کمپانی کالیفرنیایی سالید کانسپتز که یکی از رهبران اصلی تکنیک چاپ سه بعدی در سراسر جهان به شمار می رود، اقدام به ساخت نخستین تفنگ فلزی حاصل از چاپ سه بعدی با استفاده از روش پخت لیزری و همچنین فلزات پودری کرده است.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از اقتصادآنلاین، چاپ سه بعدی تکنیکی است که مهارت تولید انواع قطعات با هر شکل و زاویه ای را به نمایش می گذارد. بدین ترتیب می تواند در صنایع مختلف از جمله اسلحه سازی بسیار کمک کننده واقع شود. در ادامه به نمونه ای از این کاربرد اشاره خواهیم کرد.

کمپانی کالیفرنیایی سالید کانسپتز که یکی از رهبران اصلی تکنیک چاپ سه بعدی در سراسر جهان به شمار می رود، اقدام به ساخت نخستین تفنگ فلزی حاصل از چاپ سه بعدی با استفاده از روش پخت لیزری و همچنین فلزات پودری کرده است. پیستول نیمه خودکار مذکور بر اساس سلاح 1911 کلاسیک ساخته و تاکنون بدون هیچ گونه مشکلی موفق به شلیک 1000 گلوله(45ACP) شده است.

عمده مواد به کار رفته در ساخت تفنگ مورد بحث، فولاد ضد زنگ و فیبر کربن با پوشش نایلونی خواهد بود. به گفته کمپانی هدف اصلی از ساخت سلاحی که حاصل چاپ سه بعدی است، اثبات قابلیت این تکنیک به منظور تامین دقت، صحت و همچنین ضریب اطمینان بالا بوده و این محصول مهر تاییدی بر هدف مورد نظر محسوب می شود. بسیاری از مردم تصور می کنند که تکنیک چاپ سه بعدی به اندازه کافی دقت و قدرت نخواهد داشت، اما 1000 گلوله شلیک شده از نخستین تفنگ فلزی به دست آمده از این متد نظر مخالفان را تغییر داده است.

محققان موسسه فناوری ماساچوست با کمک فناوری چاپ 3 بعدی، دستگاههای واکنش دهنده مغناطیسی ساخته‌اند که قادر به خزیدن، چرخیدن، گرفتن یک توپ در حال عبور و حتی حمل یک قرص روی یک میز است.

به گزارش چاپ و نشر به نقل از ایسنا، یک روز ممکن است ربات‌های کوچک زیستی بتوانند بدون اتصال به منبع تغذیه خارجی یا واحد کنترل، در بدن انسان حرکت کنند. محققان موسسه فناوری ماساچوست(MIT) به تازگی به لطف تکنولوژی چاپ 3 بعدی که دستگاه‌های واکنش‌دهنده مغناطیسی تولید می‌کند، یک قدم به این واقعیت نزدیکتر شده‌اند.

 

یک تیم از محققان MIT به رهبری پروفسور ژوانهی ژائو، با ایجاد یک جوهر چاپ 3 بعدی با قابلیت الاستیکی و تحریک توسط ذرات کوچک مغناطیسی شروع کردند. همین طور که این جوهر توسط چاپگر 3 بعدی بیرون می‌آمد، یک آهنربا که در کنار نازل چاپگر قرار گرفته بود، باعث می‌شد تمام ذراتی که از جلوی آن عبور می‌کردند، در یک جهت باشند. این جهت توسط جهت آهنربا تعیین می‌شود که می‌تواند تغییر کند.

 

این بدان معنی است که با تغییر جهت مغناطیسی در حین چاپ، امکان ایجاد یک شی که ذرات آن در جهت‌های مختلف در بخش‌های مختلف جسم قرار می‌گیرند، وجود دارد.

 

هنگامی که این شی انعطاف‌پذیر در معرض یک میدان مغناطیسی خارجی قرار گیرد، این بخش‌ها با حرکت به جهات مختلف، بسته به جهت‌گیری ذرات، واکنش نشان می‌دهند. این باعث می‌شود که شی، تغییر شکل بدهد و با حرکت دادن منبع میدان مغناطیسی، امکان بازگشت به حالت اول و یا تبدیل به اشکال مختلف وجود دارد.

 

تاکنون، این فناوری برای تولید مواردی نظیر لوله‌ای که بسته می‌شود، یک ورق که تا شده و دوباره باز می‌شود و یک دستگاه عنکبوتی استفاده شده است که قادر به خزیدن، چرخیدن، گرفتن یک توپ در حال عبور و حتی مثل عنکبوت، بسته‌بندی یک قرص و سپس حمل آن است.

 

ژائو می‌گوید: ما فکر می‌کنیم که این تکنیک داروسازی کاربردهای امیدوار کننده‌ای پیدا می‌کند. برای مثال، می‌توانیم یک ساختار را در اطراف رگ خونی قرار دهیم تا پمپاژ خون را کنترل کند یا از یک آهنربا برای هدایت یک دستگاه در دستگاه گوارش به منظور گرفتن عکس، استخراج نمونه‌های بافت، باز کردن انسداد یا تحویل برخی داروها به یک مکان خاصی استفاده کنیم.

پژوهشگران انگلیسی ادعا می‌کنند در آینده، تعمیر جاده‌های این کشور با استفاده از ربات‌های مجهز به چاپگر سه‌بعدی و پهپادها ممکن خواهد شد.

 به نقل از دیلی‌میل، دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند شاید جاده‌های در حال تخریب انگلستان، با ربات‌هایی که قابلیت پر کردن حفره را در مدت یک دقیقه دارند، تعمیر شوند.

ممکن است روزی وسایل نقلیه خودکار یا پهپادها بتوانند در شهرها تردد داشته باشند و ترک‌خوردگی جاده‌ها و پیاده‌روها را پیش از این که به حفره تبدیل شوند، شناسایی کنند.

به گفته دانشمندان، در آینده نزدیک، یک ربات خواهد توانست در مدت یک دقیقه، با استفاده از یک چاپگر سه‌بعدی، ترک‌خوردگی جاده‌ها را آسفالت و آنها را تعمیر کند. حتی شاید ربات‌ها بتوانند شب‌ها و یا در ساعت‌هایی غیر ساعات کاری فعالیت کنند تا از بسته شدن آنها در طول روز جلوگیری کنند.

پروفسور «مارک میودون» (Mark Miodownik)، استاد کالج دانشگاهی لندن (UCL) گفت: شبکه جاده‌ای انگلستان، به خاطر ناتمام ماندن تعمیرات، در حال تخریب است و مقامات محلی، برای ادامه کار، بودجه و نیروی انسانی کافی ندارند.

وی افزود: بهترین راه حل، امکان دیدن ترک‌خوردگی، هنگام به وجود آمدن آن است. پیشنهاد ما این است که یک پهپاد برای شناسایی ترک‌ها و پهپاد دیگری برای فرود آمدن و تعمیر آنها، در اطراف شبکه جاده‌ای به پرواز درآیند. این فرآیند می‌تواند در شب و تنها به مدت یک دقیقه انجام شود.

سلولز یکی از فراوان ترین ترکیبات صنعتی موجود در بازار است و متخصصان علم مواد همواره به دنبال راهکارهایی برای استفاده از آن در چاپ سه بعدی بوده اند.

روش هایی که تاکنون برای این هدف مورد استفاده قرار گرفته است، ضایعات سمی زیادی داشته و مستلزم استفاده از پلاستیک است و به سبب قیمت تمام شده بالا، از نظر اقتصادی چندان به صرفه نیست.

اکنون پژوهشگران به فیبرهای سلولز مقداری اسیداستیک رقیق و مقداری کیتین که از مشتقات گلوکز است، اضافه کرده و ماده اولیه جدیدی را برای چاپ سه بعدی ساخته اند که از نظر محیط زیست تخریب پذیر بوده و استفاده از آن مستلزم بهره گیری از پلاستیک نیست.

همچنین قیمت این ماده در مقایسه با سایر مواد اولیه مورد استفاده در چاپ سه بعدی، کمتر است و پایداری بالایی دارد و می توان از آن برای چاپ سه بعدی اجسام بزرگ استفاده کرد.

محققان برای استفاده از این ماده اولیه، یک شیوه چاپ سه بعدی منحصر به فرد ابداع کردند که نقطه عطفی در فناوری چاپ سه بعدی محسوب می شود.

اکنون پژوهشگران دانشگاه فناوری و طراحی سنگاپور به دنبال شرکای جدید برای تجاری سازی فناوری خود و انتقال آن از لابراتوار به بازار می گردند.

محققان با استفاده از نقاط کوانتومی و چاپ سه بعدی موفق به ساخت LED روی سطح لنز چشمی شدند، این کار در راستای تولید چشم مصنوعی انجام شده است. پژوهشگران دانشگاه پرینستون با قرار دادن یک LED کوچک درون لنز چشمی موفق به ساخت دستگاهی شدند که می‌تواند رنگ‌های مختلفی ایجاد کند. این لنز از جنس پلاستیک بوده و محققان برای تولید LED از بلورهای کوچک نقاط کوانتومی استفاده کردند. این بلور‌ها امکان تولید رنگ دلخواه را دارند. تغییر ابعاد نقاط کوانتومی منجر به تغییر رنگ تولید شده می‌شود. این گروه تحقیقاتی با استفاده از سلول‌های زنده موفق به تولید چشمی مصنوعی شده‌ بود که آنتنی درون آن قرار داده شده بود که می‌توانست سیگنال‌های رادیویی را دریافت کند. یکی از چالش‌های محققان برای ساخت ادوات الکترونیکی سه بعدی آن است که نیاز به حرارت دادن برای شکل‌دهی قطعات وجود دارد که این فرآیند با ماهیت زیستی چشم مصنوعی در تضاد است. به همین دلیل به سراغ چاپ سه بعدی رفتند که نیاز به حرارت دادن، ندارد. این گروه تحقیقاتی چاپگر سه بعدی جدیدی را برای این کار طراحی و با هزینه تقریبی ۲۰ هزار دلار تولید کردند.

چاپگر زیستی سه بعدی یکی از نیازهای اساسی در فرآیند چاپ زیستی محسوب شده و طی سال‌های اخیر، پیشرفت‌های چشمگیری در طراحی و توسعه این چاپگرها صورت گرفته است.

چاپگر زیستی، جوهر زیستی و کاغذ زیستی (که چاپ روی آن صورت می‌گیرد)، سه بخش اصلی فرآیند چاپ زیستی محسوب می‌شوند.

در فرآیند چاپ زیستی، از سه نوع اصلی چاپگر: جوهرافشان، لیزری، اکستروژن استفاده میشود.

بطور معمول از چاپگرهای جوهرافشان، برای تولید سریع بافت‌ها در مقیاس بزرگ استفاده می شود. یکی از انواع چاپگرهای زیستی جوهرافشان، drop-on-demand نام دارد که مواد را در مقیاس دقیق و با حداقل هزینه و ضایعات چاپ می کند. چاپگرهای لیزری که اغلب گران قیمت و پر هزینه هستند، محصول چاپی با وضوح بسیار بالا را ارائه می دهند. چاپگرهای اکستروژن، سلول‌ها را بصورت لایه به لایه، درست مانند چاپگرهای سه بعدی برای تولید ساختارهای سه بعدی، چاپ می کنند.

برترین چاپگرهای زیستی سه بعدی

این فهرست شامل چاپگرهای زیستی سه بعدی ساخته شده توسط دانشگاه‌ها، که تنها برای انجام تحقیقات مورد استفاده قرار می گیرند، نیست.

1) چاپگر3D Bioplotter ، فناوری: اکستروژن پمپ سرنگ، مواد: هیدورژل، سیلیکون، هیدروکسی آپاتیت، تیتانیوم، کیتوزان؛ محصول شرکت EnvisionTEC، قیمت 200 هزار دلار.

در فرآیند چاپ زیستی، از سه نوع اصلی چاپگر: جوهرافشان، لیزری، اکستروژن استفاده می‌شود.

2) چاپگر NovoGen MMX، فناوری: اکستروژن پمپ سرنگ، مواد: هیدروژل سلولی؛ محصول شرکت Organovo آمریکا که در سال 2010 از سوی مجله تایم بعنوان بهترین نوآوری سال 2010 معرفی شد.

3) چاپگر 3Ddiscovery، فناوری: اکستروژن پمپ سرنگ، مواد: جوهر زیستی،osteoink؛ محصول شرکت RegenHU سوئیس، قیمت 200 هزار دلار.

4) چاپگرFABION ، فناوری: الکترومغناطیس و اکستروژن، مواد: هیدروژل، ارگانوئید؛ محصول شرکت 3D Bioprinting Solutions روسیه.

5) چاپگر BioBot1، فناوری: اکستروژن پمپ سرنگ و نور آبی، مواد: آگارز، کلاژن، آلژینات، پلی اتیلن گلیکول؛ محصول شرکتBioBots  آمریکا، قیمت 10 هزار دلار.

6) چاپگر Inkredible، فناوری: اکستروژن پمپ سرنگ، مواد: CELLINK ، CELLINK A، جوهر زیستی مبتنی بر آلژینات؛ محصول شرکت CELLINK سوئد، قیمت 9- 5 هزار دلار.

7) چاپگر Ourobotics Revolution، مواد: کلاژن، ژلاتین، آلژینات، کیتوزان؛ محصول شرکت Ourobotics ایرلند، قیمت 12 هزار دلار.

سه گام چاپ زیستی

پیش- چاپ زیستی (Pre-bioprinting)، چاپ زیستی، پسا- چاپ زیستی (Post-bioprinting)، سه گام اصلی در فرآیند چاپ زیستی محسوب می شوند.

پیش- چاپ زیستی فرآیند ایجاد مدلی است که چاپگر از آن برای انتخاب مواد برای چاپ نهایی بافت استفاده خواهد کرد. فناوری‌های متداول برای چاپ زیستی شامل توموگرافی رایانه‌ای (CT) و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) هستند.

برای چاپ لایه به لایه بافت مورد نظر، بازسازی توموگرافی بر روی تصاویر انجام شده و تصاویر دو بعدی برای چاپگر ارسال می شود. با آماده شدن تصویر، سلول‌های خاص با یک مادهِ مایع شده - که اکسیژن و مواد مغذی را برای زنده نگه داشتن آنها فراهم می کند - مخلوط می شوند. این تجمع سلول‌ها به داربست نیاز ندارد و برای قرار دادن در همجوشی بافت لوله مانند برای فرآیندهایی مانند اکستروژن استفاده می شود.

چاپ زیستی، گام دوم محسوب می شود و در این مرحله، مخلوط مایع سلول‌ها و مواد مغذی در کارتریج چاپگر قرار می گیرند و ساختار با استفاده از اسکن‌های انجام شده (از عضو مورد نظر)، ساخته می شود.

در ادامه، پیش بافت (pre-tissue) چاپ شده به دستگاه انکوباتور منتقل می شود که پس از طی مراحل رشد، به یک بافت کامل تبدیل می شود.

پسا- چاپ زیستی، گام نهایی در فرآیند چاپ زیستی محسوب می شود که برای ایجاد یک ساختار پایدار از مواد بیولوژیکی ضروری است. اگر این فرآیند بدرستی انجام نشود، یکپارچگی مکانیکی و عملکرد بافت چاپ سه بعدی با خطر جدی مواجه می شود.

تحریکات مکانیکی و شیمیایی محصول، یکی از نیازهای اصلی این مرحله است که سیگنال‌هایی را به سلول‌ها برای کنترل بازسازی و رشد بافت ارسال می کند. فناوری رآکتورهای زیستی اجازه رشد سریع بافت، رگ‌سازی درون بافت و توانایی زنده ماندن عضو پس از پیوند را فراهم می کنند.

عملکرد چاپگرهای زیستی سه بعدی                                          

گام نخست برای تولید بافت، توسعه پروتکل‌های فرآیند زیستی مورد نیاز برای تولید بلوک‌های سازنده چند سلولی موسوم به جوهر زیستی (bio- ink) – از سلول‌ها است که برای ساخت بافت هدف مورد استفاده قرار می گیرند.

جوهر زیستی، سلول‌هایی هستند که به صورت لایه لایه بر روی هم قرار می‌گیرند و ساختارهای سه بعدی را تشکیل می‌دهند.بلوک‌های سازنده جوهر زیستی بوسیله چاپگر سه بعدی، لایه به لایه بر روی هم قرار می گیرند تا در نهایت بافت هدف شکل بگیرد.

در مواردی، از ترکیبات هیدروژل بی اثر- زیستی (bio-inert) به عنوان حمایت‌کننده استفاده می شود تا بافت، ساختار عمودی خود را حفظ کرده و شکل سه بعدی ایجاد شود، یا اینکه از هیدروژل برای ایجاد کانال یا فضاهای خالی درون بافت برای تقلید عملکردهای بافت طبیعی استفاده می شود.

فرآیند چاپ زیستی می تواند به گونه‌ای طراحی شود که برای تولید بافت‌ها در فرمت‌های مختلف، از بافت‌هایی در مقیاس میکرو تا ساختارهای بزرگتر برای قرار دادن بر روی رآکتورهای زیستی استفاده شود.

 

معماران هلندی پس از ساخت یک پل سه بعدی این بار پروژه ای را با نام Milestone کلید زدند که بر اساس آن چندین خانه سه بعدی اجاره ای با بهره گیری از فن آوری های برش لبه چاپ و ساخته خواهد شد.

در همین راستا مهندسان و معماران دانشگاه فنی Eindhoven و چندین شرکت این بار خانه هایی سه بعدی را طراحی کرده اند که برخلاف نمونه های پیشین که تنها به عنوان ابزار تحقیقاتی یا نمونه اولیه از آنها استفاده می شد، به طور خاص برای سکونت انسان ها طراحی و ساخته شده است.

این خانه های غیر معمول، به شکل سنگ هایی بزرگ ساخته شده اند. فرآیند ساخت و ساز این خانه های شیک، مشابه دیگر پروژه های معماری چاپ 3 بعدی به وسیله ماشین چاپ بزرگی انجام گرفته و مخلوط سیمان از یک نازل در لایه های متفاوت برای ساخت ساختار آن قرار گرفته و اسکلت ساخته میشود. پس از آن به کارگاه انسانی انتقال یافته و درب و پنجره ها متصل میشوند.

این خانه های سه بعدی با داشتن 95 متر مربع مساحت، یک اتاق نشیمن، آشپزخانه، دو اتاق خواب، توالت، حمام،تراس و یک انبار دارد.

طراحان این پروژه اعلام کردند ساخت نخستین خانه های اجاره ای به کمک فناوری چاپ سه بعدی امسال آغاز شده  و در اوایل سال 2019 آماده تحویل خواهد بود.

گفته شده این پروژه طی 5 سال آینده به اتمام خواهد رسید. قیمت واقعی اجاره خانه ها هنوز اعلام نشده است اما یک محقق از دانشگاه فنی Eindhoven اعلام کرده ما تلاش خواهیم کرد تا نرخ های اعلامی برای همه سطوح مردم مقرون به صرفه باشد.

 

محققان دانشگاه های هاروارد و ام آی تی موفق به تهیه یک مدل کاملا دقیق سه بعدی از مغز انسان با استفاده از چاپگرهای سه بعدی شدند.

تهیه چنین مدل هایی جراحی دقیق مغز انسان ها را تسهیل می کند و به خصوص برای برداشتن و حذف تومورهای خطرناک در حین جراحی های حساس مفید است.

برای چاپ سه بعدی مدلی دقیق از مغز انسان از سی تی اسکن و ام آر آی مغز انسان استفاده شده است. این مدل سه بعدی به صورت لایه لایه تهیه شده تا درک آن برای جراحان ساده تر باشد.

تهیه مدل های سه بعدی از مغز انسان با استفاده از چاپگرهای سه بعدی در گذشته نیز سابقه داشته است و سال گذشته پژوهشگران دانشگاه سوت وسترن در شیکاگوی آمریکا دست به چنین اقدامی زده بودند؛ اما مدل یادشده فاقد جزئیاتی کامل و مفصل از لایه ها و بخش های مختلف مغز انسان بوده است.

فناوری مورد استفاده بدین منظور تا بدان حد پیشرفته است که تجزیه و تحلیل عکس های سی تی اسکن و ام آر آی و آماده سازی آنها برای تهیه مدل سه بعدی را در عرض حداکثر ۶۰ دقیقه ممکن می سازد.

گروهی از محققان آمریکایی روش جدیدی را توسعه داده اند که امکان چاپ اشیاء با استفاده از مجموعه ای از داده ها را فراهم می کند.

اشیاء چاپی سه بعدی، اغلب یک رنگ واحد و کیفیتی حباب مانند دارند. برای چاپ یک شیئ با استفاده از چاپگرهای سه بعدی معمولی، محاسبات با استفاده از یک توضیح دیجیتالی از شیئ صورت می گیرد. سپس این توصیف عددی به شکل هندسی تبدیل می شود که می تواند برای چاپ شیئ، مورد استفاده قرار بگیرد.

اما تلاش تازه محققان آمریکایی شامل توسعه روش جدیدی است که در آن از داده های واقعی توصیف کننده یک شیئ، برای چاپ شیئ مورد نظر استفاده می شود.

در روش جدید که توسط محققان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) و دانشگاه هاروارد توسعه یافته است، داده های که تصویر دیجیتالی شده را توصیف می کنند، به وکسل voxel (پیکسل سه بعدی) تبدیل می شوند. از این طریق، چاپگر سه بعدی می تواند به جای شکل، وکسل ها را با دقت بسیار بالا - درحال حاضر با وضوح 2.3 میلیون وکسل در هر سانتیمتر مکعب - چاپ کند.

مثل پیکسل، هر وکسل منفرد دارای یک کد رنگی است که می تواند برای بازسازی رنگ واقعی یک شیئ مورد استفاده قرار بگیرد و نتیجه کار، یک شیئ چاپ سه بعدی بسیار شبیه نمونه اصلی است.

این بدان معناست که می توان داده های یک منبع، مانند دستگاه MRI را گرفته و پس از تبدیل کردن آنها به وکسل، داده ها را با جزئیات باورنکردنی به شکل سه بعدی چاپ کرد.

نتایج این دستاورد در Science Advances منتشر شد.

شرکت استرالیایی "تیتومیک  (Titomic) از چیزی پرده‌برداری کرد که ادعا می‌کند بزرگترین چاپگر سه بعدی فلز جهان در این مرکز کاملا ممتاز در ملبورن است.

چاپگر سه بعدی فلز که با همکاری مرکز تحقیقاتی آژانس فدرال استرالیا(CSIRO) ساخته شده، دارای 9 متر طول، 3 متر عرض و 1.5 متر ارتفاع است، اما فرآیند چاپ به این اندازه محدود نمی‌شود، به این معنی که می‌توان از آن برای چاپ اشیای حتی بزرگتر استفاده کرد.

این دستگاه مانند دیگر چاپگرهای سه بعدی، اشیا را به شکل لایه به لایه چاپ می‌کند، اما به جای اتکا به پودرهای فلزی که با استفاده از گرمای شدید ترکیب می‌شوند، از بازوی رباتیک استفاده می‌کند که ذرات پودر تیتانیوم را با سرعت مافوق صوت روی یک داربست می‌پاشد. سرعتی حدود یک کیلومتر بر ثانیه که چنان سریع است که وقتی ذرات به سازه برخورد می‌کنند، جامد می‌شوند.

این دستگاه به محافظ گازی نیاز ندارد و در مقایسه با تکنیک‌های تولید سنتی، کاهش ضایعات مواد را به دنبال دارد.

از آنجایی که از انرژی جنبشی به جای انرژی حرارتی استفاده می‌کند، هیچ‌گونه خطر تغییر شکل بر اثر حرارت برای قطعات تولید شده وجود ندارد.

روش کار این دستگاه اساسا همان تکنیک پاشش سرد است که برای پوشش و حفظ قطعات فلزی رایج به منظور حفاظت از آنها در برابر خوردگی استفاده می‌شود که سال‌ها به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته است.

 

این شرکت در حال حاضر از فناوری تولید بدنه یکپارچه تیتانیومی دوچرخه بر روی یک ماشین کوچکتر با نرخ هر 30 دقیقه یک بدنه است.

 

برادر بزرگترش که 40 در 20 متر اندازه دارد، می‌تواند 45 کیلوگرم ماده را طی یک ساعت چاپ کند که بسیار سریع‌تر از سایر چاپگرهای 3بعدی کوچکتر فلزی است.

سرعت چاپ چاپگرهای رایج کنونی حدود 1 کیلوگرم  در هر 24 ساعت است!

این چاپگر با وجود استفاده از پودر تیتانیوم می‌تواند قطعات را بسیار نزدیک به استحکام قطعات تیتانیومی ساخته شده با استفاده از تکنیک‌های متداول تولید کند.

علاوه بر این، این چاپگر می‌تواند اجزای چندبخشی را به شکل قطعات یکپارچه که سبک‌تر و قوی‌تر هستند، چاپ کند. چرا که نیازی به برش، خم شدن، اتصال و جوش نخواهند داشت و اجازه می‌دهد تولید، کاملا خودکار شود.

این دستگاه همچنین می‌تواند از فلزات غیر از تیتانیوم استفاده کند، اما استفاده از تیتانیوم به دلیل استحکام، سبکی و هزینه تقریبا مناسب آن است.

شرکت تیتومیک در ابتدا صنایع هوایی، نظامی، دریایی و ورزشی(به ویژه دوچرخه) را هدف قرار داده است و در آینده هم چشمی به صنعت خودرو، تجهیزات پزشکی، ساختمان و برنامه‌های کاربردی استخراج معادن دارد.

این شرکت در حال حاضر توجه برخی از شرکت‌های بزرگ را به خود جلب کرده است و اعلام کرده است که با شرکت تولیدکننده وسایل گلف موسوم به "Callaway" و شرکت کشتی‌سازی "Fincantieri" استرالیا مشارکت داشته است.

رییس شرکت تیتومیک گفت: ما در حال تولد یک صنعت کاملا جدید برای تولید فلزات هستیم. اکنون ما واقعا می‌توانیم کارهایی را در مقیاس صنعتی انجام دهیم. نه تنها در مقیاس صنعتی، بلکه ما می‌توانیم عملا بزرگ‌تر، سریع‌تر و دقیق‌تر نیز عمل کنیم.

درباره چاپ و نشر

چاپ و نشر ،پرتیراژترین نشریه چاپ کشور

منوی اصلی