد گياهي است و هدف نهايي شركت اين است كه براي بسته‌بندي محصولات خود صد درصد از مواد قابل بازيافت و تجديد‌پذير استفاده كند.

اسكات ويترز، مدير پروژه بسته‌بندي گياهي كوكاكولا مي‌گويد: تاكنون توانسته‌ايم %30 از تركيبات بطريهاي خود را از مواد قابل بازيافت بسازيم و در مورد %70 ديگر تركيبات، در آزمايشگاه به نتايج خوبي رسيده‌ايم. اگر به حجم كل بسته‌بندي محصولات ما توجه كنيد، درمي‌يابيد كه استفاده 30 درصدي از تركيبات قابل بازيافت عدد بسيار بزرگي است. وي ادامه مي‌دهد كه برخي از شركتها ادعا مي‌كنند كه از بطريهاي گياهي قابل بازيافت استفاده مي‌كنند، اما سؤال اين است كه آيا بازاري تجاري براي بازيافت اين بطريها وجود دارد؟

كوكاكولا پروژه بسته‌بندي محصولات خود را با استفاده از مواد گياهي نخستين بار در كپنهاگ دانمارك آغاز كرد و سپس در امريكا و كانادا راه‌اندازي كرد. در بسياري از موارد راه‌اندازي اين طرح با رويدادهاي مهم مانند مسابقات المپيك و يا كنفرانسهاي بين‌المللي محيط‌زيست همزمان بوده است.

برخي از مواد مورد استفاده در بسته‌بنديهاي گياهي تنها براي استفاده در بطريهاي آب مناسب هستند اما شركت كوكاكولا به تركيبي دست يافته است كه براي بسته‌بندي ساير محصولات اين شركت نيز مناسب است. نكته مهمي كه بايد به آن توجه كرد اين است كه صرف كاربرد مواد گياهي براي بسته‌بندي محصولات، متضمن مناسب بودن آن براي محيط‌زيست نيست. ميزان آب مورد نياز براي كشت گياه مورد نظر، كودهاي شيميايي مورد استفاده، و ميزان مصرف انرژي براي اين عوامل تعيين‌كننده سازگاري يك محصول با محيط‌زيست است. ماده گياهي كه كوكاكولا براي بسته‌بندي محصولات خود از آن استفاده مي‌كند، نيشكر برزيلي است كه براي رشد آن از كودهاي ارگانيك استفاده مي‌شود و به وسيله آب باران آبياري مي‌شود. يكي ديگر از اهداف ما اين است كه به نيشكر برزيلي اكتفا نكنيم و از بخشهاي مازاد ساير گياهان نيز ماده موردنظر خود را استخراج كنيم.

علاوه بر اين اقدامات، شركت كوكاكولا خطوط بازيافت بطري به بطري را نيز راه اندازي كرده است كه در شهر اسپارتانبرگ در كاروليناي جنوبي قرار دارد.

دل (Dell)

شركت دل قصد دارد براي بسته‌بندي محصولات خود از كاه گندم استفاده كند. اين اقدام با هدف استفاده از مواد قابل بازيافت براي بسته‌بندي محصولات اين شركت صورت مي‌گيرد. متخصصان شركت اميدوارند تا سال 2020 بتوانند به اين مهم برسند. هدف اين شركت اين است كه از ضايعات محصولات كشاورزي (به طور مثال كاه گندم) جعبه‌هاي قابل بازيافت توليد كند.

اليور كمپبل، مدير بسته‌بندي شركت دل مي‌گويد: بسته‌بندي اولين بخش محصول ما است كه مشتريان مي‌بينند و لمس مي‌كنند. از همين اولين ارتباط، هدف ما اين است كه مشتريان خود را متقاعد كنيم كه ما مسئوليت خود را در قبال محيط‌زيستپذيرفته‌ايم و در جهت حفظ آن مي‌كوشيم.

اين شركت قصد دارد براي بسته‌بندي محصولات خود كه در چين توليد مي‌شوند، از كاه گندم استفاده كند. بسياري از كشاورزان چيني كاه گندم را ضايعات تلقي مي‌كنند و آن را مي‌سوزانند. اين طرح از ماه اوت سال 2013 آغاز خواهد شد. بتدريج 15 درصد از وزن يك جعبه‌ از كاه گندم استفاده خواهد شد و مابقي وزن جعبه از فيبر بازيافت شده خواهد بود. تا سال 2020، اين طرح كامل خواهد شد و صددرصد وزن جعبه از كاه گندم خواهد بود. پيش‌بيني مي‌شود در ابتدا شركت دل سالانه از 2000 تن كاه گندم استفاده كند. اين ميزان مي‌تواند انتشار گاز دي‌اكسيدكربن را به ميزان 180 تن در سال كاهش دهد.

ژيلت

اينكه ببينيم يك شركت بزرگ و معتبر تمام تلاش خود را براي توليد محصولاتي كه كاملاً با محيط‌زيست سازگاز هستند، انجام مي‌‌دهد، بسيار جالب است. ژيلت، كه متعلق به شركت ‌پراكتراندگمبل است، بسته‌بندي محصولات Fusion Proglide خود را متحول كرده است. در طراحي جديد، از نوعي خمير استفاده شده است و نياز به استفاده از پلاستيك به ميزان 57 درصد كمتر شده است. ماده جديدي كه براي بسته‌بندي جديد مورد استفاده قرار مي‌گيرد، از نوعي ماده خام فيبر مانند است كه اجزاي اصلي تشكيل‌دهنده اين ماده چوب خيزران و نيشكر است.

در راستاي نيل به پايداري، هدف شركت پراكتراندگمبل اين است كه نه تنها در تمامي محصولات خود بلكه، در بسته‌بندي آنها نيز صد درصد از مواد تجديدپذير و يا مواد بازيافت‌شده استفاده كند.

دامون‌جونز، مدير ارتباطات جهاني شركت پراكتراندگمبل، در اين زمينه مي‌گويد: ما قادر بوديم تبعات زيست‌محيطي بسته‌بندي محصولات خود را كاهش دهيم بدون اينكه توزيع سريع محصولات تحت‌الشعاع قرار گيرد. رويكرد ما اين بود كه براي بسته‌بندي محصولات خود طرحي ارائه كنيم كه در راستاي پايداري زيست‌محيطي باشد. ما متعهد هستيم كه تأثيرات زيست‌محيطي محصولات و اقدامات خود را كاهش دهيم بدون آنكه كيفيت آنها تحت‌الشعاع قرار گيرد.

به طور كلي، در طراحي جديد مواد كمتري مورد نياز است؛ زيرا كه وزن بسته به ميزان 20درصد كاهش يافته است. بسته‌بنديهاي قبلي حاوي مقادير اندكي پي‌وي‌سي هم بود كه در بسته‌بندي جديد اين ماده حذف شده است. توجه به اين نكته ضروري است كه ژيلت تمام محصولات خود را در كارخانه‌اي توليد مي‌كند كه در شهر بوستون امريكا واقع است.

زارا

ايندتيكس، كمپاني بزرگ نساجي و طراحي و بزرگترين گروه مد در جهان، و زارا گل سرسبد فروشگاههاي اين گروه متعهد شده است كه تا سال 2020 انتشار مواد شيميايي خطرناك را از كليه محصولات خود و زنجيره تأمين آنها حذف كند. به گفته سخنگوي ايندتيكس، شركت زارا به واسطه‌ تعهد و تلاشش براي متوقف كردن انتشار مواد شيمايي خطرناك، اين شركت را در زمره شركتهاي پيشرو در زمينه حفظ محيط زيست قرار داده است. گروه تحقيقاتي كه با اين شركت همكاري مي‌كنند در تلاشند تا سريعترين و مؤثرترين راهكارها را براي راه‌اندازي فرايندهاي صنعتي پاكتر در صنعت نساجي را بيابند.

مارتين هوجيسك، يكي از مسئولان سازمان گرينپيس مي‌گويد: اين سازمان از تعهد زارا براي توليد محصولات مد فارغ از مواد شيميايي مضر براي طبيعت استقبال مي‌كند. اگر بزرگترين فروشگاه زنجيره‌اي مد در دنيا بتواند اين كار را انجام دهد، ساير برندهاي مد نيز مي‌توانند زنجيره تأميني فارغ ازمواد مضر براي محيط‌زيست داشته باشند.

در اولين گام، ايندتيكس زيرمجموعه‌هاي خود را ملزم كرده است كه اطلاعات مربوط به آلاينده‌هاي شيميايي را منتشر كنند و اين اطلاعات را در اختيار كساني كه در نزديكي كارخانجات گروه صنعتي ايندتيكس زندگي مي‌كنند، قرار دهند.

شركت پراكتراندگمبل

برنامه جديد شركت پراكتراندگمبل براي حفظ محيط‌زيست اين است كه تا سال 2020 ميزان بسته‌بندي محصولات خود را (به ازاي هر مصرف‌كننده) 20درصد كاهش دهد. علاوه بر اين، پراكتراندگمبل قصد دارد تا استفاده از مشتقات نفتي را در بسته‌بنديهاي خود به ميزان 25درصد كاهش دهد و به جاي آن از مواد تجديدپذير استفاده كند. رابرت‌مك‌دونالد، مدير اجرايي پراكتراندگمبل، مي‌گويد: با توجه به حجم گسترده فعاليتهاي شركت و تواناييها و روابطي كه داريم، اطمينان داريم كه مي‌توانيم در جهاني كه به آن متعهد هستيم تحولي بزرگ ايجاد كنيم.

گروه تحقيقاتي شركت پراكتراندگمبل مي‌كوشند تا در آينده بلندمدت به تركيباتي دست يابند كه به طور كامل جايگزين مشتقات نفت خام در محصولات و بسته‌بندي آنها شود. مسئولان پراكتراندگمبل اذعان مي‌كنند تحقق كامل اين هدف يك شبه حاصل نمي‌شود و به چند دهه زمان نياز است. شايان ذكر است كه اين شركت تاكنون توانسته است كه حجم بسته‌بندي پودرهاي پاك‌كننده را در امريكا و كانادا به ميزان 33درصد كاهش دهد. علاوه‌بر اين، پراكتراندگمبل در بسته‌بندي محصولات خود از نوعي پلاستيك ساخته شده از مواد گياهي استفاده كرده است.

نوكيا

نوكيا سعي دارد كه از مرغوبترين، زيباترين، و محافظ‌ترين مواد در بسته‌بندي محصولات خود استفاده كند. در عين حال اين شركت تلاش مي‌كند كه از موادي استفاده كند كه كمترين تأثير سوء را بر محيط‌زيست داشته باشد. براي كاهش ميزان تأثير بسته‌بندي بر محيط‌زيست، بايد از بسته هاي كوچكتر ساخته شده از مواد تجديدپذير استفاده كرد. همسو با سياست منابع طبيعي نوكيا، اين شركت تلاش مي‌كند محصولات خود را از موادي توليد كند كه با محيط‌زيست سازگار باشند.

نوكيا قصد دارد تا سال 2015، براي چاپ و بسته‌بندي فيبري صد درصد از مواد بازيافت شدني و يا بازيافت شده استفاده كند. علاوه بر اين، نوكيا قصد دارد كه در بسته‌بندي محصولات خود به طور ميانگين به ميزان 70درصد فيبر بازيافت شده استفاده كند؛ صد درصد بسته‌بندي تمام محصولات نوكيا قابل بازيافت است.

بيش از 95درصد آن از مواد فيبري كه قابل بازيافت هستند ساخته مي‌شود كه 66درصد از آن بازيافت مي‌شود. در سال 2011، براي اولين بار مواد مورد تأييد شوراي نظارت جنگل (FSC)، براي بسته‌بندي مدلهاي ‌‌9N و ‌‌800Luma مورد استفاده قرار گرفت. در سال 2012، نيمي از فيبرهاي چوبي استفاده شده در بسته‌بندي كاغذي نوكيا از مواد مورد تأييد بوده است.

 براي كاهش اندازه بسته‌ها، نه تنها بسته‌هايي با ابعاد كوچكتر طراحي شده‌اند بلكه، محتواي هر بسته نيز كوچكتر و سبكتر شده است. شارژها و كتابچه‌هاي راهنماي كوچكتر كه تنوع زباني كمتري دارند، و نيز بسته‌بندي فشرده‌تر لوازم جانبي، نمونه‌ كاملي از تمهيدات نوكيا براي كوچكتر كردن بسته‌بندي است. و با اين كار به ميزان 240 هزار تن در مصرف كاغذ صرفه‌جويي شده است. بسته‌بندي كوچكتر و فشرده‌تر باعث شده است كه تعداد كاميونهاي لازم براي حمل محصولات اين شركت به يك سوم كاهش يابد.

منبع: همشهری آنلاین

پنج شنبه, 27 مهر 1396 ساعت 06:28

ملکه رنجبر بازیگر پیشکسوت تلویزیون بعد از 72 ساعت از بیهوشی خارج شد.

 

فریبرز ایروانی فرزند ملکه رنجبر در خصوص آخرین وضعیت جسمانی این هنرمند گفت: روز گذشته عمل دوم مادرم انجام شد و امروز بعد از 72 ساعت از بیهوشی خارج شدند اما همچنان حالت خواب آلودگی دارند.

وی افزود: مادرم بعد از عمل اول 48 ساعت بیهوش بود. بعد از این 48 ساعت، روز گذشته جراحی دوم روی ایشان انجام شد، طبق نظر پزشکان تا 24 ساعت آینده در بیهوشی کنترل شده به سر‌ بردند و به لطف خدا و دعای مردم عمل موفقیت‌آمیز بود.

ایروانی تصریح کرد: این خواب آلودگی به خاطر 72 ساعت بیهوشی طبیعی است و در حال حاضر در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) بستری هستند.

فرزند ملکه رنجبر در پایان اظهار داشت:وضعیت ایشان متعادل است و منتظر هستیم هوشیاری کامل خودشان را به دست بیاورند.

 

منبع: باشگاه خبرنگاران

عضو مجمع ناشران انقلاب اسلامی مطرح کرد؛

تعاملات بین المللی نشر بر اساس سلیقه مسئولان دولتی است

پنج شنبه, 27 مهر 1396 ساعت 06:08

میرشمس الدین فلاح هاشمی گفت: کتاب های ایرانی که در نمایشگاه های بین المللی به نمایش گذاشته می شوند اغلب به سلیقه مسئولان هستند و به دلیل ناکارآمدی غرفه داران استقبال از آنها بسیار کم است.

 

 گفتگوی فرهنگی با موضوع فعالیت اتحادیه های نشر و فرصت های از دست رفته در تعاملات جهانی با حضور میرشمس الدین فلاح هاشمی، عضو مجمع ناشران انقلاب اسلامی و مسئول موسسه فرهنگی محفل انس از آنتن رادیو گفتگو پخش شد.

فلاح هاشمی در ابتدای این برنامه از عدم اعتماد وزارت ارشاد در تفویض اختیارات به اتحادیه انتقاد کرد و گفت : جای سوال است که چرا در اساسنامه بندی برای تعاملات با ناشران خارجی در نظر گرفته نشده است.

وی افزود: ایران حضورهای  متعددی در نمایشگاه فرانکفورت و دیگر نمایشگاه های بین المللی داشته است اما دولتی بوده است و خود اتحادیه نقش پررنگی در آن نداشته است.به این معنا که نمایندگان دولت با خرید سلیقه ای چند جلد کتاب در این نمایشگاه ها حضور پیدا می کرده اند و غرفه های ایران به دلیل مسلط نبودن افراد به زبان خارجی و یا نداشتن قدرت تعامل آنها عمدتا خلوت و بدون بازدید کننده بوده است.

مدیر مسئول موسسه فرهنگی محفل انس در ادامه به اختیارات اتحادیه ناشران اشاره کرد و گفت: اگر دولت به این اتحادیه به خصوص  بخشی که مربوط به کتاب و تعاملات خارجی است اختیارات کافی بدهد اتفاقات بسیار خوبی خواهد افتاد و بسیاری از موازی کاری ها حذف خواهد شد.

فلاح هاشمی به موضوع واردات کتاب پرداخت و ادامه داد: ما در مورد بیشتر کتاب ها وارد کننده صرف هستیم، به این معنا که ناشر تنها به سلیقه خود اقدام به ترجمه می کند و به نیازهای داخلی و ذائقه مخاطب و رضایت نویسنده بی توجه است.

وی با بیان اینکه بسیاری از کشورهای خارجی تمایل به برقراری ارتباط با ایران دارند، گفت: استقلال ناشران در برقراری تعاملات بین المللی اهمیت زیادی دارد و اتحادیه تنها نماینده کسانی است که نمی توانند در نمایشگاه های بین المللی شرکت کنند.

عضو مجمع ناشران انقلاب اسلامی همچنین گفت: اگر ناشری از طرف ارگان خاصی مورد حمایت قرار بگیرد و کتاب هایش مورد عنایت قرار بگیرد و دیده شود اوضاعش خوب است. ناشر خصوصی مثل کشاورزی است که گندمش را کاشته است و دستش به طلب باران به سمت آسمان است.

فلاح هاشمی در خصوص قانون کپی رایت نیز گفت: قانون کپی رایت باید مطابق با شرایط و اقتضائات فرهنگی کشور باشد و راه را برای تعاملات بین المللی هموار کند.

 

منبع: مهر

پنج شنبه, 27 مهر 1396 ساعت 06:01

پیش‌تر صنعت انتشار روزنامه یک صنعت نسبتا ساده بود، اما اکنون با شرایطی پیچیده به چالش کشیده شده است. این شرایط عمدتا بازتاب انبوهی از پیشرفت‌های فناورانه، شامل ابزارهای ارتباطی جدید و پلتفرم‌های دیجيتال است. صرفا روزنامه باقی‌ماندنِ روزنامه‌ها بیش‌ازپیش دشوار شده است، چراکه آنها تحت فشار هستند که خدمات خود را توسعه دهند و برای ابزارهای همراه، به‌‌ویژه تلفن‌های همراه و تبلت‌ها، محتوا تولید کنند. با اشاعه فزاینده رسانه‌های دیجیتال، روزنامه‌ها نیاز دارند طوری خود را تغییر دهند که صفحه نمایش خبر هم باشند.

 

ژاپن یک زمینه جذاب برای مطالعه گذار صنعت روزنامه از قالب چاپی به دیجیتال است، چون کشوری پیشرفته از نظر فناوری و پیشرو در ارتباطات همراه است. مخاطبان روزنامه‌های ژاپنی کاملا مجهز به کامپیوتر و ابزارهای همراه هستند و می‌توانند از مزایای یک زیرساخت اینترنتی پیشرفته بهره ببرند. روزنامه‌ها در ژاپن به پشتوانه سنت طولانی‌ خواندن و نوشتن، به‌شدت موفق هستند و افت تیراژ اخیر آنها به اندازه افتی که کشورهای دیگر تجربه کرده‌اند حاد نبوده است، بااین‌حال روزنامه‌ها در ژاپن نیز با ناامنی‌ای روبه‌رو شده‌اند که دلیلش غالبا ظهور پلتفرم‌های دیجیتالی جدید بوده است.  منظور از گذار دیجیتال، حرکت به سمت انتشار محتوای رسانه‌ای از پلتفرم‌های آنلاین است، جایی که محتوا با استفاده از دستگاه‌های دیجیتال مثل لپ‌تاپ‌ها، تلفن‌های همراه و تبلت‌ها مصرف می‌شود. نقطه نهایی این گذار می‌تواند یک برند رسانه‌ای صرفا دیجیتال باشد که دیگر چیزی را روی خروجی چاپی منتشر نکند. گذار دیجیتال بر کل زنجیره عملیات صنعت روزنامه، از گزارش اخبار تا توزیع و مصرف اخبار و بنابراین، بقای روزنامه‌ها اثر می‌گذارد.

براساس تحلیل‌های تجربی می‌توان نتیجه گرفت که روزنامه‌های ژاپنی نگرشی محافظه‌کارانه و بی‌میلی چشمگیری در قبال تغییر و اصلاح دارند. علت اصلی این نگرش، ساختار ایستای صنعت روزنامه ژاپن و میل فوق‌العاده برای محافظت از نظام فروش انحصاری است. این نظام شامل فروش مستقل روزنامه‌ها، شرکت‌های توزیع یا حتی فروشگاه‌هاست که نقش پررنگی در بازاریابی اشتراک روزنامه‌ها بازی می‌کنند. اساسی‌ترین روش کنارآمدن با گذار دیجیتال در روزنامه‌های ژاپنی، پشتیبانی از روزنامه‌های چاپی و درعین‌حال رفتار با پلتفرم‌های دیجیتال در قالب رسانه‌هایی مکمل و جنبی است. مهم‌ترین نقش خدمات دیجیتالی روزنامه‌ها، جذب خوانندگان جدید (عمدتا جوانان) است با این هدف که خوانندگان روزنامه بشوند. از این لحاظ، خدمات دیجیتال فرع بر روزنامه‌های چاپی هستند. قصد این نیست که استراتژی‌ای دنبال شود که در آن، قالب دیجیتال یا همراه در اولویت باشد. همچنین مقصود به‌دام‌انداختن مصرف‌کنندگان صرفا دیجیتال جدید نیست. اشتراک فقط دیجیتال یا دوگانه (چاپی و دیجیتال) فعالانه از سوی روزنامه‌های ژاپنی حمایت نمی‌شود و برخی اوقات حتی جلوی دسترسی دیجیتال به محتوا گرفته می‌شود. دلیل این امر نیز اعتقاد استوار به «فرهنگ چاپی» نزد ژاپنی‌هاست که سنتی طولانی در این کشور دارد.

صنعت روزنامه در ژاپن

ژاپن یک کشور روزنامه‌ای است. مردم ژاپن خوانندگان پرشور روزنامه‌ها هستند و تعداد خوانندگان روزنامه در مقایسه با بیشتر کشورهای دیگر بالاست. تیراژ کل روزنامه‌های ژاپن در سال ٢٠١٤ تقریبا ٤٥‌ میلیون نسخه است که معادل ٠,٨٣ اشتراک برای هر خانوار به شمار می‌رود. ٩٥ درصد روزنامه‌ها بین خانه‌ها در قالب اشتراک‌های مرتب توزیع می‌شود. به‌طور خلاصه، روزنامه‌های ژاپنی نسبتا قوی باقی مانده‌اند به این دلیل ساده که خوانندگانشان اشتراک خود را لغو نکرده‌اند. برای بیشتر بزرگ‌سالان ژاپنی که در دهه پنجم یا بالاتر زندگی خود قرار دارند، روزنامه‌ها نه‌تنها منبع اطلاعات هستند، بلکه بخشی واجب از سبک زندگی آنها نیز به شمار می‌روند. در اکثر ٤٧ قلمروهای استانداری ژاپن، دست‌کم یک روزنامه‌ محلی در دسترس مردم است که عملکرد آنها تأثیرات درخور ‌توجهی بر پنج روزنامه سراسری می‌گذارد. این روزنامه‌های سراسری عبارت‌اند از «یومیوری شیمبون» (با تیراژ روزانه ١٠‌میلیون نسخه)، «آساهی شیمبون» (٨‌میلیون نسخه)، «مایینیچی شیمبون» (چهار‌میلیون نسخه)، «نیهون کیزای شیمبون» - از این پس، «نیکی» - (سه‌میلیون نسخه) و «سانکئی شیمبون» (دو‌میلیون نسخه). تیراژ «پنج غول» به اندازه ٥٠ درصد تمام نسخه‌های روزنامه‌های به‌فروش‌رفته در ژاپن است. هر روزنامه سراسری، هر روز در دو نسخه چاپ می‌شود صبح و عصر. همه پنج روزنامه در میان بزرگ‌ترین روزنامه‌های جهان از نظر تیراژ قرار دارند. از لحاظ تیراژ، هفت روزنامه ژاپنی در میان ١٠ روزنامه برتر جهان قرار دارند و سه روزنامه «یومیوری شیمبون»، «آساهی شیمبون» و «مايینیچی شیمبون» سه رتبه اول را دارند. روزنامه‌های سراسری ژاپن، با گسترش دامنه فعالیت‌های خود به فراتر از توزیع محتوای رسانه‌ای صرف، به نهادهایی فرهنگی و اجتماعی تبدیل شده‌اند؛ برای مثال «یومیوری شیمبون» یک ارکستر، یک آژانس مسافرتی، یک تیم بیس‌بال و شهر بازی برای خود دارد. این گسترش فعالیت‌ها به پیشرفت روزنامه‌ها در مسیر زندگی خود در ژاپن کمک می‌کند. بخش بزرگی از خوانندگان مشترک یک روزنامه مشخص شده‌اند نه لزوما به علت محتوا یا دیدگاه سیاسی‌ای که تولید می‌کند، بلکه بیشتر به این دلیل که آنها هوادار تیم بیس‌بال آن روزنامه هستند و ممکن است بتوانند بلیت‌های رایگان بازی‌ها را با اشتراک خود به دست بیاورند. تیراژ روزنامه‌های ژاپن نسبتا ثابت باقی مانده، با اینکه کاهش کمی هم در آن اتفاق افتاده است. نگران‌کننده‌تر این است که درآمد آگهی‌ها به‌شدت افت کرده است. جمعیت ژاپن در حال کم‌شدن و سالمندشدن است و کمتر تمایل به خرید دارند. روند دیگر، رشد روزنامه‌های رایگان است. به‌علاوه، بسیاری از روزنامه‌ها، به‌ویژه روزنامه‌های محلی کوچک‌تر نسخه عصر خود را - سنتی که در میان تمام روزنامه‌های ژاپنی امری رایج بوده - حذف کرده‌اند. جنبه منحصربه‌فرد بازار روزنامه در ژاپن، اهمیت فروش و نظام توزیع انحصاری است. هر فروشگاه توزیع روزنامه، نمایندگی فروش یک روزنامه است و از سوی شرکت مادر روزنامه، یک منطقه توزیع محلی به آن اختصاص داده می‌شود. اهمیت هر فروشگاه انحصاری روزنامه در این است که اکثر اطلاعات مشتریان را براساس ارتباطات چهره‌به‌چهره در یک اجتماع محلی در اختیار دارد. تعداد مراکز فروش انحصاری به کاهش خود ادامه می‌دهند اما آمار صنعت روزنامه نشان می‌دهد که هنوز حدود ١٧‌هزار و ٦٠٠ فروشگاه انحصاری روزنامه در ژاپن وجود دارد که حدود ٣٤٤‌هزار و ٥٠٠ نفر برای آنها کار می‌کنند. همچنین روزنامه‌های منطقه‌ای نیز شبکه‌های توزیع قوی‌ای برای خود دارند. آنچه ژاپن را از بسیاری از دیگر کشورها از نظر نظام توزیع خانگی روزنامه متفاوت می‌کند، این است که مراکز فروش و توزیع روزنامه در این کشور کارگزاری‌های مستقلی هستند که برای تأمین مالی و منابع خود، به‌شدت به هر یک از شرکت‌های مادر روزنامه متکی‌اند. در اصل، فروشگاه انحصاری زندگی خود را با خرید سهام و توزیع تعداد زیادی از نسخه‌های روزنامه‌ها و همچنین بستن قرارداد توزیع بروشورهای تبلیغاتی صاحبان کسب‌وکار محلی، سوپرمارکت‌ها یا مدارس، می‌گذرانند. بنابراین سود آنها به طرز تعیین‌کننده‌ای مستقیما وابسته به گستردگی تیراژ روزنامه‌های چاپی است.

مصرف رسانه‌های ژاپنی دیجیتال

ژاپن یکی از پیشرفته‌ترین کشورها از نظر اشاعه اجتماعی فناوری اطلاعات و ارتباطات است. اتصالات اینترنتی پهن‌باند در ژاپن به‌شدت توسعه‌یافته است، تلفن‌های همراه و به‌خصوص تلفن‌های هوشمند به‌شدت مورد استفاده قرار می‌گیرد و همچنین اینترنت پهن‌باند تلفن همراه متداول است. استفاده از اینترنت در ژاپن از اواخر دهه ١٩٩٠ بر پایه تلفن همراه بوده است و تلفن‌های همراه به‌عنوان یک ابزار دسترسی به اینترنت به‌طور چشمگیری فراتر از کامپیوترهای شخصی محبوبیت دارد. نظر به این که اینترنت تلفن همراه قبل از اینترنت کامپیوتر شخصی به اکثر مردم معرفی شد، کلمه «اینترنت» هنوز در بین مردم ژاپن ابتدا رسانه‌های تلفن همراه را به ذهن متبادر می‌کند.

با این شرایط است که مصرف محتوای تلفن همراه در ابزارهای همراه معنی پیدا می‌کند، به‌خصوص با درنظرگرفتن مسیر طولانی افراد از خانه به محل کار و برعکس که با حمل‌ونقل عمومی در مناطق پرجمعیت شهری انجام می‌شود. مردم ژاپن به‌خوبی دسترسی به اخبار از طریق تلفن همراه را پذیرفته‌اند و طرز برخورد آنان با این ابزار تا حدودی منطبق با سن و جنس آنها است. ١٥ درصد مردم ژاپن گفته‌اند که تلفن همراه ابزار اصلی دسترسی آنها به اخبار است و ٢٦ درصد به‌طور هفتگی از آن برای دسترسی به اخبار استفاده می‌کنند. در مجموع، بازار به‌اصطلاح «انتشار همراه» بازاری قوی است و خوانندگان جوانی را هدف گرفته است که وقتی در انتظار قطار هستند یا در آن نشسته‌اند، نیاز به یک وسیله وقت‌گذرانی دارند.

شرکت‌های ژاپنی انتشار روزنامه مایل‌اند این‌طور وانمود کنند که روی گشوده‌ای در برخورد با فناوری و پلتفرم‌های جدید دارند. تا سال ١٩٩٥ تمام روزنامه‌های سراسری ژاپن وب‌سایت خودشان را راه‌اندازی کردند. آنها همچنین خیلی زود وارد بازار محتوای اینترنتی همراه شدند، چنان که «یومیوری شیمبون» یکی از اولین تولیدکننده‌های محتوا برای تلفن همراه بود. به‌هر‌ترتیب، با اینکه ژاپن عرصه آزمایش آخرین و پیشروترین فناوری‌های ارتباطی بود، گستردگی مصارف خبری از فناوری‌های دیجیتال در صنایع رسانه‌ای تاکنون آن‌طور که انتظار می‌رود، زیاد نبوده است. در واقع، روزنامه‌های جریان اصلی جز اینکه از سال ٢٠١٠ وب‌سایت‌های کاملا توسعه‌یافته‌ای راه انداختند، به‌آهستگی در حوزه آنلاین پیشرفت کردند. به‌همین‌ترتیب، شبکه عمومی پخش رادیویی و تلویزیونی «ان‌اچ‌کی» هم در توسعه خدمات خبری اینترنتی محدود عمل کرده است.  به دلیل تسلط «یاهو ژاپن» در بازار، بازیگران صرفا مجازی از نظر استفاده رسانه‌ای آنلاین از همه خروجی‌های پخش رادیو و تلویزیونی و رسانه‌ای سنتی‌ پیشی گرفته‌اند. پورتال «یاهو» با فاصله زیاد پربیننده‌ترین وب‌سایت ژاپنی‌زبان است. هشت حوزه خبری که به‌اصطلاح «موضوعات یاهو» به‌شمار می‌روند، در این پورتال روزانه چندین بار به‌روز می‌شوند و اکنون به‌طور منظم از سوی تقریبا ٨٠ درصد کل کاربران کامپیوترهای شخصی در ژاپن مورد بازدید قرار می‌گیرند. برعکس بسیاری از کشورهای صنعتی، «فیس‌بوک»، «توییتر» و دیگر شبکه‌های اجتماعی فقط به‌وسیله ١٢ درصد مخاطبان ژاپنی به‌طور هفتگی بازدید می‌شوند. افزون‌ بر ‌این، برای روزنامه‌های جریان اصلی ژاپن، درگیرشدن با مخاطب در رسانه‌های اجتماعی صرفا اتفاقی و به‌صورت ادواری است و به هیچ طریقی نظام‌مند نیست.

مقاومت در برابر تغییر

به منظور به‌تصویرکشیدن حرکت روزنامه‌ها در ژاپن به سوی پلتفرم‌های دیجیتال، مصاحبه‌های عمیقی با کارکنان شش روزنامه مهم ژاپنی انجام شد که نتایج آن در ادامه می‌آید. این یافته‌ها حاصل مصاحبه با ١٠ نفر از کسانی است که دارای سمت بالا و سابقه چشمگیری در این روزنامه‌ها بودند و در تعیین استراتژی‌های چشم‌انداز آینده این رسانه‌ها نقش بازی می‌کردند. یافته‌ها نشان داد که اکثر جوان‌های ژاپنی دیگر لزومی نمی‌بینند مشترک یک روزنامه شوند. پیش از این، مثلا وقتی کسی به خانه جدیدی نقل مکان می‌کرد، اشتراک روزنامه مثل بخشی از تأسیسات زیربنایی پایه‌، درست مانند برق، آب و گاز، در نظر گرفته می‌شد. مردم بدون تردید، قرارداد اشتراک خود را در فروشگاه انحصاری روزنامه در محله جدید ثبت می‌کردند. اما اکنون وضع تغییر کرده است. نظرسنجی‌ها درباره اولویت روزنامه‌ها به‌عنوان منبع خبری نزد ژاپنی‌ها نشان‌دهنده شکاف عمیق سنی دراین‌باره است؛ یک نظرسنجی در همین حوزه نتیجه گرفته است ٣٤,١ درصد ژاپنی‌هایی که در دهه ٢٠ عمر خود قرار دارند، روزنامه‌ها را منبعی ضروری برای اخبار در نظر می‌گیرند، درحالی‌که ٦٦.١ درصد افرادی که در دهه ٦٠ عمر خود قرار دارند، این اهمیت را برای روزنامه قائلند. برای حدود ٦٠ درصد بیست‌وخرده‌ای‌ساله‌ها، اینترنت همپای روزنامه‌ها یک منبع ضروری است اما این رقم برای شست‌وخرده‌ای‌ساله‌ها تنها ١١.٤ درصد است. یکی از دلایلی که روزنامه‌ها در ژاپن خود را مشتاق به حرکت سریع‌تر به سمت حوزه دیجیتال نشان نمی‌دهند، اصول ارشدیت در این کشور است؛ مدیریت‌های سطح‌بالا در شرکت‌های رسانه‌ای معمولا از افراد مسنی تشکیل شده است که آهسته از نردبان بالا رفته‌اند و ترقی خود را از دهه‌های ١٩٧٠ و ١٩٨٠ شروع کرده‌اند، زمانی که روزنامه‌ها و صنعت نشر از رشد چشمگیری بهره‌مند بودند. آنها یک شهروند دیجیتال اصیل نبودند که در فناوری اطلاعات و ارتباطات خبره باشند. بنابراین پذیرش اهمیت فناوری‌های دیجیتال در میان مدیریت رده‌بالای رسانه‌ها و در میان نسل‌های جوان‌تر دارای شکاف خیلی زیادی است و این تفاوت پذیرش، بین مدیران رده‌میانی و رده‌عالی هم وجود دارد. مثلا حتی اگر خود روزنامه‌نگاران به نوآوری‌های رسانه‌های دیجیتال و اجتماعی علاقه داشته باشند، اکثر مدیران رده‌بالا طور دیگری فکر می‌کنند و در نتیجه، تغییرات آسان رخ نخواهد داد.

 روزنامه‌های ژاپنی که روزانه ‌میلیون‌ها نسخه روزنامه چاپی می‌فروشند، سیاست‌های کنونی خود را روی خوانندگان‌شان و فروشگاه‌های انحصاری محصولاتشان متمرکز کرده‌اند و بنابراین به نیازهای مخاطب آینده در عصر دیجیتال توجه چندانی ندارند. برای همین است که استارت‌آپ‌ها یا شرکت‌های کوچک حوزه محتوای دیجیتال، به‌ندرت در چشم‌انداز رسانه‌ای ژاپن دیده می‌شوند. وقتی تمایل کم مدیران سالمند رسانه‌ای برای تغییر نیز به این عوامل اضافه می‌شود، می‌توان مشاهده کرد که در نیم‌قرن اخیر تغيير چندانی در صنعت روزنامه ژاپن رخ نداده است.

کشتی‌های جنگی

در میان پنج روزنامه پرتیراژ این کشور، فقط «سانکئی شیمبون» که تیراژ و موقعیت ضعیف‌تری در بازار دارد، راه تجربه‌های تازه روش‌های سازگاری با دنیای دیجیتال را برای خود باز گذاشته است. در میان سه روزنامه بسیار پرتیرا‍ژ نیز با حرکت‌های نسبی کوچکی در روزنامه «آساهی شیمبون» مواجهیم. این روزنامه حتی پیشنهاد یک روزنامه تماما دیجیتال را ارائه کرده و سرمایه‌گذاری کوچکی نیز با «هافینگتون‌پست» انجام داده بود تا در پی فرصت‌های جدید در دنیای دیجیتال، «هافینگتون‌پست ژاپن» را راه‌اندازی کند.

به‌طورکلی، روزنامه‌های بزرگ ژاپن مثل کشتی‌های جنگی هستند؛ در عین اینکه زمان زیادی طول می‌کشد تا تخلیه و بارگیری کنند، می‌توانند با قدرت و سرعت زیادی هم به جلو حرکت کنند. بااین‌حال، سؤال این است که آیا همه کشتی‌های جنگی ژاپنی تخلیه و بارگیری خود را شروع کرده‌اند. درحال‌حاضر به نظر می‌رسد آنها بیشتر مشتاق‌اند از آنچه دارند محافظت کنند.

یکی از مسائلی که باعث شده است روزنامه‌های ژاپنی در ورود به حوزه آنلاین تردید داشته باشند، این است که آنها نگران‌اند این کار به عواید آفلاین آنها ضربه بزند. آنها برای اینکه می‌خواهند از مِلک قدیمی‌شان محافظت کنند، به‌طور مؤثری دسترسی به محتوای آنلاین خود را محدود کرده‌اند، یعنی درست کاری خلاف همتایان خود در کشورهای دیگر. برای همین، مدل روزنامه‌های کنونی ژاپن روی تا حد ممکن دست‌نخورده نگه‌داشتن کسب‌وکار چاپی متمرکز شده است. پس منصفانه است اگر بگوییم نسخه‌های دیجیتال در مقام خدمات اضافی برای خوانندگان مشترک نسخه‌های چاپی در نظر گرفته می‌شود. در بیشتر موارد، دسترسی به محتوای دیجیتال یا تلفن همراه فقط برای کسانی مهیاست که دارای اشتراک کامل روزنامه چاپی باشند. کار دیگری که برای حفاظت از نسخه چاپی می‌شود، این است که محتواهای دیجیتال یا همراه عین محتوای چاپی نیست و مثلا ٧٠ درصد مطالب در آنها گفته می‌شود و اگر خواننده بخواهد کل مطلب را بخواند، باید مشترک نسخه چاپی باشد. همچنین در بیشتر موارد، کسانی که مشترک روزنامه چاپی نیستند، تنها می‌توانند چند سطر اول یا دو پاراگراف اول مطالب دیجیتال را بخوانند.

 

از سوی دیگر، صنعت روزنامه در ژاپن تلاش می‌کند از نظام توزیع قدیمی خود نیز حفاظت کند. معروف است که در ژاپن «روزنامه‌ها به وسیله نخبه‌ها تولید می‌شود و به وسیله یاکوزا (گنگسترها) به فروش می‌رسد». این ضرب‌المثل تقسیم‌بندی کار بخش روزنامه و قدرت نظام فروشگاه‌های انحصاری و اشتراک را نشان می‌دهد. در این کشور ١٧‌هزار و ٦٠٠ روزنامه‌فروشی کوچک وجود دارد که در سراسر کشور گسترده شده‌اند و نقشی محوری در افزایش تیراژ روزنامه‌های ژاپن دارند. آنها ریشه در اجتماعات محلی دارند و در بازاریابی روزنامه‌ها بسیار ماهر هستند. بنابراین مدیریت شرکت‌های انتشار روزنامه این کشور تلاش می‌کنند این ساختار را حفظ کنند.

چهارشنبه, 26 مهر 1396 ساعت 11:50

 

این کارگاه آموزشی با هدف آموزش نیروی متخصص حوزه چاپ سه بعدی با توجه به اهمیت و رشد سریع این فناوری در دنیا از سوی ستاد توسعه فناوری های مواد و ساخت پیشرفته معاونت علمی برگزار می شود.

 

در پایان این دوره ها که با همکاری موسسه بین‌المللی Zamstec اتریش برگزار می شود، به شرکت کنندگان پنج سطح گواهینامه بین‌المللی I3DL اعطا می شود. I3DL گواهی بین‌المللی آشنایی با فناوری چاپ سه بعدی است که توسط موسسه زمستک اتریش اجرا و ثبت بین المللی شده است.

گذراندن 12 واحد فنی و تخصصی حوزه چاپ سه بعدی

بر اساس این گزارش، دوره‌های آموزشی تخصصی I3DL شامل 12 واحد فنی و تخصصی است که در هر واحد آموزش یکی از موضوعات این حوزه آموزش داده می شود.

معرفی فناوری چاپ سه بعدی، کار کردن با چاپگرهای سه بعدی، مواد و فیلامنت‌های جدید نوآورانه برای چاپ سه بعدی، چاپگر سه بعدی خود را بسازید، ساخت روبات با استفاده از چاپگر سه بعدی، نوآوری و مدل‌های جدید کسب و کار با به کار گیری چاپ سه بعدی و شبیه سازی، مهندسی با کامپیوتر و کاربرد روش المان محدود در چاپ سه بعدی برخی از عناوین این واحدهای آموزشی است.

کسب عنوان مربی رسمی

بر اساس این گزارش به شرکت کنندگان این دوره ها پنج سطح گواهینامه بین المللی اعطا می شود. گواهینامه I3DL، سطح پایه که پس از گذراندن دو واحد اول به عنوان پیش‌نیاز تمام واحدهای دیگر، این گواهینامه به شرکت‌کنندگان اعطا خواهد شد. گواهینامه I3DL، سطح میانی این گواهینامه نیز پس از گذارندن چهار واحد اعطا خواهد شد.

دو واحد اصلی یک و دو الزامی است و دو واحد دیگر از بین واحد 3 تا 11 به انتخاب شرکت‌کنندگان خواهد بود.

گواهینامه I3DL، سطح تکمیلی که برای کسب این گواهینامه شرکت کنندگان باید 6 واحد را گذرانده باشند و واحدهای یک و دو و 12 الزامی بوده و سه واحد دیگر به انتخاب شرکت‌کنندگان خواهد بود.

گواهینامه I3DL، سطح پیشرفته که برای کسب این گواهینامه باید 10 واحد گذرانده شود. واحدهای 1، 2 و 12 الزامی بوده و هفت واحد دیگر به انتخاب شرکت‌کنندگان خواهد بود.

گواهینامه I3DL، سطح مربی رسمی. برای کسب عنوان مربی رسمی I3DL ، باید همه 12 واحد گذرانده شود. علاوه بر این، متقاضی باید دو سال سابقه تدریس، در قالب دانشگاه‌های نسل سوم را داشته باشد در غیر اینصورت باید دو واحد اجباری 'روش تدریس 1 و 2' ، ارایه شده توسط موسسه زمستک، را نیز بگذراند.

برگزاری این دوره ها فرصتی برای ارتقاء سطح متخصصان حوزه چاپ سه بعدی فراهم می کند تا این افراد از موضوعات روز دنیا نیز آگاه شوند. چاپ سه بعدی از فناوری هایی است که دنیا به سرعت در حال پیشرفت در آن است و ایران نیز نباید از این مسئله عقب بماند.

دوره و کارگاه های تخصصی آموزش چاپ سه بعدی 20 تا 25 آبان ماه سال جاری در محل موسسه ساخت افزایشی ایران برگزار می شود.

ثبت نام در این دوره ها آغاز شده است و علاقمندان برای کسب اطلاعات بیشتر می توانند به سایت ستاد فناوری های مواد و ساخت پیشرفته معاونت علمی مراجعه کنند.

 

منبع: ایرنا

چهارشنبه, 26 مهر 1396 ساعت 11:02

فرماندار محلات گفت: در حال حاضر دو مجوز برای تولید کاغذ از ضایعات سنگ در محلات صادر شده که یکی از سرمایه گذاران به زودی کار را آغاز کرده و تولیدات خود را به بازار عرضه می کند.

 

علی زینی وند پیش از سه شنبه 25 مهر ماه در مراسم افتتاح دهمین نمایشگاه بین المللی سنگ ایران و صنایع وابسته در محلات اظهار داشت: دو واحد از کارخانجات فرآوری سنگ به زودی در محلات استارت می خورد و محلات در صنعت سنگ و صنایع وابسته استعدادهای بسیار دارد.

 وی بیان داشت: ۶۰ درصد ذخایر تراورتن کشور در این شهرستان است و همچنین ۱۲ درصد ذخایر تراورتن دنیا در محلات وجود دارد.

 فرماندار محلات افزود: با وجود ۲۸۰ کارخانه فرآوری سنگ اما اگر سری بزنیم به سوله های زیبای فرآوری سنگ، مملو از هزاران تن سنگ انباشته شده است که به علت رکود این وضعیت حاکم شده و در این مورد دولت باید فکر اساسی و راهگشا انجام دهد.

 زینی وند خاطرنشان کرد: دولت باید در زمینه صادرات حمایت های تشویقی انجام دهد، علت عدم صادرات این است که قیمت تولید اولیه بالا است و حتی قدرت رقابت با کشورهای اطراف خود را هم نداریم .

 وی بیان داشت: البته ناگفته نماند که به خاطر رکود ما باید به سمت صنایع جانبی حرکت کنیم. در آینده نزدیک شهرستان محلات به قطب تولید کاغذ از ضایعات سنگ تبدیل خواهد شد و تولیدات را به بازار داخلی عرضه می کنیم.

 زینی وند در بخش دیگر سخنان خود گفت: همچنین محلات پایتخت گل ایران است و حدود ۹۰۰ هکتار گل زیر کشت داریم و پژوهشکده ملی گل و گیاه در محلات فعال است. در تنوع گل هم پنج هزار نوع گل زینتی در محلات تولید می شود.

 فرماندار محلات ادامه داد: همچنین اولین شهرک تخصصی پرورش ماهی زینتی کشور در محلات در حال احداث است که تاکنون پنج میلیارد تومان اعتبار برای آن تخصیص پیدا کرده است و کارهای عملیاتی آن به زودی آغاز می شود.

 وی خاطرنشان ساخت: در حوزه پرورش گل و گیاه در محلات با مشکل آب روبرو بودیم که ۳۰ لیتر در ثانیه از پساب انتقال یافت و ۱۵هکتار دیگر به ظرفیت گلخانه های پرورش گل محلات افزوده خواهد شد.

 

منبع: مهر

صفحه1 از216